Μαγεία: Τα Ιωάννινα στα λευκά, από ψηλά, για όσους δεν είδαν χιόνι φέτος, έχει και ωραία μουσική

Αγαπητοί Συμπατριώτες,

Η εκδήλωση για την Πρωτοχρονιάτικη Βασιλόπιτα της Παγκρητίου Ενώσεως, θα πραγματοποιηθεί την ΚΥΡΙΑΚΗ 20 Ιανουαρίου 2019 και ώρα 11.30π.μ. σε ένα από τα πολυτελή πλοία της ΑΝΕΚ στον Πειραιά στην προβλήτα του Αγίου Διονυσίου.
Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης θα υπάρχει εορταστικό μουσικοχορευτικό πρόγραμμα.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε καθημερινά, με τα γραφεία της Παγκρητίου Ενώσεως (τηλεφωνικά ή με την παρουσία σας ), επίσης και με τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου

Με Κρητικούς – Αδελφικούς Χαιρετισμούς
Για το Δ.Σ. της ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΥ ΕΝΩΣΕΩΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΡΙΔΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΠΙΔΑΚΗΣ

® Διόρθωση 17.1.19:… Μενού, το γνωστό του Ομαλού. Το παιδικό χωρίς το κυρίως πιάτο…

• Παρέχεται από: PROTO THEMA S.A.
Εικόνες σπάνιας ομορφιάς προσφέρει ο αυτοκινητόδρομος κεντρικής Ελλάδας Ε-65 αυτές τις μέρες.
Όπως καταγράφει το trikalavoice.gr η διαδρομή είναι καλυμμένη με χιόνι, ενώ μοναδικό είναι το σκηνικό στη λίμνη Σμοκόβου, στα δεξιά του αυτοκινητόδρομου, η οποία έχει παγώσει στο μεγαλύτερο μέρος της έκτασής της.

• Συνοψίζοντας για την προσεχή συνεστίαση και τη βασιλόπιτα:

1. Ημέρα, Κυριακή μεσημέρι 27 Ιανουαρίου, ώρα 1:00

2. Τιμή πρόσκλησης 20€, παιδικό 15€

3. Κέντρο ΟΜΑΛΟΣ, Πειραιώς 68, Μοσχάτο, Τηλέφωνο: 2105621642
– Στάση Λεωφορείου από Ομόνοια, ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ
– Στάση Ηλεκτρικού, ΜΟΣΧΑΤΟ
– Το κέντρο διαθέτει την προβλεπόμενη από το νόμο ράμπα εισόδου
– Για πάρκιγκ και άλλες πληροφορίες στο συνημμένο σχεδιάγραμμα

4. Μενού, το γνωστό του Ομαλού. Το παιδικό χωρίς τα αρχικά ορεκτικά (ορντέβ) ®

5. Απαραίτητη η κράτηση στα γνωστά τηλέφωνα του συλλόγου και στο mail odiavatis@gmail.com

6. Χορευτικό του ΔΙΑΒΑΤΗ με την χοροδιδάσκαλο Μαρία Γ. Πανακάκη

7. Μουσική από το συγκρότημα του Γιώργου Σκορδαλού και του Γιώργη Μανωλάκη

8. Λαχειοφόρος με πλούσια δώρα

9. Θα διατίθεται το ημερολόγιο 2019 του ΔΙΑΒΑΤΗ


– Αναρτούμε σήμερα και θέτουμε σε διαβούλευση την μελέτη ΣΤΕΓΑΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΕΡΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΧΩΡΟΥ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΙΟΥ με σκοπό:

Οι μηχανικοί μέλη του συλλόγου μας, αλλά και οι φίλοι, να παρέμβουν κάνοντας τις παρατηρήσεις τους για την βελτιστοποίηση της μελέτης τεχνικά

Οι εργολήπτες να συμβάλλουν στην κοστολόγηση του έργου και σε 2η φάση την εκδήλωση ενδιαφέροντος για την εκτέλεση του έργου

  1. Το έργο είναι αναγκαίο, δεδομένου ότι το υπέδαφος στην ευρύτερη περιοχή της εκκλησίας, σε έκταση περίπου όσο και το οικόπεδο ΄ρέει΄ , δηλαδή υποχωρεί συνεχώς, με αποτέλεσμα το κτίριο του ναού να έχει υποστεί μεγάλες ρηγματώσεις με ορατό τον κίνδυνο κατάρρευσης
  2. Η μελέτη είναι μια προσφορά του ΔΙΑΒΑΤΗ και του προέδρου του στους κατοίκους της περιοχής
  3. Δημοσιεύουμε τη μελέτη και σε μορφή pdf για μεγαλύτερη ακρίβεια
  4. ΣΧΕΔΙΑ 1-Model ΣΧΕΔΙΑ 2-Model ΣΧΕΔΙΑ 3-Model


-Ο κρητικός Ρος Ντέιλι

Δέκα ζωές σε μια: Ο Ρος Ντέιλι αφηγείται τα περιπετειώδη ταξίδια του 12.01.2019 Ο Ιρλανδός μουσικός και μόνιμος κάτοικος της Κρήτης εδώ και πάρα πολλά χρόνια ξετυλίγει στο Andro το κουβάρι των αναμνήσεών του και διηγείται τo πέρασμά του από την Ινδία έως τα Μάταλα. Από τον Γιώργο Κοβό.

Είναι 1970 όταν ο Ρος Ντέιλι επισκέπτεται για πρώτη φορά την Κρήτη, σε μια φάση αναζήτησης μουσικών του κόσμου. Γνωρίζει τον Κώστα Μουντάκη και πλάι του μαθαίνει κρητική λύρα, αλλά σύντομα φεύγει για ανατολικότερους προορισμούς, φτάνοντας μέχρι Ινδία και Αφγανιστάν. Μερικά χρόνια αργότερα επιστρέφει οριστικά στην Κρήτη, υιοθετεί τα ακούσματα και την ντοπιολαλιά της, ενώ παράλληλα ιδρύει το μουσικό εργαστήρι «Λαβύρινθος» διδάσκοντας νέους λυράρηδες. Μαζί τους δίνει συναυλίες διεθνώς, φροντίζοντας να διαδώσει τη μουσική παράδοση σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, Ισπανία, Ολλανδία κ.ά. Λίγες ώρες πριν την εμφάνισή του με την Κέλυ Θωμά, στο θέατρο Ροές, ο Ρος Ντέιλι αφηγείται τη ζωή του στο Andro. «Γεννήθηκα στη Βρετανία από Ιρλανδούς γονείς, αλλά φύγαμε όταν ήμουν δύο χρόνων. Λόγω της δουλειάς του πατέρα μου μετακινούμασταν συχνά από χώρα σε χώρα. Ήταν φυσικός-μαθηματικός και ασχολιόταν με την ανάπτυξη ηλεκτρονικών υπολογιστών, προχωρημένο επάγγελμα για την εποχή. Έτσι, γυρίσαμε πολλά μέρη, από Αμερική μέχρι Ιαπωνία. Το μεγαλύτερο διάστημα που έμεινα κάπου ήταν οκτώ χρόνια, στο Σαν Φρανσίσκο. «Το κίνημα των hippies είχε έντονη επίδραση πάνω μου, όσο ακόμα ήταν περιορισμένο. Θεωρώ ότι ήταν μια ουτοπία που εμπορευματοποιήθηκε πολύ».

Πριν ακόμα γεννηθώ, οι γονείς μου έζησαν κάποια χρόνια στο Ιράκ όπου άκουσαν αραβική μουσική. Η μητέρα μου ήταν πιανίστα και παρόλο που δεν ασχολήθηκε με αυτό το είδος, θυμόταν κάποιες μελωδίες που αργότερα έπαιζε για πλάκα. Ο ήχος τους μου κέντριζε το ενδιαφέρον και όταν η μητέρα μου σταματούσε, πήγαινα κι έπαιζα στη θέση της. Μια μέρα με ρώτησε αν ήθελα να μάθω πιάνο, αλλά παραδόξως είπα «Όχι, θέλω να μάθω βιολοντσέλο». Δεν ήμουν παιδί-θαύμα. Ήμουν μόλις πέντε ετών και μάλλον έπαιζα χάλια. «Πολλοί νομίζουν ότι ζώντας στην Ελλάδα, υιοθέτησα την κρητική κουλτούρα. Δεν είναι έτσι. Προσαρμόζομαι στον τόπο που μένω, διατηρώντας πάντα την ταυτότητά μου». Στα εννιά μου σταματώ απότομα, ενώ δυο χρόνια αργότερα βρίσκομαι στην Ιαπωνία όπου μαθαίνω κιθάρα από έναν δάσκαλο του σχολείου μας. Είμαστε ήδη στις αρχές του ’60, εποχή και πολλά τραγούδια της εποχής τα βγάζω στην κιθάρα. Το ’65 επιστρέψαμε οικογενειακώς στο Σαν Φρανσίσκο. Ήταν πολύ ενδιαφέρουσα εποχή για να βρίσκεται κάποιος εκεί. Κοντά στο σπίτι μου, υπήρχε κάποιος που διοργάνωνε εκδηλώσεις ινδικής και ιρανικής μουσικής. Μια μέρα, ένας φίλος του πατέρα μου που άκουγε τέτοια είδη και έβλεπε ότι ενδιαφέρομαι, με πήρε μαζί του σε μια συναυλία όπου πρωτάκουσα το όργανο σαρότ, απόγονο του αφγανικού ραμπάμπ. Aυτό το είδος συνδύαζε τη δομή της κλασικής μουσικής και την ελευθερία του αυτοσχεδιασμού που έβρισκα στη σύγχρονη μουσική, αντιγράφοντας στην κιθάρα τους ήχους. Ολοκλήρωσα το σχολείο με την επιστροφή μας στην Αγγλία. Εκεί παίζαμε με συμμαθητές και φίλους, κάποιοι από τους οποίους έγιναν πολύ γνωστοί μουσικοί, όπως ο Στούαρτ Κόπλαντ των Police και οι Πήτερ Γκάμπριελ και Άντονι Φίλιπς των Genesis. Το κίνημα των hippies είχε έντονη επίδραση πάνω μου, όσο ακόμα ήταν περιορισμένο. Παίρνοντας όμως όνομα και δημόσια διάσταση, οι άνθρωποι που το δημιούργησαν φύγανε. Θεωρώ ότι ήταν μια ουτοπία που εμπορευματοποιήθηκε πολύ. Επίσης, στον κόσμο των hippies έπαιζε άσχημο ρόλο η παρουσία των ναρκωτικών. Πάντως, ξεχώρισαν κάποιοι σοβαροί άνθρωποι από αυτό το κίνημα, ιδιαίτερα μουσικοί, όπως οι Jeferson Airplane, Doors, Janis Joplin κ.ά. Το ’70 φύγαμε με έναν φίλο μου από Αγγλία κάνοντας ώτο-στοπ με προορισμό την Κρήτη. Σε αυτό το ταξίδι υπήρχαν διάφορες ωραίες λεπτομέρειες. Θυμάμαι να φτάνουμε στην Ανκόνα, μία μέρα μετά από ένα μεγάλο φεστιβάλ όπερας που διοργανώνεται εκεί. Ήταν και ο φίλος μου μουσικός και θεωρήσαμε κρίμα που χάσαμε τέτοιο γεγονός. Μια μέρα όμως που πήραμε ταξί, το είπαμε στον οδηγό και αμέσως άρχισε να ερμηνεύει από μνήμης μια ολόκληρη όπερα! Θυμόταν όλους τους ρόλους, ανδρικούς και γυναικείους. Ήταν εντυπωσιακό! Παρόμοια περίπτωση ήταν και με τους χωριανούς του Λυγουριού (δίπλα στην Επίδαυρο) και τις γνώσεις που έχουν για το αρχαίο θέατρο! Φτάσαμε και στα Μάταλα, αλλά δεν μείναμε γιατί είχε πλέον εκφυλιστεί η όλη φάση. Προτιμήσαμε να μείνουμε στο Καλαμάκι, ένα χωριό με μόλις τέσσερα σπίτια. Σε ένα διπλανό χωριό που δεν είχε ούτε ρεύμα, είδα δύο νεαρούς που παίζανε λύρα και λαούτο. Εντυπωσιάστηκα και αποφάσισα να μάθω λύρα με δάσκαλο τον Κώστα Μουντάκη, ξεχνώντας ότι ήμουν σπουδαγμένος μουσικός. Σκοπός μου δεν ήταν να γίνω κρητικός λυράρης, αλλά να μάθω να παίζω λύρα. Αυτά είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Στην πρώτη περίπτωση θέλεις να γίνεις κάτι που δεν είσαι και στην άλλη θέλεις να μάθεις να κάνεις κάτι που δεν γνωρίζεις. Σημασία έχει να μη γίνεις κακέκτυπο ενός πράγματος που δεν είσαι. Ο Μουντάκης μού έλεγε τα πρώτα χρόνια να αντιγράφω ακριβώς αυτό που έκανε, ενώ όταν έφτασα σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο, ζήτησε να βρω το ύφος μου. Παράλληλα, είχα ήδη αποφασίσει να ξαναφύγω και να φτάσω μέχρι την Ινδία. Τα έξοδα για τα ταξίδια μου τα έβγαζα κάνοντας διάφορες δουλειές, όπως σιδεράς, εργάτης, αγρότης, υπάλληλος βιβλιοπωλείου κ.ά. Πέρασα από Τουρκία και Ιράν φτάνοντας μέχρι Αφγανιστάν όπου ανακάλυψα διάφορα ωραία πράγματα όπως το όργανο ραμπάμπ. Επίσης, συνάντησα και τον Ουστάντ Μοχάμεντ Ομάρ, κορυφαίο δεξιοτέχνη του οργάνου εκείνη την εποχή που παρέδιδε μαθήματα στο σπίτι του και παίζαμε παρέα. Το Αφγανιστάν που γνώρισα ήταν πανέμορφο μέρος με εξαιρετικό κόσμο. Καμία σχέση με αυτό που ξέρουμε. Υπήρχαν κάποια συντηρητικά χωριά στο Αφγανιστάν, αλλά τα αστικά κέντρα ήταν πολύ προοδευτικά. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν οι Σαουδάραβες ιδρύσανε στα σύνορα με το Πακιστάν, θεολογικές σχολές όπου όλα τα νέα παιδιά διδάχθηκαν την ακραία κατεύθυνση. Από ‘κει προκύπτει και ο όρος «ταλιμπάν» που στα αραβικά σημαίνει «φοιτητές». Στη συνέχεια επέστρεψα στο Χουδέτσι Ηρακλείου όπου διατηρώ το μουσικό εργαστήρι «Λαβύρινθος» από το 1982. Όταν με ρωτάνε πόσα όργανα παίζω, δεν ξέρω τι να απαντήσω. Απλώς, ο τρόπος με τον οποίο προσέγγιζα την εκάστοτε μουσική παράδοση ήταν μέσω ενός οργάνου και όχι θεωρητικά. Έμαθα πολλά πράγματα από διάφορες παραδόσεις, αλλά μου πήρε χρόνια να καταλάβω την αναζήτησή μου που δεν ήταν άλλη από τη διαχρονικότητα. Υπάρχουν πράγματα που είτε πριν είτε μετά από 500 χρόνια, έχουν μια εσωτερική ουσία που «λέει» κάτι στους ανθρώπους. Αποδεικνύουν την αξία τους σε κάθε εποχή, χωρίς «δεκανίκια». Λέγοντας «δεκανίκια» εννοώ τις θεωρίες περί συντήρησης. Πολλές φορές, τα πράγματα που συντηρούνται, μπορεί απλώς να αποτελούν συνήθειες χωρίς διαχρονική αξία. «Από νέους ανθρώπους βγαίνουν πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Θα ήθελα όμως να πω ότι η υπερβολική έμφαση στην αίγλη των νέων δεν είναι πάντα καλή». Πολλοί νομίζουν ότι ζώντας στην Ελλάδα, υιοθέτησα την κρητική κουλτούρα. Δεν είναι έτσι. Προσαρμόζομαι στον τόπο που μένω, διατηρώντας πάντα την ταυτότητά μου. Υιοθετώ μόνο στοιχεία του τόπου που μου ταιριάζουν και απορρίπτω κάποια άλλα. Κλασικό παράδειγμα στην Κρήτη είναι η οπλοκατοχή που απεχθάνομαι, όπως και η αλόγιστη χρήση αλκοόλ. Σήμερα, ο κόσμος το γνωρίζει αυτό, αλλά παλιότερα που έπαιζα σε γλέντια και μπορεί να έβγαζαν όπλο, πάντα ζητούσα ευγενικά να σταματήσουν για να συνεχίσω τη μουσική. Αν δεν το σέβονταν, αποχωρούσα. Από νέους ανθρώπους βγαίνουν πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Θα ήθελα όμως να πω ότι η υπερβολική έμφαση στην αίγλη των νέων δεν είναι πάντα καλή. Προέρχεται από την δυτική παράδοση της ποπ μουσικής, στην οποία αν φτάσεις 25 ετών, έχεις τελειώσει. Στις παραδοσιακές μουσικές δεν υπάρχει πραγματικός «μάστορας» κάτω των 40 ετών. Μπορεί οι νέοι να έχουν δεξιοτεχνία, ρεπερτόριο και ένα σωρό αρετές που θα τους βοηθήσουν μελλοντικά να γίνουν καλύτεροι από τους παλαιότερους, αλλά χρειάζεται και ωριμότητα. Παρόλο που συνήθως παίζουμε στο εξωτερικό, μετά από αρκετό καιρό επιστρέφουμε στην Αθήνα όπου θα εμφανιστούμε στο θέατρο Ροές, στις 11 και 12 Ιανουαρίου, μαζί με την συνοδοιπόρο μου Κέλυ Θωμά. Εκεί θα παρουσιάσουμε μουσικές με επιρροές από ένα κράμα παραδόσεων διαφόρων χωρών».

Παίζοντας με τον Βασίλη Σούκα το 1990

Με τον Στέλιο Φουσταλιεράκη, τον Γιώργο Γκόγκα και τον Κώστα Μουντάκη, στο μακρινό 1985

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/empneusi/daly/ ]


Sarantos Nikos   Δημοσιεύτηκε στις 10 Ιαν 2019
Ο ξυπόλυτος στα χιόνια μαραθωνοδρόμος.
Μια απρόσμενη έκπληξη με περίμενε πριν μερικές μέρες που βρέθηκα στον χιονισμένο Ψηλορείτη. Καθώς είχα πάρει τον δρόμο της επιστροφής δεν πίστευα στα μάτια μου όταν απέναντι μου αντίκρισα έναν άνθρωπο που έτρεχε ξυπόλυτος στα χιόνια.
Αμέσως επιστράτευσα τον εξοπλισμό μου και δεν έχασα την ευκαιρία να του μιλήσω και να μάθω την ιστορία του.
Ήταν ο Ιδομενέας, ένας άνθρωπος γεμάτος ζωντάνια και δίψα για την ζωή και την φύση.
Όπως μου είπε είναι μαραθωνοδρόμος και τα τελευταία δώδεκα χρόνια πέταξε τα παπούτσια μετά από μια περιπέτεια υγείας που είχε. Τον θεωρούσαν νεκρό, ότι δεν θα τα κατάφερνε. Εκείνος όμως βγήκε νικητής και ξαναγεννημένος όπως χαρακτηριστικά λέει. »ήμουν νεκρός και ξαναγεννήθηκα, πέταξα τα παπούτσια και τρέχω ξυπόλυτος για να νιώθω όσο γίνεται πιο κοντά στην φύση»
Το μήνυμα που στέλνει είναι » πετάξτε τα παπούτσια και βγείτε να περπατήσετε και να τρέξετε ξυπόλητοι για να νιώσετε κοντά στην φύση»
Όσο για το κρύο και τα χιόνια δεν τον επηρεάζουν ούτε του είναι εμπόδιο για χαρεί την προπόνηση του στον πανέμορφο χιονισμένο Ψηλορείτη.

https://www.youtube.com/user/MyCarChevyCruze

-Τα βιογραφικά των δύο καλλιτεχνών που θα μας κρατήσουν συντροφιά στην ετήσια συνεστίαση του ΔΙΑΒΑΤΗ την Κυριακή το μεσημέρι 27 Ιανουαρίου στον ΟΜΑΛΟ .

Ο Γιώργης Μανωλάκης είναι ένας από τους σημαντικότερους λαουτιέρηδες της Κρήτης. Με βασικό άξονα του τις παραδοσιακές μελωδίες και με κυρίαρχο συνοδοιπόρο του το λαούτο, με επιρροές από jazz, blues, gypsy ήχους και στοιχεία από τον Jimi Hendrix και τους Led Zeppelin, αυτοσχεδιάζει και ερμηνεύει με τον δικό του τρόπο την κρητική μουσική παράδοση. Γεννημένος στο Ηράκλειο της Κρήτης, ξεκίνησε να παίζει λαούτο σε πολύ μικρή ηλικία. Στα πρώτα του βήματα συνεργάστηκε με τους Χαϊνηδες και τον Ψαραντώνη, ενώ σήμερα τον βλέπουμε δίπλα στον Ross Daly και τον Βασίλη Σταυρακάκη. Στο μουσικό εργαστήρι «Λαβύρινθος» παραδίδει σεμινάρια για μπουζούκι και λαούτο, ενώ παίζει επίσης μαντολίνο, τζουρά, μπαγλαμά, κιθάρα και μπουλγαρί. Μέχρι στιγμής έχει κυκλοφορήσει τρεις προσωπικούς δίσκους, με πιο πρόσφατο έργο του τις «Κόκκινες Πλάκες». Ο Γιώργος Μανωλάκης αποτελεί έναν δυναμικό εκπρόσωπο της νέας γενιάς Ελλήνων μουσικών και παρουσιάζει τη δική του προσέγγιση, με απόλυτο σεβασμό προς την καλλιτεχνική ιστορία του τόπου του.

Ο Γιώργος Σκορδαλός γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου του 1977 στην Αθήνα …
Η καταγωγή του είναι από το χωριό Μαργαρίτες Μυλοποτάμου Ρεθύμνης (από την πλευρά του πατέρα του) και από το χωριό Σφάκα Σητείας (από την πλευρά της μητέρας του). Ξεκίνησε να μαθαίνει λύρα με την παρότρυνση του πατέρα του σε ηλικία έξι ετών το 1983 κάτι που στην συνέχεια έγινε τρόπος ζωής για τον Γιώργο Σκορδαλό.
Σε ηλικία δεκαέξι ετών, το 1993 έπαιξε στο πρώτο του γλέντι στο χωριό της μητέρας του με συνεργάτες τον Νίκο Αλεξάκη και τον Κώστα Καλαϊτζάκη. Παράλληλα με την μουσική ο Γιώργος ασχολήθηκε και με τον Κρητικό Παραδοσιακό Χορό. Στην συνέχεια σε συνεργασία με τον Νίκο Πέππα, Γιάννη και Γιώργο Μεγαλακάκη ίδρυσαν το Χορευτικό Συγκρότημα «Χρυσαετοί της Κρήτης», το οποίο επί σειρά ετών πρωταγωνίστησε στα Μουσικοχορευτικά δρώμενα της Αττικής και όχι μόνο…
Αφού ολοκλήρωσε την στρατιωτική του θητεία συνεργάστηκε με τον Μανώλη Κονταρό και τον αείμνηστο Γιώργο Τσουρουπάκη παίζοντας μαντολίνο, από το 1998 με τον Μιχάλη Τζουγανάκη παίζοντας λύρα και από το 2000 και μετά συνεργάζεται με διάφορους καλλιτέχνες. Μερικοί από αυτούς είναι ο Γιάννης Ξυλούρης (Ψαρογιάννης), ο Γιώργης Ξυλούρης (Ψαρογιώργης), ο Μιχάλης Φραγκιαδάκης, ο Νίκος Καραβυράκης, ο Δημήτρης Σκουλάς, ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Μανώλης Κουμιώτης, ο Γιώργης Καραγιώργης, ο Ανδρέας Βαρβατάκης κ.α.
Ο Γιώργος Σκορδαλός έχει συμμετάσχει σε αρκετές εκδηλώσεις στο εξωτερικό εκπροσωπώντας την Ελλάδα επάξια. Εκτός από πλήθος Κρητικών κέντρων και Μουσικών Σκηνών ο Γιώργος Σκορδαλός έχει συνεργαστεί με το Θέατρο της Δώρας Στράτου και το Λύκειο Ελληνίδων.

-Ανακοίνωση του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, στη σελίδα ΔΙΑΒΑΤΗΣ 10.

-Ο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, ελληνική βιογραφική ταινία του 2017, σε σκηνοθεσία και σενάριο Γιάννη Σμαραγδή. Παραγωγή Alexandros Film. Μουσική Μίνωας Μάτσας, κυκλοφφορεί απο την Minos EMI. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται στον Νίκο Καζαντζάκη, ο οποίος διαβάζει το αυτοβιογραφικό, Αναφορά στον Γκρέκο, αναπολώντας την πολυτάραχη ζωή του.

Διανομή:
Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος ως Νίκος Καζαντζάκης
Στέφανος Ληναίος ως γηραιότερος Νίκος Καζαντζάκης
Μαρίνα Καλογήρου ως Ελένη Καζαντζάκη
Νίκος Καρδώνης ως Άγγελος Σικελιανός
Αργύρης Ξάφης ως καπετάν Μιχάλης
Θοδωρής Αθερίδης ως Γιώργης Ζορμπάς
Γιούλικα Σκαφιδά ως Ίτκα
Ζέτα Δούκα ως Μελίνα Μερκούρη
Αλέξανδρος Κολλάτος ως Ζυλ Ντασέν
Αμαλία Αρσένη ως Εύα Σικελιανού
Μαρία Σκουλά ως η μητέρα του Καζαντζάκη
Στάθης Ψάλτης ως ιερέας

Από το ανέβασμα της ταινίες δεν αποσκοπώ σε κανένα κέρδος, την ανεβάζω για ψυχαγωγικούς λόγους, και όλα τα δικαιώματα ανήκουν στους δημιουργούς συντελεστές και ηθοποιούς της ταινίας αυτής

-Εκπληκτικές εικόνες από τον Ομαλό Βιάννου μας παρουσιάζει στο βίντεό του ο Lefteris Faniou:

Enjoy fullscreen teaser..😉

Posted by Lefteris Fanioudakis on Tuesday, January 8, 2019

 

-Μη ξεχνάτε, πλησιάζουμε προς την 27η Ιανουαρίου, ξέρετε ΟΜΑΛΟΣ, ετήσια συνεστίαση και βασιλόπιτα… Τα 20€ που είπαμε να τα κρατήσετε… Και να προσέχετε την υγεία σας, ιούς και στραβοπατήματα…

-Ημερολόγιο 2019 του ΔΙΑΒΑΤΗ και για την οικονομική ενίσχυσή του συλλόγου, Αριθμ. Λογαρ. ΕΤΕ 103 757 399 59:

• Τιμή πώλησης 3€

• Ταχυδρομείο απλό  6€,  Ταχυδρομείο συστημένο 8€

• Αντικαταβολή 6€

-Χρόνια πολλά, Καλή φώτιση! και για τα παιδιά 3 παραμύθια:

Πρασινοσκούφης

-3 ενδιαφέροντα μουσικά κομμάτια: α) ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ με τον Γιάννη Χαρούλη β) ΑΠΟΨΕ ΣΙΩΠΗΛΟΙ με το Νικο Παπάζογλου γ) ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ & ΓΥΡΙΖΩ ΑΠ΄ΤΗ ΝΥΧΤΑ Μ Καραντίνης Μ Τσαχουρίδης

https://ruclip.com/video/ZevTUb5gAsg/νίκος-παπάζογλου-απόψε-σιωπηλοί-έχει-γούστο-5-12-2008.html

-Ακούστε και Μότσαρτ με λύρα: Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΟΤΣΑΡΤ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΙΚΗ ΛΥΡΑ ΤΟ «A LITTLE NIGHT MUSIC» !!!

-Εύχομαι εγκάρδια, Χρόνια πολλά και καλές Γιορτές, Ντίνος Γιαμαλάκης

-Με τις θερμότερες ευχές μου για την πραγματοποίηση κάθε στόχου και κάθε επιθυμίας μέσα στη νέα χρονιά!

Ξ. Μπαρμπαγαδάκη

-Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν… (σχόλιο ΔΙΑΒΑΤΗ)
Φίλες και φίλοι, ζήτησα απ’ τον καινούργιο χρόνο,
για σας και τους οικείους σας, χαρές να φέρει μόνο!
Γ. Κοκολάκης

ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ
Πρόσφατα πάλι είδαμε μια νέα παθογένεια:
Έργο που δεν τελείωσε του έκαμαν εγκαίνια.
Εγκαινιάσανε λοιπόν, έργο που δεν υπάρχει
κι αυτό, γιατί στη σκέψη τους αναισχυντία άρχει.
Σαν «έργο», παρουσίασαν μια σκάλα κυλιόμενη,
πλην, άνευ επιβατικού φορτίου κατερχόμενη.
Γι αυτό το έργο, που ο λαός σαν χλεύη το εισπράττει,
όταν σε λίγο θα κληθούν,
δεόντως ν’ απολογηθούν,
θα πουν, κατά το σύνηθες, πως ήταν αυταπάτη!
Αθήνα 1-1-2019, Γ. Κοκολάκης

There are currently no comments.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.