Category Archives

8 Articles

ΔΙΑΒΑΤΗΣ 15

Posted by Giorgos Diakakis on
0
Χωρίς κατηγορία

Σαββάτο 24.10.20 Μέγαρο Φυτάκη: Η πρώτη πολυκατοικία του Ηρακλείου

Οι νεότερες γενιές των Ηρακλειωτών γνώρισαν το Μέγαρο Φυτάκη ως ένα ερειπωμένο κτήριο που σχετικά πρόσφατα ανάκτησε την αίγλη του. Κτίστηκε το 1926 από την Εμπορική Εταιρία Φυτάκη-Κασαπάκη. Οι ιδιοκτήτες του υπήρξαν κορυφαίοι οικονομικοί παράγοντες της εποχής. Ασχολούνταν με το εμπόριο κίτρων, σε μία περίοδο που το προϊόν είχε μεγάλη ζήτηση στο εξωτερικό. Η τιμή κάθε οκάς ήταν 30 δρχ. την ώρα που το ημερομίσθιο ενός εργάτη ήταν 20 δρχ. μόνο. Έτσι ο Φυτάκης, που ξεκίνησε ως μανάβης, πουλώντας λαχανικά και φρούτα, γρήγορα μεταπήδησε στον κλάδο των εξαγωγών και συνεταιρίστηκε με τον Κασαπάκη, που ήδη γνώριζε καλά την αγορά κίτρου. Τα κέρδη από το εμπόριο γρήγορα ξεπέρασαν τις προσδοκίες των δύο συνεταίρων που άρχισαν να ψάχνουν τρόπο να επενδύσουν τα χρήματα που κέρδιζαν.

Τότε, ο Φυτάκης αποφάσισε να κτίσει ένα σύγχρονο μνημείο πλούτου, χλιδής και μεγαλοπρέπειας. Τα θεμέλια του Μεγάρου του βρέθηκαν πάνω στο θαλάσσιο Βενετσιάνικο τείχος. Σε μία πόλη που κανένα κτίσμα της δεν ξεπερνούσε τους δύο ή τρεις ορόφους ξαφνικά ξεφύτρωνε ένα πανύψηλο οικοδόμημα. Οι λουόμενοι συζητούσαν όλο το καλοκαίρι για το Μέγαρο, που ορθωνόταν μπροστά στην παραλία τους -τότε η παραλία βρισκόταν εκεί ακριβώς- και την ενόχληση που τους προκαλούσε ο συνεχής θόρυβος των συνεργείων. Όταν κάποτε το Μέγαρο τελείωσε, η περιέργεια και το ξάφνιασμα όλων μεγάλωσε. Το κτήριο -πέρα από το ισόγειό του- είχε τέσσερις (!!!) ακόμη ορόφους. Οι Ηρακλειώτες αλλά και οι επισκέπτες της πόλης έμεναν ώρες έκθαμβοι μπροστά στο νέο λαμπρό απόκτημα τους.
Στο ισόγειο του κτηρίου και στην μεγάλη κοσμική του αίθουσα στεγάστηκε η Λέσχη Ηρακλείου “Θεοτοκόπουλος”. Πρόεδρός της ήταν ο γιατρός Νικόλαος Βογιατζάκης και μέλη της η άρχουσα τάξη της πόλης. Τους Σαββατιάτικους χορούς -που σύντομα έγιναν το επίκεντρο κάθε κοσμικής παρουσίας- διοργάνωνε η σύζυγος του προέδρου της Λέσχης, Αγλαΐα Βογιατζάκη, που ήταν την περίοδο εκείνη και πρόεδρος του Λυκείου των Ελληνίδων στο Ηράκλειο. Η Λέσχη φιλοξενούσε συχνά στις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις και τους χορούς της μέλη του Συλλόγου των Δεσποινίδων της πόλης.
Έξοχα στιγμιότυπα από την ζωή της Λέσχης παραθέτει στο βιβλίο του με τίτλο “Από το χωριό στο Κάστρο” ο αείμνηστος Μανόλης Πατεράκης.
“Η Λέσχη αυτή -γράφει- στεγαζόταν τα χρόνια εκείνα στην θαυμάσια αίθουσα του ισογείου του Μεγάρου Φυτάκη. Η μεγάλη αυτή αίθουσα, έξοχα επιπλωμένη, ήταν το εντευκτήριο των πλουσίων Ηρακλειωτών για καφέ, για χαρτί και άλλες εκδηλώσεις (διαλέξεις, συναυλίες κ.λ.π.)
Άφησαν εποχή τα ντινέ – ντανσάν (χορευτικά δείπνα) της τότε περιόδου (1935-40) που εγίνοντο κάθε Σάββατο στην ωραία αυτή αίθουσα της Λέσχης, με ορχήστρα χορού που έδινε τον τόνο του κεφιού. Γλέντι και χορός μέχρι τις πρωινές ώρες από μέλη και προσκεκλημένους των μελών. Οι καντρίλιες, οι λανσιέδες μα και άλλοι μοντέρνοι χοροί τσάρλεστον, σουίνγκ, λάμπεθ – γουώκ και βέβαια ταγκό και βαλς δέσποζαν και έδιδαν χαρούμενο τόνο στην χοροεσπερίδα.
Στη Λέσχη αυτή δόθηκε το 1936 δεξίωση προς τιμήν του Βασιλέα Γεωργίου του Β’ και η χορωδία Ηρακλείου (στην οποία μετείχα κι εγώ) με μαέστρο τον αείμνηστο Γ. Χουρμούζιο εντυπωσίασε με τα τραγούδια της. Τόσο κέφι, τόση χαρά ήταν διάχυτη στην ευρύχωρη αυτή αίθουσα της Λέσχης, που δεν έλεγες να την αφήσεις αν δεν σήμαιναν όχι οι πρώτες αλλά προχωρημένες πρωινές ώρες”.
Στους υπόλοιπους ορόφους του Μεγάρου κατοικούσε το πιο εύρρωστο οικονομικά κομμάτι της πόλης. Και μόνο στο άκουσμα της φράσης ότι “ο Τάδε κατοικεί στο Μέγαρο Φυτάκη” ήξερες ότι πρόκειται για έναν από τους πλουσιότερους Ηρακλειώτες.

Οι ιδιοκτήτες του Μεγάρου -παρά το γεγονός ότι φρόντισαν τόσο για την χλιδή και την πολυτέλεια του κτηρίου- δεν έδειχναν να ενοχλούνται από την εικόνα που παρουσίαζε δίπλα ακριβώς από την είσοδό του. Εκεί είχαν εγκαταστήσει τις υποτυπώδεις και υπαίθριες υποδομές τους για την προεργασία των κίτρων. Ο τόπος ήταν γεμάτος από βαρέλια και σωρούς κίτρων πάνω σε μουσαμάδες. Το προϊόν στην ουσία συγκεντρωνόταν εκεί και φορτωνόταν στα εμπορικά πλοία, συσκευασμένο μέσα σε βαρέλια. Η επεξεργασία του όμως γινόταν μετά την εξαγωγή στα εργοστάσια του εξωτερικού.
Ο συνεταιρισμός Κασαπάκη- Φυτάκη ευημερούσε. Οι εξαγωγές πήγαιναν καλά, το Μέγαρο είχε τελειώσει και τώρα ήταν καιρός για νέα επιχειρηματικά σχέδια. Ο Φυτάκης σκέφτηκε ότι θα μπορούσαν να εγκαταστήσουν στην Κρήτη μία μονάδα επεξεργασίας κίτρου και να εξάγουν το προϊόν στην τελική του μορφή ως γλυκό έτοιμο και συσκευασμένο σε βαζάκια. Και το σχέδιο θα είχε υλοποιηθεί αν δεν συνέπιπτε με μία πολύ κακή εποχή για τις καλλιέργειες κίτρου στην Κρήτη. Μία ασθένεια προσέβαλε τα δέντρα και τα κίτρα βρέθηκαν να σαπίζουν πάνω τους από την μία μέρα στην άλλη. Η παραγωγή στην αρχή μειωνόταν και τελικά εκμηδενίστηκε. Οι κιτριές στον νομό Ηρακλείου ξεπατώθηκαν αναγκαστικά, αφού δεν υπήρχε τρόπος να ανακάμψει η καλλιέργεια. Και οι απογοητευμένοι παραγωγοί τους προτίμησαν να φυτέψουν οτιδήποτε διαφορετικό, αρκεί να μην ζήσουν πάλι την καταστροφή τους με τα κίτρα.
Η εξαγωγή, λοιπόν, σταμάτησε αναγκαστικά και μαζί της σταμάτησαν και τα σχέδια για το νέο εργοστάσιο, που είχαν ήδη όμως ροκανίσει αρκετά χρήματα από την περιουσία των συνεταίρων.

Τέλος “τύπου Τιτανικού”

Η Γερμανική κατοχή βρίσκει στο ισόγειο του Μεγάρου νέους ενοίκους.

Στεγάζεται πλέον εκεί η Νομαρχία, έναντι αδρού ενοικίου στην οικογένεια Φυτάκη, που κλυδωνίζεται πλέον από οικονομικής απόψεως .
Όμως η περίεργη μοίρα που τιμώρησε την ανθρώπινη αλαζονεία στον “Τιτανικό” φαίνεται ότι έβαλε στο στόχαστρό της και το Μέγαρο. Μία αλλόκοτη συγκυρία έμελλε να το τραυματίσει και από μνημείο πολυτέλειας και μεγαλεπήβολων σχεδιασμών το μετέτρεψε σε ένα ερείπιο, που έμεινε χρόνια να “στοιχειώνει” την αισθητική της πόλης, η οποία κάποτε περηφανευόταν που το φιλοξενούσε.

Παραδόξως μοναδικό θύμα της έκρηξης που έγινε σε μεγάλη ακτίνα ήταν ουσιαστικά μόνο το Μέγαρο.

Ένα Γερμανικό πλοίο με φορτίο πυρομαχικών περνούσε στα ανοιχτά της Κρήτης με προορισμό την Αφρική. Εγγλέζικα αεροπλάνα το εντόπισαν και το βομβάρδισαν. Δεν κατάφεραν ωστόσο να το βυθίσουν. Το Γερμανικό πλήρωμά του αναγκάστηκε να το οδηγήσει στο λιμάνι του Ηρακλείου. Όταν όμως το πλοίο έδεσε στην Ηρακλειώτικη προβλήτα, οι φωτιές από τα αμπάρια έφτασαν στο φορτίο των πυρομαχικών. Η έκρηξη που ακολούθησε ήταν τρομερή και στα θύματά της πέρα από το Γερμανικό σκαρί συμπεριέλαβε και το στολίδι του Ηρακλείου: το Μέγαρο.

Καιρό μετά, το ερειπωμένο πλέον κτήριο, αγοράστηκε από την Μαρίκα Καψή. Η νέα ιδιοκτήτριά του πίστευε ότι αφού ο σκελετός του κτηρίου άντεξε στην πανωλεθρία της έκρηξης θα μπορούσε το όλο οικοδόμημα να αναστυλωθεί και να ανακτήσει την αίγλη του. Το σχέδιο της ήταν να το μετατρέψει σε ένα αριστοκρατικό ξενοδοχείο που θα διατηρούσε αναλλοίωτη την ιστορική μεγάλη σάλα του ισογείου. Ο θάνατός της σήμανε μία ακόμη χαμένη ευκαιρία για το Μέγαρο Φυτάκη, το οποίο ωστόσο παρέμεινε στην ιδιοκτησία των επιχειρήσεων Καψή.
Χρειάστηκε να περάσουν πέντε δεκαετίες, που κουρέλιασαν την όψη του, μέχρι να υπάρξει το νέο σχέδιο για την αξιοποίηση του. Στον ενδιάμεσο χρόνο το Μέγαρο έβρισκε τρόπους να … υπενθυμίζει την παρουσία του. “Εκσφενδόνιζε” κομμάτια από το υλικό του που προσγειώνονταν στα πόδια ανυποψίαστων περαστικών και τους τρομοκρατούσαν. Οι Δημοτικές Υπηρεσίες ζητούσαν εναγωνίως την αποκατάσταση του κτηρίου, έτσι ώστε τουλάχιστον να μην απειλεί την ασφάλεια όσων περνούν από κοντά του. Η εύκολη λύση θα ήταν ασφαλώς η κατεδάφισή του όμως το κτήριο είχε χαρακτηριστεί διατηρητέο κι έτσι δεν θα μπορούσε να κατεδαφιστεί. Μέχρι που σχετικά πρόσφατα αναστηλώθηκε και μετατράπηκε στο πανέμορφο σημερινό ξενοδοχείο.

Οι “περγαμηνές” του Μεγάρου

Για πολλούς παραμένει ανεξήγητο, γιατί το Μέγαρο Φυτάκη θεωρείται τόσο σπουδαίο μνημείο της πόλης. Οι αρχαιολόγοι δίνουν ίσως την πιο πειστική απάντηση. Πέρα από σύμβολο πλούτου και ευημερίας ήταν το πρώτο πολυώροφο κτήριο που απόκτησε το Ηράκλειο. Συχνά στα αρχαιολογικά αρχεία αναφέρεται ως “η πρώτη πολυκατοικία της πόλης”. Παράλληλα, έχει χαρακτηριστεί ως Έργο Τέχνης και Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο. Είναι χαρακτηριστικό δείγμα της πρώτης φάσης εφαρμογής του οπλισμένου σκυροδέματος στο Ηράκλειο, με διαμερίσματα κατοικιών. “Έχει αξιόλογα νεοκλασικά στοιχεία και αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα πολυκατοικίας του μεσοπολέμου και σημείο αναφοράς για την πολεοδομική ανάπτυξη του Ηρακλείου, αναφέρει στην σχετική έκθεσή της η 7η Εφορία Νεωτέρων Μνημείων. Τα νεοκλασσικίζοντα εξωτερικά μορφολογικά στοιχεία (αρχιτεκτονικές προεξοχές, γείσα, πεσσοί, κιγκλιδώματα εισόδων και εξωστών) και η σχέση των ανοιγμάτων στις όψεις συνθέτουν ένα μοναδικό στην πόλη του Ηρακλείου αρχιτεκτόνημα. Μοναδικές στις λεπτομέρειές τους είναι οι ξύλινες εξώπορτες των καταστημάτων στο ισόγειο, οι οποίες είναι διακοσμημένες με ψευδοπαραστάσεις με ραβδώσεις».
Πολύ πρόσφατα η ιστορία του Μεγάρου Φυτάκη … γύρισε σελίδα. Το εγκαταλελειμμένο και ερειπωμένο για πολλά χρόνια κτίριο μετατράπηκε σ’ ένα σύγχρονο πολυτελές ξενοδοχείο. Για να μας θυμίζει ότι το να κατεδαφίζεις τα “ερείπια” του παρελθόντος δεν είναι σώνει και καλά…μονόδρομος. Μαριάννα Κορνάρου

Τετάρτη 21.10.20 Γνωρίστε την Αλεξάνδρεια, μέρος 2ο

Σημεία ενδιαφέροντοςΗ αλιευτική συνοικία του Μεξ, με τη χαρακτηριστική εμφάνιση φαβέλλας

  • Η Στήλη του Πομπήιου, από τα πιο γνωστά μνημεία της Αλεξάνδρειας, βρίσκεται στην αρχαία ακρόπολή της, κοντά στο αραβικό νεκροταφείο. Το συνολικό ύψος της (συμπεριλαμβανομένης της βάσης) είναι 26,85 μέτρα και για την κατασκευή της χρησιμοποιήθηκε μονόλιθος γρανίτη. Η ονομασία της είναι παραπλανητική καθώς δεν σχετίζεται με τον Πομπήιο. Στην πραγματικότητα πρόκειται για θριαμβική στήλη προς τιμήν του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, που ανεγέρθηκε το 297/298 για να απαθανατίσει τη νίκη του επί των στασιαστών οι οποίοι είχαν ανακηρύξει αυτοκράτορα τον Λούκιο Δομίτιο Δομιτιανό.
  • Οι κατακόμβες Κομ Ελ Σουκάφα (αραβική μετάφραση της αρχαιοελληνικής ονομασίας «Λόφος των οστράκων») βρίσκονται σε μικρή απόσταση από τη στήλη του Πομπήιου και είναι προσβάσημες μέσω μιας μεγάλης ελικοειδούς κλίμακας. Αποτελούνται από λαβύρινθο πολλαπλών επιπέδων στον οποίο υπάρχουν δεκάδες θάλαμοι κοσμημένοι με λαξευμένους κίονες, αγάλματα και ρωμαιο-αιγυπτιακά θρησκευτικά σύμβολα. Υπάρχουν επίσης πολλές σαρκοφάγοι, νεκρικές κόγχες, καθώς και μεγάλη αίθουσα συμποσίων Ρωμαϊκού τύπου όπου οι συγγενείς των νεκρών παρέθεταν μνημόσυνα γεύματα. Οι κατακόμβες είχαν λησμονηθεί από τους Αλεξανδρινούς μέχρι την ανακάλυψή τους το 1900.
  • Ο ναός του Όσιρι στο προάστιο Αμπουκίρ (αρχαία Ταπόσιρι Μάγκνα), δυτικά της Αλεξάνδρειας· χτίσθηκε κατά την εποχή των Πτολεμαίων. Σήμερα είναι ερειπωμένος και σώζονται μόνο ο εξωτερικός τοίχος και οι πυλώνες. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στην περιοχή νεκρόπολη ζώων, καθώς και τεκμήρια που στοιχειοθετούν την άσκηση της λατρείας τους. Εξάλλου, η ύπαρξη ερειπίων χριστιανικής εκκλησίας φανερώνει την αλλαγή χρήσης του ναού σε μεταγενέστερους αιώνες. Βρέθηκαν επίσης κατάλοιπα ρωμαϊκών λουτρών, κυματοθραύστης, αποβάθρες και γέφυρα. Κοντά στην παραλία υπάρχουν τα κατάλοιπα πύργου που κατασκευάστηκε από τον Πτολεμαίο II Φιλάδελφο. Ο εν λόγω πύργος ήταν ομοίωμα του Φάρου της Αλεξάνδρειας, υπό κλίμακα.
Κατακόμβες Κομ Ελ Σουκάφα
  • Το Κάστρο Κάιτμπέη βρίσκεται στην είσοδο του ανατολικού λιμένα, στην ανατολική πλευρά της νήσου του Φάρου, εκεί που υψωνόταν κάποτε ο ομώνυμος φάρος. Κτίστηκε από τον Μαμελούκο σουλτάνο Αμπντούλ-Νάσερ Κάιτ Μπέη το 1477 για να προστατεύει την πόλη από τις επιδρομές των Σταυροφόρων. Σήμερα λειτουργεί ως ναυτικό μουσείο.
  • Η νεκρόπολη του Μουσταφά Κάμελ· σε αυτό το κοιμητήριο υπάρχουν τέσσερεις τάφοι πλούσια διακοσμημένοι και σε εξαίρετη κατάσταση, εκ των οποίων ο παλαιότερος χρονολογείται στον δεύτερο αιώνα π.Χ.
  • Το ρωμαϊκό αμφιθέατρο στην περιοχή Κομ Ελ-Ντίκα (2ος αιώνας μ.Χ.) διαθέτει 13 ημικυκλικά διαζώματα από λευκό και γκρίζο μάρμαρο και έχει δυνατότητα φιλοξενίας 800 ατόμων. Το μνημείο βρίσκεται στη λοφώδη περιοχή των πτολεμαϊκών Κήπων του Πανός (Πάνειο) που ήταν διάστικτη κατά τη ρωμαϊκή εποχή από βίλλες και λουτρά.
  • Το παλάτι Μοντάζα κτίστηκε το 1892 από τον Αμπάς Χιλμή Πασά, τον τελευταίο Χεδίβη της Αιγύπτου. Από τα κτίρια του, το Χαραμλέκ, στεγάζει στο ισόγειό του καζίνο ενώ στους υψηλότερους ορόφους λειτουργεί μουσείο αντικειμένων της βασιλικής οικογένειας. Ένα άλλο κτίριο, το Σαλαμλέκ έχει διαμορφωθεί σε ξενοδοχείο πολυτελείας. Μέρος των κήπων του είναι ανοικτό στο κοινό.
  • Το Εθνικό Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας και Αλιευμάτων (δίπλα στο φρούριο Κάιτ Μπέη). Διαθέτει ενυδρείο και μουσειακά εκθέματα.
Το Παλάτι του Ρας ελ Τιν σε γκραβούρα του 1878
  • Το τζαμί Ελ-Μουσρί Αμπούλ-Αμπάς στη περιοχή Ανφούσι κτίστηκε το 1775 πάνω από τον τάφο του ομώνυμου Σούφι αγίου που έζησε κατά τον 13ο αιώνα. Ο μιναρές του έχει ύψος 73 μέτρα.
  • Το τζαμί Αταρίν στην ομώνυμη συνοικία κτίστηκε το 370 και αρχικά ήταν εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο. Μετατράπηκε σε τζαμί μετά τη μουσουλμανική κατάκτηση της Αιγύπτου.
  • Η συνοικία του Μεξ με τα πολυάριθμα σπίτια στριμωγμένα γύρω από το κανάλι Μαχμουντία, όπου είναι συγκεντρωμένες οι περισσότερες αλιευτικές δραστηριότητες της πόλεης.
  • Η γέφυρα Στάνλεϋ στην ομώνυμη συνοικία.
  • Οι Κήποι Αντωνιάδη και η ομώνυμη βίλα. Πρόκειται για δημόσιο πάρκο με πολλά αγάλματα που σε συνδυασμό με τη βίλα αποτελούν ένα από τα δημοφιλή αξιοθέατα της πόλης. Λέγεται ότι η βίλα είναι μικρογραφία του ανακτόρου των Βερσαλλιών. Κτίστηκε το 1860 από τον Έλληνα τραπεζίτη σερ Τζον Αντωνιάδη από τη Λήμνο και θεωρείται σήμερα ιστορικό μνημείο.
  • Ο Ζωολογικός Κήπος της Αλεξάνδρειας.
  • Το Παλάτι του Ρας ελ Τιν στην ομώνυμη συνοικία.
  • Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας συνιστά σημαντικό πόλο για τους Έλληνες της Αιγύπτου και διακρίνεται για την ιεραποστολική του δράση ανά την Αφρικανική Ήπειρο.
  • Η παραλιακή λεωφόρος Κορνίς με τους φοίνικες, διασχίζει απόσταση 15 χιλιομέτρων και είναι γνωστή για τα ιστορικά αξιοθέατα, τα εστιατόρια και τις αγορές της. Το δυτικό άκρο της βρίσκεται στο κάστρο Κάιτ Μπέη και το ανατολικό στην περιοχή των ανακτόρων Μοντάζα. Αποτελεί αγαπημένο τόπο περιπάτου και αναψυχής τόσο των Αλεξανδρινών όσο και των επισκεπτών της πόλης.
  • Το συγκρότημα Σαν Στέφανο στην ομώνυμη συνοικία απέχει 9 χιλιόμετρα από το κέντρο και διαθέτει μαρίνα, εμπορικό κέντρο και το πεντάστερο ξενοδοχείο Four Seasons, ένα από τα υψηλότερα κτίρια της πόλης. Η κάτοψή του έχει σχήμα ημισελήνου.

    Θρύλοι και παραδόσεις γύρω από την Αλεξάνδρεια

    Ο Όμηρος οδηγεί τον Αλέξανδρο στη Φάρο

    Κατά την παραμονή του Αλέξανδρου στην Αίγυπτο ο Όμηρος τον επισκέφτηκε σε ένα όνειρο και απήγγειλε τμήματα από την Οδύσσεια στα οποία υπήρχε αναφορά στη νήσο Φάρο. Σύμφωνα με τη διήγηση του Πλούταρχου «ένας άνδρας με αξιοσέβαστο παρουσιαστικό και πάλλευκα μαλλιά φάνηκε να στέκεται δίπλα στον βασιλιά και να απαγγέλει αυτούς τους στίχους: «Υπάρχει ένα νησί στην ταραγμένη θάλασσα, μπροστά στην Αίγυπτο. Οι άνθρωποι το αποκαλούν Φάρο». Αμέσως ο Αλέξανδρος ξύπνησε και πήγε στη Φάρο που ήταν ακόμη νησί. Όταν αντιλήφθηκε τα φυσικά πλεονεκτήματα της περιοχής είπε ότι ο Όμηρος δεν ήταν μόνο θαυμάσιος από όλες τις άλλες απόψεις, αλλά επίσης ο σοφότερος των αρχιτεκτόνων, και εκπόνησε το σχέδιο της πόλης του προσαρμόζοντάς το στη συγκεκριμένη τοποθεσία».

    Η ιστορία της αποτύπωσης του σχεδίου της πόλης επί του εδάφους

    Λόγω έλλειψης κιμωλίας με την οποία αποτυπώνονταν επί του εδάφους οι ακριβείς θέσεις των μελλοντικών δρόμων και των δημόσιων κτιρίων, ο Δεινοκράτης χρησιμοποίησε κριθάλευρο. Αλλά πριν τελειώσει η χάραξη του σχεδίου σμήνη πουλιών εφόρμησαν και καταβρόχθισαν το αλεύρι. Πολλοί ερμήνευσαν το γεγονός ως κακό οιωνό (και μάλιστα για έναν οικισμό που θα έφερε το όνομα του Αλέξανδρου), αλλά ο προσωπικός μάντης του στρατηγού είχε διαφορετική άποψη: το συμβάν, εξήγησε, προοιώνιζε ότι η Αλεξάνδρεια θα παρείχε μελλοντικώς τροφή ικανή να συντηρήσει όλη την ανθρωπότητα.

    Ο Φάρος ως τηλεσκόπιο και όπλο καταστροφής πλοίων

    Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας Σελίδα χειρογράφου από το “Βιβλίο των θαυμάτων” .

    Αρκετές αρχαίες πηγές δίνουν περιγραφές του «πύργου», με διαφορετική κατά περίπτωση αξιοπιστία. Ο Στράβωνας (63 π.Χ.-23 μ.Χ.) λέει πως ο καθρέπτης του αντανακλούσε το φως δεκάδες χιλιόμετρα μακριά. Ο ποιητής Πόπλιος Παπίνιος Στάτιος (40-90 μ.Χ.) γράφει πως το φως του έμοιαζε με τη σελήνη. Ο μοναχός Επιφάνιος αναφέρει ότι το ύψος του έφτανε τα 560 μέτρα. Οι θεωρίες για την κατασκευή του κατόπτρου είναι αντικρουόμενες· κάποιοι υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιήθηκε στιλβωμένο μέταλλο, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι κατασκευάστηκε από γυαλί του οποίου η μία όψη ήταν επαργυρωμένη. Ο Φάρος, ως ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, παρέμεινε πόλος έλξης τουριστών καθ’ όλη τη μεσαιωνική περίοδο και προσέλκυε πολλούς ταξιδιώτες που καταπλήσσονταν από το μέγεθός του. Επιστρέφοντας στα πάτρια εδάφη οι τελευταίοι επιχειρούσαν να εντυπωσιάσουν το κοινό τους με φαντασιακές αφηγήσεις πράγμα που οδήγησε στην εξύφανση διάφορων θρύλων. Για παράδειγμα, ο Άραβας περιηγητής Αμπού Χαμίντ αλ Γκαρνάτι λέει ότι σκοπός του καθρέπτη ήταν να εστιάζει τις ακτίνες του ήλιου σε εχθρικά πλοία που προσέγγιζαν το λιμάνι, με στόχο την πυρπόλησή τους. Ο Άραβας γεωγράφος και ταξιδιώτης του 10ου αιώνα Ιμπν Χαουκάλ ισχυρίστηκε ότι η κατασκευή, στο σύνολό της, ήταν αστρονομικό παρατηρητήριο. Ο Ιμπν Κχορδαδμπέχ γράφει κατά τον 9ο αιώνα ότι με το τηλεσκόπιο του Φάρου ήταν δυνατή η παρατήρηση ανθρώπων στην Κωνσταντινούπολη. Με τις παραπάνω απόψεις φαίνεται ότι συντασσόταν ο αρχαιολόγος Χάινριχ Τηρς ο οποίος προσπάθησε να αποδείξει ότι ο Φάρος χρησιμοποιούνταν ως τηλεσκόπιο.

    Η ιστορία της καθιέρωσης του Σάραπη ως πολιούχου θεότητας

    Σύμφωνα με τον θρύλο ο Πτολεμαίος Σωτήρας ονειρεύτηκε το κολοσσιαίο άγαλμα κάποιου θεού, ο οποίος τον πρόσταξε να τον μεταφέρει το συντομότερο στην Αλεξάνδρεια· επειδή δεν γνώριζε πού βρισκόταν το άγαλμα διηγήθηκε το όραμα στον πολυταξιδεμένο Σωσίβιο, ο οποίος του είπε ότι είχε δει έναν τέτοιον κολοσσό στη Σινώπη. Ο Πλούταρχος αναφέρει σχετικά: «Ο βασιλιάς ανέθεσε στον Σωτέλη και τον Διονύσιο να μεταφέρουν πάση θυσία το άγαλμα στην Αλεξάνδρεια και –μετά από πολύ χρόνο και με κόπο– οι τελευταίοι κατάφεραν με τη βοήθεια της Θείας Πρόνοιας να κλέψουν το άγαλμα και να του το παραδώσουν. Όταν ο Τιμόθεος (ο εξηγητής των ιεροτελεστιών) και ο Αιγύπτιος ιερέας Μανέθωνας το εξέτασαν, αποφάνθηκαν ότι απεικόνιζε τον Πλούτωνα και έπεισαν τον Πτολεμαίο ότι [στην πραγματικότητα] δεν ανήκε σε κανένα άλλο θεό, παρά στον Σάραπη. Βέβαια, στη Σινώπη αποκαλούνταν Πλούτωνας, αλλά στην Αίγυπτο έπρεπε να έχει το κατάλληλο αιγυπτιακό όνομα, το οποίο ήταν Σάραπης. Και όσα παραδίδει ο Ηράκλειτος ο φυσικός, ότι δηλαδή ο Άδης και ο Διόνυσος είναι ένα και το αυτό, οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα. Θα ήταν κατά συνέπεια λογικό να ταυτίσουν τον Όσιρι με τον Διόνυσο και να σχηματίσουν ένα νέο όνομα από τα ονόματα του Όσιρι και του ταύρου Άπι. Αφού λοιπόν άλλαξε η φύση και η ονομασία του Όσιρι, ο Σάραπης έγινε κοινός θεός όλου του κόσμου, μιας και ο Όσιρις λατρεύεται από τους Αιγύπτιους και ο Διόνυσος από τους Έλληνες». Στην πραγματικότητα το τεράστιο άγαλμα ήταν πιθανότατα έργο του γλύπτη Βρύαξη Β΄.

    Η καταστροφή των βιβλίων της Βιβλιοθήκης από τους Άραβες

    Ο μονοφυσίτης επίσκοπος και ιστορικός του 13ου αιώνα Αμπντούλ Φαράγκ παραδίδει πως ο φημισμένος Χριστιανός λόγιος Ιωάννης Φιλόπονος (490-570 μ.Χ.), έχοντας φιλικές σχέσεις με τον Άραβα στρατηγό Αμρ ελ Ας, του ζήτησε ως δώρο τα βιβλία της Βιβλιοθήκης που [υποτίθεται ότι] είχαν μείνει ως τότε άθικτα. Ο Αμρ εξέταζε το αίτημα του Φιλόπονου με συμπάθεια, αλλά θεώρησε καθήκον του να αναφέρει το ζήτημα στον Χαλίφη. Η λακωνική απάντηση του Ομάρ διδάσκεται μέχρι σήμερα στο μάθημα της λογικής: «Σχετικά με τα βιβλία που αναφέρεις, εάν μεν το περιεχόμενό τους συμφωνεί με το Βιβλίο του Θεού, είναι άχρηστα, εάν όχι είναι επιζήμια· κατά συνέπεια να τα καταστρέψεις. Κατόπιν αυτού ο Αμρ διέταξε να κατανεμηθούν τα βιβλία στα 4.000 λουτρά της πόλης και να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμος ύλη για τη θέρμανση του νερού». Η καύση των βιβλίων διήρκεσε έξη μήνες.

    Η Κόμη της Βερενίκης

    Αμέσως μετά το γάμο του με τη Βερενίκη Β΄ ο Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης αναχώρησε από την Αίγυπτο για να υποστηρίξει την αδερφή του, που ονομαζόταν επίσης Βερενίκη, στον Τρίτο Συριακό πόλεμο. Ο Καλλίμαχος μάλιστα αναφέρει πως ο Ευεργέτης άφησε τη βασίλισσα στο νυφικό της κρεβάτι. Ο θρύλος λέει πως η Βερενίκη αφιέρωσε στη θεά Αφροδίτη και συγκεκριμένα στον ναό της στο Ζεφύριο τα πλούσια μαλλιά της, προκειμένου ο Πτολεμαίος να επιστρέψει ασφαλής. Τελικά ο φαραώ επέστρεψε νικηφόρος και η Βερενίκη εκπλήρωσε το τάμα της. Την άλλη μέρα όμως τα μαλλιά της είχαν εξαφανιστεί από τον ναό. Ο αυλικός Κόνων, μαθηματικός και αστρονόμος από τη Σάμο, υποστήριξε πως οι θεοί τοποθέτησαν τη χαμένη κόμη ανάμεσα στα αστέρια. Ο εν λόγω αστερισμός φέρει ακόμη και σήμερα το όνομα «Κόμη της Βερενίκης» (Coma Berenice) ή «Πλόκαμος της Βερενίκης». Ο Καλλίμαχος απαθανάτισε το γεγονός σε ποίημά του από το οποίο σώζονται μικρά αποσπάσματα και μετάφρασή του στα λατινικά από τον Κάτουλλο

Τρίτη 20.10.20 Γνωρίστε την Αλεξάνδρεια, μέρος 1ο  (Βικιπαίδεια)

 

Αλεξάνδρεια ή Ρακώτις είναι η 2η μεγαλύτερη πόλη και το κυριότερο λιμάνι της Αιγύπτου.  Ιδρύθηκε το 331 π.Χ. από τον Αλέξανδρο τον Μέγα και είναι η δεύτερη πρωτεύουσα της σύγχρονης Αιγύπτου μετά το Κάιρο. Κατά την αρχαιότητα υπήρξε το σπουδαιότερο λιμάνι και πρωτεύουσα της χώρας, ενώ στην ακμή της αποτελούσε το μεγαλύτερο οικονομικό κέντρο ολόκληρης της Βόρειας Αφρικής και μία από τις επιφανέστερες εστίες πολιτισμού του κόσμου, διάσημη για τη βιβλιοθήκη και τον Φάρο της, ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου.

Η σύγχρονη Αλεξάνδρεια έχει εξελιχτεί σε μεγάλο θαλάσσιο εμπορευματικό κόμβο και εξυπηρετεί περί το 80% των αιγυπτιακών εισαγωγών και εξαγωγών. Είναι επίσης φημισμένος τουριστικός προορισμός και σημαντικό βιομηχανικό κέντρο λόγω των αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου που ξεκινούν από το Σουέζ. Ο πληθυσμός της είναι 4.800.000 (2015).

Ελληνιστική περίοδος

Άρχισε να ακμάζει, όταν έγινε πρωτεύουσα της Αιγύπτου μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου, κατά τη βασιλεία του Πτολεμαίου Α’ Σωτήρα (367–283 π.Χ). Ο τελευταίος επικράτησε το 321 π.Χ. στη σύγκρουση των επιγόνων για την κατοχή της σορού του Αλέξανδρου που θεωρούνταν σύμβολο ισχύος και εξουσίας και τη μετέφερε στην Αλεξάνδρεια από όπου τελικά χάθηκε μετά την απομάκρυνσή της από τη θέση που φυλασσόταν.

Την πόλη κοσμούσε ο Φάρος της Αλεξάνδρειας καθώς και το Μουσείο, μέρος του οποίου ήταν η διάσημη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.

Υπό τη δυναστεία των Πτολεμαίων η Αλεξάνδρεια έφτασε να θεωρείται μέσα σε έναν αιώνα η μεγαλύτερη πόλη του τότε κόσμου. Ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών αυξήθηκε και έγινε κέντρο πολιτισμού και γραμμάτων στην ευρύτερη περιοχή. Ωστόσο, στη συνέχεια η κακοδιοίκηση, οι δυναστικές έριδες και οι αναμείξεις της Ρώμης στις εσωτερικές της υποθέσεις την οδήγησαν σε τέτοια παρακμή ώστε το 80 π.Χ. η πόλη τέθηκε επισήμως υπό ρωμαϊκή κηδεμονία σύμφωνα με την (αμφιλεγόμενη) διαθήκη του Πτολεμαίου ΙA΄ Αλέξανδρου B΄.

Ρωμαϊκή και Βυζαντινή εποχή

Το 48 π.Χ. ο Ιούλιος Καίσαρας έθεσε προσωρινά την Αλεξάνδρεια υπό ρωμαϊκή κατοχή. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων που επακολούθησαν τμήμα της βιβλιοθήκης καταστράφηκε μαζί με 40.000 παπύρους.

Κατά τη διανομή του κράτους στους επιγόνους του Ιούλιου Καίσαρα ο Μάρκος Αντώνιος πήρε την Αίγυπτο και συγκυβέρνησε με τη βασίλισσα Κλεοπάτρα Ζ’, την τελευταία των Πτολεμαίων.

Το 31 π.Χ. ο Οκταβιανός (ο μετέπειτα Αύγουστος) νίκησε τον στόλο της Κλεοπάτρας στη ναυμαχία του Ακτίου και ύστερα από έναν χρόνο η Αλεξάνδρεια έγινε επισήμως μέρος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ήταν τότε η μεγαλύτερη από τις επαρχιακές πρωτεύουσες, με πληθυσμό 300.000 κατοίκων και πολυάριθμων σκλάβων. Το 115 μ.Χ., επί Τραϊανού, στον λεγόμενο πόλεμο του Κίτου καταστράφηκε μεγάλο μέρος της από τις μάχες με τους εξεγερμένους Εβραίους. Κατά την εποχή των αυτοκρατόρων Δεκίου και Βαλεριανού έγιναν διωγμοί εναντίον των χριστιανών, ενώ το 269 μ.Χ. η βασίλισσα της Παλμύρας Ζηνοβία κήρυξε τον πόλεμο στους Ρωμαίους και κατέλαβε την Αίγυπτο. Στις επιχειρήσεις ανακατάληψης της Αλεξάνδρειας από τον Αυρηλιανό το 297 ισοπεδώθηκε η συνοικία του Βρουχείου και η Βιβλιοθήκη. Τεράστιες ζημιές προκάλεσε και το τσουνάμι που ακολούθησε τον σεισμό της Κρήτης το 365. Μάλιστα, το γεγονός μνημονευόταν επί πολλά χρόνια ως «μέρα τρόμου».

Μετά τη διαίρεση της διοίκησης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας σε Δυτική και Ανατολική το 381 μ.Χ., η επαρχία Αιγύπτου πέρασε στη δικαιοδοσία των Βυζαντινών ως Διοίκηση Αιγύπτου. Ο Κυβερνήτης της έφερε τον τίτλο του “Αυγουστάλιου Επάρχου” και είχε την έδρα του στην Αλεξάνδρεια. Το 619 η Αλεξάνδρεια πέρασε στα χέρια των Σασσανιδών Περσών. Χάρη στη συμφωνία του αυτοκράτορα Ηράκλειου με τον Πέρση στρατηγό Σαρβαραζά οι Βυζαντινοί την επανάκτησαν το 629 και την κράτησαν για δεκατρία ακόμη χρόνια.

Αραβική περίοδος

Είσοδος του Βοναπάρτη στην Αλεξάνδρεια, λάδι σε καμβά, περ. 1800, Βερσαλλίες
Μωχάμετ Άλη
Η Μάχη της Αλεξάνδρειας

Όταν οι Άραβες κατέλαβαν την Αλεξάνδρεια το 642 η πόλη είχε απωλέσει την παλιά της ευημερία, πράγμα που οφειλόταν κατά κύριο λόγο στη μείωση του θαλάσσιου εμπορίου. Η παρακμή της συνεχίστηκε περαιτέρω λόγω της μεταφοράς της πρωτεύουσας στο Κάιρο το 969 από τους σιίτες Φατιμίδες. Το χαλιφάτο των Φατιμιδών διατηρήθηκε μέχρι το 1171 όταν ο Σαλαντίν ίδρυσε τη δυναστεία των Αγιουβιδών και ενσωμάτωσε το κράτος των Φατιμιδών στο σουνιτικό χαλιφάτο των Αββασιδών. Το 1250 οι Μαμελούκοι ανέτρεψαν τους Αββασίδες και εγκαθίδρυσαν φεουδαρχικό σύστημα. Η παρακμή της Αλεξάνδρειας επιταχύνθηκε τον 14ο αιώνα όταν το κανάλι που τη συνέδεε με τον Νείλο αχρηστεύτηκε από φερτά υλικά. Την ίδια εποχή το γόητρό της δέχτηκε ισχυρό πλήγμα λόγω της καταστροφής του εμβληματικού Φάρου της από τον ισχυρό σεισμό του 1309. Το 1517 η Αίγυπτος κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς και εντάχθηκε στην Οθωμανική αυτοκρατορία, αρχικά ως επαρχία της και από το 1867 έως το 1914 ως ανεξάρτητο χεδιβάτο. Κατά το διάστημα αυτό δεν ήταν λίγοι οι Έλληνες που ανέλαβαν σημαντικά αξιώματα. Μεταξύ αυτών σημαντικότερος ήταν ο Ραγίβ Πασάς που ανελίχθηκε στη θέση του πρωθυπουργού το 1882. Στο πλαίσιο της εκστρατείας του στην Αίγυπτο ο Ναπολέων κατέλαβε την Αλεξάνδρεια το 1798, αλλά η πόλη παρέμεινε υπό γαλλική διοίκηση μόλις μέχρι το 1801 οπότε έπεσε στα χέρια των Άγγλων.

Ο βομβαρδισμός της Αλεξάνδρειας από τους Άγγλους το 1882

Αξίζει να αναφερθεί ότι ο πληθυσμός της εκείνη την εποχή είχε συρρικνωθεί σε 4000 κατοίκους και η σπουδαιότητά της ως θαλάσσιου εμπορευματικού κόμβου είχε μειωθεί δραματικά λόγω του ανταγωνισμού που υφίστατο από την παράκτια πόλη Ροζέτα από την οποία εξάγονταν μεγάλες ποσότητες ρυζιού. Η πόλη αναγεννήθηκε σταδιακά μετά το 1819 όταν ο Μωχάμετ Άλη (Μεχμέτ Αλή πασάς, Καβάλα 1769 – Αλεξάνδρεια 1849) αποπεράτωσε ένα νέο κανάλι (γνωστό σήμερα ως «Κανάλι Μαχμουντία») που τη συνέδεε με τον Νείλο και την ανέδειξε σε μεγάλο λιμένα και ναύσταθμο. Ο ικανός αυτός ηγεμόνας έθεσε τις βάσεις για τον εκσυγχρονισμό της χώρας και ενθάρρυνε την εγκατάσταση των ξένων και ιδιαίτερα των Ελλήνων. Πράγματι, ενώ το 1803 η ελληνική παροικία στην Αλεξάνδρεια αριθμούσε σαράντα οικογένειες, το 1872 ο πληθυσμός της, σύμφωνα με το πρώτο ημερολόγιο που τυπώθηκε στα ελληνικά με τίτλο “Αιγυπτιακόν Ημερολόγιον”, έφτανε τους 25.000 κατοίκους.

Το 1825, σε μια τολμηρή αλλά αποτυχημένη καταδρομική ενέργεια, ο Κανάρης επιχείρησε να πυρπολήσει τον Αιγυπτιακό στόλο που ήταν ελλιμενισμένος στην Αλεξάνδρεια, έτοιμος να μεταφέρει στρατεύματα στην Πελοπόννησο. Τον Απρίλιο του 1843 ιδρύθηκε η Ελληνική Κοινότητα της Αλεξάνδρειας. Πρώτος πρόεδρός της διετέλεσε ο Μιχαήλ Τοσίτσας. Τον διαδέχθηκαν ο Στέφανος Ζιζίνιας, ο Δημήτριος Ρίζος κ.ά. Μεταξύ των προσωπικοτήτων που ανέλαβαν αργότερα τα ινία της Ε.Κ.Α. σημαντικό ρόλο διαδραμάτισαν οι Θεόδωρος Ράλλης και Γεώργιος Αβέρωφ. Κατά τον 19ο αιώνα εγκαταστάθηκαν στην Αλεξάνδρεια πολλοί ξένοι, οι οποίοι το 1907 έφτασαν να αποτελούν το 25% του συνολικού πληθυσμού. Το 1882 κατά τη διάρκεια πατριωτικής εξέγερσης με ηγέτη τον συνταγματάρχη Άχμεντ Ουράμπι ή Αράμπι Πάσα (επανάσταση του Ουράμπι) εναντίον της ευρωπαϊκής επικυριαρχίας σημειώθηκαν επεισόδια εις βάρος των ξένων τα οποία πρόσφεραν το πρόσχημα στους Άγγλους για να βομβαρδίσουν την πόλη. Μετά την κατάληψη του Καΐρου οι τελευταίοι ανακήρυξαν την Αίγυπτο αγγλικό προτεκτοράτο και παρέμειναν εκεί μέχρι το 1922. Όντας η κύρια ναυτική βάση των συμμάχων στην Ανατολική Μεσόγειο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Αλεξάνδρεια βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς.

Από την άνοδο του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ μέχρι σήμερα

Η πολυάριθμη ελληνική παροικία της Αιγύπτου (αριθμούσε 63.000 μέλη το 1907) ενισχύθηκε περαιτέρω από το μεταναστευτικό ρεύμα της δεκαετίας του 1920, το οποίο αποτελούνταν κυρίως από Έλληνες Ιταλούς και Εβραίους. Στην απογραφή του 1927 καταγράφτηκαν στην Αλεξάνδρεια 37.106 ομογενείς που κατοικούσαν γύρω από την εκκλησία και το μοναστήρι του Αγίου Σάββα. Στην ίδια περιοχή υπήρχε ομογενειακό νοσοκομείο και λειτουργούσε Ελληνικό σχολείο και ξενώνας. Το 1952 ξέσπασε εξέγερση με ηγέτη τον Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ που επεδίωκε την εθνική και οικονομική ανεξαρτησία της χώρας. Έκτοτε η κατάσταση για τους ξένους επιδεινώθηκε λόγω της εχθρικής στάσης του εγχώριου πληθυσμού. Η κρίση κορυφώθηκε το 1956, μετά την εθνικοποίηση της διώρυγας του Σουέζ και την επακόλουθη αποτυχημένη επέμβαση βρετανικών, γαλλικών και ισραηλιτικών δυνάμεων. Ο Νάσερ απάντησε το 1957 με την κρατικοποίηση των βιομηχανιών, τη δήμευση των περιουσιών των αλλοδαπών και την υλοποίηση της ιδέας του Σοσιαλιστικού Παναραβισμού μέσω της ίδρυσης της Ενωμένης Αραβικής Δημοκρατίας (1958). Παράλληλα τέθηκαν σε ισχύ νέοι νόμοι που απέκλειαν τους εποίκους από το εξωτερικό εμπόριο, τις δημόσιες υπηρεσίες, τη γεωργία, ορισμένους τομείς της βιομηχανίας κλπ. Οι εξελίξεις αυτές ανάγκασαν χιλιάδες Έλληνες και άλλους ξένους να εγκαταλείψουν τη χώρα. Πολλά ελληνικά σχολεία, ιδρύματα, και εκκλησίες διέκοψαν τη λειτουργία τους και η Ελληνική Διασπορά συρρικνώθηκε σε λιγότερους από 5.000 ομογενείς. Σύμφωνα με μια νέα άποψη η αποχώρηση των Ελλήνων από την Αίγυπτο δεν συνδέεται με τις κρατικοποιήσεις του Νάσερ στο βαθμό που θέλει η επικρατούσα αντίληψη. Υποτίθεται αντίθετα ότι οι Αιγυπτιώτες έγιναν σταδιακά ξένοι σε ένα περιβάλλον υπό μετασχηματισμό με αφετηρία το 1937, τη χρονιά δηλαδή που καταργήθηκαν τα αποικιακού τύπου προνόμια των διομολογήσεων. Η διαδικασία της αποχώρησης των ομογενών υπήρξε μακρόχρονη με ορόσημα αφενός το πραξικόπημα των Ελεύθερων («εκσυγχρονιστών») Αξιωματικών το 1952 και αφετέρου την άνοδο στην εξουσία του Νάσερ. Κατά το διάστημα αυτό η ελληνική παροικία της Αιγύπτου βρέθηκε σε σύγχυση και χωρίς καθαρό προσανατολισμό μπροστά στις νέες προκλήσεις. Σε αυτό συνέβαλε κατά κάποιον τρόπο και η συγκεχυμένη μεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους. Η οικονομική κατάσταση στην Αλεξάνδρεια επιδεινώθηκε το 1967, όταν λόγω του Πολέμου των Έξη Ημερών με το Ισραήλ έκλεισε η διώρυγα του Σουέζ και επλήγη το εμπόριο. Παρά τη δραματική μείωση του πληθυσμού της εκεί παροικίας, η σύγχρονη Αλεξάνδρεια εξακολουθεί να αποτελεί έδρα του ομώνυμου Ορθόδοξου Πατριαρχείου και της Πατριαρχικής Θεολογικής Σχολής.

Δευτέρα 12.10.20 Διάρκεια ημέρας, πλανητών δηλαδή μια πλήρης περιστροφή. Συγκριτικά στοιχεία.

https://gr.pinterest.com/pin/381820874662311292/?nic_v2=1a5nwawTS

Κυριακή 11.10.20 Η τέχνη της μοναδικότητας. Ο κόσμος της μεταξοτυπίας

Ο Μανώλης Αγγελάκης μας εισάγει στον κόσμο της μεταξοτυπίας, της διαδρομής του στην τέχνη που παρέλαβε απ’ τον πατέρα του να την εξελίξει μέσα από μιοιράζεται ανοιχτά τα μυστικά της τέχνης του και μέσω της αναζήτησης, του πειραματισμού και της δημιουργικής συνεργασίας με τις εικαστικνες, μας διδάσκει πως η τυπογραφική τέχνη στο σύγχρονο βιομηχανοποιημένο κόσμο μπορεί ν’ αφήσει ανεξίτηλα στο χρόνο τα προσωπικά στία του δημιουργού της.

Σκηνοθέτης: Νίκος Δροσάκης
Δ. Φωτογραφίας: Πάνος Γκόλφης
Ηχοληψία: Γιώργος Πόταγας
Post Production: Γιώργος Αλεφάντης

Παραγωγή: SEE – Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών για λογαριασμό της ΕΡΤ Α.Ε.

 https://www.ertflix.gr/ellinika-docs/es-afrion-ta-spoudea/es-ayrion-ta-spoydaia-i-techni-tis-monadikotitas/?fbclid=IwAR0gITbUTFQcZhsfNCpplvdwQtqQjg0vL5ZdiPXVMc2QjxoJiy2A_s3FrK4

Ερωτόκριτος: Το γλυκόλαλο, μελίρρυτο τραγουδιστό παραμύθι της Κρήτης Κ.Ν.Μ.Καζαμιάκης

Ο «Ερωτόκριτος» είναι ένα εμπνευσμένο έμμετρο ερωτικό μυθιστόρημα με 10010 στίχους.
Αφιερωμένο στη Μνήμη των γιαγιάδων και παππούδων μου: Κατίγκω Φασουλάκη- Καζαμιάκη, Κωσταντή Καζαμιάκη, Ζουμπουλιά Ντακανάλε- Σαλούστρο, Γιαγκάκη Σαλούστρο που μου μετέδωσαν την αγάπη για τον Ερωτόκριτο.
Ο Ερωτόκριτος λέει στην Αρετούσα: Ήκουσες τα μαντάτα,.. ο κύρης μ` εξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα;
Στη σημερινή Κρήτη είναι ακόμα ζωντανή η παράδοση του «Ερωτόκριτου». Υπάρχουν πολλοί ακόμη, που γνωρίζουν απ` έξω, μεγάλα τμήματα ή ολόκληρο το έργο. Κάθε Έλληνας, αλλά και κάθε άνθρωπος, όταν διαβάζει το ποίημα ή ακούει τα τραγούδια του «Ερωτόκριτου» κατακλύζεται από ευχάριστα συναισθήματα για το βάθος και την ποιότητα του ελληνικού πολιτισμού.
Ο «Ερωτόκριτος» γράφτηκε από τον Κορνάρο στο διάστημα 1600- 1610. Ο Κορνάρος έζησε στα χρόνια της Κρητικής Αναγέννησης και μάλιστα πέθανε την ίδια χρονιά, το 1614, με τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο. Το 2014 συμπληρώθηκαν 400 χρόνια από το θάνατό του Κορνάρου και του Θεοτοκόπουλου. Σε πολλά μέρη πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις και ομιλίες.
Σύγχρονοι του Βιντσέντζου Κορνάρου ήταν οι: Γεώργιος Χορτάτζης, Μιχαήλ Δαμασκηνός, Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Τιντορέτο, Καραβάτζο, Τορκουάτο Τάσσο, Θερβάντες, Σαίξπηρ, Μοντεβέρντι, Κέπλερ, Γαλιλαίος, Τύχο Μπράχε, Τζορντάνο Μπρούνο,..
Στο τέλος του έργου μας συστήνεται ο ποιητής.
ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ είν` ο ποιητής και στη γενιά ΚΟΡΝΑΡΟΣ
Που να βρεθεί ακριμάτιστος, σα θα τον πάρη ο Χάρος.
Στη Στείαν εγεννήθηκε, στην Στείαν ενεθράφη,
Εκεί καμε και κόπιασε ετούτα που σας γράφει.
Στο Κάστρο επαντρεύτηκε σαν ορμηνεύγει η φύση,
Το τέλος έχει να γενεί όπου ο Θεός ορίση.
Για να δείτε ολόκληρο το άρθρο κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο (Link).

Τετάρτη 7.10.20  Ένα καινούργιο βιβλίο που αφορά τη Βιάννο, κυκλοφόρησε την 1η του Οκτώβρη 2020 με τίτλο:

«Απομνημονεύματα του Νίκου Κατσαράκη (1903-1986)»

από την περίοδο της γερμανικής κατοχής στη Βιάννο,

σε επιμέλεια, σχολιασμό της Άννας Μανουκάκη-Μεταξάκη.

Άλλη μια σημαντική καταγραφή γι’ αυτή την τόσο τραγική και συγχρόνως ιστορικά ενδιαφέρουσα σελίδα της ιστορίας του τόπου μας, από έναν πρωταγωνιστή των γεγονότων.

Η επιμελήτρια της έκδοσης Άννα Μανουκάκη-Μεταξάκη γράφει για τον Νίκο Κατσαράκη.

«Η τελευταία του προσφορά στην ιστορική αλήθεια και δικαιοσύνη στους λαϊκούς αγώνες και στην αγαπημένη του Βιάννο είναι τα Απομνημονεύματά του, που τα έγραψε όχι για να ερμηνεύσει τη στάση του ή να απαντήσει στους επικριτές του, αλλά και για να αποτελέσουν «ες αεί» μιαν ιστορική μαρτυρία.»

Νιώθουμε την ανάγκη να συγχαρούμε τον αγαπητό μας Γιώργο Κατσαράκη, γιο του συγγραφέα, για την απόφαση του να εκδώσει το βιβλίο αυτό και να προσφέρει τόσο στους Βιαννίτες, όσο και στους ιστορικούς και μελετητές της περιόδου αυτής μια πολύτιμη ιστορική πηγή.

Το Διοικητικό Συμβούλιο ευχαριστεί θερμά για την προσφορά του βιβλίου στο Βλαχάκειο Πνευματικό Κέντρο Βιάννου προκειμένου να το διαθέσει και από τα έσοδα να ενισχυθεί η δράση του. Η κίνηση αυτή είναι κάτι που μας συγκινεί ιδιαίτερα λόγω του συμβολισμού της αλλά και της άσχημης οικονομικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται τον τελευταίο καιρό το Πνευματικό Κέντρο. Ελπίζουμε σύντομα να ομαλοποιηθεί η ζωή μας και κάτω από κανονικές συνθήκες να κάνουμε μια κανονική παρουσίαση του βιβλίου τόσο στο Ηράκλειο όσο και στη Βιάννο. Στο τέλος αυτού του κειμένου σάς ενημερώνουμε για τους τόπους και τρόπους διάθεσης του βιβλίου.

Ο Γιώργος Κατσαράκης γράφει για το βιβλίο:

Τον Μάρτιο του 2021 κλείνουν τριάντα πέντε χρόνια από τον θάνατο του πατέρα μου. Όλα αυτά τα χρόνια με βασάνιζε η επιθυμία του να εκδοθούν τα απομνημονεύματά του – η αυτοβιογραφία που είχε συγγράψει τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Οι οκτακόσιες χειρόγραφες σελίδες μέσα στις οποίες περιέγραψε το δύσβατο δρόμο που από τα φοιτητικά του χρόνια ακολούθησε επιδιώκοντας να υπηρετήσει τα ιδανικά του, δίχως να υπολογίσει τις συνέπειες για την προσωπική του ζωή.

Δέχτηκα πολλές φορές πιέσεις από τον Γιώργο Χρηστάκη και, τον Κώστα Στεφανάκη, δύο υψηλής παιδείας και ήθους Βιαννίτες, να τους παραχωρήσω αυτά τα χειρόγραφα για να τα εκδώσουν ή να χρησιμοποιήσουν στοιχεία στο υπό έκδοση τότε, δικό τους, εξαιρετικό βιβλίο για τα γεγονότα της Βιάννου.

Δύο είναι οι λόγοι που δεν ήθελα την πρώιμη έκδοση αυτού του βιβλίου. Ο πρώτος ήταν ότι ήθελα να διασφαλίσω τη διασταύρωση των όσων αναφέρονται με άλλες ιστορικές πηγές. Γιατί αυτά που περιγράφονται από τον πατέρα μου είναι προϊόν αναμνήσεων. Δεν κρατούσε σημειώσεις τον χρόνο που συνέβαιναν τα γεγονότα και η ανασκαφή της μνήμης ενέχει τον κίνδυνο της αθέλητης ανακρίβειας ή ακόμα και της υποκειμενικής ερμηνείας.

Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι δεν ήθελα να εκδοθεί το μέρος των απομνημονευμάτων που αναφέρονται στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου και των λαϊκών αγώνων που ακολούθησαν έως ότου να ηρεμήσουν τα πάθη και αποκατασταθεί η δημοκρατία. Δεν είναι πιστεύω σωστό να ξύνονται πληγές που έχουν πάψει να αιμορραγούν. Έτσι το βιβλίο που σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει περιλαμβάνει μόνο την περίοδο μέχρι το 1945. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η περίοδος 41-45, κατά την οποία ο αφηγητής συμμετείχε από την πρώτη στιγμή σε όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις που δραστηριοποιούνταν στην ευρύτερη περιοχή: οργάνωση Ραυτόπουλου, Μπαντουβά-Ποδιά, ΕΑΜ –ΕΛΑΣ

Θέλω και από αυτή τη θέση να ευχαριστήσω από καρδιάς την ΄Αννα Μανουκάκη – Μεταξάκη. Δεν είναι μόνο η εξαιρετική και κοπιώδης εργασία που προσέφερε για να εκπληρωθεί η πρώτη προϋπόθεση που έθετα για την έκδοση του βιβλίου – η ιστορική αλήθεια – αλλά κυρίως γιατί η γνωριμία μας έγινε η αφορμή για την έκδοση αυτού του βιβλίου. Το ύφος με το οποίο με αντιμετώπισε όταν συναντηθήκαμε τυχαία, όπου με αυστηρότητα μου είπε ότι δεν έχω το δικαίωμα να μην δώσω στη δημοσιότητα τα απομνημονεύματα του Νίκου Κατσαράκη, τον οποίο συναντά πολύ συχνά στις έρευνες που διεξάγει για την ιστορία της περιοχής, με βοήθησε να βγάλω από τις πλάτες μου το δυσβάστακτο συναισθηματικό φορτίο που μου κληροδότησε ο πατέρας μου και να προχωρήσω στην έκδοση. Σε ευχαριστώ, Άννα, και γι’ αυτή την αφύπνιση. Ευχαριστώ επίσης τον Κώστα Ψυχογιό που ανέλαβε την αισθητική επιμέλεια της έκδοσης. Είναι ο αρχιτέκτονας του βιβλίου.

Η διάθεση του βιβλίου θα γίνει από το Βλαχάκειο Πνευματικό Κέντρο της Βιάννου και από επιλεγμένα απ’ αυτό βιβλιοπωλεία του Ηρακλείου της Βιάννου και της Αθήνας. Στο ίδρυμα θα παραμείνουν τα έσοδα από την πώληση, ως μια ελάχιστη συμβολή στη λειτουργία του κέντρου, ένα μνημόσυνο στη μνήμη των Περικλή Βλαχάκη, Απόστολου Ψαρολογάκη και Νίκου Κατσαράκη, τριών αχώριστων φίλων, μέχρι το τέλος της ζωής τους.

————————————————————————————————

Το βιβλίο διατίθεται στην τιμή των 15€ και μπορείτε να το προμηθευτείτε από τα παρακάτω μέρη:

  • Στο Ηράκλειο  από τα βιβλιοπωλεία:

Αναλόγιο

Βικελαία

Πολύγραφος και

Φωτόδενδρο

  • Στη Βιάννο από τους

Γιώργο Κοντονασάκη (μέλος του ΔΣ, ταμίας)

Μανώλη Σπανάκη

Ασπασία Καρτσάκη

  • Στην Αθήνα

ΒΙΒΛΙΟΕΠΙΛΟΓΗ (Αναστασάκης Γεώργιος Χ.) Τρικούπη Χαριλάου 26, Αθήνα, τηλ. 2103302167

  • Μπορούμε επίσης να σας το στείλουμε ταχυδρομικά αν επικοινωνήσετε τηλεφωνικά στα παρακάτω τηλέφωνα:

Χρηστάκη Μαρία (πρόεδρος): 6937473957

Παπαδάκη Ζωή (γραμματέας): 6972777491

Τρίτη 6.10.20 

Δευτέρα 5.10.20 Σύλλογος Βιαννιτών Δήμου Βιάννου στην Αττική «ο Διαβάτης»

Χθες Κυριακή 4 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το Μνημόσυνο των θυμάτων του Ολοκαυτώματος της Βιάννου και των χωριών της από τα Ναζιστικά στρατεύματα κατοχής το 1943. Η οφειλόμενη απόδοση τιμής προς τους προγόνους εκπληρώθηκε παρά τις δύσκολες υγειονομικές συνθήκες που βιώνει η χώρα και κυρίως η Αττική.

Το Δ.Σ. ευχαριστεί τους συμμετέχοντες στη λιτή τελετή στον Άγιο Κωνσταντίνο Ομόνοιας, οι οποίοι παρέστησαν με μάσκα και με όλα τα μέσα προστασίας, όπως ορίζονται από τα πρωτόκολλα. Ο γραμματέας του Συλλόγου κ. Αριστομένης Ι. Συγγελάκης υπενθύμισε σε σύντομη και  συγκινητική ομιλία το χρονικό και το διακύβευμα της επετείου. Ωστόσο, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε και τα μέλη μας που δεν ήρθαν ακολουθώντας τις προτροπές μας που έδιναν προτεραιότητα στην ασφάλεια τους.

Ιδιαίτερα τιμητική ήταν η παρουσία του προέδρου του Συμβουλίου της Περιφέρειας Κρήτης κ. Μπαριτάκη Παύλου που αδιάλειπτα δίνει το παρόν στις εκδηλώσεις του «Διαβάτη» χωρίς να φείδεται ποτέ κόπων προκειμένου να ενισχύσει το βιαννίτικο στοιχείο και την ιστορική του παρουσία.

Η Ελληνική σημαία της Βιάννου που τίμησαν με τη θυσία τους οι νεκροί μας θα κυματίζει πάντα όσο υπάρχει ο Σύλλογος και τα μέλη του που δεν ξεχνάμε την ιδιαίτερη πατρίδα μας και το χρέος μας.

“Η Αλήθεια και το Ψέμα”. Ένας θρύλος του 19ου αιώνα (

Σάββατο 3.10.20 Λίγη διασκέδαση…

https://mail.google.com/mail/u/1/#inbox/QgrcJHsTkxQJnjQSJnbWQPBRzHtsWQZmRNQ?projector=1

Πέμπτη 1.10.20 ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΙΑΝΝΙΤΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ «Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ»

Συμπληρώθηκαν φέτος 77 χρόνια από το Ολοκαύτωμα της Βιάννου. Ένα από τα πιο αποτρόπαια μαζικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξαν τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής το μαύρο Σεπτέμβρη του 1943.

Για να τιμήσει τη μνήμη των 461 συνεπαρχιωτών μας, που θυσιάστηκαν για την Ελευθερία και την Εθνική Αξιοπρέπεια της Πατρίδας μας, ο Διαβάτης θα τελέσει και φέτος, όπως κάθε χρόνο, Μνημόσυνο για τα θύματα της Γερμανικής Κατοχής στην επαρχία Βιάννου. Το Μνημόσυνο θα τελεστεί την ερχόμενη Κυριακή 4.10.2020 και ώρα 10 πμ στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας.

Σε συνεννόηση με τον ιερέα και τους υπευθύνους του Ιερού Ναού θα τηρηθούν αυστηρά όλα τα προβλεπόμενα μέτρα για τη μείωση της διασποράς της νόσου COVID-19. Παρακαλούμε όλους όσοι θα συμμετάσχουν να φορούν μάσκα, να τηρούν τις προβλεπόμενες αποστάσεις και τα μέτρα ατομικής υγιεινής. Παρακαλούμε επίσης όσους έχουν προβλήματα υγείας καθώς και τους ηλικιωμένους να μην παραστούν φέτος για λόγους πρόληψης και προστασίας της υγείας τους.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!

Ονειροντυμένες λέξεις: Οι ομορφοκαμωμένες, πρωτότιμες «κόρες» του Νίκου Καζαντζάκη Κ.Ν.Μ.Καζαμιάκης*

Επιλογή, καταγραφή και σχολιασμός εκατοντάδων «Καζαντζακικών» λέξεων που περιέχονται στο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη «O καπετάν Μιχάλης»

Ντύνοντας με λέξεις το όραμα του κόσμου.

Ο Νίκος Καζαντζάκης είχε πάθος για τις λέξεις. Το πάθος αυτό έγινε σύντομα «ιερή μανία». Σημείωνε όλες τις λέξεις που άκουγε ή διάβαζε και του έκαναν εντύπωση ή του ήταν άγνωστες. Σημείωνε και τις λέξεις που «έκτιζε» ο ίδιος θέλοντας να δηλώσει και να τονίσει κάποια ιδιαίτερη και συγκεκριμένη σημασία.1

Οι λέξεις στο έργο του Καζαντζάκη είναι απλές, λόγιες, ποιητικές, δημοτικές, δυσνόητες, φωνολογικές, φραστικές, σημασιολογικές; Η απάντηση είναι απλή: Οι λέξεις στο έργο του Νίκου Καζαντζάκη είναι «Καζαντζακικές» λέξεις. Αν ζητάμε έναν –ισμό για τη γλώσσα που χρησιμοποιεί και τον χαρακτηρίζει, μπορούμε να μιλήσουμε για «Καζαντζακισμό».

Οι λέξεις στο έργο του Καζαντζάκη είναι σεβαστές, αφέντρες, καπετάνισσες, κοσμοδέσποινες, πρωτότιμες, χρυσοβουλάτες, ευγενικές και γνωρίζουν την τέχνη του αυτοσχεδιασμού.

Συναντάμε πολλές σύνθετες λέξεις που έχουν προκύψει από την ένωση λέξεων: βορράστρι (το αστέρι που δείχνει τον Βορρά), συναστεριές, θαλασσοψημένος, ροδομάγουλος, μελλόγαμπρος, φωτοχάραξε, αγγελοσκιάχτηκε…

Με πρώτο συνθετικό το μέλι ο Καζαντζάκης μας δίνει τις λέξεις: μελοφέγγαρο, μελόχρυσα (μαλλιά), μελοκάρυδο, μελισοκόφινο (βλ. τον πλήρη κατάλογο εδώ πιο κάτω).

Ο Καζαντζάκης ενώνει δύο ή περισσότερες λέξεις ώστε να δομηθεί μία νέα σύνθετη λέξη. Η λέξη που προκύπτει διαφοροποιείται από τις λέξεις που την απαρτίζουν και στη σημασία και στη μορφή. Θα βρούμε, στον Καπετάν Μιχάλη, σύνθετες λέξεις των οποίων:

– τα συνθετικά τους μπορούν να αναλυθούν σε ρήμα και αντικείμενο (αντικειμενικό σύνθετο).

– η σημασία δηλώνει κτήση ή ιδιότητα (κτητικό σύνθετο).

– όταν αναλυθούν τα συνθετικά τους μπορούν να συνδέονται με το «και» (συνδετικό σύνθετο).

– το ένα συνθετικό προσδιορίζει το άλλο (προσδιοριστικό σύνθετο).

– η σύνθετη λέξη έχει σχηματισθεί από υπάρχουσα φράση (φραστικό σύνθετο).

– η σύνθετη λέξη έχει προκύψει από χαλαρή σύνθεση (χαλαρό σύνθετο).

___________________

– Τα σημάδια αυτά (οι χαρακτήρες, τα γράμματα) είναι πράματα ζωντανά και μιλούνε (σ. 434).

-Ο καπετάν Κατσιρμάς… σαν κατάρτι καραβιού, λιοψημένος… αγριόθωρος, αδροσύντυχος, στραβογερασμένος , θεομάχος (σ. 340): πέντε «Καζαντζακικές» λέξεις σε μια πρόταση.

Η λέξη, που είναι η μικρότερη γλωσσική πληροφορία, διαθέτει από μόνη της πληρότητα και συνιστά μια πλήρη οντότητα.

_______________________

Ακολουθούν, αλφαβητικά, οι «Καζαντζακικές» λέξεις από το μυθιστόρημα Ο καπετάν Μιχάλης. Δίπλα στην κάθε λέξη σημειώνεται η σελίδα.

Ο Καπετάν Μιχάλης, Νίκος Καζαντζάκης, Εκδόσεις: Ελένης Ν. Καζαντζάκη, Αθήνα, ΙΑ΄επανεκτύπωση, 1981.

Αγγελοσκιάχτηκε (435, 527), αγιοζούμι (361), αγουροξύπνητος (49), αγριοβλεφάρισε (527), αγριόθωρος (340), αγριοκούνελα (332), αγριομούτσουνος (209), αγριοστραβομούτσουνος (485), αδερφούλακας (148), αδερφοφαγωμάρες (54), αδροσύντυχος (340), αερογράφουνταν (42), αηδονολαλούσε (55), αθοτύρια (220), αιματολάφτης (286), ακράνυχα (385), ακράταγο (156), ακριβοπόδαρος (375), ακροζυγιάστηκε [σαν αητός] (398), ακροφέγγιζαν (385), αλαφροπαλάντζας (145), αλαφροπάτημα (385), αλαφροστοίχειωτη (201), αλλαξομορφίσει (214), αλλαξοστράτιζαν (229), αμποδεμένος (352), αναβόλαζαν (326), αναγάλλιαση (297), αναγλείφεσαι (61), αναγυρίζω (273), αναζεύλιζαν (74), ανακλαδίζουνταν (361), ανακλαίει (278), ανακλαημένος (386), ανακλαμένη (187), ανακουφωτό (332), ανακράζουν (291), αναμαζωχτούν (291), αναμέρισαν (285), αναμπαλώνει (273), αναντιάσει (396), αναξερνούσαν (291), αναπολόγητος (355), αναρόησαν (385), ανασπάστηκε (238), ανασμηλιώθηκε (267), αναστέκεται (194), αναφτεράκιζε [η καρδιά] (359), ανεζεύλιζε (446), ανελεήμονα (351), ανεμογγάστρι (327), ανεμοκύκλησε (101, 248), ανεμοκαύκαλος (151), ανθοκαρπισμένο (177), ανοιγοσφάλναε (220), ανοιχτοκουταλάτος (27), αντζοπηδούν (402), αντιβλαστήμηξε (225), αντιβροντούσε (135), αντιπάτησε (248), αντιστοίβαζαν (63, 237), αντιτρόχι (461), αντιχαιρέτησε (364), αντρόβουλη (101), αξαμάρι (152), απανωκόρμι (317), απανώπροικα (148), απανωχείλι (222), απήδρομος (22), αποβασιλέψει (55), απογλαρώσει (254), απογυρισμένα (173), απλοκαμούσαν (177), αποδέλοιπα (274), αποδιαντράπηκαν (287), απόκουφες βροντές (158), απολυτάρηξε (155), απόπιωμα (530), αποσκιαδερή [γωνιά] (276), απογύρισμα (434), αποκρισάρος (416), αποφάνηκε (245), αργοτράβηξε (73), αρνοψάλιδα (220), αρσενικοθήλυκος (104,516), ασημοκαπνισμένες (196), ασημόκλωνες (220), ασημοφορτωμένο (195), ασκομαντούρα (401), ασκοφυσώντας (164, 211), ασπρογαλιάζει (62), αστραποκαμένο (177), αστροκοπούσε (98), αυλόμαντρα (344), αχαμνισμένο (279), βαριοκοπαδάρης (401), βαριοπάτητα (211), βαριόχνωτη (212, 220), βαρονούσης (164), βλογιοκομμένος (523), βορράστρι (383), βοσκομάχαιρο (235), βοσκάνθρωπος (209), βοσκοράβσι (222), βουνοπλάγια (420), βουνοχώρι (363), βραχνοκοκόριζε (421), βραχνοτραγουδώντας (130), βρεχτοκούκια (186), βροντόνερο (157), βροχοδαρμένο (162), βροχοσταλίδες (141), βρωμοπαπαδιές (133), βωλογυρίσουν (532), γαϊδορομούλαρα (63), γαλαζόφεγγαν (358-359), γαμπρονυφοντυμένο (98), γαμπροστολίστηκαν (317), γερακοκούδουνα (527), γεροδρομολάτης (507), γεροντοκλωνιάσει (213), γεροντομπασμένοι (209), γεροντόξιγκο (405), γεροντοπαχιασμένος (103), γεροντόπιασμα (233), γεροντορνίθιασες (151), γεροσακαράκας (137), γκιαουροϊμάμηδες (177), γλεντοχήρα (332), γλυκοκουβέντιαζε (305), γλυκομασουλίζοντας (204), γλυκοσαλίσει (506), γονιοκρατιέται (412), γοργοβλεφάριζε (209), γοργοκίνητος (359), γοργομάτισε (265), γοργοποδιάστηκε (155), γυαλοκοπούσαν (485), γυναικαρπάχτες (125, 361), γυναικοκουβέντες (246), γυναικοσεβντάδες (246), γυροτραφισμένη (200), δαιμονοκρουσμένο (521), δαφνοστολισμένο (195), δεξόζερβα (111), διαλαλητάδες (271), διπλογονάτισαν (164), διπλογονατιστοί (223), διπλοκάπουλη (64, 290), διπλοπρίγουλη (64), διπλόφαρδη (514), διπλόφουχτα (257), διχαλόβεργα (207), δρακόντεψες (513), δρακόχορτο (513), δροσοσταλίδες (386), δυσκολοδούλευτες (167), εγγονοπάνια (287), επανωκαύκαλο (40), ερμονήσι [η Ντία] (332), ζουρλοπαντιγέρα (443), ηλιοκαβουρντισμένος (375), ηλιοπερεχυμένα (265), ηλιόχαρο (241), θαλασσοψημένος (485), θεοκατάνυξη (318), θεομάχος (340), θεόψυχα μου (77), θηλυκαρσένικος (517), θηλυκοχρονιά (164, 220), θυροκράτες (286), κακαριστό (210), κακοστόμαχος (60), καλαντρούσα (487), καληνώριζε (93), καλογιγλωμένο [σαμάρι] (514), καλοδεχτοσύνη (280), καλομαντατάς (437), καλοπιωμένη (60), καλοπόταγο [σόι] (472), καλοσκαμνίσει (306), καλυβόσπιτο (364), κανελανθοί (497), καπετομάνι (344), καπρομούστακος (212), καρποδεμένες ελιές (79), κασογόνατος (209), καστελωμένος (440), καστρόπορτα (63, 285), καταβορρά (75), κατακουρταλούσε (363), καταμπηχτά (420), καταρώτησε (55), κατασκόρπισαν (322), καταχιόνιστο (433), κεφαλομάντιλα (341), κιτρόρακη (101), κλειδομανταλωμένο (249), κλεφτοφάναρο (506), κλωναροδέρνουνταν (363), κοντοχώρια (239), κοπελοφέρνουσα (123), κορφοκοιτάζοντας (309), κορφοκοίταξε (161), κορφουρανίς (535), κουκούβιζε (182), κουλαύτης (485), κουμπουρομάχαιρα (361), κούτσαβλος (485), κουφογονάτιασε (284-285), κουφοδρομούσε (186), κρασοβδόμαδο (145), κρασοπότι (182), κριαρώθηκε (383), κριθαροκουλούρα (364), κρουφομίλησε (535), λαγόνευε (347), λαιμομάντιλο (117), λακουνίζει (384), λαμπαδοφωτισμένο (243), λαμπροκούλουρα (195), λαμπρόσκολα (150), λαμπροφορεμένος (195), λειψανάβατος (147, 233), λιανοτράγουδα (252), λιαντρανίζει (221), λιβακωμένος (141), λιγναστράγαλα (265), λιγνομεσάτος (232), λιγωμαριάζουνταν (194), λιγωμένος (156), λιμανόπορτα (229), λιοντοκέφαλο (196), λιοφρυμένη (297), λιοψημένος (340), λοξοτηρούσε (344), λυγεροκλαδούσα (442), λυποτράπεζο (504), λωβιασμένος (193), μακροσκάμνια (111), μακροτσίνουρα (184), ματόκλαρα (252), ματολάφτης (94), μαυρολογούσαν (476), μαυρομαντιλούσες (239), μαυρομούτσουνο (266), Μεγαλόκαστρο (63), μεγαλοκόπανο (220), μεγαλόφυλος (232), μελλόγαμπρος (411), μελόχρυσα μαλλιά (136), μελισσοκόφινο (98), μελοκάρυδο (61), μελοφέγγαρο (262), μεροξημερώνουνταν (302), μεσανοιγμένα (173), μεσοκόπιζε (182), μεσοκαιρίτισσα (64), μηλομάγουλο (351), μοιρόγραφτο (243), μονητάρισαν (467), μονοβραδίς (351), μονομιλούσε (103), μονόσερτη (187), μονοχεριάρι (389), μουσουνίζοντας (285), μπαμπακόκωλος (414), μπαμπακομέταξο (13), μπαρουτόσκαγα (488), μπλαβομάτης (196), μπλεξοδουλειές (287), μπροσμούρι (220), μπροσταρόκριος (19), μυαλοδεμένος (171), μυρτοστολισμένος δρόμος (98), μωροθαμάζουνταν (436), μωροσκοτεινιάζει (291), νεραϊδογλειμμένος (233), νεροφαγίδα (290), ντεληφισέκηδες (288), νυχτοπαρωρίτες (252), νυχτοσόκακα (189), ξαναδευτερώνει (220), ξανακουκούβισε (395), ξεθράσεψε (451), ξεκαρπίσει (389), ξεκόρμισε (200), ξελίγωσε (156), ξεμοναζεμένη (42), ξενηστικωμένοι (194), ξενοχωρίτης (232), ξεπαραλυούσε (395), ξεροκαύκαλο (388), ξεροπέτεινας (163, 533), ξερουπιάσουν (220), ξετραχηλωμένος (49, 77), ξετσουκαλιάζεις (409), ξουραφοψάλιδα (364), ξώλαμπρα (220), ξωμάντρι (220), ολομεμιάς (385), ολοστερνός (395), ονειροξεδιαλύτες (177), ορθοκυματίζει (73-74), ορνιθόμυαλη (184), ουρανοθάλασσο (348), ουρανοκρέμαστος (39), παιζογέλασε (265), παπαρούνιζαν (366), παραματιού [τον είχαν] (310), παραμυθολογούσε (439), παρδάλιασαν (271), πεζολαχτούσαν (360), πενταδείλινη (194), περγέλιο (141), περδικοπάνι (119), περιχαίρουνταν (73), πεσοβράκης (518), πετραμύγδαλο (246), πετροκάρδισε (220), πετρομονοπάτι (200), πευκοδαδιά (399), πηγαδόστομα (437), πηγαινόρθε (348), πηλοτσούκαλο (364), πιπερόχηρα (80), ποδιαφωτίσει [η μέρα] ( 504), πονηροέργωτα (344), ποροφάραγγο (365), ποταμογένης (340), πουρναρόγερος (396), πραγάλιαζε (248), προμεσήμερο (299), προσηκώθηκε (335), πρωταγγονός (506), πρωτόγεροι (345), πρωτογόνατος (230), πρωτοκανακάρης (233), πρωτόλατα (271), πυκνοκαταρούσα (71), πυκνοφούντωτο (220), πυρομαχούσαν (160), ριζοσκελώσει (207), ριμαδόρος (437), ροδάμιζαν (196), ροδοζάχαρη (361), ροδοκόκκινος (274), ροδομάγουλος (409), ρουσοκοκκίνησε (539), ρωμιογύριζε (347), ρωμιοχώρια (287), σαρανταπληγιάρης (359), σαρανταπληγιασμένη Κρήτη (290), σελοχάλινα (326), σιδερομύτικο (290), σκοτεινοβλέφαρος (242), σκουτελικό (305), σκουτελοβαρίσκω σου (216), σμάριασαν (355), σμιχτοφρύδα (219), σουσουραδίζοντας (40), σοφιλιαστά (77), σπαθόβεργα (263), σπιθόλιοντας (485), σταλικοπόδιαζαν (377), σταυρομάντιλο (340), στενοσόκακα (99), στερνογιός (207), στηθοδέρνουνταν (155), στραβογερασμένος (340), στραβομασελιασμένα [στόματα] (359), στρειδόφλουδες (504), στριφτοσόκακα (98), στρουφογυριζάμενος (394), στρουφοκάρυδο (65), συμπαλίκαρα (365), συναγρικούνταν (238), συνανάθροφους (490), συναστεριές (529), συντάραχο (372), συνωροπαντρεμένη (55), συσήλιζαν [οι πέτρες] (332), σύσμιχτη [βουή] (355), σφηκομεσάτα (122), σφηνοκέφαλος (130), σφιχτοκρέατος (263), ταξιμάρικο (504), ταρναριστό [τραγούδι] ( 506), ταυροπάλευε (58), ταφογδύτης (200), τετράγκωνος (168), τριζοκοπώντας (63), τσιμποφιλιούνταν (219), τυροκέλι (220), τυφλοσόκακα (254), φαγοποτούσαν, φαγοπότισες (305, 490), φαρδιοκουταλάτος (359), φευγοπόλεμος (391), φιδοζώστηκε (182), φιλοξεφάντωσες (339), φλωροζύγιασε (136), φουρνοπολεμάει (61), φραγκοφορεμένος (527), φρουφρούρισαν (53), φτωχογλύφος (168), φτωχομούρης (130), φυλλοκάλαμο (135), φωτολαμπάδισαν [οι κορφές] (354), φωτολουσμένο (136), φωτοχάραξε (412), χαλικοστρωμένη [αυλή] (449), χαλιναρόλουρα (223), χαροκατεβάζοντας (361), χεραγκαλιά (60), χιλιαντρούσα (69), χλωροπρασίνιζαν (196), χοντραχείλα (101), χοντροκόκαλος (359), χοντρολαίμης (339), χρυσοκαπλάντισε (280), χρυσομπούρμπουλας (168), χρυσοχάμουρος (98), χωριαταριά (215), ψαλιδόκωλος (211), ψαρομέλιγγος (98), ψαροσγουρογένης (326), ψιλοκουβεντιάσουν (272), ψιλοσκαλισμένο [ τέμπλο] (377), ψιμογέλασε (212), ψυχομαράθηκε (329).

Ο Καπετάν Μιχάλης είναι το κορυφαίο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη και ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το βιβλίο κυκλοφόρησε λίγα χρόνια πριν τον θάνατο του συγγραφέα και έχει μεταφραστεί σε 28 γλώσσες. Τα γεγονότα αναφέρονται στον ξεσηκωμό του 1889. Κεντρικός ήρωας είναι ο καπετάν Μιχάλης που μένει ασυμβίβαστος, επιθετικός, απρόσιτος, αγέλαστος, άγριος, ανυπόταχτος, στιφύς, μαυροντυμένος και αξύριστος μέχρι να ελευθερωθεί η Κρήτη (όπως δήλωνε ο ίδιος).

«Όταν άρχισα τώρα στα γεράματα να γράφω τον Καπετάν Μιχάλη, ο κρυφός μου σκοπός ήταν τούτος: να σώσω, ντύνοντας το με λέξεις, τ’ όραμα του κόσμου όπως το πρωταντίκρισαν και το δημιούργησαν τα παιδικά μου μάτια. Κι όταν λέω τ’ όραμα του κόσμου, θέλω να πω το όραμα της Κρήτης. Δεν ξέρω τι γίνουνταν, την εποχή εκείνη, στ’ άλλα παιδιά της λευτερωμένης Ελλάδας μα τα παιδιά της Κρήτης ανάπνεαν έναν αέρα τραγικό στα ηρωικά και μαρτυρικά χρόνια του Καπετάν Μιχάλη, όταν οι Τούρκοι πατούσαν ακόμα τα χώματα μας και συνάμα άρχιζαν ν’ ακούγονται να ζυγώνουν τα αιματωμένα φτερά της Ελευτερίας. Στην κρίσιμη αυτή μεταβατική στιγμή, τη γεμάτη πυρετό κι ελπίδες, τα παιδιά της Κρήτης γίνουνταν γρήγορα άντρες· οι ανύπνωτες έγνοιες των μεγάλων γύρα τους για την πατρίδα, για τη λευτεριά, για το Θεό που προστατεύει τους Χριστιανούς, για το Θεό που σηκώνει το σπαθί του να διώξει τους Τούρκους, κατασκέπαζαν τις συνηθισμένες χαρές και στεναχώριες του παιδιού». Νίκος Καζαντζάκης, η αρχή του προλόγου του Καπετάν Μιχάλη3

* Αρχιτέκτων, Ιστορικός Αρχιτεκτονικής, Ιστορικός Τέχνης.

** Στον ποιητή και αγαπητό φίλο Γιώργο Γώτη.

Σημειώσεις

1.Να θυμηθούμε τον Αριστοτέλη που προκειμένου να εκφράσει μια έννοια έπλαθε λέξεις όπως : εντελέχεια, ενέργεια.

2. Στην Κρήτη υπάρχει και η λέξη μεράστρι που είναι ο πλανήτης Αφροδίτη (Αποσπερίτης, Αυγερινός)

3. Ο τόπος δράσης είναι κυρίως το σημερινό Ηράκλειο που ο Καζαντζάκης το αναφέρει με τ’ όνομα Μεγάλο Κάστρο. Το Ηράκλειο ακουγόταν και ως Χάνδακας, ως Χώρα, αλλά και ως Κάντια (Candia). Τα πέντε αυτά ονόματα πολλές φορές ήταν σε ταυτόχρονη χρήση από τους Ηρακλειώτες, τους χωρικούς και τους αλλοδαπούς.

Δευτέρα 28.9.20 Σουρής  Ποιος είδε κράτος λιγοστό

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς!

Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Παρασκευή 25.9.20 Μάθετε τα ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Τετάρτη 16.9.20 (αφού πάμε στο ΔΙΑΒΑΤΗΣ 15 κάνουμε κλίκ στο…):

https://www.youtube.com/watch?v=XYWyr5wwdqA&feature=youtu.be

Κυριακή 13.9.20  Η 77η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΒΙΑΝΝΟΥ σε ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ – ΕΚΔΗΛΩΣΗ

«ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΒΙΑΝΝΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ & ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ!»

Τετάρτη 16.9, 8.00 μμ

 «Καταστρέψατε την επαρχία Βιάννου. Εκτελέσατε πάραυτα, χωρίς διαδικασία, τους άρρενες που είναι πάνω από 16 ετών καθώς και όλους όσοι συλλαμβάνονται στην ύπαιθρο, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας».

Συμπληρώνονται φέτος 77 χρόνια από τη φοβερή αυτή διαταγή του στρατηγού Μπρούνο Όσβαλντ Μπρόγιερ, Διοικητή του «Φρουρίου Κρήτης», προς τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής, σε εκτέλεση της οποίας διαπράχθηκε το Ολοκαύτωμα της Βιάννου, ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα του Γ΄ Ράιχ σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη. Από τις 14-16.9.1943 ο τακτικός στρατός της ναζιστικής Γερμανίας δολοφόνησε άνανδρα και εν ψυχρώ, με βάση ένα καλά οργανωμένο σχέδιο, 401 άμαχους πολίτες (τα θύματα στα χωριά της Βιάννου την περίοδο της Κατοχής ανέρχονται συνολικά στα 461 – όσα και τα καντήλια στο εκκλησάκι των Αγίων Πάντων, που βρίσκεται στο χώρο του Πανδημοτικού Ηρώου Βιάννου στα Αμιρά). Μεταξύ των εκτελεσθέντων αμάχων πολιτών ήταν παιδιά, έγκυες γυναίκες, κατάκοιτοι και υπερήλικες. Παράλληλα ο γερμανικός στρατός κατοχής λεηλάτησε και στη συνέχεια κατέστρεψε τα χωριά της Βιάννου και της Δυτικής Ιεράπετρας.

Εβδομήντα επτά χρόνια μετά το Ολοκαύτωμα της Βιάννου και τριάντα χρόνια μετά την ενοποίηση της Γερμανίας η Ο.Δ.Γ. δεν έχει αναλάβει, ακόμη, την ευθύνη της για τα φρικτά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξε το Γ’ Ράιχ και αρνείται πεισματικά και υπεροπτικά να τιμήσει την υπογραφή της στη Συνθήκη του Λονδίνου του 1953 και να αποδώσει τις απαράγραπτες και άριστα τεκμηριωμένες οφειλές της προς την Ελλάδα.

Με βάση τα παραπάνω και θέλοντας να αποδώσουμε τη δέουσα τιμή στα θύματα του Ολοκαυτώματος της Βιάννου και συνολικά στα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας στην Ελλάδα οργανώνουμε διαδικτυακή εκδήλωση – συζήτηση με τίτλο: «Το Ολοκαύτωμα της Βιάννου και ο ανυποχώρητος αγώνας για Δικαιοσύνη και Αποζημίωση» με τη συμμετοχή εξαιρετικά σημαντικών ομιλητών.

Η διαδικτυακή εκδήλωση – συζήτηση οργανώνεται από την Ένωση Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου σε συνεργασία με τον Σύλλογο Βιαννιτών Αττικής «Ο Διαβάτης» υπό την αιγίδα του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ) και θα μεταδοθεί ζωντανά την Τετάρτη 16.9, 8.00μμ.

Αναλυτικά, το πρόγραμμα της διαδικτυακής συζήτησης – εκδήλωσης έχει ως εξής:

Τετάρτη 16.9, 8.00 μμ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ – ΕΚΔΗΛΩΣΗ

«ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΒΙΑΝΝΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ & ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ!»

Συντονιστείτε:

https://esdoge.gr/ ,

https://www.odiavatis.gr/

You Tube: esdoge.gr

Facebook: «Σύλλογος Επαρχίας Βιάννου στην Αττική “Ο Διαβάτης”

και σε συνεργαζόμενα ΜΜΕ

Έναρξη (από 3’):

Βασίλης Μπρακατσούλας, Αντιστασιακός, π. Βουλευτής, Συμπρόεδρος ΕΣΔΟΓΕ

Αριστομένης Α. Συγγελάκης, Πρόεδρος Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του ΕΣΔΟΓΕ

Σύντομοι χαιρετισμοί (από 3’): 

Δημήτρης Παπαστεργίου, Δήμαρχος Τρικκαίων και Πρόεδρος ΚΕΔΕ

Σταύρος Αρναουτάκης, Περιφερειάρχης Κρήτης

Θανάσης Παπαδόπουλος, Δήμαρχος Καλαβρύτων και Πρόεδρος του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων & Χωριών περιόδου 1940-1945 «Ελληνικά Ολοκαυτώματα»

Μηνάς Σταυρακάκης, Δήμαρχος Βιάννου

Σύντομες εισηγήσεις (από 5’):

Γιώργος Στρατογιαννάκης, φιλόλογος, Πρόεδρος Συλλόγου Βιαννιτών Αττικής «Ο Διαβάτης»

Μανώλης Σπανάκης, Δημοσιογράφος, Εκδότης Εφημερίδας «Η Ηχώ της Βιάννου»

Γιώργος Μαργαρίτης, Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μέλος ΕΣΔΟΓΕ

Gabrielle Heinecke /  Martin Klingner, Εκπρόσωπος της Ομάδας ΑΚ Δίστομο (Αμβούργο)

Η ματιά των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας (από 4’)  

Ελένη (Νίτσα) Σφουντούρη, επιζήσασα της Σφαγής του Διστόμου

Παπά Μανώλης Στρατάκης, επιζών του Ολοκαυτώματος της Βιάννου

Πόπη Λιαδάκη, Πρόεδρος Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δαμάστας Ηρακλείου

Μάριος Σούσσης, Πρόεδρος του Συλλόγου Απογόνων Θυμάτων του Ολοκαυτώματος και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του ΕΣΔΟΓΕ.

Παρέμβαση:

Προκόπιος Παυλόπουλος, πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Καθηγητής Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και Επίτιμος Πρόεδρος της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου.

Σύνοψη – συμπεράσματα (από 3’):

Δημήτρης Αλευρομάγειρος, Αντιστράτηγος ε.α., Συγγραμματέας ΕΣΔΟΓΕ

Γιάννης Χατζηαντωνίου, Μέλος της Γραμματείας ΕΣΔΟΓΕ

Συμμετέχει ο τραγουδοποιός Μάνος Παπαδάκης.

Συντονισμός: Αριστομένης Ι. Συγγελάκης, Διδάκτωρ Οδοντιατρικής ΕΚΠΑ, Συγγραμματέας ΕΣΔΟΓΕ, μέλος της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δ. Βιάννου

Η ΒΙΑΝΝΟΣ ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΙ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ

ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ & ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ!

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:

ΕΝΩΣΗ ΘΥΜΑΤΩΝ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΥ ΒΙΑΝΝΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΙΑΝΝΙΤΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ «Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ»

ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Παρασκευή 21.8.20

Μ’ ΕΝΑ ΡΙΖΙΤΙΚΟ ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΟΓΑΝΗΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΚΟΥΛΑΣ, στίχοι ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

https://www.youtube.com/watch?v=VchxxjAQeJI

Πέμπτη 20.8.20 Ενδιαφέρον

Τρίτη 11.8.20 Ο θεός του θεάτρου και το θέατρο του στη νότια πλαγιά της Ακρόπολης Αθηνών Κ.Ν.Μ.Καζαμιάκης*

Τα θεατρικά έργα της ελληνικής αρχαιότητος αναδεικνύουν την υπεροχή των Ελλήνων στον αρχαίο κόσμο, περισσότερο από κάθε άλλη καλλιτεχνική δραστηριότητα. Το θέατρο είναι αποκλειστικά ελληνική δημιουργία. Τα «σύνορα» του τόσο εγκεφαλικού αρχαίου ελληνικού θεάτρου είναι για τον άνθρωπο και το πνεύμα του, όρια που δεν ξεπεράστηκαν ποτέ.

Αφετηρία της θεατρικής πράξεως υπήρξε η λαϊκή θρησκεία του Διόνυσου με τους χορούς και τα τραγούδια της. Η επανάληψη, η συνεχής βελτίωση, η εξέλιξη, οι νέες ιδέες, γέννησαν την τραγωδία και τα μεγάλα έργα της κλασσικής εποχής.

Μια αμφιμονοσήμαντη αντιστοιχία ορίζεται ανάμεσα στην αρχική λαϊκή θρησκεία του Διόνυσου, στα βάθη των αιώνων και στην αρχιτεκτονική του θεάτρου. Η διάταξη των αρχαίων θεάτρων είναι συμβατή και συνεπής με τις ανάγκες της λειτουργίας των.

Η αρχιτεκτονική είναι η επιθυμία μιας εποχής εκφρασμένη στο χώρο.

Mies van der Rohe, 1886-1969, Γερμανός αρχιτέκτονας

Τα παλαιότερα θεατρικά δρώμενα ήταν τα τραγούδια και οι χοροί. Ένας ισοπεδωμένος χώρος, όπως ένα αλώνι, έγινε η «μήτρα» του θεάτρου. Ονομάστηκε ορχήστρα αφού εκεί γινόταν η όρχησις (χορός). Στη μέση της ορχήστρας ο βωμός του Διόνυσου, η Θυμέλη, στης οποίας την πρόθυση καθόταν και έπαιζαν οι αυλητές. Γύρω ο κόσμος όρθιος παρακολουθούσε, ώσπου δημιούργησαν ένα ομόκεντρο πρανές, το κοίλον, που θα χαρακτηρίζει για πάντα το αρχαίο θέατρο μαζί με την ορχήστρα. Στο κοίλον πλέον καθόταν οι θεατές για να παρακολουθούν τις παραστάσεις. Η ορχήστρα ήταν εφεύρημα του 6ου αι π.Χ. ενώ το κοίλον του 5ου αι π.Χ. Η ιδέα όμως των θεαμάτων, του θεάτρου και της θεατρικής πράξεως βρίσκεται στα βάθη των αιώνων παρέα με το αίσθημα της «ένθεης» μέθης.

Η δημιουργία του θεάτρου είναι  μια καθαρά ελληνική ιδέα. Τα τραγούδια και οι χοροί  προς τιμήν του Διόνυσου ήταν η αρχή. Η εξέλιξη έφερε το λόγο και τους υποκριτές (Θέσπις), την τραγωδία και τα αξεπέραστα ποιητικά έργα της κλασσικής εποχής. Τα αρχαία ελληνικά δραματικά θεατρικά έργα τοποθετούνται στην κορυφή των κορυφών κάθε άλλης πολιτιστικής εκδηλώσεως και αποδεικνύουν με τεκμηριωμένο τρόπο, την υπεροχή του ελληνισμού στον αρχαίο κόσμο. Αυτά τα έργα θέτουν όρια για τον άνθρωπο και το πνεύμα του, που δύσκολα θα ξεπεραστούν.

480 π.Χ. Αισχύλου, Πέρσες, 240, 244. Η βασίλισσα των Περσών Άτοσσα, μητέρα του Ξέρξη ζητά από τον Χορό πληροφορίες για τους Αθηναίους. Ρωτά αν είναι πλούσιοι. Της απαντά ο Χορός:

Χορός: Αργύρου πηγή τις αυτοίς έστι, θησαυρός χθονός. (Έχουν βρει μια πηγή ασημιού, ένα θησαυρό στα σωθικά της γης.) Εκεί στο Λαύριο.

Μετά η βασίλισσα ρωτά πάλι τον Χορό αν οι Αθηναίοι είναι δούλοι ή υπήκοοι κάποιων.

Χορός: Ούτινος δούλοι κέκληνται φωτός ουδ` υπήκοοι. (Δεν είναι δούλοι ούτε υπήκοοι κανενός.- είναι ελεύθεροι άνθρωποι)

Λίγο μετά ο Αγγελιαφόρος λέει στη βασίλισσα:

Όλος ο στρατός μας χάθηκε. Και το ημερολόγιο έλεγε 480 π.Χ.

Κάποιοι ελεύθεροι άνθρωποι τόλμησαν και πέτυχαν το ακατόρθωτο. Το 480 π.Χ. οι ελεύθεροι Αθηναίοι νίκησαν, την υπερδύναμη της εποχής, τους χρυσοφόρους Μήδους. Αυτή η χρονολογία, το 480 π. Χ. είναι η συμβατική αρχή της λεγόμενης κλασικής εποχής. Είναι όμως ταυτόχρονα το ξεκίνημα της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης, της μεγάλης Αρχιτεκτονικής, της γλυπτικής, της ζωγραφικής, της αγγειογραφίας,  του Θεάτρου, της Φιλοσοφίας, των Επιστημών, της τεχνολογίας… η αρχή του Δυτικού Πολιτισμού.

Το θέατρο του Διονύσου στη Νότια κλιτύ της Ακροπόλεως Αθηνών.

Το αρχαίο θέατρο του Διονύσου στη νότια πλαγιά της Ακροπόλεως Αθηνών είναι ο πλέον πολύτιμος αρχαιολογικός οδηγός για την εξέλιξη της Αττικής τραγωδίας. Τον 6ο αιώνα π.Χ. η κυκλική ορχήστρα είχε διάμετρο 24,5μ. και βρισκόταν νοτιότερα. Τον 5ο αι π.Χ., φάση Νικία, η ορχήστρα μετετέθη βορειότερα. Ανάμεσα στην ορχήστρα και τον πρώτο Ναό του Διονύσου χτίστηκε μια στοά. Η 3η φάση του 330 π.Χ., περίπου η σημερινή, είναι ένα από τα έργα του ρήτορα Λυκούργου. Τα καθίσματα, εδώλια, όλα από Πειραϊκό λίθο, τον λεγόμενο ακτίτη λίθο που λατομευόταν στις πειραϊκές ακτές. Η ορχήστρα μετατοπίζεται βορειότερα και δημιουργείται αγωγός ομβρίων εξαιρετικής κατασκευής και τεχνικής επάρκειας. Υπάρχει και μεταγενέστερη φάση στα ελληνορωμαϊκά χρόνια. Το Ωδείον του Περικλέους (440 π.Χ.) αλλά και οι διαδοχικές φάσεις ανακατασκευής δημιούργησαν ασυμμετρίες στη σύνθεση του θεάτρου του Διονύσου.

Η πρώτη σειρά θέσεων, εδωλίων, προεδρίαι, του κοίλου αποτελείται από μαρμάρινους θρόνους οι οποίοι αντιγράφουν τη μορφή ξύλινων καθισμάτων. Φέρουν επιγραφές που αφορούν τους αξιωματούχους που κάθονταν. Το διάζωμα του θεάτρου του Διονύσου, συμπίπτει με τμήμα του αρχαίου περίπατου, ο οποίος περιβάλλει το βράχο της Ακροπόλεως. Πάνω από αυτό το διάζωμα το κοίλο διαμορφωνόταν με τη λάξευση του φυσικού βράχου. Χωρούσε περίπου 17.000 θεατές. Το θέατρο, οι 2 ναοί του Διονύσου, ο ιερός περίβολος, τα χορηγικά μνημεία, ο βωμός, τα γλυπτά και τα διάφορα αφιερώματα και αναθήματα στο Θεό διαμόρφωναν ένα μοναδικό σύνολο λατρείας του Διόνυσου που όμοιο του δεν υπήρχε στον αρχαίο κόσμο.

Η αφετηρία και η βάση του θεάτρου, όπως και κάθε μορφής τέχνης, είναι η ποίηση και η μαγεία. Αν λείψουν αυτά, δεν υπάρχει θέατρο.

Κάρολος Κουν, 1908-1987, Ο Ιδρυτής του Θεάτρου Τέχνης

Εν οίνω αλήθεια(“in vino veritas”) . Αλκαίος, 7-6ος αιών π.Χ., Αρχαίος λυρικός ποιητής.

Ω! Βάκχε, Διόνυσε, Διθύραμβε που γεννήθηκες από δύο «θύρες»: Από τον μηρό του πατέρα σου Δία και την κοιλιά της μητέρας σου, της  πριγκίπισσας Σεμέλης.

Ω! Διόνυσε Θεέ του αμπελιού, του κρασιού, του χορού, του Θεάτρου, της ιερής μέθης, του ιερού γάμου, του ιερού πάνθηρα και της ιερής χειρονομίας του « ανακαλύπτεσθαι» της Αριάδνης.

*Αρχιτέκτων, Ιστορικός Αρχιτεκτονικής, Ιστορικός Τέχνης.

** Αφιερώνεται στην κόρη μου Ειρήνη, αρχαιολόγο, που ασχολήθηκε στα μεταπτυχιακά της με τον Διόνυσο

Τρίτη 4.8.20 Αναφορά του Νίκου Καζαντζάκη στον Άλμπρεχτ Ντύρερ

Διερευνήσεις του Κωστή Καζαμιάκη

Πά­θος και τί­πο­τα! Αυ­τοί εί­ναι οι δύο πό­λοι, και γύ­ρα τους πε­ρι­στρέ­φε­ται η ισπα­νι­κή ψυ­χή.

Ο Νί­κος Κα­ζαν­τζά­κης( 1883- 1957) πή­γε τρεις φο­ρές στην Ισπα­νία: 1926, 1932-33 και 1936. Όλα όσα εί­δε, άκου­σε, αι­σθάν­θη­κε, συ­ζή­τη­σε, σκέ­φτη­κε και ακού­μπη­σε σ` αυ­τές τις τρεις επι­σκέ­ψεις τα έγρα­ψε στο βι­βλίο Τα­ξι­δεύ­ο­ντας. Ισπα­νία με ανα­τρε­πτι­κή, στο­χα­στι­κή, ποι­η­τι­κή, φι­λο­σο­φι­κή, μυ­θο­πλα­στι­κή, κρι­τι­κή και κρη­τι­κή διά­θε­ση, άρα «Κα­ζαν­τζα­κι­κή μα­τιά». Στο πα­ρόν κεί­με­νο θα δού­με αυ­τήν την Κα­ζαν­τζα­κι­κή μα­τιά σαν αστρο­βο­λί­δα[1] να «σα­ρώ­νει» ένα χα­ρα­κτι­κό έρ­γο, μια χαλ­κο­γρα­φία του Albrecht Dürer.

Albrecht Durer, «Αυτοπροσωπογραφία» σε ηλικία 26 ετών, 1498, Mουσείο Πράδο, Μαδρίτη

Γρά­φει ο Νί­κος Κα­ζαν­τζά­κης:

«Ο αληθινός Ισπανός έχει ακόμα μέσα του βαθιά τη νομαδική νοσταλγία. Καταφρονάει τους χωριάτες που σκύβουν και καλλιεργούν το χώμα, όταν μπορούσε να ᾽χει σκλάβους Άραβες, σε αυτούς μπιστεύουνταν την καλλιέργεια της γης. Ο Ισπανός, τις εποχές εκείνες της δόξας του, ακολουθούσε το αληθινό του επάγγελμα –πολεμούσε, ταξίδευε, περιπλανούνταν κι αλήτευε στον νέο κόσμο– όχι για να κηρύξει τη θρησκεία του Χριστού ή για ν᾽ αρπάξει το παντοδύναμο, γοητευτικό χρυσάφι. Αυτά ήταν μονάχα αφορμές –κι αν έλειπαν, θα ᾽βρισκε άλλες– πολεμούσε κι αλήτευε, γιατί τέτοια η φύση του, λαχταρούσε τις περιπέτειες, αγωνίζουνταν να γλιτώσει από τη μέτρια ζωή και να προφτάσει να τελέψει ένα μεγάλο έργο πριν πεθάνει. Όπως στο περίφημο έργο του Ντύρερ, ο θάνατος τρέχει καβαλάρης πίσω από τον Ισπανό που τρέχει κι αυτός καβάλα, και χύνουνται μαζί, σα δύο γενναίοι συμπολεμιστές, προς το μνήμα. Μα πριν πάρει τέλος ο μακάβριος τούτος αγώνας δρόμου, ο Ισπανός κοιτάζει με απληστία γύρω του τη γης, τη θάλασσα, τη γυναίκα, δε χορταίνει να βλέπει, ν` αγγίζει και ν᾽ αποχαιρετάει.
Έτσι ξηγιέται η μεγάλη φαινομενικά, αντινομία της ισπανικής ψυχής, που τόσοι σοφοί δεν μπόρεσαν με τη λογική να τη νιώσουν: Πάθος και τίποτα! Αυτοί είναι οι δύο πόλοι, και γύρα τους περιστρέφεται η ισπανική ψυχή: το πάθος, η λαχτάρα, ο θερμός εναγκαλισμός της ζωής. Και συνάμα το συναίστημα πως όλα αυτά είναι τίποτα, είναι το Τίποτα, και πως ο θάνατος είναι ο μέγας μας κληρονόμος. Μα όσο περισσότερο έχει μια δυνατή ψυχή το συναίστημα του Τίποτα, τόσο εντονότερα ζει την κάθε πρόσκαιρη, μάταιη στιγμή. Ο θάνατος για τις δυνατές ψυχές είναι πάντα το δριμύτερο διεγερτικό. Στην καρδιά τής Καστίλιας υψώνεται πάνω σ ένα λόφο το κάστρο της Άβιλας, όλο πέτρες και αγίους.» ————Ταξιδεύοντας Ισπανία.

Albrecht Durer: Ο μέ­γι­στος Γερ­μα­νός ζω­γρά­φος και χα­ρά­κτης της Υψη­λής Ανα­γέν­νη­σης (High Renaissance). Στα χρό­νια 1513-14 ο Nτύ­ρερ δη­μιούρ­γη­σε τις τρεις κα­λύ­τε­ρες και γνω­στό­τε­ρες χαλ­κο­γρα­φί­ες του: Ο Ιπ­πό­της, ο Θά­να­τος και ο Διά­βο­λος· Ο Άγιος Ιε­ρώ­νυ­μος στο σπου­δα­στή­ριό του και Με­λαγ­χο­λία.

«O Ιππότης, ο Θάνατος και ο Διάβολος», 1513, Χαλκογραφία, (188×245χιλ), Κρατική Πινακοθήκη, Καρλσρούη

«Ο Άγιος Ιερώνυμος στο studiolo του», 1514, Χαλκογραφία (201 x 259 χιλ.), Κρατική Πινακοθήκη, Καρλσρούη

«Mελαγχολία» I, 1514, Χαλκογραφία (189 x 239 χιλ.), Κρατική Πινακοθήκη, Καρλσρούη

Πολ­λοί θε­ω­ρούν αυ­τά τα τρία κο­ρυ­φαία χα­ρα­κτι­κά έρ­γα του Ντύ­ρερ ως αλ­λη­λέν­δε­τα και συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά με­τα­ξύ τους. Το­νί­ζουν τα κοι­νά στοι­χεία των τριών έρ­γων που αφο­ρούν τις αι­νιγ­μα­τι­κές, αλ­λη­γο­ρι­κές και ει­κο­νο­γρα­φι­κές λε­πτο­μέ­ρειες. Στα τρία έρ­γα δια­κρί­νου­με πολ­λά κοι­νά, όπως την πα­ρου­σία κλε­ψύ­δρας (που με­τρά το χρό­νο της ζω­ής των αν­θρώ­πων), το αν­θρώ­πι­νο κρα­νίο (σύμ­βο­λο της μα­ταιό­τη­τας και του εφή­με­ρου της ζω­ής αλ­λά και του ίδιου του ανί­κη­του θα­νά­του), την πα­ρου­σία άγριων και ήμε­ρων ζώ­ων, με το δι­κό του συμ­βο­λι­σμό το κα­θέ­να. Άλ­λοι μι­λούν για την καλ­λι­τε­χνι­κή απει­κό­νι­ση των τριών Χρι­στια­νι­κών αρε­τών: Θε­ο­λο­γι­κή αρε­τή, Πνευ­μα­τι­κή αρε­τή και Ηθι­κή αρε­τή. Τα τρία εμ­βλη­μα­τι­κά αυ­τά έρ­γα έχουν πα­ρα­πλή­σιες δια­στά­σεις. Ο Ντύ­ρερ μ᾽ αυ­τά τα έρ­γα απο­γειώ­νει την καλ­λι­τε­χνι­κή του έκ­φρα­ση, με κο­ρύ­φω­ση του σχε­δί­ου και της σύν­θε­σης, οδη­γού­με­νος σε μια διά­στα­ση φι­λο­σο­φι­κή.
Η γνώ­ση, η τόλ­μη, η φα­ντα­σία, η υψη­λή σύλ­λη­ψη, το τα­λέ­ντο ξε­χει­λί­ζουν στην ζω­γρα­φι­κή του με­γά­λου καλ­λι­τέ­χνη, που αξιο­ποιεί τις κα­τα­κτή­σεις της επο­χής του δη­μιουρ­γώ­ντας κλα­σι­κά έρ­γα.
Το έρ­γο στο οποίο ανα­φέ­ρε­ται ο Κα­ζαν­τζά­κης, εικ.1, εί­ναι γνω­στό και ως Ο Κα­βα­λά­ρης (Ritter). Ο Κα­ζαν­τζά­κης δια­κρί­νει σ’ αυ­τόν τον πε­ρή­φα­νο έφιπ­πο, τον Ισπα­νό των αρ­χών του 20ού αι., αν και το έρ­γο έγι­νε 400 χρό­νια πριν. Άλ­λοι ερ­μη­νεύ­ουν το έρ­γο ως αλ­λη­γο­ρία για τη σω­τη­ρία της ψυ­χής.
Ατά­ρα­χος, χω­ρίς κα­νέ­να φό­βο, ο Ιπ­πό­της, στη­τός, πά­νο­πλος με κο­ντά­ρι, σπα­θί και πε­ρι­κε­φα­λαία, μέ­σα στην πα­νο­πλία του προ­χω­ρά στο φα­ράγ­γι του θα­νά­του με συ­νο­δοι­πό­ρους τον ίδιο το Θά­να­το και το Διά­βο­λο, απο­τρο­παϊ­κές ντυ­ρε­ρι­κές φι­γού­ρες με φί­δια στο κε­φά­λι. Στις απο­δό­σεις αυ­τών των πλα­σμά­των ο Ντύ­ρερ δεί­χνει να γνω­ρί­ζει τα χι­μαι­ρι­κά, μι­ξο­γε­νή, πο­λύ­μορ­φα, τε­ρα­τό­μορ­φα πλά­σμα­τα της αρ­χαί­ας ελ­λη­νι­κής και ρω­μαϊ­κής μυ­θο­λο­γι­κής πα­ρά­δο­σης.
Πα­ρά τις σι­χα­με­ρές, εκ­μαυ­λι­στι­κές ικε­σί­ες του Θα­νά­του, ο Ιπ­πό­της δεν του χα­ρί­ζει ού­τε μια μα­τιά, ευ­τυ­χής στις σκέ­ψεις του, θέ­λο­ντας όσο εί­ναι ακό­μη στον κό­σμο των ζω­ντα­νών να
χα­ρεί και την τε­λευ­ταία στιγ­μή. Δεν στρέ­φει κα­θό­λου το πρό­σω­πο του, κοι­τώ­ντας αι­σιό­δο­ξα μπρο­στά, στον μη-τό­πο. Ανά­με­σα στα δυο άλο­γα, χα­ρού­με­νο ακο­λου­θεί το κυ­νη­γό­σκυ­λο του Ιπ­πό­τη, σύμ­βο­λο πί­στης. Κο­ντά στο πι­στό σκυ­λί, κι­νού­με­νη αντίρ­ρο­πα, μια σαύ­ρα συμ­βο­λί­ζει τον θρη­σκευ­τι­κό ζή­λο. Στο κο­ντά­ρι του Ιπ­πό­τη εί­ναι πε­ρα­σμέ­νη μια ου­ρά αλε­πούς σύμ­βο­λο προ­στα­σί­ας (φυ­λα­κτό), τύ­χης, εξυ­πνά­δας, επι­βί­ω­σης αλ­λά και σύμ­βο­λο προ­δο­σί­ας, απλη­στί­ας, ακο­λα­σί­ας και λα­γνεί­ας.
Ο Ιπ­πό­της κα­βά­λα στο άλο­γο του, με το χα­μό­γε­λο του αν­θρώ­που που πά­λε­ψε σκλη­ρά, πό­νε­σε αλ­λά από­λαυ­σε και χά­ρη­κε τη ζωή του, σι­μώ­νει πια στο τέ­λος του κα­κο­τρά­χα­λου μο­νο­πα­τιού της ζω­ής. Ψη­λά δε­ξιά του Το κά­στρο του Θε­ού, Το όρος του Κυ­ρί­ου, όλο πέ­τρες και Αγί­ους που λέ­ει ο Κα­ζαν­τζά­κης.Ο Κα­ζαν­τζά­κης δια­κρί­νει, στον πε­ρή­φα­νο Ιπ­πό­τη, τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά δύο ηρώ­ων που θε­ο­ποί­η­σε στα γρα­φτά του: Τον αγα­πη­μέ­νο του Οδυσ­σέα, κα­θρέ­φτη της Ζω­ής του και τον Δον Κι­χώ­τη, κα­θρέ­φτη του Βί­ου του. Βλέ­πει τον πο­λυ­πλά­νη­τα Οδυσ­σέα, τον Ιπ­πό­τη της θά­λασ­σας και της στε­ριάς, τον ακού­ρα­στο τα­ξι­διώ­τη, τον ανί­κη­το πο­λε­μι­στή, τον ακα­τα­μά­χη­το ερα­στή, αυ­τόν που αντρο­κα­λεί, αψη­φά και δε φο­βά­ται το Χά­ρο.

Κα­τέ­χω εγώ στον κό­σμο ένα κορ­μί με δυο μα­κριές χε­ρού­κλες,
αν τον πει­νά­σει για ψω­μί, δει­πνά­ει, ξα­να­δει­πνά­ει το χώ­μα,
αν τον δι­ψά­σει για γλυ­κό νε­ρό, την άγρια αρ­μύ­ρα πί­νει,
κι αν λα­χτα­ρί­σει προς το σού­ρου­πο να δρο­σο­κου­βε­ντιά­σει,
σα δυό γει­τό­νοι αυ­τός κι ο Χά­ρο­ντας με γέ­λια απο­σπε­ρί­ζουν:
«Κα­λώς το γεί­το­να το Χά­ρο­ντα, το μέ­γα κο­πα­δά­ρη,
του ψό­φου ορέ και λα­σπο­κέ­φα­λα τ᾽ αν­θρω­πο­πρό­βα­τα σου!-
έλα να κά­τσου­με, οι λυ­κάρ­χο­ντες, από­ψε να τα πού­με.»
Γε­λούν, μι­λούν για αμπέ­λια και σπαρ­τά σα δυό νοι­κο­κυ­ραί­οι,
μι­λούν για πό­λε­μο και για σφα­γές και μα­κρι­νά τα­ξί­δια,
μι­λούν κι ως άγου­ροι που λάσ­σου­νται για τις σφι­κτές κο­πέ­λες-
«κα­λά τα στή­θια της Λε­νιώς, κα­λά της Ρά­λας τ᾽ αντι­κνή­μια,
κα­λή ᾽ναι, Χά­ρο, κι η καρ­διά του αντρούς η ζουρ­λο­πα­ντι­γιέ­ρα!».
Κα­θί­ζουν στα πε­ζού­λια της χα­ράς και τρων κι οι δυό και πί­νουν,
και σα σκου­τά­ρια ξη­με­ρώ­μα­τα σκου­ντρούν τα κρα­σο­καύ­κια,
ολόρ­θος, λα­γα­ρός ο νους του αντρός τον θά­να­το ανα­πνέ­ει
σαν κά­τα­σπρο ανοι­κτό τρια­ντά­φυλ­λο που το ζε­σταί­νει ο γή­λιος,
κι ο Χά­ρο­ντας τραυ­λί­ζει, δε βα­στά­ει, πολ­λά βα­ρύ του πέ­φτει
της λεύ­τε­ρης καρ­διάς το μί­λη­μα και του μυα­λού το γέ­λιο.
«Βλά­μη, πο­λύ βα­ρύ ᾽ναι το κρα­σί, θα ση­κω­θώ να φύ­γω!»
Πα­ρα­πα­τά­ει, δια­βαί­νει την αυ­λή, σκο­ντά­φτει στο κα­τώ­φλι,
Το άγριο κρα­σί τον ανα­κέ­ρω­σε, χτυ­πά­ει στα θυ­ρο­στό­μια
κι ότι έφα­γε ήπιε τ᾽ ανα­ξέ­ρα­σε, λε­ρώ­θη­καν οι πλά­κες.
Κι ο γεί­το­νας του, εγώ, ανα­παί­ζω τον κι άγρια του βγά­νω γιού­χα:
«Κα­λό ᾽ναι, Χά­ρο­ντα μου το κρα­σί, κα­λό του νου το γέ­λιο,
Κα­λή ᾽ναι και τ᾽α­ντρούς η συ­ντρο­φιά, μα θέ­λει πα­λι­κά­ρι!».
Nί­κος Κα­ζαν­τζά­κης, Οδύσ­σεια, Σ. 1270- 1295

Ο Νίκος Καζαντζάκης με τον Άγγελο Σικελιανό (Οκτ. 1921)

Βλέ­πει επί­σης τον Δον Κι­χώ­τη, τον Ιπ­πό­τη του ιδα­νι­κού, τον Iπ­πό­τη των απελ­πι­σμέ­νων, τον ου­το­πι­κό, τον αι­θε­ρο­βά­μο­να, τον φλο­γό­μυα­λο,[2] τον ερα­στή των με­γά­λων ιδε­ών και τον αθε­ρά­πευ­τα και πα­θια­σμέ­να ερω­τευ­μέ­νο με την άκαρ­δη Δουλ­τσι­νέα. Για­τί ίσως απ᾽ όλους τους αρ­χη­γούς, αυ­τός, ο Δον Κι­χώ­της, συμ­βο­λί­ζει πιο πι­στά τη μοί­ρα του αν­θρώ­που.[3]

Χιμά η ψυχή να μπει μες στ᾽ όνειρό της
Πλαντάει στη γης, φωνάζει ελευθερία–
Κι ασκώθη ορθός, πονώντας στον αχό της,
Ο φλογερός της αμμουδιάς φεουδάρχος,
Ο μέγας ασκητής, ο Δον Κιχώτης.
« Σώπα, ψυχή, της κράζει ο γέρος άρχος,
Κι ότι αφήκε άτελο ο θεός στη μέση
Εγώ θα το τελέψω ο πολεμάρχος.
Στης πεθυμιάς το πιο αψηλό οροθέσι
Το λάβρο εστάθη μάτι να βιγλίσει–
Βοήθα το, Θε μου, η φλόγα μην ξεπέσει!
Άσπλαχνη ερημιά σαν τη στερνή την Κρίση,
Χωρίς νερό, χωρίς πουλί κι ελπίδα,
Κι ένα κουβάρι μαύρα φίδια η χτίση!
Ν. Καζαντζάκης, Δον Κιχώτης, στ. 11- 24

Κά­ποιοι με­λε­τη­τές του έρ­γου του Ντύ­ρερ ση­μειώ­νουν ότι ο ζω­γρά­φος γνώ­ρι­ζε κεί­με­νο του Έρα­σμου (1466-1536) που δη­μο­σιεύ­θη­κε το 1503-4. Πρό­κει­ται για το Εγ­χει­ρί­διο του Χρι­στια­νού Ιπ­πό­τη (Enhiridion milites Christiani) όπου και ανα­φέ­ρε­ται ο ψαλ­μός 23 του Δαυίδ: Και εν κοι­λά­δι σκιάς θα­νά­του εάν πε­ρι­πα­τή­σω δεν θέ­λω φο­βη­θεί κα­κόν, διό­τι συ εί­σαι με­τ’ εμού, η ρά­βδος σου και η βα­κτη­ρία σου, αύ­ται με πα­ρη­γο­ρού­σιν.
Άλο­γο και ανα­βά­της διέ­πο­νται από τους κα­νό­νες των ανα­λο­γιών του σχε­δόν σύγ­χρο­νου του Ντύ­ρερ, Leonardo Da Vinci (1452- 1519).

Άλλες λογοτεχνικές αναφορές στο έργο του Ντύρερ «Ο Ιππότης, ο Θάνατος και ο Διάβολος»

H πρώ­τη ση­μα­ντι­κή ποι­η­τι­κή «εξή­γη­ση» του έρ­γου έγι­νε από τον Βί­κτο­ρα Ου­γκώ ( 1802-1885).

Une foret pour toi c’ est un monde hideux
Le songe et le reel s’ y melent tous les deux.
[ … ]
Aux bois, ainsi que toi, je n’ ai jamais erre,
Maitre, sans qu’ en mon Coeur l’ horreur ait penetre.
Victor Hugo , «À Albert Dürer», από τη συλλογή: Les voix interieures του 1837.

H επό­με­νη λο­γο­τε­χνι­κή ανα­φο­ρά στο ίδιο έρ­γο εί­ναι του πο­λω­νού συγ­γρα­φέα Ηenryk Sienkiewicz (1846- 1916, πο­λύ γνω­στός για το μυ­θι­στό­ρη­μα Quo Vadis, 1895, Βρα­βείο Noμπέλ Λο­γο­τε­χνί­ας 1905):«…and he looked around him and saw the very image of death, as a skeleton mounted upon a skeletal horse, pressing closely beside him, with his white bones rattling».) Από­σπ. από το ιστο­ρι­κό μυ­θι­στό­ρη­μα του Σιεν­κιέ­βιτς, Knights of the Cross, 1897-1900.
Η επό­με­νη ανα­φο­ρά στη χαλ­κο­γρα­φία του Ντύ­ρερ εί­ναι του Νί­κου Γκά­τσου (1911-1992).

Ο ΙΠ­ΠΟ­ΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΘΑ­ΝΑ­ΤΟΣ (1950)
(1513)
Κα­θώς σε βλέ­πω ακί­νη­το
Με του Ακρί­τα τ᾿ άλο­γο και το κο­ντά­ρι του Άη-Γιωρ­γιού να τα­ξι­δεύ­εις στα χρό­νια
Μπο­ρώ να βά­λω κο­ντά σου
Σ᾿ αυ­τές τις σκο­τει­νές μορφἐς που θα σε πα­ρα­στέ­κουν αιώ­νια
Ώσπου μια μέ­ρα να σβη­στείς κι εσύ πα­ντο­τι­νά μα­ζί τους
Ώσπου νὰ γί­νεις πά­λι μιά φω­τιά μες στξ με­γά­λη Τύ­χη που σε γέν­νη­σε
Μπο­ρώ να βά­λω κο­ντά σου
Μια νε­ραν­τζιά στου φεγ­γα­ριού τους χιο­νι­σμέ­νους κά­μπους
Και το μα­γνά­δι μιας βρα­διάς να ξε­δι­πλώ­σω μπρο­στά σου
Με τον Αντά­ρη κόκ­κι­νο να τρα­γου­δά­ει τα νιά­τα
Με το Πο­τά­μι τ᾿ Ου­ρα­νού να χύ­νε­ται στον Αύ­γου­στο
Και με τ᾿ Αστέ­ρι του Βο­ριά να κλαί­ει και να πα­γώ­νει—
Μπο­ρώ να βά­λω λι­βά­δια
Νε­ρά που κά­πο­τε πό­τι­σαν τα κρί­να της Γερ­μα­νί­ας
Κι αυ­τά τα σί­δε­ρα που φο­ρείς μπο­ρώ να σου τα στο­λί­σω
Μ᾿ ένα κλωνὶ βα­σι­λι­κό κι ένα μα­τσά­κι δυό­σμο
Με του Πλα­πού­τα τ᾿ άρ­μα­τα και του Νι­κη­τα­ρά τις πάλ­λες.
Μα εγώ που εί­δα τους απο­γό­νους σου σαν που­λιά
Να σκί­ζουν μιαν ανοι­ξιά­τι­κη αυ­γή τον ου­ρα­νό της πα­τρί­δας μου
Κι εί­δα τα κυ­πα­ρίσ­σια του Μο­ριά να σω­παί­νουν
Εκεί στον κά­μπο του Ανα­πλιού
Μπρο­στά στην πρό­θυ­μη αγκα­λιά του πλη­γω­μέ­νου πε­λά­γου
Όπου οι αιώ­νες πά­λευαν με τους σταυ­ρούς της παλ­λη­κα­ριάς
Θα βά­λω τώ­ρα κο­ντά σου
Τα πι­κρα­μέ­να μά­τια ενός παι­διού
Και τα κλει­σμέ­να βλέ­φα­ρα
Μέ­σα στη λά­σπη και το αί­μα της Ολ­λαν­δί­ας.

Αυτὸς ο μαύ­ρος τό­πος
Θα πρα­σι­νί­σει κά­πο­τε.
Το σι­δε­ρέ­νιο χέ­ρι του Γκετς θ᾿ ανα­πο­δο­γυ­ρί­σει τ᾿ αμά­ξια
Θα τα φορ­τώ­σει θη­μω­νιές από κρι­θά­ρι και σί­κα­λη
Και μες στους σκο­τει­νούς δρυ­μούς με τις νε­κρές αγά­πες
Εκεί που πέ­τρω­σε ο και­ρός ένα παρ­θέ­νο φύλ­λο
Στα στή­θια που σι­γό­τρε­με μια δα­κρυ­σμέ­νη τρια­ντα­φυλ­λιὰ
Θα λά­μπει ένα άστρο σιω­πη­λό σαν ανοι­ξιά­τι­κη μαρ­γα­ρί­τα.

Μα συ θα μέ­νεις ακί­νη­τος
Με του Ακρί­τα τ᾿ άλο­γο και το κο­ντά­ρι τ᾿ Άη-Γιωρ­γιού θα τα­ξι­δεύ­εις στα χρό­νια
Ένας ανή­συ­χος κυ­νη­γός απ᾿ τη γε­νιά των ηρώ­ων
Μ᾿ αυ­τές τις σκο­τει­νές μορ­φές που θα σε πα­ρα­στέ­κουν αιώ­νια
Ώσπου μια μέ­ρα να σβη­στείς και συ πα­ντο­τει­νά μα­ζί τους
Ώσπου να γί­νεις πά­λι μια φω­τιά μες στη με­γά­λη Τύ­χη που σε γέν­νη­σε
Ώσπου και πά­λι στις σπη­λιές των πο­τα­μιών ν᾿ αντη­χή­σουν
Βα­ριά σφυ­ριά της υπο­μο­νής.
Όχι για δα­χτυ­λί­δια και σπα­θιά
Αλλὰ για κλα­δευ­τή­ρια κι αλέ­τρια.

Ο Αμε­ρι­κα­νός ποι­η­τής Randall Jarell (1914-1965) στο ποί­η­μα του το 1955 ανα­φέ­ρε­ται στο ίδιο έρ­γο:
Death and devil, what are this to him?
His being accuses him-and yet his face is firm
In resolution, in absolute persistence;
The fold of smiling do to steadiness;
The face of its own fate –a man does what he must–
And the baby underneart it says. I am. […]

Ο Jorge Louis Borges ( 1899- 1986) έγρα­ψε δύο σο­νέ­τα για το ίδιο έρ­γο του Dürer: «Ritter, Tod und Teufel (I και IΙ).

[ Ι ]
Με το χιμαιρικό του κράνος, το κοφτό προφίλ
σαν κοφτερό σπαθί που ενεδρεύει,
ανάμεσα στα γυμνωμένα δέντρα διασχίζει
το δάσος ατάραχος, πάνω στο άλογο, ο ιππότης.

Ένα απαίσιο πλήθος, κακομούτσουνο
κι ύπουλο τον κυκλώνει: είναι ο Δαίμονας
με μάτια δουλικά, ερπετά δαιδαλώδη
κι ο ασπρουλιάρης γέροντας με την κλεψύδρα.

Όποιος σε βλέπει, σιδερόφρακτε ιππότη, ξέρει
πως μήτε η πλάνη μήτε το πάνιασμα του φόβου
σε κυριεύουν. Το σκληρό ριζικό σου

είναι οι προσταγές, η βία. Είσαι γενναίος, τεύτονα,
και σίγουρα δε θα δειλιάσεις ούτε στου Δαίμονα
την παρουσία μπροστά, ούτε στου Θανάτου.
ΙΙ
Οι δρόμοι είναι δύο. Ο ένας είναι κείνου
του σιδερόφρακτου περήφανου ιππότη που καλπάζει
ακλόνητος στην πίστη του διασχίζοντας το αβέβαιο δάσος
του κόσμου, μέσα στους χλευασμούς, τον ακίνητο
χορό του Δαίμονα και του Θανάτου,
κι από την άλλη είναι ο σύντομος ο δρόμος, ο δικός μου.
Τάχα ποια να ’ταν κείνη η ξεχασμένη νύχτα
ή το απόμακρο πρωινό που πρωτοείδαν
τα μάτια μου την εφιαλτική εποποιία,
το ακατάλυτο όνειρο του Ντύρερ,
τον ήρωα που οι ίσκιοι του τον κατακλύζουν
και με ψάχνουν, με παραφυλάνε και με βρίσκουν;
Εμένα όμως, κι όχι τον ιππότη, είναι που γυρεύει
ο ασπρουλιάρης γέροντας στεφανωμένος μ’ ερπετά
που στριφογυρίζουν. Και στάλα στάλα
η κλεψύδρα το δικό μου το χρόνο μετράει
κι όχι το αιώνιο δικό του παρόν.
Θα γίνω χώμα, θα σβηστώ μες στο σκοτάδι·
εγώ, που ξεκίνησα κατόπιν, θα έχω φτάσει
στο θνητό μου τέρμα ενώ, εσύ, που δεν υπάρχεις,
εσύ, με το αλύγιστο σπαθί μέσα στο πετρωμένο δάσος,
θα τραβάς το δρόμο σου όσο θα υφίσταται το γένος
των ανθρώπων
ατάραχος, πλασματικός κι αιώνιος.
(Χόρχε Λουίς Μπόρχες,«Το εγκώμιο της σκιάς», Ποιήματα, μετάφραση Δημήτρης Καλοκύρης, Εκδ. Πατάκης 2014)

– «για­τί, κοι­τά­ζο­ντας το έρ­γο της τέ­χνης, νιώ­θου­με πως όλα, άν­θρω­ποι και ζα, μελ­λού­με­να και πε­ρα­σμέ­να, ζωή και θά­να­τος, εί­ναι ένα.»[4]

ΑΝΑΦΟΡΕΣ
E. Panofsky, The life and art of Albrecht Dürer, Princeton University Press, 1945, 1971.
Robert J. Clements: Durer’s Knight, Death and Devil: Five Literary Readings. New York University.
Πρό­σφα­τα κυ­κλο­φό­ρη­σε από τις εκ­δό­σεις Κεί­με­να το βι­βλίο του Αυ­στρια­κού Ού­γκο φον Χόφ­μαν­σταλ, Ιπ­πό­της, Θά­να­τος, Διά­βο­λος (επι­λο­γή, με­τά­φρα­ση, επί­με­τρο: Αγ­γε­λι­κή Κορ­ρέ). Το μό­νο που συν­δέ­ει τα ποι­ή­μα­τα (που πα­ρου­σιά­ζο­νται για πρώ­τη φο­ρά στα ελ­λη­νι­κά, συ­νο­δευό­με­να από δύο μο­νό­πρα­κτα) και το έρ­γο του Ντύ­ρερ εί­ναι ο τί­τλος.

Λέξη που χρησιμοποιεί ο Καζαντζάκης στο Ταξιδεύοντας, Ισπανία.
Λέξη που χρησιμοποιεί ο Καζαντζάκης στο Ταξιδεύοντας, Ισπανία.
Βλ. Ν. Καζαντζάκης, Ταξιδεύοντας, Ισπανία
Βλ. Ν. Καζαντζάκης, Ταξιδεύοντας, Ισπανία

Τρίτη 28.7.20 Λίγος κόσμος φέτος στα πανηγύρια της παραλίας 

Κυριακή 26.7.20 Έναστρος Ουρανός: Η μεγαλύτερη «οθόνη» του κόσμου   Κ.Ν.Μ.Καζαμιάκης

Η επιβίωση του μύθου της Μεγάλης και Μικρής Άρκτου σε λαϊκή αφήγηση- παραμύθι- της Αρκαδίας.
Το παραμύθι της γιαγιάς Καλλιώς για τα αστέρια
Η γιαγιά Καλλιώ Δημοπούλου από την Τριπολιτσά της Αρκαδίας, λέει το παραμύθι της βασιλοπούλας Καλλιστώς, που έμεινε αιώνια αθάνατη, ως λαμπρός αστερισμός στο βόρειο ουρανό.

Η γιαγιά Καλλιώ γεννήθηκε το 1896 στην Τρίπολη, την ίδια χρονιά που στην ίδια πόλη, γεννήθηκε ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης. Ο πατέρας της Καλλιώς είχε εμπορικό κατάστημα στην κεντρική πλατεία του Αγίου Βασιλείου, τον έλεγαν Αργύρη Πετρονώτη και ήθελε να σπουδάσουν και τα τέσσερα παιδιά του, τρία αγόρια και η Καλλιώ. Αυτό πραγματοποιήθηκε για τα τρία αγόρια. Η Καλλιώ ήταν άριστη μαθήτρια αλλά η ομορφιά και η ευγένεια της, σαγήνευσαν όλους τους νέους της πόλης και το 1910, σε ηλικία 14 ετών, παντρεύτηκε ένα όμορφο παλικάρι τον Κωσταντή Δημόπουλο που σπούδαζε μαθηματικά.
Σ` ένα χρόνο, το ζευγάρι απέκτησε το πρώτο παιδί, την Αθηνά. Ακολούθησαν οκτώ παιδιά: Πέτρος, Κώστας, Αριστείδης, Νίκος, Μαρίκα, Σταυρομανώλης, Κοσμάς και Γιώργος. Η αγάπη της Καλλιώς και του άντρα της, για τα γράμματα οδήγησαν έξι από τα εννέα παιδιά να γίνουν επιστήμονες. Ένα από τα` αγόρια, ο Αριστείδης, σπούδασε Αστρονομία και δίδαξε στο πανεπιστήμιο. Από τον γιο αυτό η Καλλιώ έμαθε πολλά πράγματα για τ` αστέρια.
Όταν την ρωτούσαν, εγγόνια και δισέγγονα, από πού «βγαίνει» το όνομα της απαντούσε πάντα με τα ίδια λόγια: Από την Καλλιόπη, Μούσα της επικής ποίησης. Αλλά, παιδάκια μου αγαπημένα, τ` όνομα μου «βγαίνει» και από την Αρκαδιανή Καλλιστώ. Θα σας πω ένα πολύ παλιό παραμύθι γι` αυτήν την πανέμορφη πριγκίπισσα.
– Οι άνθρωποι στα πολύ παλιά χρόνια λέγανε πως όλος ο κόσμος είχε για αφέντη, κύρη και πατέρα τον απέραντο Ουρανό, που ήτανε το πιο μεγάλο αρσενικό που γίνηκε ποτέ. Αυτός ο μεγάλος αρσενικός Θεός παντρεύτηκε τη Γης, τη Μεγάλη Θεά Μητέρα, την πρώτη Μητέρα, το πρώτο θηλυκό. Οι δύο αυτοί τρισμέγιστοι Θεοί κάμανε τα πρώτα παιδιά, έξι αρσενικά, έξι θηλυκά. Αυτά, που ήτανε κι` αυτά, μεγάλοι Θεοί, γεννήσανε άλλους Θεούς όπως τον Δία και τ` αδέρφια του. Ο Δίας πάλι έσμιξε με πολλές θεές, βασίλισσες, πριγκίπισσες, αρχόντισσες και θνητές και σιγά- σιγά γέμισε ο κόσμος με θεούς, ημίθεους, ήρωες και ανθρώπους.
Ο Λυκάων, γιος του Πελασγού, ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Αρκαδίας. Είχε 50 γιούς και μία κόρη που την έλεγαν Καλλιστώ. Το όνομά είναι από την αρχαία ελληνική λέξη κάλλος, που σημαίνει ομορφιά, εξωτερική αλλά κυρίως εσωτερική. Ήταν τόσο όμορφη που οι άνθρωποι, σύμφωνα με μία εκδοχή, ονόμασαν τους διαγωνισμούς ομορφιάς Καλλιστεία, από το όνομα της Καλλιστώς. Η πριγκίπισσα ξετρέλανε τον Δία και μαζί της απέκτησε ένα γιο, τον Αρκάδα που έγινε γενάρχης των Αρκάδων. Η ορεινή, άγρια αλλά και παρθένα περιοχή, που λεγόταν μέχρι τότε Πελασγία, πήρε το όνομα του Αρκάδα και ονομάστηκε Αρκαδία. Η Καλλιστώ, η μοναχοκόρη του Λυκάονα, περνούσε ξέγνοιαστα τα εφηβικά και νεανικά της χρόνια, στα καταπράσινα βαθύσκιωτα πυκνά δάση της Αρκαδίας με τις φίλες της, όλες στην υπηρεσία της θεάς Άρτεμης. Οι κοπέλες αυτές δε θα παντρευόταν ποτέ γιατί είχαν τάμα στη θεά Άρτεμη, που ήταν κι` αυτή αιώνια παρθένα.
Έτσι, συνεχίζει η γιαγιά, περνούσε τη ζωή της η Καλλιστώ παίζοντας και διασκεδάζοντας με χορούς, τραγούδια, αστεία, περιπάτους.
Στα μέρη μας, εδώ στην ορεινή Αρκαδία, στ` αρχαία χρόνια, μέσα στα πυκνά δάση, από βαλανιδιές, ζούσε ένα παράξενο πλάσμα ο θεός Παν ο τραγοπόδαρος. Ο πονηρός, ερωτιάρης, ασκημομούτσουνος, Πάνας τριγύριζε προσπαθώντας να ξελογιάσει την Καλλιστώ και τις φίλες της, με μουσικές και καμώματα, αλλά έτρεμε από το φόβο του και εξαφανιζόταν μόλις ερχόταν η όμορφη, πάνοπλη και επιβλητική θεά Άρτεμις. Ο Δίας όμως δεν φοβόταν την Άρτεμη, ήτανε δα και κόρη του, την είχε δίδυμη με τον Απόλλωνα. Σας είπα, πως ο Δίας ξετρελάθηκε με την ομορφιά της Καλλιστώς. Πρώτος των πρώτων θεός ήταν, κυβερνούσε θεούς και ανθρώπους δε δυσκολεύτηκε να κάνει την Καλλιστώ να τον ερωτευτεί. Έτσι έμεινε έγκυος, κάτι που έκανε έξαλλη την Άρτεμη, που μεταμόρφωσε την όμορφη κόρη σε αρκούδα. Ο Δίας την πήρε και την έβαλε στην καλύτερη θέση στον ουρανό.
Η Ήρα, που ζήλευε πολύ την Καλλιστώ, ζήτησε από τον Ωκεανό να μην αφήσει ποτέ την Άρκτο- Καλλιστώ να λουστεί και να πλυθεί στα νερά του. Γι` αυτό όλα τ` άστρα που σχηματίζουν την αρκούδα -Καλλιστώ φαίνονται πάντα εκεί στα βόρεια του ουρανού και δεν βασιλεύουν ποτέ στο πέλαγος, φρουροί ακοίμητοι και πάντα με την ανεκπλήρωτη λαχτάρα για ένα δροσερό μπάνιο στα ζαφειρένια και κρυστάλλινα νερά του Ωκεανού.
Σας είπα αγαπημένα μου παιδιά πως το αγόρι που γέννησε η Καλλιστώ, το γιο του Δία, τον είπαν Αρκάδα και έδωσε τ` όνομα του στον όμορφο τόπο μας την Αρκαδία.
Είμαστε περήφανοι που ο τόπος μας, έχει τόσα πολλά μνημεία της αρχαίας εποχής και μια αδιάκοπη, λαμπρή ιστορία. Η φύση της Αρκαδίας είναι ιδιαίτερη και πρέπει εσείς, η νέα γενιά, να την προστατεύσετε.
Μην ξεχνάτε ότι και ο Θεός Ερμής εδώ γεννήθηκε. Μια άλλη φορά θα σας πω περισσότερα για τον Πάνα, την Στύμφαλο, Ερύμανθο, Κερύνεια, τους Κένταυρους της Φολόης, την Αύγη, Τήλεφο, Αταλάντη, Αγκαίο και πολλά- πολλά άλλα του τόπου μας.
Τα πρόσωπα που αναφέρονται( γιαγιά Καλλιώ, Αργύρης Πετρονώτης, Κωσταντής Δημόπουλος, Αριστείδης,..) επινοήθηκαν για να εξυπηρετήσουν τη μυθοπλασία. Το παραμύθι το άκουσα στο Βαλτεσινίκο μια χιονισμένη βραδιά του Φεβρουαρίου του 1977, δίπλα στο αναμμένο τζάκι, από μια εκατοχρονίτισσα.
Ο γνωστότερος μύθος της Καλλιστώς και του Αρκάδα.
Η πλέον επικρατούσα μυθολογική εκδοχή για τους αστερισμούς της Μεγάλης και Μικρής Άρκτου.
Η Καλλιστώ ήταν κόρη του Λυκάονα, βασιλιά της Αρκαδίας. Ήταν καλλονή και όπως συνέβαινε με όλες τις όμορφες νεαρές κοπέλες, την ερωτεύτηκε ο Δίας, και έκανε μαζί της έναν γιο, τον Αρκάδα. Ο Αρκάς είχε πολλά χαρίσματα και αρετές. Στο κυνήγι δεν του παράβγαινε κανείς. Η μητέρα του, η Καλλιστώ, καμάρωνε για την ομορφιά, τις χάρες και την λεβεντιά του γιού της Αρκάδα. Η ζηλιάρα Ήρα, σύζυγος του Δία, άστραψε και βρόντησε για την έπαρση της Καλλιστώς. Την μεταμόρφωσε σε αρκούδα. Η Καλλιστώ- αρκούδα- τριγύριζε στα δάση σκεπτόμενη σαν άνθρωπος. Στα πυκνά και πάνδροσα αρκαδικά δάση η Καλλιστώ, μια μέρα συνάντησε το γιο της Αρκάδα, να κυνηγάει με τους φίλους του. Με λαχτάρα και αγάπη, για το παιδί της, έτρεξε να το αγκαλιάσει και να το χαϊδέψει. Εκείνη τη στιγμή ξέχασε την αρκουδίσια μορφή της και επικράτησε το γυναικείο μητρικό ένστικτο. Ο Αρκάς όμως μόλις είδε μια αρκούδα να τρέχει προς αυτόν, τρόμαξε. Ύψωσε το δόρυ του εναντίον της έτοιμος να διαπράξει το δεινό έγκλημα της μητροκτονίας. Ο Δίας εποπτεύοντας, από τις κορυφές του Ολύμπου, τον κόσμο, αντελήφθη το κακό που ετοιμαζόταν να γίνει και αρπάζοντας την αρκούδα-Καλλιστώ την απόθεσε ψηλά στον ουρανό σαν αστερισμό. Το όνομα αυτού του μεγάλου και ωραίου αστερισμού είναι Μεγάλη Άρκτος. Την ίδια στιγμή μεταμόρφωσε τον Αρκάδα σε άλλον, επίσης αειφανή αστερισμό, την Μικρή Άρκτο, και τον τοποθέτησε κοντά στη Μητέρα του, την Μεγάλη Άρκτο.
Ο κυνηγός Αρκάς, έχει ανάμεσα στα πολλά αστέρια του, ένα, που οδηγεί τους ανθρώπους. Είναι ο Πολικός Αστέρας που μας δείχνει πάντα, όταν τον κοιτάμε, την κατεύθυνση του Βοριά. Βοράστρι το λέει ο Νίκος Καζαντζάκης και η θέαση του είναι η αιώνια θέαση των ανθρώπων προς τα βόρεια.
Η αστρονομία, περισσότερο από κάθε άλλο, διδάσκει στους ανθρώπους ταπεινοφροσύνη. Άρθουρ Κλαρκ, 1917-2008, Βρετανός συγγραφέας.

Τ’ αστέρι του βοριά.( απόσπασμα)
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος. Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Τ’ αστέρι του βοριά θα φέρει η ξαστεριά,..

Άστρα μη με μαλώνετε.(απόσπασμα)
Στίχοι, μουσική: Λευτέρης Καμπουράκης:
Άστρα μη με μαλώνετε που τραγουδώ τη νύχτα ..
..στ’ άστρα θα πω τον πόνο μου πού δεν τον μαρτυρούνε
..Ρώτησε τ` άστρα τ` ουρανού και κείνα θα σου πούνε,..

Παραδοσιακό τραγούδι: «Απ’ όλα τ’ άστρα τ’ ουρανού»( απόσπασμα)
Απ’ όλα τ’ άστρα τ’ ουρανού ένα είναι που σου μοιάζει ένα που βγαίνει το πουρνό, όταν γλυκοχαράζει. Κυπαρισσάκι μου ψηλό, ποια βρύση σε ποτίζει, που στέκεις πάντα δροσερό, κι ανθείς και λουλουδίζεις. Να ’χα το σύννεφο άλογο και τ’ άστρι χαλινάρι το φεγγαράκι της αυγής να ’ρχόμουν κάθε βράδυ. Αν μ’ αγαπάς κι είν’ όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω.
*Αρχιτέκτων, Ιστορικός Αρχιτεκτονικής, Ιστορικός Τέχνης.
**Αφιερωμένο στο γιο μου Χαράλαμπο, Ιατρό. Με το τηλεσκόπιο του «διαβάζει» συχνά τον νυχτερινό ουρανό.

Πέμπτη 23.7.20 Ο Αγ. Βασίλειος Βιάννου κάποτε (μέχρι το 1970)

Αποτελούσε μια αυτοτελή, παραγωγική και σχεδόν αυτάρκη οικονομικά κοινωνία. Έτσι κάπως ήταν τα περισσότερα χωριά της Κρήτης αλλά και της Ελλάδας.

Είχε 800 κατοίκους και διέθετε:

● Σχολείο με 90 παιδιά, με 3 δασκάλους και παιδονόμο
● 2 γιατρούς, 1 οδοντίατρο, 2 μαίες πρακτικές, 1 γιατρό πρακτικό, 1 κτηνίατρο – μουνουχιστή πρακτικό
● 2 δικηγόρους, 1 μηχανικό
● 4 πετράδες για πετρόκτιστα κτίσματα, 2 εξειδικευμένους πετράδες (πελεκάνους) για πέτρες ελαιοτριβείων και υπέρθυρα
● 3 καρεκλάδες, 2 σαμαράδες, 2 πεταλωτές, 1 μαχαιροποιό, 2 χαλκιάδες
● 3 ράφτες, σχολή μοδιστρικής και 4 μοδίστρες επαγγελματίες, 2 τσαγκάρηδες
● 4 αγιογράφους κρητικής σχολής, ο ένας και αναγεννησιακής τέχνης, 4 ψάλτες, 1 παπά
● 1 κοινοτικό τηλεφωνείο
● 3 κουρεία, 3 ξυλουργεία, 2 υπαίθριους ξυλοκόπους, 2 αλευρονερόμυλους
● 1 αργαλιοτεχνίτρα ξεκινήματος και αρκετούς αργαλειούς
● 2 αγροφύλακες
● 2 καμίνια ασβέστου, 2 νταμάρια
● 3 πατητήρια, 2 ρακοκάζανα
● 6 καφενεία, 3 παντοπωλεία, 2 χασάπικα, 1 φούρνο
● 4 επαγγελματίες μουσικούς
● Αρκετούς έμπορους λαδιού, χαρουπιών και 1 κίτρων
● 1 μεσίτη

 

Σάββατο 18.7.20

Αρμονία στην Ησιόδεια Θεογονία, στον Ηράκλειτο, στον Αριστοτέλη. Η αρμονία του Σύμπαντος.

Η προκαθορισμένη Αρμονία του Λάιμπνιτς( Leibniz)
H αρμονία του Παρθενώνος.
Με τον Άρη, που όταν πολεμά, τρυπά τις βαριές δερμάτινες ασπίδες , γέννησε η Κυθέρεια Αφροδίτη τους δεινούς, τρομερούς και φοβερούς, Δείμο και Φόβο που όταν πολεμούν με τον εκπορθητή των πόλεων, πατέρα τους Άρη, διαλύουν και συγκλονίζουν τις πυκνές φάλαγγες των στρατιωτών όσο κρατά ο κρύος πόλεμος. Κόρη του ίδιου ζευγαριού, του Άρεως και της Αφροδίτης, ήταν η Αρμονία που παντρεύτηκε ο μεγαλόψυχος Κάδμος. Ησίοδος, Θεογονία, 934- 937.( το αρχαίο κείμενο στη Σημ.1.)
Από τον Ησίοδο μαθαίνουμε ότι η Αρμονία ήταν κόρη του Άρη και της Αφροδίτης. Ο Άρης ήταν «παρών» σε κάθε πολεμική σύγκρουση, σε κάθε εχθρότητα, σε κάθε εκστρατεία σε κάθε εξοπλιστική πράξη. Ανδροπρεπής, ρωμαλέος, πανέμορφος. Η Αφροδίτη, θεά του Έρωτα, πάγκαλος, με αφοπλιστική θηλύτητα, δονούμενη από ερωτικό πάθος, ωραιότερη όλων των θνητών και αθανάτων γυναικών, ήταν το απόλυτο σύμβολο του σαρκικού αλλά και του ψυχικού έρωτος. Στοιχεία δομικά του χαρακτήρα της ήταν η εκδικητικότητα και η ευθιξία. Το κάλλος δεν της έφτανε για να προκαλεί ανίκητα ερωτικά αισθήματα αλλά στην υπηρεσία του λάγνου ερωτισμού της βασικό ρόλο έπαιζαν τα ενδύματα και η ζώνη που όποιος θεός ή θνητός την αντίκριζε έχανε κάθε έλεγχο, «έλειωνε» από έρωτα και πόθο.
Στη γνωστή φράση, ο έρωτας είναι πόλεμος διακρίνουμε την ανίκητη έλξη και ταύτιση των δύο θεών, του Άρη και της Αφροδίτης. Καρπός του έρωτα τους η όμορφη Αρμονία. Το ζητούμενο της Αρμονίας ,σε κάθε ερωτικό ζευγάρι, είναι μια ομαλή σχέση ισορροπίας όπου κανείς εκ των δύο, δεν υπάρχει εις βάρος του άλλου. Το πάθος που χαρακτήριζε τους δύο θεούς απέκτησε μέτρο και ευγένεια με τη γέννηση της Αρμονίας.
Η Αρμονία με τον βασιλιά της Θήβας Κάδμο απέκτησε πολλά παιδιά, ανάμεσα τους και την Σεμέλη, τόσο όμορφη, που ο Δίας έσμιξε μαζί της για να γεννηθεί ένας ακόμα θεός, ο Διόνυσος. Η Αρμονία, κόρη της Αφροδίτης και του Άρη αποδεικνύει αυτό που λέγεται από την αρχαιότητα: « τα αντίθετα έλκονται» ή μήπως συμβαίνει ακριβώς το αντιδιαμετρικό « αν δεν ταιριάζαμε δεν θα συμπεθεριάζαμε» ; Απαντήσεις υπάρχουν πολλές, αφού ο μύθος , ο κάθε μύθος, αφήνει χώρο για τόσες εξηγήσεις όσοι είναι και οι άνθρωποι που τον διηγούνται, τον γράφουν, τον μεταφέρουν στη λογοτεχνία, στο θέατρο, στην τέχνη,..
Ας θυμηθούμε και το σύνθημα των Hippies, Make love not war, όπου πάλι οι δύο θεοί της αγάπης και του πολέμου τίθενται στα άκρα των επιλογών των νέων.
Ίσως η φύση να μη θέλει τα όμοια, αλλά να επιθυμεί τα ενάντια, τα αντίθετα. Με τα αντίθετα συνθέτει η φύση τις συναινετικές, αρμονικές, φιλικές ενέργειες της. Έτσι η φύση οδηγεί το άρρεν προς το θήλυ και με την ένωση τους επιτυγχάνεται δια των εναντίων η πρώτη ομόνοια. Η φύση δεν οδηγεί το αρσενικό σε αρσενικό ούτε το θηλυκό σε θηλυκό. Ένώνει τα αντίθετα και όχι τα όμοια. Φαίνεται ότι και η τέχνη μιμείται την φύση και ακολουθεί τις επιλογές της. Στη ζωγραφική προκειμένου ο καλλιτέχνης να αποδώσει όσο πιο φυσικά αυτά που ζωγραφίζει αναμειγνύει τα λευκά με τα μαύρα , την ώχρα με τα κόκκινα,..
Η αρμονία στη μουσική επιτυγχάνεται δια της συνθέσεως αντιθέτων ήχων, οξείς ήχοι συνδυάζονται με βαρείς, οι μακροί με βραχείς.
Η γραμματική συνθέτει και αυτή τα αντίθετα: τα έχοντα φωνή φωνήεντα με άφωνα γράμματα και έτσι δημιουργείται η τέχνη του λόγου και της γραφής. Αυτό ακριβώς διδάσκει ο σκοτεινός Ηράκλειτος: Συνάψιες όλα και ούχ όλα, συμφερόμενον διαφερόμενον, συνάδον διάδον, και εκ πάντων έν, και εξ ενός πάντα. Αριστοτέλης, Περί κόσμου 5, 396b,7.( το αρχαίο κείμενο στη Σημ.2.).
Ο Αριστοτέλης, αναφερόμενος βιβλιογραφικά, στον Σκοτεινό, όπως γράφει, Ηράκλειτο, υποστηρίζει ότι δια της συνθέσεως των αντιθέτων στις ανθρώπινες σχέσεις, στην τέχνη, στη μουσική, στο λόγο, στη γραφή,..επιτυγχάνεται Αρμονία. Αναφέρεται στη θεωρία του Ηράκλειτου γνωστή ως Αρμονία των αντιθέτων.


Η Αρμονία των Σφαιρών, είναι η κίνηση του Σύμπαντος η οποία παράγει μουσική και προκαθορίζεται ( Σημ.3) από τους αριθμούς. (Η άποψη αυτή αποδίδεται στον Πυθαγόρα).
Ο αστρονόμος, γνωστός και ως «Νομοθέτης του Ουρανού», Κέπλερ (Johannes Kepler), αλλά και σχεδόν όλοι οι στοχαστές από την αρχαιότητα έως σήμερα, αντιλαμβανόταν τον Κόσμο οργανωμένο σε μια τάξη σύμφωνα με τις αρμονικές μαθηματικές σχέσεις. Αυτό θεωρείται από πολλούς πυθαγόρειο αξίωμα.
Η αρμονία και η τάξη του ουράνιου θόλου προκαλεί τον θαυμασμό από τότε που ο άνθρωπος έστρεψε το βλέμμα του στη μεγαλύτερη οθόνη του Σύμπαντος κόσμου, στον έναστρο ουρανό.
Η Προκαθορισμένη Αρμονία του Λάιμπνιτς.
Η αρμονία του ανθρώπου πηγάζει από την εσωτερική του αρμονία και από την αρμονική του σχέση με το σύνολο. Η πραγματικότητα των φαινομένων των αντιληπτικών όντων έγκειται στην αρμονία του κάθε αντιληπτικού όντος με τον εαυτό του και με τα άλλα αντιληπτικά όντα. Ένα από τα στοιχεία της Προκαθορισμένης Αρμονίας του Λάιμπνιτς είναι η σωτηρία εκείνων των φαινομένων που είναι ριζωμένα με επάρκεια ώστε να αξίζει να σωθούν.
Σχετικά με την αρμονία: Μιλάμε για αρμονική ταλάντωση, αρμονική κίνηση, αρμονική συνάρτηση, αρμονική διαίρεση ευθείας, συμμετρία, αναλογικότητα, ευρυθμία, συμμετρική διάταξη πραγμάτων, φαινομένων, ήχων, μια εύτακτη αναλογία.
Αρμονία, ρυθμός, μελωδία είναι τα 3 βασικά δομικά στοιχεία της μουσικής. Η συνήχηση των μουσικών φθόγγων λέγεται Αρμονία.
Harmony(αγγλικά), harmonie( γαλλικά) Ηarmonie ( γερμανικά),..Το Η, h, είναι η δασεία που εδώ μας θυμίζει την αρμονική και κομψή της ύπαρξη ως ιερό απομεινάρι που μας έρχεται σαν πολύτιμο δώρο από τις ξένες γλώσσες.
Δυσαρμονία είναι το αντίθετο της Αρμονίας. Η αρχαία ελληνική θρησκεία- μυθολογία, εμπεριέχει την δυσαρμονία, την έλλειψη τάξεως και συμμετρίας στον κόσμο. Πλήθος τέρατα, μειξογενή πλάσματα, γίγαντες, κύκλωπες,.. βρίσκονται στον αντίποδα της συμπαντικής αρμονίας, βρίσκονται στη σφαίρα της δυσαρμονίας σε σχέση με την εξέλιξη του ανθρώπου.
Η Αρμονία στον Παρθενώνα.
Ο Παρθενών είναι το κορυφαίο επίτευγμα της αρχαίας αρχιτεκτονικής, ένα από τα κορυφαία, λαμπρότερα και τελειότερα κατορθώματα του ανθρώπινου πνεύματος. Οι αναλογικές σχέσεις στο μνημείο συνθέτουν ένα σύνολο αρμονικό και ισορροπημένο. Αν θα ζητούσαμε ένα ορισμό της Αρμονίας θα μας τον έδινε η αρχιτεκτονική του Παρθενώνος: Αρμονία είναι η εύρυθμη διάταξη των μελών του Παρθενώνος προς το σύνολο.
Το μνημείο δονείται από ένα παλμό ζωής, μία έκφραση ενός ζωντανού οργανισμού, ένα ζωτικόν φαίνεσθαι. Η σκόπιμη ελάφρυνση της ύλης, οι οπτικές εκλεπτύνσεις του Παρθενώνος συνθέτουν πλήθος μελετημένων μη κανονικών αρχιτεκτονικών μορφών και χαράξεων, ένα σύνολο λειτουργικών ακανονιστιών οι οποίες «κτίζουν» ένα έργο με ζωντανή πνευματικότητα και πολύ προχωρημένες καλλιτεχνικές προθέσεις.
Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να κάνουμε στους αρμούς ώσεως του Παρθενώνα. Το σύνολο των αρχιτεκτονικών μελών και ανάγλυφων του μνημείου συνδέονται μεταξύ τους με τις τελειότερες και τεχνολογικά πολύ εξελιγμένες αρμόσεις που θα ήταν πολύ δύσκολο να επιτευχθούν ακόμα και στη σημερινή εποχή. (Σημ. 4).
Η λέξη αρμονία έχει την ίδια ρίζα με τις λέξεις αρμό, αρμόζω ( συνάπτω, συνδέω). Αν οι αρμοί του μνημείου δεν είχαν τόσο τέλεια συναρμογή μεταξύ τους δεν θα είχαμε αυτό το λαμπρό μνημείο σύμβολο του παγκόσμιου πολιτισμού. O Παρθενών στηρίζει όλη του τη μεγαλοπρέπεια και αρμονία πάνω στους αφανείς αρμούς του. Η Ηρακλείτεια σοφία: Δια της συνθέσεως των αντιθέτων επιτυγχάνεται αρμονικό αποτέλεσμα. Οι τέλειες αφανείς αρμόσεις επιτρέπουν , μέσω των οπτικών εκλεπτύνσεων, να έχει το μνημείο τις απαραίτητες ακανονιστίες που του χαρίζουν το ζωτικόν φαίνεσθαι.
Πρέπει να μην ξεχάσουμε το ευγενές υλικό δομής του μνημείου, το πολύτιμο πεντελικό μάρμαρο που με τις γεωλογικές αρετές του έδωσε την δυνατότητα στους εμπνευσμένους Φειδία, Ικτίνο και Καλλικράτη να δημιουργήσουν, να συναρμόσουν με τέλειο τρόπο το μνημείο. Ο Παρθενών, σίγουρα, απετέλεσε αντικείμενο υψηλών σκέψεων για τους μεταγενέστερους Πλάτωνα και Αριστοτέλη. Εξ` άλλου η αριστοτελική εντελέχεια των μαρμάρινων όγκων του πεντελικού μαρμάρου οδηγεί στον ίδιο τον Παρθενώνα. Η λανθάνουσα κίνηση που συμβάλλει στη ζωντανή πνευματική αρχιτεκτονική του μνημείου έχει σαν φιλοσοφικό υπόβαθρο την σύνθεση των αντιθέτων του Ηράκλειτου που γεννήθηκε περίπου 100 χρόνια πριν αρχίσει να κτίζεται ο Παρθενών.
..καθένας στην αρμονία σα σε ραβδί αγριλίδας ζυγιασμένος.
Άγγελος Σικελιανός, «Το διάβα του ελαιώνα», απόσπασμα
———–
Σημ. 1. αὐτὰρ Ἄρηι ῥινοτόρῳ Κυθέρεια Φόβον καὶ Δεῖμον ἔτικτε,
δεινούς, οἵ τ᾽ ἀνδρῶν πυκινὰς κλονέουσι φάλαγγας
ἐν πολέμῳ κρυόεντι σὺν Ἄρηι πτολιπόρθῳ,
Ἁρμονίην θ᾽, ἣν Κάδμος ὑπέρθυμος θέτ᾽ ἄκοιτιν.
Σημ.2. Ἴσως δὲ τῶν ἐναντίων ἡ φύσις γλίχεται
καὶ ἐκ τούτων ἀποτελεῖ τὸ σύμφωνον, οὐκ ἐκ τῶν ὁμοίων,
ὥσπερ ἀμέλει τὸ ἄρρεν συνήγαγε πρὸς τὸ θῆλυ καὶ οὐχ
ἑκάτερον πρὸς τὸ ὁμόφυλον, καὶ τὴν πρώτην ὁμόνοιαν διὰ
τῶν ἐναντίων σηνῆψεν, οὐ διὰ τῶν ὁμοίων. Ἔοικε δὲ καὶ ἡ
τέχνη τὴν φύσιν μιμουμένη τοῦτο ποιεῖν. Ζωγραφία μὲν γὰρ
λευκῶν τε καὶ μελάνων, ὠχρῶν τε καὶ ἐρυθρῶν, χρωμάτων
ἐγκερασαμένη φύσεις τὰς εἰκόνας τοῖς προηγουμένοις ἀπε-
τέλεσε συμφώνους, μουσικὴ δὲ ὀξεῖς ἅμα καὶ βαρεῖς, μα-
κρούς τε καὶ βραχεῖς, φθόγγους μίξασα ἐν διαφόροις φω-
ναῖς μίαν ἀπετέλεσεν ἁρμονίαν, γραμματικὴ δὲ ἐκ φω-
νηέντων καὶ ἀφώνων γραμμάτων κρᾶσιν ποιησαμένη τὴν
ὅλην τέχνην ἀπ’ αὐτῶν συνεστήσατο. Ταὐτὸ δὲ τοῦτο ἦν καὶ
τὸ παρὰ τῷ σκοτεινῷ λεγόμενον Ἡρακλείτῳ· «Συνάψιες
ὅλα καὶ οὐχ ὅλα, συμφερόμενον διαφερόμενον, συνᾷ-
δον διᾷδον· ἐκ πάντων ἓν καὶ ἐξ ἑνὸς πάντα.»
Σημ. 3. Βλ.εδώ για την Προκαθορισμένη Αρμονία του Λάιμπνιτς.
Σημ. 4.Το θέμα αυτό αποτέλεσε πεδίο μελέτης και διδακτορικής διατριβής του αρχιτέκτονα, μελετητή του Παρθενώνος, καθηγητή Αρχιτεκτονικής του Ε.Μ.Π. και μέλους της Ακαδημίας Αθηνών Μανόλη Κορρέ.
54. αρμονίη αφανής φανερής κρείττων: Η αφανής αρμονία είναι καλύτερη της φανερής. ( Το απόσπασμα αυτό του Ηράκλειτου διεσώθη από τον Ιππόλυτο, Έλεγχος ΙΧ 9.).
** Αφιερώνεται στην αρχαιολόγο Ιωάννα- Μαρίνα Γαλάνη- Καζαμιάκη.

Τετάρτη 15.7.20

Στα Τραγούδια Λέμε ΝΑΙ | Αφιέρωμα στο Γρηγόρη Μπιθικώτση

Η εκπομπή Στα Τραγούδια Λέμε ΝΑΙ, επισκέπτεται το σύμπαν του Γρηγόρη Μπιθικώτση. Ένα πραγματικό, παράλληλο σύμπαν γεμάτο ιστορίες γραμμένες με νότες!
Ξεναγός μας, η κόρη του, Άννα Μπιθικώτση, η οποία με το γλυκό, χαρισματικό της τρόπο μας μεταφέρει τρυφερές εικόνες από τις οικογενειακές τους στιγμές, ενώ, απαγγέλει το συγκινητικό ποίημα που έχει γράψει για τον πατέρα της, υπο τους ήχους της Νύχτας Μαγικιάς!
Ο Κώστας Μακεδόνας ερμηνεύει αγαπημένα τραγούδια με τη χαρακτηριστική φωνή του και μας χαρίζει υπέροχες στιγμές από την τεράστια καριέρα του αγαπημένου βάρδου.
Η μεγάλη ερμηνεύτρια Μαρία Φαραντούρη, μας μιλά για το … μέγεθος Γρηγόρη Μπιθικώτση και τον ιδιαίτερο τρόπο που ο ίδιος μετέφερε την ποίηση στο πλατύ κοινό.
Φυσικά, δε θα μπορούσε να λείπει από το αφιέρωμα η Πίτσα Παπαδοπούλου. Μας θύμισε αγαπημένες επιτυχίες και μας περιέγραψε στιγμές από την προσωπική τους σχέση και συνεργασία.
Για το Γρηγόρη Μπιθικώτση μίλησε ο μοναδικός και πάντα υπέροχος, Μανώλης Μητσιάς.
Πολλοί, ακόμη, φίλοι έσπευσαν να ντύσουν μουσικά το αφιέρωμα στο Γρηγόρη Μπιθικώτση. Ο Γεράσιμος Ανδρεάτος ερμηνεύει Μπιθικώτση και μας μιλά για την αλήθεια του, ενώ τη σκυτάλη παίρνει η Ελένη Δήμου, η οποία με το δικό της τρόπο «αφηγείται» μερικές από τις «μουσικές ιστορίες» του .
Μαζί μας και οι υπέροχοι καλλιτέχνες, Ηλίας Κλωναρίδης, Θεοδοσία Στίγκα, Μιχάλης Δημητριάδης και Σωτήρης Δογάνης, οι οποίοι ερμήνευσαν πολλές επιτυχίες του Γρηγόρη Μπιθικώτση.
Στην παρέα και οι ηθοποιοί Αλίνα Κωτσοβούλου, Κώστας Ανταλόπουλος, Φιλίτσα Καλογεράκου, Κωνσταντίνος Μενούνος και Ναταλί Τσάβεζ, έβαλαν τη δική τους πινελιά στη βραδιά.
Σκηνοθεσία: Κοσμάς Φιλιούσης
Αρχισυνταξία: Τζένη Ιωαννίδου
Υπεύθυνος καλεσμένων: Χρήστος Καρυώτης
Διεύθυνση ορχήστρας: Νίκος Στρατηγός
Οργάνωση παραγωγής: Ελένη Φιλιούση Παρουσίαση: Ναταλία Δραγούμη, Μιχάλης Μαρίνος

Στα Τραγούδια Λέμε ΝΑΙ | Αφιέρωμα στο Γρηγόρη Μπιθικώτση

Δευτέρα 13.7.20 Άρθρο του Κ.Ν.Μ.Καζαμιάκη.

Η Αγία Σοφία υπάρχει πάνω και έξω από τις ανθρώπινες αποφάσεις, τα ανθρώπινα μέτρα, τα ανθρώπινα έργα.
Η Αγία Σοφία είναι ιδέα και σύμβολο. Δεν μπορούν να τη βλάψουν ούτε στο ελάχιστο οι άνθρωποι. Η Αγία Σοφία υπερβαίνει κάθε κατάταξη, ταξινόμηση, περιγραφή, ανάλυση. Όσα και να ειπωθούν είναι λίγα και υποδεέστερα της πραγματικότητας. Bιβλία, άρθρα, αναλύσεις, ταινίες, φωτογραφίες, αναπαραστάσεις, δεν δίνουν την εμπειρία του υπερκόσμιου φωτός και του ατέρμονος υπερβατικού χώρου.
Η Αγία Σοφία ως φιλοσοφικό ον, ανήκει στην υπερβατικότητα του Θεού, στην ιδιότητα του Θεού να βρίσκεται έξω και πέρα από τον κόσμο. Ανήκει στην κορυφαία θεϊκή υπέρβαση της ασύγκριτης τελειότητας. Ως έργο τέχνης ανήκει στην ποίηση μιλώντας απευθείας στις ψυχές των ανθρώπων.
Σκηνοθεσία και χορογραφία του φωτός.
Ο φωτισμός και η αρχιτεκτονική σύνθεση ήταν το πρώτο μέλημα του αυτοκράτορα και των αρχιτεκτόνων.
Πριν περάσουμε στον κυρίως ναό διασχίζουμε δύο νάρθηκες. Ήδη η μυσταγωγία είναι παρούσα. Η έκσταση που βιώνεται συγκρίνεται μ` εκείνη που προκαλεί ένα εξαιρετικό μουσικό έργο. Η εμπειρία είναι μοναδική. Εδώ ο φωτισμός είναι σκόπιμα χαμηλός ενώ ο συνδυασμός αρχιτεκτονικής – φωτισμού συνθέτει εξαιρετικές αντιθέσεις.
Περιμετρικά στη βάση του τρούλου, υπάρχουν 40 παράθυρα ώστε να περνά λαμπρό φως στο εσωτερικό. Η εντύπωση είναι ασύλληπτη. Νομίζεις ότι ο τρούλος έχει νικήσει την βαρύτητα και ανάερος κρέμεται από τον ουρανό. Από τα 40 παράθυρα « αεί διαγελά η ημέρα»( Προκόπιος , Περί κτισμάτων, 1,1,41- 46). Εκτός από τα 40 τρουλαία παράθυρα υπάρχουν ακόμα 60. Τα 100 παράθυρα με το φως τους, συνθέτουν ένα πάμφωτο εσωτερικό. Η Αγία Σοφία «συναντά» τα όρια της δύναμης του φωτός. Το φως που έρχεται από τον «ουράνιο» τρούλο υποστηρίζει και υπογραμμίζει, εμπρός από το Ιερό, μια μεταφυσική άγια παρουσία η οποία συγκλονίζει τους πιστούς. Ο τρούλος συμβολίζει τον ουρανό, είναι ο ίδιος ο ουρανός, όπου κατοικεί ο Θεός. Ο χειρισμός του φυσικού φωτός τονίζει την εντύπωση εξαΰλωσης του χώρου και συμβάλλει στην ψυχική ανάταση των παρισταμένων.
…μοιρηθέντα δοχήια φωτός ανοίγει/λεπταλέαις υάλοις κακαλυμμένα, των δια μέσσης/ φαιδρόν απαστράπτουσα ροδόσφυρος έρχεται ηώς. Παύλου Σιλεντάριου, Έκφρασις του ναού της Αγίας Σοφίας, 407- 410.


Η Αγία Σοφία θα μπορούσε να προσθέσει στην αυτοβιογραφία της τον στίχο:
«Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός», Γ.Σεφέρης, Πάνω σε μια χειμωνιάτικη ακτίνα. Δ`
Στην Ελλάδα το φως δεν μεταφέρει απλώς εικόνες και πρόσωπα, δεν είναι μόνον ο αγγελιαφόρος του Σύμπαντος. Υψώνεται στο επίπεδο του δημιουργού, και με έναν τρόπο μαγικό πλάθει και αναδεικνύει. Γιώργος Γραμματικάκης, Η αυτοβιογραφία του φωτός, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, 2005, σ.19.
Η Αγία Σοφία συναντά τα όρια καταπονήσεως των υλικών, συναντά τα όρια διαμόρφωσης του χώρου ως απέραντου.
1. Στην κατασκευή της Αγίας Σοφίας βρίσκουμε όρια πραγματικά, φιλοσοφικά, υπερβατικά. Στο μνημείο επετεύχθη η μεγαλύτερη δυνατή έκταση του χώρου, ο ανώτατος βαθμός φυσικού φωτισμού. Οι αρχιτέκτονες φτάνοντας στα όρια καταπονήσεως των υλικών κερδίζουν χώρο, φως, αρμονία και πνευματικότητα. Παρατέντωσε με κι ας σπάσω λέει το πέτρινο τόξο στον καλό μάστορα.
Η Αγία Σοφία είναι μεταφορική εικόνα και ακριβώς γι` αυτό έχει τη δύναμη να στέκεται πέραν των ανθρώπινων αποφάσεων, των ανθρώπινων μέτρων και έργων.
Είναι το σπουδαιότερο μνημείο της εποχής της, το ύψιστο και αντιπροσωπευτικότερο μνημείο της τέχνης του Βυζαντίου, είναι ένας από τους αξεπέραστους αρχιτεκτονικούς θησαυρούς όλου του κόσμου και όλων των εποχών.
2. Η βεβαιότητα του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού καθώς και η ικανότητα των Αρχιτεκτόνων (Ἀνθέμιος δὲ Τραλλιανὸς, ἐπὶ σοφίᾳ τῇ καλουμένῃ μηχανικῇ λογιώτατος,…καὶ μηχανοποιὸς σὺν αὐτῷ ἕτερος, Ἰσίδωρος ὄνομα, Μιλήσιος γένος, ἔμφρων..Προκόπιος, Περί κτισμάτων, 1,1,24 ) συνθέτουν μια οριακή περίπτωση πεποίθησης αφού όλες οι πεποιθήσεις ήταν διατεταγμένες σύμφωνα με τη δύναμη της υποκειμενικής πίστης.
Η Αγία Σοφία κράτησε τον τίτλο και το γόητρο της ωραιότερης και μεγαλύτερης εκκλησίας στον κόσμο επί αιώνες. Για τους βυζαντινούς ήταν η Μεγάλη Εκκλησία που αγκάλιαζε και στήριζε τον κάθε πιστό, το κράτος, το αυτοκρατορικό μεγαλείο. Η Αρμονία της είναι εφάμιλλη της υψηλής πνευματικότητος της.
Ο κεντρικός χώρος είναι ελεύθερος. Τα στοιχεία που τον συνθέτουν έχουν απολέσει την υλική τους υπόσταση. Τα πλευρικά κλίτη ορίζονται από κιονοστοιχίες που προσφέρουν ανάταση ψυχής και αίσθηση μεγαλείου. Εδώ τα δεύτερα και τρίτα επίπεδα, φωτισμένα σε ηπιότερους τόνους, υποβάλλουν εντυπώσεις ατέλειωτου χώρου.
Η Αγία Σοφία δεν απογοητεύει ποτέ, έγραψε ο Παναγιώτης Μιχελής στο βιβλίο του : Η Αγία Σοφία.
Το 1453, η Αγία Σοφία έγινε τζαμί. Στα χρόνια της δουλείας προστέθηκαν εξωτερικά μιναρέδες, αντηρίδες και άλλες κατασκευές. Εσωτερικά τοποθετήθηκαν δίσκοι με ρήσεις του Κορανίου. Τίποτα δεν μείωσε την ακτινοβολία και το υπερκόσμιο κάλλος του συνόλου. Για ολόκληρο το διάστημα της Τουρκοκρατίας η Αγία Σοφία ήταν το σύμβολο του Ελληνισμού.
Στη θέση που βρίσκεται σήμερα ο ναός υπήρχε παλιότερη Αγία Σοφία που κάηκε στη στάση του Νίκα.
Οι εργασίες ανέγερσης άρχισαν το 532, μετά την στάση του Νίκα. Τα εγκαίνια έγιναν στις 27 Δεκεμβρίου 537. Οι διαστάσεις είναι 71x 77 μ. Η διάμετρος του τρούλου 32 μ. και το ύψος του φτάνει τα 62 μ. Οι αρχιτέκτονες: Ανθέμιος από τις Τράλλεις και Ισίδωρος από την Μίλητο.
3. Ο Ανθέμιος και Ισίδωρος με υψηλή αρχιτεκτονική κατάρτιση και εμπειρία, όπως γνωρίζουμε από μαρτυρίες της εποχής. Τους αποκαλούσαν μηχανοποιούς.
Τεχνίτες, καλλιτέχνες και υλικά κατέφθασαν από όλη την βυζαντινή επικράτεια. Τα χρήματα για το έργο θεωρήθηκαν υπερβολικά. Πραγματοποιήθηκαν όμως πλείστα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα.
Νενίκηκα σε Σολωμών κραύγασε ο Ιουστινιανός, όταν είδε το έργο τελειωμένο. Όσο καιρό κτιζόταν ο Ναός επέβλεπε και παρακολουθούσε με πάθος την πρόοδο των εργασιών.
4. Νενίκηκα σε Σολομών, είπε, θέλοντας να τονίσει ότι η Αγία Σοφία ήταν πολύ ανώτερη σε κάλλος από το ναό του Σολομώντος που ήταν ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Κατά τον 6ο μ.Χ. αιώνα η τέχνη αλλά κυρίως η αρχιτεκτονική είχαν μεγάλη και συνεχή εξέλιξη που συμπορευόταν με τον πολιτισμό και την προσπάθεια ισχυροποίησης του κράτους. Η διοίκηση ήταν Ρωμαϊκή αλλά επικρατούσε το ελληνικό πνεύμα, η ελληνική τέχνη, η ελληνική γλώσσα.
Η προσωπικότητα που δεσπόζει, είναι ο Ιουστινιανός που κυβέρνησε περισσότερο από το ένα τρίτο του αιώνος. Έγινε αυτοκράτωρ το 527 έχοντας όνειρα, ιδέες, σχέδια, φιλοδοξίες και πολλές ικανότητες. Η αποκατάσταση του μεγαλείου της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το Imperium Romanum, ήταν ο πρώτος στόχος. Ασφάλισε τα σύνορα, αντιμετώπισε με επιτυχία τους Πέρσες, κατέκτησε τη Βόρεια Αφρική, επιβλήθηκε σε Ιταλία, Ισπανία και είχε τον πλήρη έλεγχο στη Μεσόγειο.
Πέντε χρόνια μετά την στέψη του ο Ιουστινιανός αντιμετώπισε τη στάση του Νίκα. Στην επανάσταση αυτή η Κωνσταντινούπολη καταστράφηκε. Η φωτιά, διαχρονική πληγή της Πόλης, αφάνισε σπουδαία μνημεία.
Πολλοί, ειδικοί, ισχυρίζονται ότι ο Ιουστινιανός υπήρξε ο μεγαλύτερος προστάτης των τεχνών στην παγκόσμια ιστορία. Ο αυτοκράτωρ λάτρευε την αρχιτεκτονική, ήθελε να κτίσει σπουδαία και επιβλητικά έργα δίνοντας παράλληλα εργασία σε χιλιάδες ανθρώπους. Η πολιτική αυτή έφερε εξαιρετικά και άμεσα αποτελέσματα. Ο ιστορικός εκείνης της εποχής Προκόπιος στο βιβλίο « Περί κτισμάτων» απαριθμεί εκατοντάδες αυτοκρατορικά , εκκλησιαστικά, οχυρωματικά κτίσματα στην Κωνσταντινούπολη και στις επαρχίες.
..ὁ μὲν οὖν βασιλεὺς ἀφροντιστήσας χρημάτων ἁπάντων ἐς τὴν οἰκοδομὴν σπουδῇ ἵετο, καὶ τοὺς τεχνίτας ἐκ πάσης γῆς ἤγειρεν ἅπαντας. Προκόπιος, Περί κτισμάτων 1.1. 24.
Η κωδικοποίηση του Ρωμαϊκού Δικαίου το 533, απέφερε Νόμο απαραίτητο για το αχανές, πολυάνθρωπο, πολύγλωσσο, πολυφυλετικό, πολυπολιτισμικό κράτος.
Δύο πανεπιστήμια λειτουργούσαν αυτήν την περίοδο στην αυτοκρατορία, ένα στην Κωνσταντινούπολη και ένα στη Βηρυτό.
5. Την ίδια εποχή με αυτοκρατορικό διάταγμα καταργούνται οι φιλοσοφικές και ρητορικές σχολές των Αθηνών. Αν ο Ιουστινιανός υπήρξε ο μεγαλύτερος προστάτης των τεχνών στην παγκόσμια ιστορία τι θα ήταν αν δεν έκλεινε τις θαυμαστές σχολές των Αθηνών;
Το Βυζάντιο εξελληνίζεται παρά την εμμονή του αυτοκράτορα στο Imperium Romanum. Οι βυζαντινοί αποδοκιμάζουν τον ρωμαϊκό τρόπο ζωής και στρέφονται στην πνευματικότητα του ελληνικού βίου. Στην Αυλή κυριαρχεί η ελληνική γλώσσα. Οι Προκόπιος και ο Παύλος Σιλεντάριος, ομιλούν και γράφουν ελληνικά.
6…διατμηγείσα δε νώτοις / πένταχα μοιρηθέντα δοχήια φωτός ανοίγει/λεπταλέαις υάλοις κακαλυμμένα, των δια μέσσης/ φαιδρόν απαστράπτουσα ροδόσφυρος έρχεται ηώς. Παύλου Σιλεντάριου, Έκφρασις του ναού της Αγίας Σοφίας, 407- 410.
Η γυναίκα του αυτοκράτορα Θεοδώρα έμεινε στην ιστορία για την προσωπικότητα και την επιρροή της, στη διακυβέρνηση.
Οι νέοι επαναστατικοί τρόποι στέγασης των εκκλησιών απαντούν σε θέματα πνευματικά, θρησκευτικά, δομικά, στατικά, λειτουργικά, καλλιτεχνικά, συμβολικά, υπερβατικά,.. Πολλοί αρχιτεκτονικοί νεωτερισμοί καθιερώνονται.
Ο τρούλος δεσπόζει. Επιβάλλεται για χίλια και πλέον χρόνια. Είναι ένα αρχιτεκτονικό εφεύρημα με συμβολική, κατασκευαστική και λειτουργική αξία. Ο τρούλος πρέπει να «υπερίπταται», να είναι πολύ ψηλά και πολύ μεγάλος: Ένας «ουρανός» στεγάζει την Αγία Σοφία. Ότι και να υπάρξει κάτω από ένα τέτοιο τρούλο αποκτά μεγαλύτερη αξία.
Ο τρούλος στην Αγία Σοφία έχει γιγαντιαίες διαστάσεις για να στεγάσει και να καλύψει ένα γήινο χώρο μεγάλης έκτασης και αρμονίας. Γη και ουρανός. Η γεωμετρία παρούσα: ένα ορθογώνιο στη Γη ένα ημισφαίριο ψηλά.
7. Το δίπολο Ουρανός- Γη κυριαρχεί και στην ελληνική μυθολογία αφού κατά την επικρατέστερη μυθολογική άποψη ο Ουρανός και η Γαία υπήρξαν τα πρώτα όντα.
* Αρχιτέκτων, Ιστορικός Αρχιτεκτονικής, Ιστορικός Τέχνης.

Δευτέρα 6.7.20  Άρθρο του Κ.Ν.Μ.Καζαμιάκη.

Εντελέχεια: Μια λέξη που «γέννησε» ο Αριστοτέλης

Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στη γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και το εννοιολογικό της περιεχόμενο. Werner Heisenberg, 1901-1976, Γερμανός φυσικός (απόσπασμα από την ομιλία του κατά τη βράβευσή του από το ΕΜΠ το 1966).
Τη λέξη εντελέχεια την έπλασε ο Αριστοτέλης, όπως και πολλές άλλες λέξεις, για να κατανοήσει, να αναλύσει, να ερμηνεύσει, και να διδάξει παλιότερες λέξεις, εκφράσεις, απόψεις ή νέες επιστημονικές και φιλοσοφικές έννοιες δικές του. Η εντελέχεια είναι ένας, καθαρά, αριστοτελικός όρος που δηλώνει τη μετάβαση της ύλης από την αδρανή στην ενεργό κατάσταση, με την λήψη μορφής (είδος, αρχ.) αλλά και την αιτία αυτής της μετάβασης.
Τη λέξη εντελέχεια την χρησιμοποιεί πολλές φορές στα έργα του ο Αριστοτέλης, ως «εργαλείο», για να εκφραστεί πληρέστερα, καθαρότερα, σαφέστερα, επιστημονικότερα και με φιλοσοφικό τρόπο.
Advertisement

Η λέξη εντελέχεια, αποτελεί απόδειξη ότι η ελληνική γλώσσα έχει πλήρη και ουσιαστική αντιστοιχία ανάμεσα στην ίδια την λέξη και στην έννοια της (στο εννοιολογικό της περιεχόμενο). Αυτός ο όρος δημιουργήθηκε από τον Αριστοτέλη από τις δύο λέξεις εντελές + έχειν άρα εντελεχής είναι ο έχων το «τέλος», τον σκοπό εντός του, συνεπώς ο πλήρης, ο ολοκληρωμένος.
Παραδείγματα για την κατανόηση της εντελέχειας
-Η ψυχή για τον Αριστοτέλη είναι η εντελέχεια του σώματος.
Αναγκαίον άρα την ψυχήν ουσίαν είναι ως είδος σώματος φυσικού δυνάμει ζωήν έχοντος, η δ` ουσία εντελέχεια, τοιούτου άρα σώματος εντελέχεια.
Η πορεία από το σώμα στην ψυχή είναι εντελέχεια.
Αριστοτέλους, Περί ψυχής, Β, 412α, 20-22.
– Ο τελικός σκοπός του σπόρου που έγινε φυτό, είναι και εκφράζεται με την λέξη εντελέχεια διότι η τέλεια- τελική μορφή του φυτού προέκυψε από το σπόρο. Έτσι περάσαμε από την φαινομενικά αδρανή κατάσταση της ύλης( από τον σπόρο) σε μια ζωντανή- ενεργό φάση που είναι το φυτό που προήλθε από το σπόρο. Η πορεία από τον σπόρο στο φυτό είναι εντελέχεια.
– Ο όγκος μαρμάρου που από το λατομείο μεταφέρεται στο εργαστήριο του γλύπτη και ο γλύπτης μετατρέπει τον μαρμάρινο όγκο σ` ένα περίτεχνο ιωνικό κιονόκρανο ή σ` ένα γλυπτό, με ζωτικόν φαίνεσθαι και κάλλος, εκφράζεται πάλι με την λέξη εντελέχεια. Η πορεία από τον μαρμάρινο ογκόλιθο στο άγαλμα είναι εντελέχεια.
– Ο κορμός ενός δέντρου που ο τεχνίτης, το μετατρέπει σε ξυλόγλυπτο ή έπιπλο είναι πάλι εντελέχεια. Το ωραίο έπιπλο ή ξυλόγλυπτο είναι η εντελέχεια του ξύλινου κορμού.
Η μετεξέλιξη από την αρχική κατάσταση στην εν ενεργεία κατάσταση εκφράζεται από την λέξη εντελέχεια.
-Οι δύο λέξεις της φράσεως εντελές έχειν, της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, βοήθησαν τον Αριστοτέλη να συλλάβει και να συνθέσει εκ συναρπαγής τη λέξη εντελέχεια. Αυτή η πράξη του Αριστοτέλη είναι μία εντελεχής πράξη. Η λέξη εντελέχεια πλάστηκε από τον εντελεχή Αριστοτέλη με εντελέχεια.
Στη λέξη εντελέχεια υπάρχει μια μαθηματική, μια γεωμετρική ακρίβεια. Πρόκειται για μια υπέρκομψη μαθηματική εξίσωση, ή για ένα γεωμετρικό τόπο.
-Η εξίσωση εντελές έχειν= εντελέχεια είναι μια εντελεχής εξίσωση.
-Η γεωμετρική πρόταση: Δύο παράλληλες ευθείες δεν τέμνονται ποτέ όσο και να προεκταθούν είναι μια εντελέχεια, μία εντελεχής γεωμετρική πρόταση.
-Η εξίσωση του Αϊνστάιν E=mc2 είναι μια εξίσωση εντελεχής( χαρακτηρίζεται από τελειότητα και αυτάρκεια)
-Η γεωμετρική πρόταση: Ο Γεωμετρικός Τόπος των άπειρων σημείων που απέχουν ίδια απόσταση R, από ένα σημείο Κ, είναι ο κύκλος με κέντρο το Κ και ακτίνα R. Η γεωμετρική αυτή πρόταση που είναι πρόταση ενός γεωμετρικού τόπου χαρακτηρίζεται από τελειότητα και αυτάρκεια, είναι μια εντελεχής πρόταση. Ο Γεωμετρικός Τόπος- κύκλος είναι η εντελέχεια των άπειρων σημείων που ανήκουν σ` αυτόν και απέχουν όλα, ίδια απόσταση R από το σημείο Κ που είναι το κέντρο του κύκλου.
Το τέλος, μέσα στη λέξη εντελέχεια, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, προσδίδει σε κάθε ον τη μορφή(αρχ. είδος), την πληρότητά του. Έτσι το τέλος είναι το τέλειον. Άρα, όταν μια μορφή έμψυχης ή άψυχης ύλης φθάσει στο τέλος της( την τελειότητα της), την πληρότητά της, τότε πραγματώνει τη φύση της, δεν έχει καμιά έλλειψη, γίνεται βέλτιστη, αποκτά αυτάρκεια.
…η δ’ αὐτάρκεια καὶ τέλος καὶ βέλτιστον. Εκ τούτων ούν φανερόν ,ότι των φύσει η πόλις εστί, και ότι ο άνθρωπος φύσει πολιτικόν ζώον, (Αριστοτέλης, Πολιτικά” 1253a).
Άλλο εντελέχεια, άλλο ενδελέχεια
Πρόκειται για δύο διαφορετικές λέξεις που, πολλές φορές, μπερδεύουν τους ανθρώπους, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, αφού είναι σχεδόν ομόηχες. Διαφέρουν όμως και στην ετυμολογία και στη σημασία. Ενδελεχής είναι ο μακρύς, σχοινοτενής, εκτενής, διηνεκής, ακατάπαυστος, συνεχής, επιμελημένος, λεπτομερής, προσεκτικός.
* Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικής. Ιστορικός Τέχνης.
** Στον φίλο, αληθινό καλλιτέχνη και σκεπτόμενο άνθρωπο, Γιάννη Βέτσο που μελετώντας τον αριστοτελικό Λόγο ατενίσαμε, πολλά χρόνια μετά και από πολύ μακριά, την εντελέχεια.

Πέμπτη 25.6.20  Άρθρο του Κ.Ν.Μ.Καζαμιάκη.
Το τρισυπόστατο μεταφυσικό έργο του Μάνου Χατζιδάκι «ο καπετάν Μιχάλης»
Αφιερωμένο στη Μνήμη του εξαδέλφου μου Κώστα Ι. Καζαμιάκη που λάτρευε τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.
Τρεις κορυφαίοι δημιουργοί συναντώνται στο μουσικό έργο « Ο καπετάν Μιχάλης». Είναι οι: Νίκος Καζαντζάκης, Μάνος Χατζιδάκις, Φλέρη Νταντωνάκη. Τρισυπόστατο έργο, αφού η κάθε μία από τις τρεις προσωπικότητες που συνέβαλαν σ` αυτό το έργο συνιστούν μια ύψιστη υπόσταση, μια ανεξάρτητη, πραγματική οντότητα. Αυτές οι τρεις μυθικές υποστάσεις, οι τρεις κορυφαίες ποιότητες, οι τρεις δυναμικές συνιστώσες συντίθενται σε μία συνισταμένη στο μουσικό έργο « ο καπετάν Μιχάλης». Αξίζει να επαναλάβουμε τις τρεις αυτές συνιστώσες: Ο λόγος του Νίκου Καζαντζάκη, η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, η κρυστάλλινη, διαυγής, πολύχρωμη φωνή της Φλέρης Νταντωνάκη. Τυχεροί οι Κρητικοί, κυρίως οι Ηρακλειώτες, τρισόλβιοι, με τέτοιο θησαυρό, με τέτοιο ύμνο για την πόλη τους.

Μάνου Χατζιδάκι: «Ο καπετάν Μιχάλης», 1966, έργ. 22.
Επιλογή από το κείμενο του Νίκου Καζαντζάκη.
1. ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΥΝΑΙ Η ΚΡΗΤΗ. 2.50
2. ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΝΗΣΙ. 3.37
3. ΚΥΡΑ ΜΟΥ ΑΜΠΕΛΙΩΤΙΣΣΑ. 2.40
4. Η ΚΡΑΣΟΓΙΩΡΓΑΙΝΑ. 3.57
5. ΜΕΓΑΛΟΒΔΟΜΑΔΟ. 1.32
6. ΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΝΕΜΟΣ( Βαριά απόψε η νύχτα). 2.19
7. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ. 2.55


Τραγουδά η Φλέρη Νταντωνάκη. Στο πιάνο ο συνθέτης. (Από το οπισθόφυλλο του δίσκου.)
Από το μυθιστόρημα « ο καπετάν Μιχάλης» του Νίκου Καζαντζάκη επελέγησαν, από τον Γεράσιμο Σταύρου με τη συνεργασία του Μάνου Χατζιδάκι, 7 εδάφια. Απ` αυτά προέκυψαν τα 7 τραγούδια του δίσκου που φέρει το ίδιο όνομα με το μυθιστόρημα.
Παρακάτω αναγράφονται τα αυθεντικά εδάφια του μυθιστορήματος και αμέσως μετά οι στίχοι που τραγούδησε η Φλέρη Νταντωνάκη.
1 Το κείμενο στο μυθιστόρημα: Παντέρμη Κρήτη! Μουρμούρισε ο καπετάν Μιχάλης κι έδωκε σπιρουνιά στη φοράδα του, πόσες γενιές φωνάζεις, κακομοίρα, ποιος σ` ακούει! Φοβέρα θέλει κι ο Θεός για να κάμει το θάμα του, φοβέρα θέλουν κι οι δυνατοί της γης, πιάσε, μωρή, πάλι το τουφέκι,..
Αναστέναξε( ο καπετάν Μιχάλης) αργοτράβηξε από την θάλασσα στον κάμπο κι από τον κάμπο στα βουνά, θολωμένα τα μάτια του, έπαιξε τα ρουθούνια του, μοσκομύριζαν οι κρητικές πέτρες θυμάρι και φασκομηλιά.
-Όμορφη που `ναι η Κρήτη, μουρμούρισε, όμορφη! Έ, και να `μουνα αετός να την καμάρωνα όλη απ` την κορφή του αέρα!
Νίκος Καζαντζάκης, ο καπετάν Μιχάλης, σ.73.
1.Το τραγούδι: Όμορφη πούναι η Κρήτη.
Όμορφη που `ναι η Κρήτη, όμορφη!
Έ, και να `μουνα αετός
να την καμάρωνα όλη, απ’ την κορφή του αγέρα!
Παντέρμη Κρήτη, πόσες γενιές φωνάζεις,
ποιος σ’ ακούει..
Φοβέρα θέλει κι ο Θεός
για να κάνει το θάμα του.
Πιάσε το τουφέκι, πιάσε πάλι το τουφέκι.
2.Δεν ήταν νησί, ήταν ένα θεριό που κείτουνταν στη θάλασσα. Ήταν η Γοργόνα η αδερφή του Μεγαλέξαντρου, που θρηνούσε και καταχτυπούσε την ουρά της και φουρτούνιαζε το πέλαγο…σ.101.
« Άμα λευτερωθεί η Κρήτη, στοχάζουνταν κάποτε, θα λευτερωθεί και μένα η καρδιά μου, άμα λευτερωθεί η Κρήτη, θα γελάσω.» σ.100.
2. Δεν ήταν νησί:
Δεν ήταν νησί
ήταν θεριό που κείτουνταν στη θάλασσα.
Ήταν η Γοργόνα η αδερφή του Μέγαλέξανδρου
που θρηνούσε και φουρτούνιαζε το πέλαγο…
Άμα λευτερωθεί η Κρήτη
θα λευτερωθεί κι εμένα η καρδιά μου
Άμα λευτερωθεί η Κρήτη
θα γελάσω!
3.-Κυρά Αμπελιώτισσα μου, που προστατεύεις τις ταβέρνες και τους ταβερνιάρηδες, σου αφήνω γεια, πάω, κατεβαίνω στο υπόγειο του καπετάν Μιχάλη, καταλαβαίνεις του λόγου σου τι πάει να πει αυτό, βοήθεια! Εγώ, καλά το ξέρεις, παράδες έδωκα και μπακαλιάρο και ρακή για να σε κάμουν, βοήθα με το λοιπόν… και φώτισε, Παρθένα μου, το ανήμερο αυτό θεριό, τον καπετάν Μιχάλη, να μας σκολάσει γρήγορα. Πολύ `ναι οχτώ μερόνυχτα, Παναγιά μου, πολύ `ναι, αμάν! σ.102.
3. Κυρά μου Αμπελιώτισσα.
Κυρά μου Αμπελιώτισσα,
κυρά μου αφέντρα του κρασιού και της χαράς
σ’ αφήνω γεια, σ’ αφήνω γεια,
τσιμπούσι έχει ο καπετάν Μιχάλης!

Βοήθα με να βαστάξω, βοήθα με!
Παρθένα μου φώτισε, τ’ ανήμερο θεριό
να ξεθυμάνει γρήγορα,
να πάω στο σπιτάκι μου!
4… Nειρεύονταν (η Kρασογιώργαινα) πως ήταν, λέει, αρραβωνιασμένη, και σεργιάνιζε σ` ένα κλειστό περιβόλι, και κρατούσε τον αρραβωνιαστικό της από το χέρι, κι αυτός την κρατούσε, λέει, χεραγκαλιά από τη μέση. Και δεν ήταν ο Κρασογιώργης ο χοντρομπαλάς, παρά ένα λυγερό διωματάρικο παλικάρι, με στριμμένο αγκάθα το μουστάκι του, με μακριά κορακάτα μαλλιά, με ασημοπίστολα στη ζώνη, κι η αναπνιά του μύριζε κανέλα. Ίδιος απαράλλαχτος,…ο Αθανάσιος Διάκος,..σ.60-61
4.Η Κρασογιώργαινα:
Nειρεύονταν η Kρασογιώργαινα, «Πως ήτανε»λέει, με τον καλό της
σ’ ένα κλειστό περβόλι και χαμογελούσε…
Δεν ήταν ο Kρασογιώργης ο χοντρομπαλάς
παρά ένα λυγερό παλληκάρι…
Στριμμένο αγκάθα το μουστάκι του,
μαλλιά μακριά, κορακάτα,
στη ζωνη ασημοπίστολα
κι η αναπνιά του μύριζε κανέλλα…
Ίδιος, απαράλλακτος ο Aθανάσιος Διάκος!
5. Μεγαλοβδόμαδο. Δυο μονάχα σε όλο το Μεγάλο Κάστρο ξεστράτισαν απόψε και δεν είχαν το νου τους στο Θεό. Ο ένας( καπετάν Πολυξίγκης) την άγια τούτη νύχτα, κρατάει στην αγκαλιά του μια Κερκέζα( Εμινέ, η χανούμη του Νουρήμπεη), κι ο άλλος( καπετάν Μιχάλης) ανακαθισμένος στο στρώμα του, μέσα στο σκοτάδι, καπνίζει το ένα τσιγάρο απάνω στο άλλο και χυμάει σα δαγκανιάρικος σκύλος ο νους στα στενοσόκακα και στέκεται και γαβγίζει μπροστά από μια πράσινη πόρτα. σ.194-195.
Ο καπετάν Πολυξίγκης είναι το δεύτερο σημαντικό , μετά τον καπετάν Μιχάλη, πρόσωπο στο μυθιστόρημα. Η περιφρόνηση του για τον θάνατο, η απαγωγή της Εμινέ Χανούμ και ο μέγας έρωτας του για αυτήν την όμορφη και άγρια Κερκέζα καθώς και τα γλέντια που έκανε μέσα στον τάφο του- τον είχε κτίσει ευρύχωρο για να χωρούν 5-6 γλεντιστάδες( ο ένας γλεντιστής ήταν ο περίφημος λυράρης Βεντούζος)- συνθέτουν έναν άξιο πρωταγωνιστή δίπλα αλλά και απέναντι από τον αδάμαστο καπετάν Μιχάλη. Τρίτος σε παλικαροσύνη και αντρειά είναι ο Τουρκοκρητικός Νουρήμπεης που έχει «αγοράσει» σε σκλαβοπάζαρο την αισθησιακή και πανέμορφη Εμινέ Χανούμ. Το λογοτεχνικό αλλά και στοχαστικό εύρημα του Καζαντζάκη που αφορά τους τρεις τρανούς άντρες του Μεγάλου Κάστρου είναι το εξής: Η Εμινέ Χανούμ διεγείρει την ερωτική διάθεση και των τριών. Ο μοιραίος ανεκπλήρωτος έρωτας του καπετάν Μιχάλη για την Εμινέ Χανούμ, η απαγωγή της από τον καπετάν Πολυξίγκη και ο βαρύς τραυματισμός του «ιδιοκτήτη» της Νουρήμπεη συνθέτουν ένα παράλληλο κόσμο με εκείνον των ξεσηκωμών των επαναστάσεων, των πολέμων και των σφαγών των χριστιανών..
5. Μεγαλοβδόμαδο.
Μεγαλοβδόμαδο, ζύγωσε η Ανάσταση.
Μα δυο μονάχα, δυο άντρες στο Μεγάλο Κάστρο,
ξεστράτισαν απόψε
και δεν έχουν το νου τους στο Θεό.

Ο ένας την άγια τούτη νύχτα
κρατάει στην αγκαλιά του μια Κερκέζα
κι ο άλλος ο άλλος αχ βουλιάζει μέσα στα μάτια της
και στέκει ο νους του σε μια πράσινη πόρτα.
6.Βαριά απόψε στο Μεγάλο κάστρο, γεμάτη ανοιξιάτικη κουφόβραση η νύχτα. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα έπεσε το τσουχτερό βοριαδάκι, και σηκώθηκε ένας άνεμος ζεστός, ογρός, φουσκοδεντρίτης.
Ξεκινούσε από την Αραπιά, διαπερνούσε το Λιβυκό πέλαγο, σβάρνιζε τον κάμπο της Μεσαράς, από το Τυμπάκι και τους Καλούς Λιμιώνες ως την Αγιά- Βαρβάρα, άφηνε πίσω του τα ξακουστά αρχανιώτικα αμπέλια, καβαλίκευε τα καστρινά μουράγια, έμπαινε από τις χαραμάδες της πόρτας και από τις ποδιές των παραθυριών κι έπεφτε απάνω στις γυναίκες σαν άντρας κι απάνω στους άντρες σα γυναίκα, και δεν τους άφηνε να κοιμηθούν. Αργοπάτητα, μαριόλικα, σε μια νύχτα, ο Απρίλης πάτησε την Κρήτη. σ. 52.
6.Ερωτικός άνεμος.( Βαριά απόψε η νύχτα).
Βαριά απόψε η νύχτα στο Μεγάλο Κάστρο.
Σηκώθηκε ένας άνεμος ζεστός, ογρός, φουσκοδεντρίτης.
Ξεκινούσε απ’ την Αραπιά, σβάρνιζε τον κάμπο της Μεσσαράς,
καβαλίκευε τα καστρινά μουράγια…
κι έπεφτε πάνω στις γυναίκες σαν άντρας
και πάνω στους άντρες σαν γυναίκα.
Κι ο καπετάν Μιχάλης περίμενε άγρυπνος να ξημερώσει…
7. Ξημέρωσε ο Θεός, φωτολαμπάδισαν οι κορφές, απλώθηκε το φως στα βουνοδισκάρια. Χύθηκε στις πλαγιές, πλημμύρισε τους κάμπους, κι έλαμψε πάνω στη λουλακιά θάλασσα. Έλαμψε το τυρρανισμένο κορμί της Κρήτης.
Αν καταδέχουνταν ο Θεός να σκύψει και να τη δει, όσο κι αν ήταν Θεός θα την πονούσε. Θα `βλεπε σπίτια να καίγουνται, γυναίκες να συρομαδιούνται, παιδιά αρφανεμένα να γυρίζουν τα βουνά γυμνά και πεινασμένα, κι άντρες άγριους κι απροσκύνητους να πιάνουν τα διάσελα και τις βουνοκορφές, να σηκώνουν μια πήχη πανί, με κεντημένο απάνω του το σταυρό, να κινούν για πόλεμο. Χωρίς ψωμί, χωρίς φυσέκια, ξυπόλητοι. Μ` ένα μονάχα παλιοτούφεκο. Πόσες γενεές σηκώνουν τα χέρια στο Θεό και φωνάζουν; Πότε έσκυψε ο Θεός να τους ακούσει; Κουφάθηκε ο ουρανός, αλλαξοπίστησε ο Θεός, απλώνουν το λοιπόν κι αυτοί τα χέρια τους στο τουφέκι. σ.354, Η αρχή του Χ κεφαλαίου.
7.Που είναι ο Θεός;
Ξημέρωσε ο Θεός
απλώθηκε το φως στον Ψηλορείτη
κι έλαμψε το πληγωμένο κορμί της Κρήτης
κι η θάλασσα…
Τα σπίτια καίγονται
θρηνούνε οι γυναίκες
γυρίζουν τα παιδιά ορφανεμένα
κι οι άντρες απροσκύνητοι
πιάνουν τα διάσελα
χωρίς ψωμί, χωρίς φυσέκια…
Πού είναι ο Θεός
την Κρήτη μας να δει
να την πονέσει!

Έτσι που η Φλέρη Νταντωνάκη τραγουδάει τον «καπετάν Μιχάλη» δεν νομίζω πως μπορεί άλλη να το ξαναπή… Με το μεγάλο ταλέντο της καθιερώνει την αληθινή μορφή της μουσικής μου. Μάνος Χατζιδάκις, Σημείωμα στο οπισθόφυλλο του LP «ο καπετάν Μιχάλης» και « ο κύκλος του C.N.S.», ΝΟΤΟΣ 3902.
Ο Καπετάν Μιχάλης είναι το κορυφαίο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το βιβλίο κυκλοφόρησε λίγα χρόνια πριν τον θάνατο του συγγραφέα και έχει μεταφραστεί σε 28 γλώσσες. Τα γεγονότα αναφέρονται στον ξεσηκωμό της Κρήτης το 1889. Κεντρικός ήρωας είναι ο καπετάν Μιχάλης που μένει ασυμβίβαστος, επιθετικός, απρόσιτος, αγέλαστος, άγριος, ανυπόταχτος, στιφύς, μαυροντυμένος και αξύριστος μέχρι να ελευθερωθεί η Κρήτη, όπως δήλωνε ο ίδιος. Ο τόπος της δράσης του μυθιστορήματος είναι μερικά χωριά και κοντινές περιοχές του Ηρακλείου αλλά και το ίδιο το Ηράκλειο που ο Καζαντζάκης το αναφέρει με τ` όνομα Μεγάλο Κάστρο. Ακουγόταν όμως και ως Χάνδακας, ως Χώρα, αλλά και ως Κάντια( Candia). Τα 5 αυτά ονόματα( Ηράκλειο, Μεγάλο Κάστρο, Χάνδαξ, Κάντια, Χώρα) πολλές φορές ήταν σε ταυτόχρονη χρήση από τους Ηρακλειώτες, τους χωρικούς και τους αλλοδαπούς.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Ηράκλειο. Το 1969, στα 18 μου, μετακομίσαμε οικογενειακώς στην Αθήνα. Η πόλη μου το Ηράκλειο αλλά και ολόκληρη η Κρήτη αποδομήθηκαν και μεταμορφώθηκαν σε απούσες ποιότητες και σε τόπους ονείρων. Εδραιώθηκε μέσα μου μια κατάσταση που λειτουργούσε ως πόνος. Για τον πόνο ψάχνεις ανακούφιση και μία τέτοια ήταν η μουσική που σε ταξιδεύει, σε ηρεμεί. Ο συνδυασμός του Καζαντζακικού λόγου, της μουσικής του Χατζιδάκι και της κρυστάλλινης φωνής της Νταντωνάκη ύφαιναν ένα σύνολο αποκαλυπτικό- εκφραστικό που με γέμιζε. Την κορυφαία θέση στις μουσικές των πρώτων χρόνων της «προσφυγιάς» είχε «ο καπετάν Μιχάλης». Μα για μένα γράφτηκε, αναρωτιόμουν, καθώς άκουγα και ξανάκουγα τα 7 τραγούδια του δίσκου. Μιλούσε για το Ηράκλειο την αγαπημένη πόλη που γεννήθηκα, μιλούσε για την Κρήτη, για τον ήρωα καπετάν Μιχάλη, για τον αγώνα των κρητικών να διώξουν την Τουρκιά. Μιλούσε στην καρδιά μου αυτός ο δίσκος. Με πήγαινε αμέσως στην αγαπημένη γενέθλια πόλη. Άκουγα τη φωνή της Κρήτης, τις καμπάνες του προστάτη του Ηρακλείου του Άϊ Μηνά, τα αστραπόβροντα στα μπεντένια, την ανατριχιαστική κραυγή των έξαλλων και διψασμένων για αίμα νιζάμηδων και γενιτσάρων: Σφαγή, σφαγή, στους Γκιαούρηδες. Όλα τα υπόλοιπα μου τα θύμιζε το μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη « ο καπετάν Μιχάλης» που μιλούσε για τα απροσκύνητα βουνά, τις θάλασσες, τα κάστρα, τα χωριά, τους λυράρηδες, τους τραγουδιστές, τους χορευτές, για τους παππούδες και τις γιαγιάδες, για τις θαλασσινές και τις βουνίσιες μυρωδιές για τ` αρώματα των λουλουδιών, για τις αυλές τις όμορφες και τα νοικοκυρεμένα σπίτια,.. μιλούσε για όλα όσα άφησα στο όνειρο. Αν είσαι Ηρακλειώτης έχεις τον Όμηρο σου, και αυτός είναι ο Καζαντζάκης. Δεν τελειώνεις ποτέ με τον «καπετάν Μιχάλη», αντλείς πάντα από την αστείρευτη αυτή πηγή όπως ένας χριστιανός αντλεί από τη Βίβλο. Βλέπεις την Κρήτη με τα μάτια του καπετάν Μιχάλη, τη βλέπεις , όχι σα νησί, παρά σαν γοργόνα , σαν θεριό που κείτεται στη θάλασσα και νιώθεις σιγουριά που σε προστατεύει ένα τέτοιο ανίκητο, γαληνό πλάσμα. Κ.Ν.Μ.Καζαμιάκης.

Τρίτη 23.6.20 Πως μαζεύουν την υγρασία στη Σαντορίνη. Οι κουλουριασμένες ρίζες, είναι γεμάτες πέτρες μέσα που μετατρέπουν την νυκτερινή υγρασία σε σταγόνες. Έτσι επιβιώνουν τα υπέροχα αμπέλια, αλλά και οι ντοματιές. Θα μπορούσε να εφαρμοσθεί και στις υγρές περιοχές της περιοχής μας.

Δευτέρα 15.6.20 Το 1821 στο μυθιστόρημα  του Νίκου Καζαντζάκη,  «ο καπετάν Μιχάλης» από τον Κ.Ν.Μ.Καζαμιάκη, Αρχιτέκτονα, Ιστορικό Αρχιτεκτονικής, Ιστορικό Τέχνης.

Ο Καπετάν Μιχάλης είναι το κορυφαίο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, ένα από τα καλύτερα  μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το βιβλίο κυκλοφόρησε  λίγα χρόνια πριν τον θάνατο του συγγραφέα και έχει μεταφραστεί σε 28 γλώσσες. Τα γεγονότα  αναφέρονται στον ξεσηκωμό του 1889. Κεντρικός ήρωας είναι ο καπετάν Μιχάλης που μένει ασυμβίβαστος, επιθετικός, απρόσιτος, αγέλαστος, άγριος, ανυπόταχτος, στιφύς, μαυροντυμένος και  αξύριστος μέχρι να ελευθερωθεί η Κρήτη, όπως δήλωνε ο ίδιος.  Ο τόπος της δράσης του μυθιστορήματος είναι μερικά χωριά και κοντινές περιοχές του Ηρακλείου αλλά και το ίδιο το Ηράκλειο που ο Καζαντζάκης το αναφέρει με τ` όνομα Μεγάλο Κάστρο.  Ακουγόταν όμως και ως Χάνδακας, ως Χώρα, αλλά και ως Κάντια (Candia). Τα 5 αυτά ονόματα (Ηράκλειο, Μεγάλο Κάστρο, Χάνδαξ, Κάντια, Χώρα) πολλές φορές ήταν σε ταυτόχρονη χρήση από τους Ηρακλειώτες, τους χωρικούς και τους αλλοδαπούς.

Το θεϊκό νταηλίκι. Στο μυθιστόρημα αναφέρονται οι ήρωες: Μακρυγιάννης, Καραϊσκάκης, Κανάρης, Κολοκοτρώνης, Μιαούλης, Οδυσσέας Ανδρούτσος. Υπάρχει και μια συγκινητική αναφορά στη Φιλική Εταιρεία. Από τους κρητικούς ήρωες αναφέρονται πολλοί, κυρίως οι: Δασκαλογιάννης, Κριάρης, Κόρακας και ο ηπειρώτης Χατζημιχάλης Νταλιάνης που έπεσε μαχόμενος στο Φραγκοκάστελο των Σφακίων. Οι Σφακιανοί συνέδεσαν το οπτικό φαινόμενο των Δροσουλιτών στα τέλη κάθε Μαΐου,  με την τραγική κατάληξη αυτής της μάχης.

Κρητικές Επαναστάσεις (οι πιο σημαντικές) κατά την Τουρκοκρατία: 1770 επανάσταση του Δασκαλογιάννη, 1821-1830,  1841, 1866- 1869, 1878, 1889, 1897-1898, 1905  και η επανάσταση του Θερίσου όπου πρωταγωνίστησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1905.

Ο διαπρεπής αρχαιολόγος, επιγραφικός, συγγραφέας, τ. διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου και του Επιγραφικού Μουσείου Αθηνών, άνθρωπος των γραμμάτων, σοφός δάσκαλος, Χαράλαμπος Κριτζάς, μου έστειλε την  ιδιαίτερα πολύτιμη και διαφωτιστική μελέτη του «Στα χίλια οχτακόσα ογδοήντα εννέα…». Τον ευχαριστώ πολύ για όλα.

Κάθε  αναφορά στα γεγονότα ή σε αγωνιστές του 1821, στις 541 σελίδες του μυθιστορήματος «Ο καπετάν Μιχάλης», μεταφέρεται, επί λέξει, στα 10 αποσπάσματα που ακολουθούν.

1. Ο άνθρωπος… εξακολουθεί με πίστη και με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο, τότε γίνεται το θάμα,.. το αδύνατο γίνεται δυνατό.

Το ελληνικό γένος αν σώθηκε ως τα σήμερα, αν επέζησε ύστερα από τόσους εχθρούς- εξωτερικούς κι εσωτερικούς, προπάντων εσωτερικούς- ύστερα από τόσους αιώνες κακομοιριά, σκλαβιά και πείνα, το χρωστάει όχι στη λογική- θυμηθείτε τους τρεις εμποράκους που ίδρυσαν τη Φιλική εταιρεία, θυμηθείτε το 21- Το χρωστάει στο θάμα. Στην ακοίμητη σπίθα που καίει μέσα στα σωθικά της Ελλάδας. Ευλογημένη η σπίθα αυτή που αψηφάει τις φρόνιμες συμβουλές της λογικής, κι όταν φτάσει το Γένος στα χείλια του Γκρεμού, βάζει φωτιά σε ολόκληρη την ψυχή και φέρνει το θάμα. Στα θάματα χρωστάει η Ελλάδα τη ζωή της.

Πατρίδα, πατρίδα, αναστενάζει ο Μακρυγιάννης, ήσουνα άτυχη από ανθρώπους να σε κυβερνήσουν! Μόνος ο Θεός… σε κυβερνεί και σε διατηρεί ακόμη!  Αλήθεια μόνο ο Θεός, μόνο η σπίθα, τη στιγμή που κιντυνεύει σε μια μεριά της Ελλάδα να σβήσει, πετιέται σε μιαν άλλη και γίνεται πυρκαγιά. Νίκος  Καζαντζάκης, “ο καπετάν Μιχάλης”.

2.Από πολύ νωρίς… είχαμε ψυχανεμιστεί πως στον κόσμο τούτον δυο μεγάλες δυνάμεις παλεύουν: Ο Χριστιανός κι ο Τούρκος, το Καλό και το Κακό, Η Ελευθερία κι η Τυραννία, και πως η ζωή δεν είναι παιχνίδι, είναι αγώνας.

3.Υπάρχει στον κόσμο τούτον ένας μυστικός νόμος- αν δεν υπήρχε, ο κόσμος θα ήταν από χιλιάδες χρόνια χαμένος- σκληρός κι απαραβίαστος: το κακό πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικάται… η ελευθερία είναι το πιο ακριβαγόραστο αγαθό, δε δίνεται δωρεάν μήτε από τον άνθρωπο μήτε από τον Θεό. Πηγαίνει από χώρα σε χώρα, όπου τη φωνάζουν, από καρδιά σε καρδιά, ανύπνωτη, ανυπόταχτη, χωρίς συμβιβασμό.

4.Η τύχη μας έχει τους Έλληνες, λέει πάλι ο Μακρυγιάννης, πάντοτε ολίγους… παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Αυτή τη μαγιά τήνε  λέω σπίθα. Είναι η σπίθα που καίει αθάνατη μέσα στα σωθικά της Ελλάδας.

5.Ο Άγιος Καραΐσκος.

Βαριά σιωπή πλάκωσε το σπίτι. Ο καπετάν Μιχάλης σηκώθηκε, έβαλε πάλι το μεϊτάνι*1, έδεσε δυο γύρους το μαύρο μαντήλι στο κεφάλι του, τράβηξε κατά την πόρτα. Ζυγάρισε (ζύγιασε) τη γνώμη του, κοντοστάθηκε, έριξε γρήγορη ματιά γύρα του, οι αγωνιστές του `21 φέγγριζαν ολόγυρα στους τοίχους, με τα` άρματα, τα φισεκλίκια, τις κουμπούρες. Τα μουστάκια τους ήταν στριμμένα σα σκοινιά, τα μαλλιά τους έπεφταν στους ώμους…

Κάμποσην ώρα ο καπετάν Μιχάλης αποξεχάστηκε, τους κοίταζε και τους χαιρετούσε έναν ένα*2. Δεν κάτεχε καλά τα ιστορικά τους, που πολέμησαν, τι ανδραγαθίες έκαμαν, από πού κρατούσε η σκούφια τους, – Ρουμελιώτες, Μοραΐτες, Νησιώτες, Κρητικοί. Μα μήτε και νοιάζουνταν, ένα μονάχα κάτεχε: πως όλοι τούτοι πολέμησαν τον Τούρκο, κι αυτό του έφτανε. Όλα τ` άλλα είναι για τους δασκάλους.

Σ` έναν αγωνιστή μπροστά έκαιγε ένα καντηλάκι, σα να ήταν ιερό κόνισμα. Κι όποιος έμπαινε και τον ρωτούσε το γιατί: – Είναι ο Άγιος Καραΐσκος,  αποκρίνουνταν ξερά κι έκοβε την κουβέντα. Ετούτος (ο Καραϊσκάκης) ήταν καπετάνιος του παππού του, του Ντελή-Μιχάλη. Μια νύχτα που `ταν ταμπουρωμένοι οι Έλληνες στο Φάληρο, κοντά στην Αθήνα, κι είχαν στήσει αντίκρα οι Τουρκαλάδες τα τσαντίρια τους, ο παππούς (του καπετάν Μιχάλη), μέθυσε. Ο αρχηγός (Καραϊσκάκης) είχε βγάλει διαταγή, κανένας μην κουνήσει από το ταμπούρι του, ωσότου καταφτάσουν το πρωί κι άλλοι καπεταναίοι. Λίγοι ήταν, μαθές, οι χριστιανοί, χιλιάδες οι Τούρκοι. Μα ο παππούς του (ο Ντελή- Μιχάλης) μέθυσε μαζί και με άλλους Κρητικούς- ποιος μπορούσε να τους κάμει ζάφτι; Χίμηξαν όξω από τα ταμπούρια τους, μπήκαν στα τούρκικα τσαντίρια, άρχισαν τις κουμπουριές… Πιάστηκαν χριστιανοί και Τούρκοι πριν της ώρας κι ο Καραϊσκάκης σκοτώθηκε.

Τον πήρε στο λαιμό του, τον πήρε στο λαιμό του… μουρμούρισε ο καπετάν Μιχάλης. Δεν πειράζει. Κι ο παππούς μου σκοτώθηκε. Όλοι θα σκοτωθούμε.

*1.Το μεϊτάνι μπαίνει πάνω από το γελέκι. Έχει μανίκια, και είναι ανοιχτό.

*2. Ο αδούλωτος και αγέλαστος καπετάν Μιχάλης στέκει μπροστά στις ζωγραφιές των ηρώων του 1821 και τους χαιρετά έναν- ένα, όπως κάνουμε συχνά στις εικόνες των αγίων. Μια τελετουργία, μια πράξη συμβολική, επικοινωνιακή. Μπροστά στην εικόνα του Καραϊσκάκη καίει μέρα νύχτα ένα καντηλάκι για τον αναπαημό( ανάπαυση) της ψυχής του ήρωα, του άγιου ήρωα. Ο καπετάν Μιχάλης «πνίγεται» από την αδικία, οι κρητικοί δεν ησύχασαν λεπτό στα χρόνια της τουρκοκρατίας, έπραξαν το σωστό, πάλευαν χωρίς σταματημό να διώξουν από την Κρήτη το κακό, και το κακό αυτό ήταν η Τουρκιά. Μένουν όμως στη σκλαβιά γιατί όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις και η Τουρκία θεωρούν την Κρήτη το στρατηγικότερο τόπο στη Μεσόγειο και όλα αυτά τα` αρπακτικά όρνια την έχουν βάλει στο μάτι. Αυτό επιβεβαιώθηκε και στον Β! παγκόσμιο πόλεμο( με τη δόλια στρατηγική του Τσώρτσιλ) και δυστυχώς φτάνει στις μέρες μας, στα 2020, με τα άθλια και παράνομα σχέδια των Τούρκων για γεωτρήσεις  και άλλες παράλογες απαιτήσεις.

6.Σκυμμένος σ` ένα χοντρό βιβλίο, μελετούσε το μεγάλο σηκωμό του `21 και σάστιζε ο νους του- τι αδερφοφαγωμάρες, τι κλεψιές και προδοσιές, και συνάμα, από τους ίδιους αγωνιστές, τι `ταν εκείνες οι αντραγαθιές της ράτσας μας, η λεβεντιά, ο έρωτας της λευτεριάς, το θεϊκό νταηλίκι! Κάθε τόσο ο Τίτυρος έβγαζε και σκούπιζε τα ματογυάλια του, θαρούσε πως αυτά του `φταιγαν και θάμπωναν τα γράμματα και δεν έβλεπε, μα ήταν τα μάτια του που βούρκωναν,..

Ο Τίτυρος, αδελφός του καπετάν Μιχάλη, δάσκαλος, αδύναμος, δειλός και διστακτικός, μεταμορφώνεται σιγά-σιγά σε άξιο πολεμιστή. Το Τίτυρος είναι παρατσούκλι που του κόλλησαν όταν ρώτησε τον πατέρα του, τον καπετάν Σήφακα: Τι τυρός είναι αυτός πατέρα; Τι τυρός, Τίτυρος. Μια κουβέντα αρκεί για ένα νέο όνομα, τόσο δυνατό που το κανονικό όνομα δεν αναφέρεται ποτέ πια. Να θυμηθούμε πως και ο καπετάν Μιχάλης είχε το παρατσούκλι καπετάν Κάπρος.

7.Μια φορά του `τυχε να διαβάσει σε μια φυλλάδα ένα λόγο που του `χε κάμει  μεγάλη εντύπωση: Ρώτησαν, λέει, μια μέρα τον Κανάρη, πως μπόρεσε κι έκαμε τόσες αντραγαθιές, κι ο Ψαριανός μπουρλοτιέρης αποκρίθηκε; «Γιατί πάντα μου, μωρέ παιδιά, έλεγα: Κωσταντή, θα πεθάνεις!» Από τη μέρα εκείνη ο καπετάν Πολυξίγκης έβαλε στραβά το φέσι του, κι είτε πια πόλεμος ξεσπούσε μπροστά του είτε γλέντι, « Πολυξίγκη, θα πεθάνεις!» μουρμούριζε κι έμπαινε πάντα πρώτος.

Ο καπετάν Πολυξίγκης  είναι το δεύτερο σημαντικό , μετά τον καπετάν Μιχάλη, πρόσωπο  στο μυθιστόρημα. Η περιφρόνηση του για τον θάνατο, η απαγωγή της Εμινέ  Χανούμ  και ο  μέγας έρωτας του για αυτήν την όμορφη Κερκέζα καθώς και τα γλέντια που έκανε μέσα στον τάφο του- τον είχε κτίσει ευρύχωρο για να χωρούν 5-6 γλεντιστάδες (ο ένας γλεντιστής ο περίφημος λυράρης Βεντούζος)- συνθέτουν έναν άξιο πρωταγωνιστή δίπλα αλλά και απέναντι από τον αδάμαστο καπετάν Μιχάλη. Τρίτος σε παλικαροσύνη και αντρειά είναι ο Τουρκοκρητικός  Νουρήμπεης  που έχει «αγοράσει» σε σκλαβοπάζαρο την αισθησιακή και πανέμορφη Εμινέ  Χανούμ. Το λογοτεχνικό αλλά και στοχαστικό εύρημα του Καζαντζάκη που αφορά τους τρεις τρανούς άντρες του Μεγάλου Κάστρου είναι το εξής:  Η Εμινέ Χανούμ διεγείρει την ερωτική διάθεση και των τριών. Ο μοιραίος ανεκπλήρωτος έρωτας του καπετάν Μιχάλη για την Εμινέ Χανούμ, η απαγωγή της από τον καπετάν Πολυξίγκη και ο βαρύς τραυματισμός του «ιδιοκτήτη» της Νουρήμπεη συνθέτουν ένα παράλληλο κόσμο με εκείνον των ξεσηκωμών  των επαναστάσεων, των πολέμων και των σφαγών των χριστιανών. Μία τραγωδία που το τέλος βρίσκει και τους τρεις άντρες αλλά και την Εμινέ νεκρούς. Η αιώνια αντιπαράθεση και συμμαχία: Έρως- Πόλεμος. Η θεά του έρωτα Αφροδίτη διατηρεί παράνομη σχέση με τον Θεό του πολέμου Άρη. Ένα από τα παιδιά τους είναι η πεντάμορφη Αρμονία.

8.…έπιναν, κι ύστερα έπιασαν τους μεγάλους αγωνιστές της Κρήτης, τον Κόρακα, το Χατζημιχάλη, τον Κριάρη, το Δασκαλογιάννη, κι έπιναν. Κι ύστερα έφτασαν στο Αρκάδι, ήπιαν τρεις μεγάλες κούπες στην υγειά του, κι ύστερα πήδηξαν στο `21 ήπιαν στην υγειά του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη, του Μιαούλη, του Οδυσσέα Αντρούτσου.

9.-Και τι χαμπάρια μας φέρνεις, λεβέντη μου, από κει απάνω, από την Ελλάδα; Ρώτησε κι έδειξε βορινά πέρα κατά τον ουρανό. Δεν έχετε πια τουρκαλάδες εσείς, ποιος τη χάρη σας!

-Δεν έχουμε Τούρκους, αποκρίθηκε ο Μήτρος, μα έχουμε κοτζαμπάσηδες και χωροφυλάκους και βουλευτάδες, ας` τα, μην τα ξεψαχνίζεις, γέροντα.

Ένας εθελοντής τσολιάς από τη Ρούμελη συζητά με τον καπετάν Σήφακα, τον πατέρα του καπετάν Μιχάλη. Η κουβέντα γίνεται στην αυλή του καπετάν Σήφακα το 1889.

10…ένας σπόρος είναι η λευτεριά, μα δεν ποτίζεται αυτός με νερό για να πιάσει, παρά με αίμα.

 

Τρίτη 9.6.20 Ο Θουκυδίδης γράφει για τον λοιμό της Αθήνας (430 π.Χ.) Γράφει ο Δημήτρης Τζήκας

Μόλις τελείωσε ο πρώτος χρόνος του Πελοποννησιακού πολέμου, στην αρχή του θέρους, οι Πελοποννήσιοι και οι σύμμαχοί τους, με τα δύο τρίτα της συνολικής τους δύναμης, εισέβαλαν στην Αττική. Αρχηγός τους ήταν ο Αρχίδαμος του Ζευξιδάμου, ο βασιλιάς των Λακεδαιμονίων. Οργάνωσαν το στρατόπεδο τους και άρχισαν να λεηλατούν την ύπαιθρο χώρα. Τότε ακριβώς εμφανίστηκε ο λοιμός, που προκάλεσε τον θάνατο ενός μεγάλου ποσοστού των κατοίκων της Αθήνας, ανάμεσα στους και ο Περικλής μαζί με τα μέλη της οικογενείας του. Εκτιμάται ότι ο λοιμός σκότωσε από το 1/4 έως τo 1/3 του πληθυσμού της πόλης ο οποίος ανερχόταν τότε σε 300.000· νόσησαν και πέθαναν περίπου 300 ιππείς και 1.400 οπλίτες
Η επιδημία ξεκίνησε από το επίνειο της πόλης, τον Πειραιά. Διαδόθηκε το ίδιο καλοκαίρι, όταν ο Άγνων του Νικίου και ο Κλεόπομπος του Κλεινίου, που ήσαν συστρατηγοί του Περικλή, πήραν το εκστρατευτικό σώμα που είχε χρησιμοποιήσει εκείνος και πήγαν να χτυπήσουν τους Χαλκιδείς της Θράκης και την Ποτίδαια. Από τους τέσσερις χιλιάδες οπλίτες του σώματος αυτού η επιδημία «θέρισε» χίλιους πενήντα μέσα σε σαράντα μέρες: «Ούτε την Ποτίδαια πήραν ούτε άλλη καμιά επιτυχία είχαν, και τούτο επειδή ο στρατός είχε μεταφέρει, μαζί του, την λοιμική που έκανε θραύση στους οπλίτες, σε βαθμό που και αυτοί ακόμα οι οπλίτες της πρώτης εκστρατείας, οι οποίοι ήσαν υγιείς, κόλλησαν την αρρώστια από εκείνους που είχαν έρθει με τον Άγνωνα.»
Λοιμός σε αρχαία πόλη, πίνακας του 17ου αιώνα του Μίχιελ Σβέιρτς, ο οποίος θεωρείται πως αναφέρεται στο λοιμό των Αθηνών.
Παραδόξως η νόσος δεν μεταδόθηκε στα στρατεύματα των Σπαρτιατών, αν και έμειναν στην Αττική περισσότερο από κάθε άλλη φορά και την κατάστρεψαν ολόκληρη, και δεν επεκτάθηκε στην Πελοπόννησο, τουλάχιστον σε βαθμό άξιο λόγου: «Όσο καιρό οι Πελοποννήσιοι ήσαν στην Αττική και οι Αθηναίοι στην εκστρατεία, η επιδημία εξακολουθούσε να θερίζει και μέσα στην πολιτεία και στο εκστρατευτικό σώμα. Διαδόθηκε, μάλιστα, ότι οι Πελοποννήσιοι φοβήθηκαν την επιδημία —το έμαθαν από αυτομόλους και από τις πολλές φωτιές όπου οι Αθηναίοι έκαιγαν τους νεκρούς —κι έφυγαν γρήγορα από την Αττική. Ο λοιμός εμφανίστηκε και σε άλλες περιοχές της ανατολικής Μεσογείου κι επέστρεψε δύο φορές, το 429 π.Χ. και τον χειμώνα του 427/426 π.Χ. Ο Θουκυδίδης μολύνθηκε ο ίδιος αλλά κατάφερε να επιζήσει: «Εγώ, που αρρώστησα ο ίδιος και είδα, με τα μάτια μου, άλλους ν᾽ αρρωσταίνουν, θα περιγράψω την αρρώστια και τα συμπτώματά της, ώστε αν τύχει και ξανάρθει ποτέ, να τα έχει ο καθένας υπόψη του και να ξέρει την αρρώστια για να πάρει καλά τα μέτρα του.»
Ο λοιμός των Αθηνών συχνά θεωρείται πως ήταν ένα ξέσπασμα βουβωνικής πανώλης σε μια από τις πολλές μορφές της, αλλά διάφορες επανεκτιμήσεις των κριτηρίων σχετικά με τα επιδημιολογικά συμπτώματα, έκαναν τους ειδικούς να θεωρήσουν πιθανές και άλλες αρρώστιες όπως τύφο, ανεμοβλογιά, ιλαρά, και σύνδρομο τοξικού σοκ ή την ασθένεια του άνθρακα, η οποία εμφανίστηκε με την συγκέντρωση χιλιάδων προσφύγων εντός των τειχών καθώς και με τον συνωστισμό των παραγωγικών ζώων. Κατά τα τέλη του 20ού αιώνα υπήρξαν εκτιμήσεις ότι μπορεί να πρόκειται για τον Αιμορραγικό Πυρετό Έμπολα, επειδή τα συμπτώματα έχουν πολλές ομοιότητες με τα αντίστοιχα στην Αφρικανική ήπειρο, όπου εκδηλώθηκαν οι ασθένειες αυτές και ταυτοποιήθηκαν, ενώ ο Θουκυδίδης είχε αναφέρει την Αιθιοπία ως τόπο προέλευσης του ιού.
Το επόμενο κείμενο είναι από το Β’ Βιβλίο της Ιστορίας του Πελοποννησιακού πολέμου· η μετάφραση είναι του Άγγελου Βλάχου.


«Δεν ήσαν πολλές μέρες στην Αττική όταν, για πρώτη φορά, παρουσιάστηκε στην Αθήνα η λοιμική. Λέγεται ότι η αρρώστια είχε άλλοτε παρουσιαστεί και σ᾽ άλλα μέρη, στην Λήμνο και σ᾽ άλλους τόπους, αλλά πουθενά δεν θυμόνταν επιδημία σε τόση έκταση και τόσο θανατηφόρα.  Ούτε οι γιατροί, που για πρώτη φορά αντιμετώπιζαν την αρρώστια και δεν την ήξεραν, μπορούσαν να βοηθήσουν (αντίθετα, πέθαιναν οι περισσότεροι επειδή έρχονταν σ᾽ επαφή με τους αρρώστους) ούτε τίποτε άλλο. Και οι παρακλήσεις στους Θεούς και στα μαντεία δεν ωφέλησαν σε τίποτε και οι άνθρωποι, αποκαμωμένοι από την λοιμική, τα παράτησαν και αυτά.
Η λοιμική πρωτοφάνηκε, όπως λένε, στην Αιθιοπία, πέρα από την Αίγυπτο. Έπειτα κατέβηκε στην Λιβύη και σε πολλά μέρη της αυτοκρατορίας του Βασιλέως.  Στην Αθήνα έπεσε ξαφνικά. Πρώτα εμφανίστηκε στον Πειραιά, όπου διαδόθηκε ότι οι Πελοποννήσιοι είχαν δηλητηριάσει τα πηγάδια (ο Πειραιάς δεν είχε ακόμα βρύσες) και μετά απλώθηκε και στην απάνω πόλη, όπου άρχισαν να πεθαίνουν πάρα πολλοί.
Αφήνω στον καθένα, γιατρό ή αδαή, να εξηγήσει, κατά τα όσα ξέρει, από πού ήρθε και ποιά ήταν η αιτία της λοιμικής που προκαλούσε τέτοιαν αναταραχή στον οργανισμό, οδηγώντας τον από την υγεία στον θάνατο. Εγώ, που αρρώστησα ο ίδιος και είδα, με τα μάτια μου, άλλους ν᾽ αρρωσταίνουν, θα περιγράψω την αρρώστια και τα συμπτώματά της, ώστε αν τύχει και ξανάρθει ποτέ, να τα έχει ο καθένας υπόψη του και να ξέρει την αρρώστια για να πάρει καλά τα μέτρα του. Τον χρόνο εκείνο, όπως το παραδέχονται όλοι, σημειώθηκαν πολύ λίγες άλλες αρρώστιες και όσοι υπέφεραν από κάτι άλλο προγενέστερα, πάθαιναν όλοι λοιμική. Όλοι, όμως, όσοι ήσαν υγιείς πάθαιναν την αρρώστια ξαφνικά. Στην αρχή με δυνατούς πονοκεφάλους, ψηλό πυρετό, με φλόγωση των ματιών, που κοκκίνιζαν. Το στόμα βρωμούσε.  Μετά απ᾽ αυτό άρχιζε φτέρνισμα και η αρρώστια κατέβαινε ύστερα από λίγο στο στήθος, προκαλώντας δυνατό βήχα. Όταν κατέβαινε στην καρδιά, προκαλούσε μεγάλη αναταραχή και πολύ οδυνηρούς εμετούς και κενώσεις κάθε είδους χολής, απ᾽ τα όσα έχουν περιγράψει οι γιατροί.  Μετά, τους περισσότερους τους έπιανε λόξιγκας που προκαλούσε δυνατούς σπασμούς. Σ᾽ άλλους σταματούσε γρήγορα, σ᾽ άλλους κρατούσε πολύ. Το σώμα, εξωτερικά, δεν ήταν, στην αφή, πολύ θερμό ούτε κίτρινο, αλλά κοκκινωπό και χλωμό, γεμάτο φουσκαλίδες κι εξανθήματα. Όμως, ο εσωτερικός πυρετός ήταν τόσο μεγάλος, ώστε οι άρρωστοι δεν μπορούσαν να υποφέρουν ούτε τα πιο λεπτά ρούχα ούτε σεντόνια ούτε άλλο τι και ήθελαν να μένουν γυμνοί. Ένιωθαν μεγάλη ανακούφιση αν μπορούσαν να μπουν σε δροσερό νερό. Και πολλοί, που δεν είχαν κανένα να τους προσέχει, αυτό έκαναν, κι έπεφταν στις στέρνες τυραννισμένοι από ακατάπαυτη δίψα που όσο κι αν έπιναν δεν μπορούσαν να την σβήσουν. Δεν μπορούσαν να βρουν καμιά ανάπαυση και τους βασάνιζε η αϋπνία. Όσο η αρρώστια ήταν στην οξεία φάση της, το σώμα άντεχε καταπληκτικά και δεν αδυνάτιζε. Έτσι, οι περισσότεροι πέθαιναν ή την εβδόμη ή την ενάτη μέρα από τον ψηλό πυρετό, ενώ είχαν ακόμα δυνάμεις. Αν περνούσαν αυτό το στάδιο, τότε η αρρώστια κατέβαινε στην κοιλιά όπου προκαλούσε έλκος και ακατάσχετη διάρροια και, τότε, οι περισσότεροι πέθαιναν από εξάντληση. Η αρρώστια διαπερνούσε όλο το σώμα. Αρχίζοντας απ᾽ το κεφάλι, κατέβαινε σ᾽ ολόκληρο το σώμα κι αν κανείς άντεχε, περνούσε στα άκρα όπου φανερώνονταν τα σημάδια της. Πρόσβαλλε τα γεννητικά όργανα και τα χέρια και τα πόδια. Πολλοί σώθηκαν, άλλοι έμειναν παράλυτοι στα άκρα τους. Άλλοι έχασαν το φως τους και άλλοι πάθαιναν αμνησία. Όταν έγιναν καλά, δεν ήξεραν ποιοί ήσαν οι ίδιοι και δεν αναγνώριζαν τους συγγενείς τους και τους φίλους τους.

Η αρρώστια ήταν τέτοια, ώστε οι λέξεις δεν φτάνουν για να την περιγράψει κανείς, και χτυπούσε τόσο βαριά, ώστε δεν ήταν δυνατόν ν᾽ ανθέξει ανθρώπινη φύση. Ότι η αρρώστια αυτή δεν έχει καμιά σχέση με τις συνηθισμένες αρρώστιες, φάνηκε καθαρά από το ότι τα όρνια και τ᾽ άλλα τετράποδα ζώα, όσα τρώνε ανθρώπινο κρέας, δεν ζύγωναν τα πολλά άταφα σώματα κι αν τ᾽ άγγιζαν ψοφούσαν. Και είναι βέβαιο ότι τα όρνια αυτά εξαφανίστηκαν και δεν τα ᾽βλεπε κανείς ούτε γύρω από τα πτώματα ούτε αλλού. Για τους σκύλους ήταν ακόμα πιο φανερό, αφού είναι κατοικίδια ζώα.
Αυτά ήσαν γενικά τα χαρακτηριστικά της αρρώστιας, αν και παραλείπω πολλά ασυνήθιστα συμπτώματα που διαφέραν από περίπτωση σε περίπτωση. Όσο διαρκούσε η επιδημία αυτή, δεν παρουσιάστηκε καμιά απ’ τις συνηθισμένες αρρώστιες, κι αν παρουσιαζόταν κατέληγε στην λοιμική. Πέθαιναν οι άνθρωποι, και όσοι δεν είχαν καμιά περιποίηση και άλλοι, παρ᾽ όλες τις περιποιήσεις. Μπορεί κανείς να πει ότι κανένα αποτελεσματικό φάρμακο δεν βρέθηκε, γιατί εκείνο που ωφελούσε τον ένα έβλαπτε τον άλλο. Καμιά κράση, ισχυρή ή αδύνατη, δεν μπορούσε ν᾽ αντισταθεί στην αρρώστια που τους σάρωνε όλους, ακόμα κι εκείνους τους οποίους νοσήλευαν με κάθε φροντίδα. Το χειρότερο απ᾽ όλα δεν ήταν μόνο η κατάθλιψη εκείνων που αρρώσταιναν κι απελπίζονταν αμέσως, αφήνοντας τον εαυτό τους αντί ν᾽ αντιδράσουν, αλλά και το ότι, νοσηλεύοντας ο ένας τον άλλο, κολλούσαν την αρρώστια και πέθαιναν σαν τα πρόβατα. Αυτό προκάλεσε την μεγαλύτερη καταστροφή και τούτο επειδή ή αποφεύγαν, από φόβο, να περιποιηθούν τους αρρώστους και αυτοί πέθαιναν έρημοι —κι έτσι άδειασαν πολλά σπίτια γιατί δεν ήταν κανείς να τους κοιτάξει— ή τότε επικοινωνούσαν με τους αρρώστους, κολλούσαν την λοιμική και πέθαιναν. Τούτο συνέβαινε κυρίως σε όσους, από καλοσύνη και φιλότιμο πήγαιναν, αψηφώντας τον εαυτό τους, σε αρρώστους φίλους τους. Αλλού πάλι, και αυτοί οι συγγενείς, τσακισμένοι από την συμφορά, παρατούσαν και τα μοιρολόγια ακόμα. Τον μεγαλύτερο οίκτο για τους αρρώστους και τους ετοιμοθάνατους ένιωθαν όσοι είχαν πάθει την αρρώστια και είχαν σωθεί. Ήξεραν τί σημαίνει η αρρώστια, ενώ οι ίδιοι δεν είχαν πια φόβο. Η αρρώστια δεν πρόσβαλλε ποτέ τον ίδιο άνθρωπο δεύτερη φορά ή, αν τούτο συνέβαινε, δεν ήταν θανατηφόρα. Οι άλλοι μακάριζαν όσους είχαν σωθεί, και οι ίδιοι απ᾽ την μεγάλη τους χαρά, είχαν την μάταιη ελπίδα ότι δεν θα πέθαιναν πια ποτέ από άλλη αρρώστια.
Εκείνο που χειροτέρεψε πολύ την κατάσταση ήταν η συγκέντρωση μέσα στην πόλη όλου του πληθυσμού της υπαίθρου. Υπέφεραν περισσότερο οι πρόσφυγες. Μη έχοντας σπίτια, ζούσαν σε πνιγηρές καλύβες μέσα στο καλοκαίρι και πέθαιναν ανάκατα ο ένας απάνω στον άλλο ή σέρνονταν μες στους δρόμους μισοπεθαμένοι, ενώ άλλοι, από την άσβηστη δίψα τους, μαζεύονταν γύρω από τις βρύσες. Οι περίβολοι των ναών, όπου είχαν κατασκηνώσει, ήσαν γεμάτοι νεκρούς που πέθαιναν εκεί, γιατί καθώς φούντωνε το κακό, οι άνθρωποι, βασανισμένοι απ᾽ την αρρώστια, έφταναν σε απόγνωση κι αδιαφορούσαν πια για τα ιερά και τα όσια. Δεν τηρούσαν πια καμιά απ᾽ τις τελετές για την ταφή των νεκρών κι ο καθένας έθαβε τους δικούς του όπως μπορούσε. Πολλοί, που, απ᾽ τους πολλούς θανάτους στην οικογένειά τους, τους είχαν λείψει τα χρειαζούμενα, μεταχειρίζονταν άπρεπους τρόπους. Άλλοι αποθέταν τον δικό τους νεκρό σε ξένη έτοιμη πυρά κι έβαζαν φωτιά στα ξύλα κι άλλοι έριχναν τον νεκρό τους επάνω σε πυρά όπου καιγόταν άλλος νεκρός κι έφευγαν γρήγορα.
Αλλά η λοιμική προκάλεσε και πολλά άλλα κακά που πρώτη φορά αναφάνηκαν στην πολιτεία, γιατί ο καθένας τολμούσε πιο φανερά, τώρα, να κάνει πράγματα που πριν τα έκανε κρυφά, και τούτο επειδή έβλεπαν πόσο απότομη είναι η μεταβολή της τύχης του ανθρώπου. Πλούσιοι πέθαιναν ξαφνικά και φτωχοί, που δεν είχαν ποτέ τίποτε, τους κληρονομούσαν κι έπαιρναν αμέσως όλη τους την περιουσία. Έτσι, οι περισσότεροι, βλέποντας πόσο εφήμερος είναι ο πλούτος και αβέβαιη η ζωή, βιάζονταν να ξοδέψουν τα χρήματά τους και να τα χαρούν. Κανείς δεν ήταν πια πρόθυμος να υποβληθεί σ᾽ οποιοδήποτε κόπο για κάτι που άλλοτε μπορούσε να φανεί χρήσιμο, και τούτο επειδή σκεπτόταν ότι ήταν πιθανό να πεθάνει προτού τελειώσει εκείνο για το οποίο θα κόπιαζε. Η ευχαρίστηση της στιγμής και το άμεσο κέρδος κατάντησε να θεωρείται και καλό και χρήσιμο. Ούτε ο φόβος των Θεών ούτε οι νόμοι των ανθρώπων τους συγκρατούσαν. Επειδή έβλεπαν ότι όλοι πέθαιναν, χωρίς διάκριση, δεν είχαν πια την αίσθηση του τί ήταν ευσέβεια και τί δεν ήταν και κανείς δεν πίστευε πως θα γλυτώσει απ᾽ την αρρώστια για να δώσει λόγο και να τιμωρηθεί για τις άδικες πράξεις του. Όλοι θεωρούσαν ότι η τιμωρία, που κρεμόταν κιόλας πάνω απ᾽ το κεφάλι τους, ήταν πολύ βαρύτερη από κάθε άλλην κι έπρεπε, προτού την υποστούν, να χαρούν κάπως τη ζωή.


Τέτοιες ήσαν οι συμφορές που πάθαιναν οι Αθηναίοι. Μέσα στην πολιτεία πέθαιναν οι άνθρωποι κι έξω στην ύπαιθρο τα κτήματά τους καταστρέφονταν. Μέσα στην συμφορά θυμήθηκαν μερικοί, όπως ήταν φυσικό, και άλλες προφητείες, αλλά και τον ακόλουθο χρησμό που, καθώς έλεγαν οι γεροντότεροι, τον έψελναν άλλοτε:
«Θά ᾽ρθει πόλεμος δωρικός και μαζί του λοιμός».


Πολλές φιλονικίες έγιναν τότε, γιατί άλλοι έλεγαν ότι στον χρησμό δεν γινόταν λόγος για λοιμό (αρρώστια) αλλά για λιμό (πείνα), επικράτησε όμως η γνώμη ότι το σωστό ήταν λοιμός, επειδή οι άνθρωποι ερμήνευαν τον χρησμό ανάλογα με τα παθήματά τους. Νομίζω ότι, αν ποτέ ξαναγίνει δωρικός πόλεμος και τύχει να έρθει μαζί λιμός, θα τον ερμηνέψουν όπως θα ταιριάζει στην περίσταση. Θυμήθηκαν τότε —όσοι τον ήξεραν— και τον χρησμό που είχε δώσει ο θεός, όταν τον ρώτησαν οι Λακεδαιμόνιοι αν έπρεπε να κηρύξουν πόλεμο και είχε αποκριθεί ότι, αν πολεμούσαν με όλες τους τις δυνάμεις, θα νικούσαν και ότι ο ίδιος θα τους βοηθήσει. Γι᾽ αυτό και θεωρούσαν ότι τα όσα συνέβαιναν είχαν σχέση με τον χρησμό, γιατί η επιδημία άρχισε μόλις είχαν κάνει εισβολή οι Πελοποννήσιοι, και δεν επεκτάθηκε στην Πελοπόννησο, τουλάχιστον σε βαθμό άξιο λόγου, αλλά θέρισε κυρίως την Αθήνα και μερικά άλλα πυκνοκατοικημένα μέρη. Αυτά είναι τα της επιδημίας.»


Δευτέρα 8.6.20 Μπίλη Χρόνια Πολλά!

Ελευσίνα. Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2021Άρθρο του Κ.Ν.Μ.Καζαμιάκη.

Πάμε τώρα με τραγούδια, τη βασίλισσα Θεά, την καρποφόρο Δήμητρα να τιμήσουμε, με τους μελωδικότερους ύμνους και να χορέψουμε με τα ρυθμικότερα τραγούδια.
Ω! Δήμητρα των αγνών και ιερών Μυστηρίων, μεγάλη βασίλισσα, συμπαραστάσου μας, φώτισε μας, σώσε το πανηγύρι που κάνουμε για σένα την ολοήμερη, χαρούμενη γιορτή. Πολλά κωμικά θα πούμε αλλά και πολλά σοβαρά και σπουδαία όπως αρμόζει στην πάνσεπτη γιορτή σου. Και εγώ (ο Αριστοφάνης) με τα κωμικά και τα σοβαρά θα νικήσω τον θεατρικό αγώνα και θα βραβευτώ. Αριστοφάνους, Βάτραχοι, 384-395.
Ο Διόνυσος θεός της βλαστήσεως, του αμπελιού, του κρασιού, της μέθης, της έκστασης και του Θεάτρου συναντάται με τη μεγάλη ελευσίνια θεότητα, την Δήμητρα, στην Γαία (Γή). Οι δύο μέγιστες αυτές χθόνιες θεότητες, θεότητες έχουν ρίζες στην Γαία Μητέρα, στη Γή.
Η λαϊκή θρησκεία του Διόνυσου, όπως και της Δήμητρας, έχουν χαρακτήρα χθόνιο, μυστηριακό, εκστατικό, οργιαστικό.
Το έργον των Θεών διακόπτομεν εμείς,
τα βιαστικά και άπειρα όντα της στιγμής.
Στης Ελευσίνας και της Φθίας τα παλάτια
η Δήμητρα κι` η Θέτις αρχινούν έργα καλά
μες σε μεγάλες φλόγες και βαθύν καπνόν. Αλλά
πάντοτε ορμά η Μετάνειρα από τα δωμάτια
του βασιλέως, ξέπλεγη και τρομαγμένη,
και πάντοτε ο Πηλεύς φοβάται κ` επεμβαίνει.
Κ.Π.Καβάφης (1863-1933), “Διακοπή”, Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος.

Η Ελευσίνα ήταν ένα από τα σημαντικότερα ιερά στην αρχαία εποχή. Μια ιερή πόλη με οικουμενική ακτινοβολία και αδιάκοπη παρουσία για περισσότερα από 1800 χρόνια.
Ιερή πόλη, ανάμεσα στις ιερότερες της αρχαιότητος, έμεινε γνωστή στην παγκόσμια ιστορία, για τα Ελευσίνια Μυστήρια και τις τελετές Μυήσεως των Μυστών.
Υπήρξε κέντρο λατρείας της Δήμητρας και της Κόρης Περσεφόνης και κατ` επέκταση της Γης Μητέρας. Η θεά Δήμητρα, θεά της Γης, της γονιμότητας, της σωστής καλλιέργειας και φροντίδας της γης λατρεύτηκε στην Ελευσίνα από τον 14ο αι π.Χ. μέχρι το τέλος του 4ου αι μ.Χ. Ψήγματα και επιρροές των ελευσίνιων τελετών και μυστηρίων έφτασαν μέχρι τη σύγχρονη εποχή.
Δύο ιερές πόλεις, η Αθήνα της θεάς Αθηνάς και η Ελευσίνα της θεάς Δήμητρας, συνδέονται με την ονομαστή Ιερά Οδό, μήκους περίπου 22χιλιομέτρων.
…δεν πρέπει να κυκλοφορούν αυτοκίνητα στην Ιερά Οδό. Είναι ιεροσυλία να χρησιμοποιείς την Ιερά Οδό σαν να είναι αυτοκινητόδρομος. Πρέπει να περπατάμε, να βαδίζουμε όπως οι αρχαίοι πάνω σ` αυτόν τον ιερό δρόμο και ν` αφήνουμε όλο μας το είναι να ξεχειλίζει από φως.
Τον ιερό αυτό δρόμο τον χάραξαν πόδια ευλαβικά, παγανιστικά καθώς όδευαν προς την ιερή Ελευσίνα, προς την Μύηση.
Χένρι Μίλερ (1891-1980), Ο κολοσσός του Μαρουσιού, και Πρώτες εντυπώσεις από την Ελλάδα.

Η ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΤΟ 2021.
Ο θεσμός της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης λειτουργεί από το 1985 με πρώτη τιμώμενη πόλη την Αθήνα. Η ιδέα ανήκε στην Μελίνα Μερκούρη που ήταν τότε Υπουργός Πολιτισμού. Άλλες ελληνικές πόλεις που είχαν αυτή τη διάκριση ήταν η Θεσσαλονίκη, το 1997 και η Πάτρα το 2006.
Η Ελευσίνα θα είναι η τέταρτη ελληνική πόλη που θα γίνει Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης και μάλιστα την ίδια χρονιά που θα τιμούμε τα 200 χρόνια από το 1821.
Άλλες ευρωπαϊκές πόλεις που τιμήθηκαν με τη διάκριση αυτή είναι η Φλωρεντία (1986), Άμστερνταμ (1987), Βερολίνο (1988), Παρίσι (1989), Μαδρίτη (1992), Λισαβόνα (1994), Κοπεγχάγη (1996), Πράγα (2000), Κωνσταντινούπολη (2010) κ.α.
Απομένει ένας χρόνος μέχρι την «έλευση» του 2021. Τότε η Ελευσίνα θα είναι η τιμώμενη πόλη της Ευρώπης. Αν εμείς, οι σύγχρονοι Έλληνες, καταφέρουμε να αποδώσουμε στην Ιερή Πόλη της Ελευσίνας, ένα μέρος της λαμπρότητας, της πνευματικότητος, της φυσικής ομορφιάς και του μυστηρίου που είχε στο παρελθόν, τότε θα μπορέσει… η Περσεφόνη στου κόσμου το μπαλκόνι να ξαναβγεί.
Ο Νίκος Γκάτσος (1914-1992), έγραψε το ποίημα “ο εφιάλτης της Περσεφόνης” που μελοποίησε ο Μάνος Χατζηδάκις το 1976.
Ο ποιητής, θρηνώντας για την κατάσταση της Ελευσίνας, μας λέει πως η ωραιότερη, ευφορώτερη, πνευματικότερη και φωτεινότερη πόλη της αρχαιότητος έγινε στα χρόνια μας, ένας απέραντος μολυσμένος και φονικός σκουπιδότοπος.
Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.
Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μην ξαναβγείς.
Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο.
Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μην ξαναβγείς.
Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.
Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μην ξαναβγείς.
Σημ. 1. Άγε νυν ετέραν ύμνων ιδέαν την καρποφόρον βασίλειαν
Δήμητρα θεάν επικοσμούντες ζαθέαις μολπαίς κελαδείτε.
Δήμητερ αγνών οργίων
άνασσα συμπαραστάτει,
και σώζε τον σαυτής χορόν,
και μ’ ασφαλώς πανήμερον
πασαί τε και χορεύσαι,
και πολλά μεν γέλοιά μ’ εί-
πείν, πολλά δε σπουδαία, και
της σης εορτής αξίως
παίσαντα και σκώψαντα νι-
κήσαντα ταινιούσθαι.

Κυριακή 7.6.20 Κάθε Κυριακή μεσημέρι, ωραία παρέα, ωραία ατμόσφαιρα, ωραίοι καλλιτέχνες, αξίζει τον κόπο να το επισκεφθείτε, Αριστοφάνους 13 Ψυρρή

Σάββατο 6.6.20  ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΗΜΟΥ ΒΙΑΝΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ «Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Αθήνα 5.6.2020

Αγαπητά μέλη του «Διαβάτη», αγαπητοί συνδημότες
Εδώ και μήνες βιώνουμε μια πρωτόγνωρη και πολύπλευρη υγειονομική κρίση, η οποία αγγίζει τον πυρήνα της ζωής μας και της επικοινωνίας μας με περιορισμούς και εύλογα συναισθήματα φόβου αλλά και την αδήριτη ανάγκη προστασίας των ευάλωτων μελών μας. Ως Διοικητικό Συμβούλιο ενός εκ των ιστορικών κρητικών συλλόγων στην Αττική από την πρώτη στιγμή ανταποκριθήκαμε στις απαιτήσεις των καιρών αναστέλλοντας τη δραστηριότητά μας με τη ματαίωση των μαθημάτων χορού, την αναβολή έναρξης του μουσικού τμήματος και την αναστολή των προγραμματισμένων μηνιαίων συναντήσεών μας. Εγκαταλείψαμε, επίσης, τον σχεδιασμό ανοιξιάτικης εκδρομής του Συλλόγου, την οποία περίμεναν πολλά μέλη μας, που έχουν τακτική παρουσία στα δρώμενα του «Διαβάτη».
Ωστόσο, η αναβολή των πολιτιστικών εκδηλώσεων μάς πονάει ακόμη περισσότερο. Αξίζει να σημειωθεί ότι με πρωτοβουλία του Προέδρου του Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης κ. Παύλου Μπαριτάκη, ο «Διαβάτης» μαζί με την Περιφέρεια, τον Δήμο Βιάννου και τα πολιτιστικά Σωματεία της Βιάννου επρόκειτο να συμμετέχει ενεργά στην επέτειο της εκατοεντηρίδας από τον θάνατο του Ι. Κονδυλάκη. Μάλιστα υπήρξε και προφορική αρχική συμφωνία του Διαβάτη με την Ε.Σ.Η.Ε.Α. για συνδιοργάνωση συνεδρίου και στην Αθήνα στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από το θάνατο του Ιωάννη Κονδυλάκη. Ομιλίες, εκδοτικές προσπάθειες, πολιτιστικές εκδηλώσεις συμπλήρωναν τον σχεδιασμό μας μέχρι το τέλος του έτους με ειδική μνεία στις τεράστιες απώλειες για τον Σύλλογό μας, αυτές του καθηγητή Εμμ. Μικρογιαννάκη και της ιατρού Τιτίκας Μανδαλάκη. Επίσης αναβλήθηκε για το Φθινόπωρο η έναρξη του κύκλου πνευματικών συναντήσεων του Διαβάτη, που ήταν προγραμματισμένη για τις 23 Μαρτίου 2020 με αφιέρωμα στην συμβολή της Κρήτης στην Επανάσταση του 1821.
Είναι προφανές ότι οφείλουμε να αναπροσαρμόσουμε τους σχεδιασμούς μας σύμφωνα με τους όρους που οι ειδικοί επιβάλλουν. Θα κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο για να προφυλάξουμε τους ανθρώπους μας και να τους ξαναβρούμε υγιείς μόλις οι περιστάσεις το επιτρέψουν.
Δηλώνουμε, εντούτοις, ότι, σε κάθε περίπτωση, θα βρούμε τρόπο, να τιμήσουμε τη μνήμη των εκτελεσθέντων υπό των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής στο Ολοκαύτωμα της επαρχίας Βιάννου. Η οφειλόμενη τιμή στους προγόνους μας ούτε αναστέλλεται, ούτε αναβάλλεται.
Τέλος, το Δ.Σ. κάνει έκκληση στα μέλη του να διατηρήσουν την επαφή τους με τον Σύλλογο, με επισκέψεις στην ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα μας (odiavatis.gr), με το Facebook του «Διαβάτη» (Diavatis Viannos), μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (odiavatis@gmail.com), ή μέσω τηλεφωνικής κλήσης στα μέλη του Δ.Σ. Παρατηρήσεις, ιδέες και προτάσεις παρεμβάσεων είναι καλοδεχούμενες και αναγκαίες. Ακόμη και στην κρίση πανδημίας ο «Διαβάτης» θα παραμείνει το σημείο αναφοράς των Βιαννιτών στην Αττική.
Εν όψει της εορτής της Πεντηκοστής και του Αγίου Πνεύματος ευχόμαστε χρόνια πολλά σε όλους!

Παρασκευή 5.6.20 Ανέκδοτο από τον Στ. Μονιάκη: Η συκιά

Δευτέρα 1.6.20 ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Διπολική διαταραχή από τη Βικιπαίδεια

Διπολική διαταραχή χαρακτηρίζεται από δύο συναισθηματικές διαταραχές, τη μανία και την κατάθλιψη.
Συμπτώματα mood swing, anhedonia, Αϋπνία, Υπερυπνία, αυταπάτη, Αφασία, hallucination, υπερσεξουαλικότητα, Μανία, Υπομανία, Κατάθλιψη, Κούραση, psychomotor agitation Edit this on Wikidata


Η διπολική διαταραχή (γνωστή και ως διπολική συναισθηματική διαταραχή, μανιοκαταθλιπτική διαταραχή ή απλώς μανιοκατάθλιψη), είναι μια ψυχική νόσος. Τα άτομα με διπολική διαταραχή βιώνουν επεισόδια ανεβασμένης ή ευερέθιστης διάθεσης γνωστά ως μανία εναλλασσόμενα με επεισόδια κατάθλιψης. Αυτά τα επεισόδια μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στην ικανότητα του ανθρώπου να λειτουργήσει φυσιολογικά στην καθημερινότητα του. Σχεδόν το 4% των ανθρώπων παγκοσμίως έχουν διπολική διαταραχή, είναι το ίδιο συχνή σε άνδρες και γυναίκες και εμφανίζεται συνήθως σε νεαρή ηλικία. Η αιτία που προκαλεί την διαταραχή δεν είναι ξεκάθαρη αλλά οι γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες θεωρείται πως παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της διαταραχής. Η θεραπεία περιλαμβάνει σταθεροποιητές διάθεσης όπως το λίθιο, αντιεπιληπτικά φάρμακα καθώς και ψυχοθεραπεία.
Υπάρχουν γενικευμένα προβλήματα με κοινωνικό στίγμα, στερεότυπα καθώς και προκατάληψη ενάντια σε άτομα με διπολική διαταραχή, ωστόσο η διπολική διαταραχή έχει συνδεθεί και με την δημιουργικότητα και ακόμη και την ιδιοφυΐα, και πολλοί καλλιτέχνες, όπως ο ζωγράφος Βίνσεντ βαν Γκογκ, η ηθοποιός και συγγραφέας Κάρι Φίσερ, η συγγραφέας Βιρτζίνια Γουλφ, και ο Καλλιτέχνης Kanye West, έπασχαν και πάσχουν από αυτή.
• Συμπτωματολογία
Η μανία είναι κυρίαρχο χαρακτηριστικό της διπολικής διαταραχής και μπορεί να συμβεί με διαφορετικά επίπεδα σοβαρότητας. Σε ηπιότερα επεισόδια μανίας, γνωστά ως υπομανία, τα άτομα εμφανίζονται ενεργητικά, ευερέθιστα, και μπορεί να είναι πολύ παραγωγικά. Όταν η μανία γίνεται πιο σοβαρή, τα άτομα αρχίζουν να συμπεριφέρονται αλλοπρόσαλλα και παρορμητικά, παίρνοντας συχνά λανθασμένες αποφάσεις και έχουν μη ρεαλιστικές ιδέες για το μέλλον, ενώ η ανάγκη για ύπνο μειώνεται σημαντικά. Σε πολύ σοβαρά επεισόδια μανίας, τα άτομα μπορεί να βιώσουν πολύ διαστρεβλωμένες πεποιθήσεις για τον κόσμο και την πραγματικότητα, αυτό είναι γνωστό και ως ψύχωση.
Τα άτομα που βιώνουν μανιακά επεισόδια, επίσης, συχνά βιώνουν και καταθλιπτικά επεισόδια. Κάποιοι βιώνουν μια κατάσταση στην οποία παρουσιάζονται ταυτόχρονα χαρακτηριστικά μανίας και κατάθλιψης, αυτά ονομάζονται μικτά επεισόδια και είναι τα πιο ευμετάβλητα στο πλαίσιο της διαταραχής. Τα μανιακά και καταθλιπτικά επεισόδια διαρκούν από λίγες ημέρες έως μερικούς μήνες.
• Μανιακά επεισόδια
Η μανία είναι μια περίοδος αυξημένης ή ευερέθιστης διάθεσης, η οποία μπορεί να λάβει τη μορφή της ευφορίας, και διαρκεί για τουλάχιστον μία εβδομάδα (λιγότερο εάν απαιτείται νοσηλεία).
Στο κατώφλι της αιωνιότητας, πίνακας του Βίνσεντ βαν Γκογκ από τα 1890 που συμβολίζει την απόγνωση που χαρακτηρίζει την κατάθλιψη, ο Βαν Γκογκ έπασχε από διπολική διαταραχή, κάποιοι υποθέτουν ότι κατά την διάρκεια μικτού επεισοδίου έκοψε το ίδιο του το αυτί.
Τα άτομα με μανία συνήθως βιώνουν μια αύξηση στην ενέργεια και μειωμένη ανάγκη για ύπνο, και πολλές φορές μπορεί να κοιμούνται μόλις τρεις ή τέσσερις ώρες κάθε νύχτα. Μερικοί μπορεί να περάσουν μέρες χωρίς ύπνο. Ένα μανιακό άτομο μπορεί να εμφανίζει ταχύ ρυθμό ομιλίας και να εμφανίζει την αίσθηση της πίεσης του λόγου, καθώς και οι σκέψεις του φαίνεται να αλλάζουν με ταχύ ρυθμό. Κατά την διάρκεια της μανίας η προσοχή ενός ατόμου διασπάται εύκολα. Η κριτική ικανότητα του ανθρώπου επίσης επηρεάζεται αρνητικά και οι πάσχοντες μπορεί να κάνουν μεγάλες δαπάνες ή να παρουσιάζουν επικίνδυνη συμπεριφορά που δεν είναι φυσιολογική γι’ αυτούς. Η χρήση ουσιών είναι συχνή και η συμπεριφορά τους μπορεί να γίνει επιθετική και ενοχλητική. Μπορεί να αισθάνονται εκτός ελέγχου ή σαν να έχουν «επιλεγεί για μια ειδική αποστολή» καθώς εμφανίζουν μεγαλοπρεπείς και παραληρητικές ιδέες. Η σεξουαλική ορμή μπορεί να αυξηθεί. Στην πιο ακραία μορφή μανίας, ένα άτομο μπορεί να εμφανίσει ψύχωση ή διάσπαση από την πραγματικότητα, όπου η σκέψη επηρεάζεται μαζί με την διάθεση. Αυτό μπορεί μερικές φορές να οδηγήσει σε βίαιες συμπεριφορές. Μερικοί άνθρωποι με μανία βιώνουν έντονο άγχος και ευερεθιστότητα (σε σημείο οργής), ενώ άλλοι είναι αισιόδοξοι και ευφορικοί.
Η έναρξη ενός μανιακού επεισοδίου συχνά προαναγγέλλεται από διαταραχές του ύπνου. Αλλαγές στη διάθεση, ψυχοκινητικές αλλαγές και αλλαγές στην όρεξη καθώς και μια αύξηση του άγχους μπορεί επίσης να εμφανιστούν έως τρεις εβδομάδες πριν από την ανάπτυξη ενός μανιακού επεισοδίου.
• Υπομανιακά επεισόδια
Η υπομανία χαρακτηρίζεται από ήπια έως μέτρια επίπεδα αυξημένης διάθεσης όπως αισιοδοξία, πίεση του λόγου και αυξημένη δραστηριότητα καθώς και μειωμένη ανάγκη για ύπνο. Σε γενικές γραμμές, η υπομανία δεν προκαλεί δυσλειτουργία όπως η μανία. Πολλά άτομα με υπομανία είναι στην πραγματικότητα πιο παραγωγικοί από ό,τι συνήθως, ενώ τα μανιακά άτομα έχουν δυσκολία να ολοκληρώσουν τις εργασίες που τους ανατίθενται. Μερικοί άνθρωποι με υπομανία δείχνουν αυξημένη δημιουργικότητα, αν και άλλοι επιδεικνύουν κακή κρίση και ευερεθιστότητα. Πολλοί παρουσιάζουν έντονη σεξουαλική ορμή. Στην υπομανία ωστόσο δεν παρουσιάζονται ψυχωσικά χαρακτηριστικά.
Η υπομανία μπορεί να είναι ευχάριστη για το άτομο που την βιώνει. Έτσι, ακόμα και όταν η οικογένεια και οι φίλοι αναγνωρίζουν εναλλαγές της διάθεσης, το άτομο συχνά θα αρνηθεί ότι κάτι δεν πάει καλά με την διάθεση του. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, ένα επεισόδιο υπομανίας μπορεί να διαρκέσει οπουδήποτε από λίγες ημέρες έως αρκετά χρόνια, όμως συνήθως τα συμπτώματα διαρκούν για μερικές εβδομάδες έως μερικούς μήνες.
• Καταθλιπτικά επεισόδια
Τα σημεία και συμπτώματα της καταθλιπτικής φάσης της διπολικής διαταραχής περιλαμβάνουν αίσθημα θλίψης, άγχους, ενοχής, θυμό, απομόνωση και απελπισία καθώς και διαταραχές στον ύπνο και την όρεξη. Κόπωση και απώλεια ενδιαφέροντος σε συνήθως ευχάριστες δραστηριότητες, προβλήματα συγκέντρωσης, μοναξιά, απέχθεια προς τον εαυτό, απάθεια ή αδιαφορία, αποπροσωποποίηση, απώλεια ενδιαφέροντος για σεξουαλική δραστηριότητα, κοινωνικό άγχος, ευερεθιστότητα, χρόνιος πόνος (με ή χωρίς γνωστή αιτία), έλλειψη κινήτρων και σκέψεις αυτοκτονίας επίσης εμφανίζονται. Σε σοβαρές περιπτώσεις, το άτομο μπορεί να γίνει ψυχωτικό, μια κατάσταση γνωστή ως διπολική κατάθλιψη με ψυχωσικά χαρακτηριστικά. Αυτά τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις ή, λιγότερο συχνά, παραισθήσεις, συνήθως δυσάρεστες. Ένα μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο διαρκεί για τουλάχιστον δύο εβδομάδες, και μπορεί να συνεχιστεί για πάνω από έξι μήνες, αν αφεθεί χωρίς θεραπεία.
Όσο πιο νωρίς εμφανιστεί η διαταραχή στην ζωή ενός ανθρώπου τόσο πιο πιθανό είναι τα πρώτα επεισόδια να είναι καταθλιπτικά. Επειδή η διπολική διάγνωση απαιτεί μανιακά ή υπομανιακά επεισόδια, πολλοί ασθενείς αρχικά διαγιγνώσκονται και αντιμετωπίζονται σαν να έχουν μείζονα κατάθλιψη.
• Μικτά επεισόδια
Στο πλαίσιο της διπολικής διαταραχής, μια μικτή κατάσταση είναι μια κατάσταση κατά την οποία τα συμπτώματα της μανίας και της κατάθλιψης συμβαίνουν ταυτόχρονα. Τυπικά παραδείγματα περιλαμβάνουν κλάμα κατά τη διάρκεια ενός καταθλιπτικού επεισοδίου ή ταχείες σκέψεις κατά τη διάρκεια ενός μανιακού επεισοδίου. Τα άτομα μπορούν επίσης να αισθάνονται έντονη απογοήτευση σε αυτή την κατάσταση, για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να έχει σκέψεις «μεγαλείου» ενώ ταυτόχρονα να αισθάνεται αποτυχημένος. Τα μικτά επεισόδια είναι συχνά η πιο επικίνδυνη περίοδος της διπολικής διαταραχής, κατά την οποία οι κίνδυνοι της κατάχρησης ουσιών, διαταραχής πανικού, απόπειρες αυτοκτονίας, και άλλες επιπλοκές αυξάνονται σημαντικά.
Συνδεδεμένα χαρακτηριστικά
Τα συνδεδεμένα χαρακτηριστικά είναι κλινικά φαινόμενα που συχνά ακολουθούν την διαταραχή αλλά δεν είναι μέρος των διαγνωστικών κριτηρίων. Στους ενήλικες η διαταραχή συνοδεύεται με μεταβολές στις γνωστικές διεργασίες και ικανότητες. Αυτές περιλαμβάνουν μειωμένη προσοχή και μειωμένες εκτελεστικές ικανότητες καθώς και εξασθενημένη μνήμη. Το πώς το άτομο αντιλαμβάνεται τον κόσμο επίσης εξαρτάται από την φάση της διαταραχής, με διαφοροποιητικά χαρακτηριστικά μεταξύ των μανιακών, υπομανιακών και καταθλιπτικών φάσεων. Μερικές έρευνες έχουν διαπιστώσει μια σημαντική συσχέτιση μεταξύ της διπολικής διαταραχής και της δημιουργικότητας. Μερικοί ασθενείς μπορεί να έχουν δυσκολία στη διατήρηση των σχέσεων. Υπάρχουν πολλοί κοινοί προάγγελοι που εμφανίζονται σε παιδιά που αργότερα διαγιγνώσκονται με διπολική διαταραχή. Αυτοί περιλαμβάνουν ανωμαλίες στην διάθεση, πλήρη μείζονα επεισόδια κατάθλιψης καθώς και διαταραχή ελλειμματική προσοχής – υπερκινητικότητας (ADHD).
• Συνοσηρότητα
Η διάγνωση της διπολικής διαταραχής μπορεί να γίνει πιο περίπλοκη από συνυπάρχουσες ψυχιατρικές παθήσεις όπως η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, κοινωνική φοβία, διαταραχή πανικού και διαταραχή ελλειμματική προσοχής – υπερκινητικότητας. Η κατάχρηση ουσιών μπορεί να προϋπάρχει της εμφάνισης των συμπτωμάτων διπολικής διαταραχής, περιπλέκοντας περαιτέρω τη διάγνωση. Μια προσεκτική ανάλυση κατά μήκος των συμπτωμάτων και επεισοδίων, εμπλουτισμένη αν είναι δυνατόν από φίλους και μέλη της οικογένειας, είναι ζωτικής σημασίας για τη θέσπιση ενός σχεδίου θεραπείας, ειδικά όταν υπάρχουν αυτά τα συνυπάρχοντα νοσήματα.
Αιτιολογία
Τα αίτια της διπολικής διαταραχής ενδέχεται να διαφέρουν μεταξύ των ατόμων . Οι μελέτες σε διδύμους έχουν δείξει μια σημαντική γενετική συμβολή, καθώς και την επίδραση του περιβάλλοντος. Για τη διπολική διαταραχή Ι, τα ποσοστά αντιστοιχίας στις σύγχρονες μελέτες είναι σταθερά γύρω στο 40% σε μονοζυγωτικά δίδυμα (ίδια γονίδια), σε σύγκριση με το 0 έως το 10% σε διζυγωτικά δίδυμα. Η συνολική κληρονομικότητα της διπολικής διαταραχής έχει τεθεί σε 0,71. Η σχετικά χαμηλή αντιστοιχία μεταξύ διζυγωτικών δίδυμων που μεγαλώνουν μαζί δείχνει ότι οι οικογενειακές περιβαλλοντικές επιπτώσεις είναι περιορισμένες.
• Γενετικά αίτια
Γενετικές μελέτες έχουν δείξει πολλές χρωμοσωμικές περιοχές και υποψήφια γονίδια που φαίνεται να σχετίζονται με την ανάπτυξη της διπολικής διαταραχής, αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι συνεπή και συχνά δεν αντιγράφονται.
Αν και η πρώτη γενετική εύρεση για τη μανία ήταν το 1969, οι μελέτες σύνδεσης έχουν ασυνέπειες.
Τα ευρήματα συνηγορούν στην ετερογένεια, με διαφορετικά γονίδια να εμπλέκονται σε διαφορετικές οικογένειες. Επιμέρους γονίδια είναι πιθανό να έχουν μόνο μια μικρή επίδραση και να συμμετέχουν σε κάποια πτυχή που σχετίζεται με τη διαταραχή (και σε ένα ευρύ φάσμα τις φυσιολογικής ανθρώπινης συμπεριφοράς) και όχι στη διαταραχή αυτή καθαυτή.
Η προχωρημένη ηλικία του πατέρα έχει συνδεθεί με μια κάπως αυξημένη πιθανότητα της διπολικής διαταραχής στους απογόνους, σύμφωνα με την υπόθεση της αύξησης νέων γενετικών μεταλλάξεων.
• Ψυχολογικά αίτια
Μελέτες απεικονίσεως αποκάλυψαν διαφορές στον όγκο διάφορων περιοχών του εγκεφάλου ανάμεσα σε ασθενείς με διπολική διαταραχή και υγιείς ανθρώπους.
Ανωμαλίες στη δομή και λειτουργία ορισμένων κυκλωμάτων του εγκεφάλου θα μπορούσαν να κρύβουν τη διπολική διαταραχή. Αναλύσεις MRI σε άτομα με διπολική διαταραχή αναφέρουν αύξηση του όγκου των πλαγίων κοιλιών, της ωχράς σφαίρας καθώς και την αύξηση των ποσοστών λευκής ουσίας. Ευρήματα της λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας δείχνουν μία ανώμαλη διαφοροποίηση μεταξύ περιοχών του προμετωπιαίου και στεφανιαίου λοβού, ιδιαίτερα στην αμυγδαλή, που ενδέχεται να συμβάλει στην κακή ρύθμιση των συναισθημάτων και των συμπτωμάτων της διάθεσης.
Σύμφωνα με μία υπόθεση, όταν οι άνθρωποι που έχουν γενετική προδιάθεση προς την διπολική διαταραχή βιώνουν στρεσογόνα γεγονότα, το όριο του στρες στο οποίο συμβαίνουν οι αλλαγές της διάθεσης γίνεται σταδιακά χαμηλότερο, μέχρι τα επεισόδια τελικά να ξεκινήσουν (και να επαναληφθούν) χωρίς προειδοποίηση. Υπάρχουν στοιχεία στον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων, πως μπορεί να αναπτύξει ανωμαλίες στη διπολική διαταραχή που οφείλεται στο στρες.
Άλλα συστατικά του εγκεφάλου που έχουν προταθεί ότι παίζουν ένα ρόλο είναι τα μιτοχόνδρια, και μια αντλία τριφωσφορικής αδενοσίνης νατρίου, προκαλώντας κυκλικές περιόδους κακής πυροδότησης των νευρώνων (κατάθλιψη) καθώς και υπερευαισθησίας των νευρώνων (μανία).
• Περιβαλλοντικά αίτια
Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και την πορεία της διπολικής διαταραχής, και ότι οι ατομικές ψυχοκοινωνικές μεταβλητές μπορεί να αλληλεπιδράσουν με γενετικές προδιαθέσεις. Υπάρχουν αρκετά συνεπή στοιχεία από μελέτες που δείχνουν ότι πρόσφατα γεγονότα στην ζωής και στις διαπροσωπικές σχέσεις συμβάλλουν στην πιθανότητα υποτροπών της διπολικής διαταραχής, όπως και στην μείζονα κατάθλιψη. Υπήρξαν επανειλημμένες αναφορές ότι το ένα τρίτο έως το ήμισυ των ενηλίκων που έχει διαγνωστεί με διπολική διαταραχή αναφέρουν τραυματικές/βίαιες εμπειρίες στην παιδική ηλικία, κάτι που συνδέεται με γρηγορότερη εμφάνιση καθώς και χειρότερη εξέλιξη της διαταραχής. Ο συνολικός αριθμός αυτών που αναφέρουν στρεσογόνα γεγονότα στην παιδική ηλικία είναι υψηλότερος σε εκείνους που διαγνώσθηκαν με διπολική διαταραχή στην ενήλικη ζωή τους σε σύγκριση με εκείνους χωρίς ιδιαίτερα στρεσογόνα γεγονότα.
• Νευρολογικά αίτια
Λιγότερο συχνά η διπολική διαταραχή μπορεί να συμβεί σε συνδυασμό με μια νευρολογική πάθηση ή βλάβη όπως εγκεφαλικό επεισόδιο, τραυματική βλάβη εγκεφάλου, μόλυνση από HIV, πολλαπλή σκλήρυνση, πορφυρία και πιο σπάνια από επιληψία κροταφικού λοβού.
• Νευροενδοκρινολογικά αίτια
Η ντοπαμίνη, ένας γνωστός νευροδιαβιβαστής υπεύθυνος για την εναλλαγή της διάθεσης έχει αποδειχθεί ότι αυξάνεται κατά τη διάρκεια της μανίας. Δύο επιπλέον νευροδιαβιβαστές, το γάμμα-αμινοβουτυρικό οξύ και το γλουταμικό, έχει ανακαλυφθεί ότι προκαλούν ανεβασμένα επίπεδα διάθεσης. Το γλουταμικό αυξάνεται σημαντικά εντός του αριστερού πλαγιοπίσθιου προμετωπιαίου φλοιού κατά τη διάρκεια της μανιακής φάσης της διπολικής διαταραχής, και επιστρέφει σε φυσιολογικά επίπεδα μόλις το επεισόδιο τελειώσει. Το γάμμα-αμινοβουτυρικό βρίσκεται σε υψηλότερες συγκεντρώσεις σε άτομα με διπολική διαταραχή οδηγώντας στην μείωση υποδοχέων γάμμα-αμινοβουτυρικού. Η αύξηση του γάμμα-αμινοβουτυρικού είναι πιθανόν να προκαλείται από μια διαταραχή στην πρόωρη ανάπτυξη που με τη σειρά της προκαλεί μια διαταραχή της μετανάστευσης των κυττάρων και του σχηματισμού φυσιολογικής ανάπτυξης των δομών του εγκεφάλου που συνδέονται συνήθως με τον εγκεφαλικό φλοιό.
• Πρόληψη
Η πρόληψη της διπολικής διαταραχής έχει επικεντρωθεί στο στρες (όπως στις αντιξοότητες της παιδικής ηλικίας ή μιας πολύ συγκρουσιακής οικογένειας), κάτι το οποίο παρόλο που δεν είναι διαγνωστικός παράγοντας για την διπολική διαταραχή, θέτει κάποια γενετικά και βιολογικά ευάλωτα άτομα σε κίνδυνο για μια πιο άσχημη πορεία της νόσου. Έχει υπάρξει συζήτηση και προβληματισμός γύρω από την χρήση κάνναβης και την διπολική διαταραχή.
• Διάγνωση
Η διάγνωση βασίζεται σε προσωπικές εμπειρίες του ασθενούς καθώς και ανωμαλίες στην συμπεριφορά που έχουν παρατηρηθεί από μέλη της οικογένειας, φίλους ή συναδέλφους. Η διάγνωση συνεχίζεται με σημάδια που παρατηρεί ο ψυχίατρος ή ο ψυχολόγος ως οι μόνοι αρμόδιοι. Υπάρχει μια λίστα με κριτήρια που πρέπει να υπάρχουν για να διαγνωσθεί τελικά η διπολική διαταραχή, αυτά βασίζονται στην ύπαρξη και την διάρκεια ορισμένων συμπτωμάτων ή σημείων.
Αρχικά μπορεί ο ασθενής να εξεταστεί από έναν ιατρό. Παρόλο που δεν υπάρχουν βιολογικές εξετάσεις που να επιβεβαιώνουν την διπολική διαταραχή, μπορεί να γίνουν κάποιες για να αποκλειστούν παθήσεις και ασθένειες που παρουσιάζονται με παρόμοια συμπτώματα.
• Διπολικό φάσμα
Το διπολικό φάσμα αναφέρεται σε μια κατηγορία διαταραχών που παρουσιάζουν ασυνήθιστα ανεβασμένη ή καταθλιπτική διάθεση. Αυτές οι διαταραχές κυμαίνονται από διπολική διαταραχή I, πλήρη μανιακά επεισόδια, κυκλοθυμία, υπομανιακά επεισόδια έως διαταραχές που πληρούν μόνο μερικά από τα κριτήρια μανίας ή υπομανίας. Αυτές οι διαταραχές συνήθως περιλαμβάνουν τα καταθλιπτικά συμπτώματα ή επεισόδια που μπορούν να εναλλαχτούν με ανεβασμένη διάθεση ή ακόμα και μικτά επεισόδια που εμφανίζουν τα συμπτώματα και των δύο πόλων. Η έννοια του διπολικού φάσματος είναι η ίδια με αυτή του Emil Kraepelin, της μανιοκαταθλιπτικής ασθένειας. Αυτή τη στιγμή η μανιοκαταθλιπτική ασθένεια αναφέρεται συνήθως ως διπολική διαταραχή. Ένα απλό ονοματολογικό σύστημα συστήθηκε το 1978 για να ξεχωρίζει πιο εύκολα το σημείο που βρίσκεται το άτομο μέσα στο διπολικό φάσμα.
• Διαφορική Διάγνωση
Υπάρχουν διάφορες άλλες ψυχικές διαταραχές οι οποίες μπορεί να παρουσιάζουν παρόμοια συμπτώματα με τη διπολική διαταραχή. Αυτές περιλαμβάνουν τη σχιζοφρένεια, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ADHD), και κάποιες διαταραχές της προσωπικότητας, συμπεριλαμβανομένης της οριακής (μετεχμιακής) διαταραχής προσωπικότητας.
Έχει παρατηρηθεί ότι η διάγνωση για διπολική διαταραχή γίνεται βάσει του ιστορικού του ασθενούς, έτσι ώστε, από τεχνική άποψη, ο καθένας με μια ιστορία υπομανίας και κατάθλιψης έχει διπολική διαταραχή, ανεξάρτητα από την τρέχουσα ή μελλοντική του ψυχική κατάσταση. Αυτό έχει περιγραφεί ως «ένα ηθικό και μεθοδολογικό ζήτημα», καθώς αυτό σημαίνει ότι κανείς δεν μπορεί να θεωρηθεί ως θεραπευμένος (παρά μόνο χαρακτηρίζεται «σε ύφεση») από διπολική διαταραχή. Αυτή θεωρείται ιδιαίτερα προβληματική κατάσταση, δεδομένου ότι τα σύντομα υπομανιακά επεισόδια είναι ευρέως διαδεδομένα μεταξύ των ανθρώπων και δεν συνδέονται κατ’ ανάγκην με την δυσλειτουργία.
• Θεραπεία
Το λίθιο είναι το μόνο φάρμακο που θεραπεύει τη μανία στα παιδιά.
Η διπολική διαταραχή δεν μπορεί να θεραπευτεί, αντιθέτως η θεραπεία εστιάζει στο να βοηθήσει κάποιο άτομο να ελέγχει τα υπάρχοντα επεισόδια και στο να μην αναπτύξει άλλα επεισόδια στο μέλλον. Η θεραπεία γίνεται με φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία. Νοσηλεία ίσως χρειαστεί, ειδικά σε επεισόδια μανίας.
• Ψυχοθεραπευτική προσέγγιση
Η ψυχοθεραπεία έχει ως στόχο την ανακούφιση των συμπτωμάτων, αναγνωρίζει τι πυροδοτεί το κάθε επεισόδιο, μειώνει τα αρνητικά συναισθήματα που εκφράζονται στις σχέσεις, αναγνωρίζει αρχικά συμπτώματα πριν από την πλήρη υποτροπή καθώς και αναγνωρίζει τους παράγοντες που οδηγούν στην διατήρηση της ύφεσης. Η γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία, θεραπεία με επίκεντρο την οικογένεια και ψυχοεκπαίδευση έχουν την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και βοηθάνε στην πρόληψη των υποτροπών, ενώ η θεραπεία κοινωνικού ρυθμού και η διαπροσωπική ψυχοθεραπεία φαίνεται να είναι οι πιο αποτελεσματικές όσον αφορά τα καταθλιπτικά συμπτώματα. Οι περισσότερες μελέτες έχουν βασιστεί μόνο σε ασθενείς με διπολική διαταραχή, όμως, και η θεραπεία κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης μπορεί να είναι μια ιδιαίτερη πρόκληση.
• Φαρμακευτική αγωγή
Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της διπολικής διαταραχής. Η φαρμακευτική αγωγή με το καλύτερο αποτέλεσμα είναι το λίθιο, το οποίο είναι αποτελεσματικό στη θεραπεία της οξείας μανίας καθώς και στην πρόληψη των υποτροπών περισσότερο για μανιακά αντί για καταθλιπτικά επεισόδια. Το λίθιο μειώνει τον κίνδυνο της αυτοκτονίας και αυτοτραυματισμού σε άτομα με διπολική διαταραχή.
• Πρόγνωση
Για πολλά άτομα με διπολική διαταραχή μια καλή πρόγνωση προκύπτει από μια καλή θεραπεία, η οποία με τη σειρά της, προκύπτει από μια σωστή διάγνωση. Επειδή η διπολική διαταραχή μπορεί να έχει ένα υψηλό ποσοστό λανθασμένης διάγνωσης,[12] είναι συχνά δύσκολο για τα άτομα με την διαταραχή να λάβουν έγκαιρη και κατάλληλη θεραπεία.
Η διπολική διαταραχή μπορεί να είναι μια σοβαρή ιατρική κατάσταση. Ωστόσο τα άτομα με διπολική διαταραχή μπορεί να ζήσουν μια ολοκληρωμένη και ικανοποιητική ζωή. Αρκετά συχνά, η φαρμακευτική αγωγή είναι απαραίτητη για την επίτευξη του στόχου αυτού. Τα άτομα με διπολική διαταραχή μπορεί να έχουν περιόδους φυσιολογικής ή σχεδόν φυσιολογικής λειτουργίας μεταξύ των επεισοδίων (νορμοθυμία).
• Αυτοκτονία
Η διπολική διαταραχή μπορεί να προκαλέσει αυτοκτονικό ιδεασμό που οδηγεί σε απόπειρες αυτοκτονίας. Ένα στα τρία άτομα με διπολική διαταραχή έχουν κάνει απόπειρες αυτοκτονίας στο παρελθόν ή έχουν αυτοκτονήσει. Το ποσοστό θνησιμότητας από αυτοκτονία στη διπολική διαταραχή είναι μεταξύ 18-25%.

• Ιστορία της διαταραχής
Ο Γερμανός ψυχολόγος Emil Kraeplin ήταν ο πρώτος που έκανε τον διαχωρισμό ανάμεσα στην μανιοκαταθλιπτική ασθένεια και την σχιζοφρένεια στα τέλη του 19ου αιώνα.


Παραλλαγές της διάθεσης και διαφοροποιήσεις στα επίπεδα ενέργειας έχουν παρατηρηθεί στην ιστορία προ αμνημονεύτων χρόνων. Οι λέξεις «μελαγχολία» (μια παλιά λέξη για την κατάθλιψη) και «μανία» προέρχονται από την αρχαία Ελλάδα. Η λέξη μελαγχολία προέρχεται από το μέλας, που σημαίνει «μαύρο» και χόλος που σημαίνει «χολή», ενδεικτικό της προέλευσης του όρου στις προ-Ιπποκράτη θεωρίες. Εντός των θεωριών αυτών η μανία θεωρήθηκε πως βγαίνει από περίσσεια κίτρινη χολή, ή ένα μείγμα από μαύρη και κίτρινη χολή. Οι γλωσσικές ρίζες της μανίας, ωστόσο, δεν είναι τόσο ξεκάθαρες. Κάποιες ετυμολογίες που προτείνει ο Ρωμαίος ιατρός, Aυρηλιανός, συμπεριλαμβανομένων των αρχαίων ελληνικών λέξεων «ἀνία», που σημαίνει «να παράγει μεγάλη ψυχική οδύνη» και «μανός», που σημαίνει «χαλαρός», το οποίο προσεγγίζει σε υπερβολική χαλάρωση του νου και της ψυχής. Υπάρχουν τουλάχιστον πέντε άλλες υποψήφιες ετυμολογίες, και μέρος της σύγχυσης που περιβάλλει την ακριβή ετυμολογία της λέξης «μανία» είναι η ποικίλη χρήση της στην προ-Ιπποκράτειο ποίηση και μυθολογία.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1800, ο Γάλλος ψυχίατρος Jean – Étienne Dominique Esquirol και οι «συναισθηματικές μονομανίες», ήταν η πρώτη προσέγγιση σε ό,τι ήταν να εξελιχθεί στη σύγχρονο κατάθλιψη. Η βάση της τρέχουσας σύλληψης της μανιοκατάθλιψης μπορεί να εντοπιστεί στη δεκαετία του 1850, στις 31 Ιανουαρίου του 1854, ο Jules Baillarger περιγράφει στη Γαλλική Αυτοκρατορική Ακαδημία Ιατρικής μία διφασική ψυχική ασθένεια που προκαλεί επαναλαμβανόμενες ταλαντώσεις μεταξύ μανίας και της κατάθλιψης, την οποία ονόμασε folie à double forme («διπλής μορφής παραφροσύνη»). Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 14 Φεβρουαρίου 1854, ο Jean – Pierre Falret παρουσίασε μια περιγραφή στην Ακαδημία σχετικά με το τι ήταν ουσιαστικά η ίδια διαταραχή, και ορίζεται folie circulaire («κυκλική παραφροσύνη») από αυτόν.
Αυτές οι έννοιες αναπτύχθηκαν περαιτέρω από τον Γερμανό ψυχίατρο Emil Kraepelin, ο οποίος, χρησιμοποιώντας την προσέγγιση του Kahlbaum σχετικά με την κυκλοθυμία, κατηγοριοποιεί και μελετά τη φυσική πορεία των ασθενών με διπολική διαταραχή οι οποίοι δεν λάμβαναν κανένα είδος θεραπείας. Αυτός επινόησε τον όρο μανιοκαταθλιπτική ψύχωση, αφού διαπίστωσε ότι οι περίοδοι της οξείας ασθένειας, μανίας ή κατάθλιψης, γενικά χαρακτηρίζονταν από διαστήματα όπου ο ασθενής ήταν σε θέση να λειτουργήσει κανονικά.
Ο όρος «μανιοκαταθλιπτική αντίδραση» εμφανίστηκε στο πρώτο διαγνωστικό εγχειρίδιο της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας το 1952, επηρεασμένη από την κληρονομιά του Adolf Meyer ο οποίος είχε προτείνει την ασθένεια ως αντίδραση βιογενετικών παραγόντων από ψυχολογικές και κοινωνικές επιρροές. Οι υποτύποι της διπολικής διαταραχής προτάθηκαν για πρώτη φορά από τον Γερμανό ψυχίατρο Karl Leonhard το 1957 ο οποίος ήταν και ο πρώτος που εισήγαγε τον όρο διπολικός (για άτομα με μανία) και μονοπολικός (για άτομα με καταθλιπτικά επεισόδια).

ΔΙΑΒΑΤΗΣ 13

Posted by Giorgos Diakakis on
Χωρίς κατηγορία

Δευτέρα 20.1.20 Εγκαινιάζουμε αύριο νέα σελίδα, ΔΙΑΒΑΤΗΣ 14 αφιερωμένη στον Μανώλη Μικρογιαννάκη που έφυγε σήμερα από τη ζωή στα 85 χρόνια του.
Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί στο Δημοτικό Κοιμητήριο Κηφισιάς, Καρπάθου 41 και Χαριλάου Τρικούπη, αύριο Τρίτη στις 3:00μμ.
Υπήρξε Καθηγητής και Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Σάββατο 18.1.20

Δευτέρα 13.1.20 Τέλος Εποχής Διακάκη, Αρχή Εποχής Στρατογιαννάκη!

Ευχαριστούμε όλους τους αναγνώστες της ιστοσελίδας και το απερχόμενο ΔΣ του ΔΙΑΒΑΤΗ.

Από χθες το νέο 9μελές ΔΣ του ΔΙΑΒΑΤΗ είναι:

Πρόεδρος Γιώργος Στρατογιαννάκης

Αντιπρόεδρος Γιώργος Διακάκης

Γραμματέας Αριστομένης Συγγελάκης

Ταμίας Ιωάννης Κατωγιαννάκης

Μέλη Μαριάνθη Αρφαρά, Μαρία Διακάκη, Νίκος Κρητικάκης, Εμμ. Συγγελάκης και Σοφοκλής Ραπτάκης

 

Σάββατο 11.1.20

Μια γεύση από το κανάλι του ΔΙΑΒΑΤΗ (από το YouTube, γράφοντας ΔΙΑΒΑΤΗΣ… ελληνικά κεφαλαία, μπορείτε να βρείτε αρκετά βίντεο πενταετίας):

  1. ΔΙΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΛΟΣ ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ 27 12 19   α. https://www.youtube.com/watch?v=y0  β. https://www.youtube.com/watch?v=Zc8hnzpZU9s
  2. ΔΙΑΒΑΤΗΣ Αρβη Σταυρακάκης 12 8 18 1  https://www.youtube.com/watch?v=ACwuubtnLpM

Παρασκευή 10.1.20 Καλούνται την Κυριακή (12 Ιαν) 10:00 πμ, τα νεοεκλεγέντα μέλη για την συνέχιση της διαδικασίας εκλογής (6η συνεχόμενη συνεδρία) του νέου ΔΣ του ΔΙΑΒΑΤΗ. Σε περίπτωση μη απαρτίας, ή άγονης, θα επαναληφθεί την μεθεπόμενη Κυριακή (19 Ιαν) την ίδια ώρα;;; ή θα βρούμε κάποια άλλη λύση. 
Είσοδος ελεύθερη.

ΑΠΟ ΠΟΠΗ ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ

” Καλός και Κακός Καιρός “
του Κώστα Βάρναλη
Δεν με πειράζει αν απλώνη
έξω ο χειμώνας καταχνιά, σύννεφα, και κρυάδα.
Μέσα μου κάμνει άνοιξι, χαρά αληθινή.
Το γέλοιο είναι ακτίνα, μαλαματένια όλη,
σαν την αγάπη άλλο δεν είναι περιβόλι,
του τραγουδιού η ζέστη όλα τα χιόνια λυώνει.
Τι ωφελεί οπού φυτρώνει
λουλούδια έξω η άνοιξις και σπέρνει πρασινάδα!
Έχω χειμώνα μέσα μου σαν η καρδιά πονεί.
Ο στεναγμός τον ήλιο τον πιο λαμπρό σκεπάζει,
σαν έχεις λύπη ο Μάης με τον Δεκέμβρη μοιάζει,
πιο κρύα είναι τα δάκρυα από το κρύο χιόνι.

Τρίτη 7.1.20 ΚΟΠΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ ΤΗΣ Π.Ο.Π.Κ.Σ-12/1/2020

Διάσωση τραυματισμένου δελφινιού

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Κρητικών Σωματείων (Π.Ο.Π.Κ.Σ) έχει την χαρά και την τιμή να σας προσκαλέσει στην κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Αγιοβασιλόπιτας της Ομοσπονδίας μας σε πλοίο της εταιρείας «ΑΝΕΚ LINES», στην προβλήτα του Αγίου Διονυσίου στον Πειραιά, την Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2020 11:00 π.μ.
Με εκτίμηση, Μανώλης Πατεράκης Πρόεδρος Π.Ο.Π.Κ.Σ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΤΗΛ 210-6857111, FAX 210-6856236, ΚΙΝ: 6944-360961,
MAIL: popks1984@gmail.com
F/B:https://www.facebook.com/popks1984
F/B:https://www.facebook.com/omospondiapolitistikonkritikonsomation1984/?modal=admin_todo_tour

Δευτέρα 6.1.20 “Καμπανάκι” για το Ναό της Παναγίας Κεραλιμενιώτισσας

Ο Παγκρήτιος Όμιλος Διάσχισης & Εξερεύνησης Φαραγγιών με έγγραφό του προς την Περιφέρεια, την Εφορεία Αρχαιοτήτων και την Εκκλησία της Κρήτης επισημαίνει τον κίνδυνο για τον ναό.
Η «Κυρά των Λιμανιών» κινδυνεύει να πέσει! – Σκέπασαν το Ναό με νάιλον!
“Καμπανάκι” κρούει ο Παγκρήτιος Όμιλος Διάσχισης & Εξερεύνησης Φαραγγιών για την κατάσταση του ναού της Παναγίας Κεραλιμενιώτισσας, που βρίσκεται ανάμεσα στο Καλάμι και την Ψαρή Φοράδα στα νότια του νομού Ηρακλείου.
Με έγγραφο που κοινοποιείται προς την Περιφέρεια Κρήτης, την Αρχαιολογία και την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης, επισημαίνεται ότι από τη μία το πέρασμα του χρόνου κι από την άλλη τα νερά της βροχής έχουν προκαλέσει μεγάλες ζημιές στο κτίσμα, οι οποίες, μάλιστα, μέρα με τη μέρα μεγαλώνουν.

Η επιστολή του ΠΟΕΦ
Ναός Κτισμένος το 855 και αφιερωμένος στην Παναγία, ανάμεσα στο χωριό Καλάμι και στον οικισμό Ψαρή Φοράδα. Νότια του νομού Ηρακλείου.
Το Κτίσμα έχει υποστεί μεγάλες ζημίες από το χρόνο και την εγκατάλειψη με αποτέλεσμα τα νερά της βροχής να διαπερνούν την τοιχοποιία και τη στέγη.
Διανοίγουν ρηγματώσεις που μεγεθύνονται μέρα με τη μέρα. Ο ναός της Παναγιάς Κεραλιμανιώτησας κινδυνεύει από κατάρρευση!!!
Τον Νοέμβριο του 2019 σκεπάστηκε με νάιλον ”πολύ πρόχειρα” από την 13η Εφορία Βυζαντινών αρχαιοτήτων.
Σήμερα 6 Ιανουαρίου – 2 μήνες μετά – το νάιλον αυτό έχει καταστραφεί τελείως από τον αέρα, δεν προστατεύει από τα νερά της βροχής και υποβαθμίζει την εικόνα του μνημείου.
Το Πολύ σημαντικό μνημείο, στολίδι της περιοχής χρήζει άμεσης αλλά σοβαρής παρέμβασης από τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους και της Εκκλησίας.

Άγονη κατέστη και η χθεσινή, 5η κατά σειρά συνεδρίαση της 9μελούς, λόγω μη απαρτίας (παρέστησαν μόνο 3 μέλη). 

Αρχίζουν να φαίνονται στον ορίζοντα τα πρώτα σύννεφα για τον ΔΙΑΒΑΤΗ… Οι κλεισμένη υποχρέωση της ετήσιας συνεστίασης + βασιλόπιτας για τις 9 Φεβρουαρίου στον ΟΜΑΛΟ, δεν μπορεί να ακυρωθεί και οι τρέχουσες βέβαια δεν σταματούν. 

Ας κάνουμε ακόμα μια προσπάθεια την ερχόμενη Κυριακή 12 Ιανουαρίου την ίδια ώρα (10:00πμ).

Σάββατο 4.1.20 Ιστορία, συνοπτικά…

Παρασκευή 3.1.20

Καλούνται την Κυριακή (5 Ιαν) 10:00 πμ, τα νεοεκλεγέντα μέλη για την συνέχιση της διαδικασίας εκλογής (5η συνεδρία) του νέου ΔΣ του ΔΙΑΒΑΤΗ. Σε περίπτωση μη απαρτίας, ή άγονης, θα επαναληφθεί την μεθεπόμενη Κυριακή (12 Ιαν) την ίδια ώρα.
Είσοδος ελεύθερη.
Αγαπητοί φίλοι, τα πάντα στον ΔΙΑΒΑΤΗ υπολειτουργούν λόγω της καθυστέρησης της εκλογής του νέου ΔΣ. Υπάρχει ήδη πρόβλημα με την ετήσια συνεστίαση – βασιλόπιτα που είναι κλεισμένη από πέρυσι για τις 9 Φεβρουαρίου.

Πέμπτη 2.1.20

Ευχες για ενα ομορφο κ δημιουργικο ετος γεματο υγεια κ μπολικη τυχη Χρονια Πολλα

Κοσμητορας Παγκρητιου Ενωσεως Αθηνων Σαραβελακη Αγγελικη

Α. ΣΑΡΑΒΕΛΑΚΗ
ΘΕΟΜΗΤΟΡΟΣ 62Δ, ΑΓ.ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
email:info@copyright1.gr


Ευχαριστούμε τους δύο (αλλά Λέοντες) που απάντησαν στις ευχές μας. Τους Γιώργο Κοκολάκη και Ανδρέα Παραβολιάση! Αργότερα προστέθηκαν η Πόπη Κονδυλάκη και η Μαριάνθη Αρφαρά.


Την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου το μεσημέρι, η κοπή της πίτας και η ετήσια συνεστίαση του ΔΙΑΒΑΤΗ, στον ΟΜΑΛΟ, με το συγκρότημα του Γρηγόρη Σαμόλη.

Σπήλιο, Γρηγόρης Σαμόλης (official video clip):

Πρωτοχρονιά

Ανταποδίδω τις ευχές σε όλους και σε όλες
κι εύχομαι να ‘ναι οι μέρες σας καθημερνές και σκόλες:
όμορφες, δημιουργικές, χαρούμενες, κεφάτες
και με του νεογέννητου Χριστού ζωή γεμάτες!!!

Γιώργος Κοκολάκης

Τρίτη 31.12.19 …και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με υγεία σε όλους σας, ιδιαιτέρως στους εορτάζοντας Βασίλειος, Βασιλική, Βάσιας και Βάσια για τους Βόρειους, Σιλβέστρος για τους Καθολικούς!!!

Δευτέρα 30.12.19 Μετά την “Ζηνοβία” προσπαθούμε ώστε να μη μπει στον… πάγο και ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ. Το είπε και ο κ. Αντώνης (Παντουράκης), ξέρετε ο διευθυντής του ΟΜΑΛΟΥ. Διότι πέρυσι μας έκλεισε την καλύτερη ημερομηνία, την 2η Κυριακή του Φεβρουαρίου, για τον ετήσιο χορό μας και την βασιλόπιτα. Τον καλοπιάσαμε πέρυσι, αν θυμάστε, με ένα ποίημα που μας έκανε δώρο ο κ. Γιώργος Κοκολάκης και σήμερα το αναρτούμε σε μορφή που να μπορεί να το τυπώσει…

Που λέτε ο κ. Αντώνης μας είπε ότι ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ οφείλει να έχει συνέχεια ανεξαρτήτως εκλογών. Το είχε κάποτε και ο Έβερτ για το κράτος ότι πρέπει να έχει συνέχεια και να μην κλείνει τις αργίες και την νύκτα. Και όλοι σκεφθήκαμε τότε το αυτονόητο… ας δούλευε τις καθημερινές τουλάχιστον…

Αγαπητοί μας, τις υποθέσεις του ΔΙΑΒΑΤΗ τις διαχειρίζεται τώρα η 9μελής των νεοεκλεγέντων μελών μέχρι την εκλογή του νέου Δ.Σ.

Συνοψίζοντας λοιπόν έχουμε: Την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου μεσημέρι η ετήσια συνεστίαση και η κοπή της πίτας του ΔΙΑΒΑΤΗ. Θα ακολουθήσουν σύντομα λεπτομέρειες. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! 

Κυριακή 29.12.19

Η Ακρόπολη των Αθηνών από το 3500 π.Χ μέχρι σήμερα

https://mail.google.com/mail/u/1/#inbox/FMfcgxwGCZxwhFgtkSMzvXWfFZQMMsWV?projector=1

Παρακευή 27.12.19

Καλούνται την Κυριακή (29 Δεκ) 10:00 πμ, τα νεοεκλεγέντα μέλη για την συνέχιση της διαδικασίας εκλογής (4η συνεδρία) του νέου ΔΣ του ΔΙΑΒΑΤΗ. Σε περίπτωση μη απαρτίας θα επαναληφθεί την μεθεπόμενη Κυριακή (5 Ιαν) την ίδια ώρα. Είσοδος ελεύθερη.

Αγαπητοί φίλοι, τα πάντα στον ΔΙΑΒΑΤΗ υπολειτουργούν λόγω της καθυστέρησης εκλογής του νέου ΔΣ. Αρκετά πράγματα έχουν ήδη ματαιωθεί, θα το έχετε αντιληφθεί, και άλλα κινδυνεύουν να ματαιωθούν όπως η βασιλόπιτα και η ετήσια συνεστίαση που είναι κοντά χρονικά.

Είναι αυτή η ωραιότερη ιστορία του κόσμου;

H Ανακωχή των Χριστουγέννων στον πόλεμο του 1914!

Έχουν περάσει 104 χρόνια από εκείνη την μοναδική μέρα των Χριστουγέννων που έμελλε να γραφτεί στην ιστορία με χρυσά γράμματα. Ήταν τα Χριστούγεννα του 1914 στο μέτωπο κι εκεί συνέβη ότι πιο ανθρώπινο θα μπορούσε να συμβεί ανάμεσα σε εχθρούς που όμως ήταν …Άνθρωποι!
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ο πιο απάνθρωπος πόλεμος που έκαναν οι άνθρωποι μεταξύ τους. Σ΄αυτόν τον πόλεμο όμως έγινε κάτι για πρώτη φορά και που σίγουρα δεν πρόκειται να ξαναγίνει ποτέ στο μέλλον: Οι απλοί στρατιώτες κι εχθροί – παρά τις αυστηρές διαταγές των Επιτελείων και τη βούληση των πολιτικών- έκανα ειρήνη μεταξύ τους ! Πρόκειται για την περίφημη Ανακωχή των Χριστουγέννων του 1914…

Ενας απλός στρατιώτης χαρακτήρισε αυτή την ανακωχή ως την «Ωραιότερη ιστορία του κόσμου »!
Κατά τη διάρκεια της βδομάδας πριν από τα Χριστούγεννα, Γερμανοί και Βρετανοί στρατιώτες άρχισαν να ανταλλάσσουν γιορτινές ευχές και τραγούδια ανάμεσα στα χαρακώματά τους. Σε μερικές περιπτώσεις η ένταση ελαττώθηκε σε βαθμό που οι στρατιώτες περπατούσαν απέναντι για να κουβεντιάσουν με τους αντιπάλους τους και να τους δώσουν δώρα. Την παραμονή και ανήμερα των Χριστουγέννων πολλοί στρατιώτες και από τις δυο πλευρές — καθώς και, σε μικρότερο βαθμό, Γαλλικές μονάδες — επιχείρησαν με δική τους πρωτοβουλία στην ουδέτερη ζώνη κάνοντας παρέα μεταξύ τους και ανταλλάσσοντας τρόφιμα και ενθύμια. Παράλληλα έγιναν κοινές κηδείες, ενώ σε πολλές από τις συναντήσεις οι αντίπαλοι στρατιώτες τραγούδησαν μαζί τα κάλαντα ή έπαιξαν μεταξύ τους ποδόσφαιρο.
Στις 24 Δεκεμβρίου 1914, ο υποδεκανέας Κούλσον, του Βρετανικού στρατού, είχε γράψει στο ημερολόγιο του: “Τις πρώτες πρωινές ώρες βρισκόμουν στο χαράκωμα. Ήταν νύχτα όταν ξαφνικά οι Γερμανοί στρατιώτες άρχισαν να τοποθετούν στολισμένα χριστουγεννιάτικα δέντρα και ένας εξ αυτών να τραγουδά την Άγια Νύχτα. Βγήκαν αυθόρμητα από το ανάχωμα και άρχισαν να περπατούν. Αρχίσαμε να τραγουδάμε τα κάλαντα και μία μεγάλη μάζα από εμάς βγήκε να τους συναντήσει στη νεκρή ζώνη”.
«…Καθώς πλησίαζε η μέρα των Χριστουγέννων, η διάθεση των στρατιωτών για ένα διάλλειμα μεγάλωνε, καθώς μάλιστα άνοιγαν δέματα με δώρα, ευχετήριες κάρτες και διάφορες λιχουδιές που κατέφθανα από τα σπίτια τους. Σ ένα βρετανικό χαράκωμα, αργά το απόγευμα ο άνεμος έπεσε. Νωρίτερα είχαν αρχίσει να λιγοστεύουν οι αψιμαχίες και αν αραιώνουν οι πυροβολισμοί ώσπου σταμάτησαν. Έρχονταν μια ήσυχη νύχτα. Ήταν η νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων που καταγράφηκε ως μια από τις πρώτες εκεχειρίες. Η αφορμή δόθηκε από μια γερμανική μπότα η οποία έπεσε ξαφνικά μες το χαράκωμα των Άγγλων. Είχαν μόλις στολίσει το χριστουγεννιάτικο δέντρο τους : Ένα γυμνό κλαδί, που ωστόσο έμοιαζε ανθισμένο από τα αναμμένα κεράκια και τα κινέζικα φαναράκια. Κι αφού το έστησαν μες το αμπρί, κάθισαν γύρω του και άρχισαν να τραγουδάνε διάφορα λαϊκά τραγούδια και χριστουγεννιάτικα κάλαντα. Τα δύο χαρακώματα σ αυτό το σημείο ήταν πολύ κοντά, σχεδόν 50 μέτρα. Τελειώνοντας η χορωδία, ένας στρατιώτης σηκώθηκε και άρχισε να τραγουδάει μόνος του και να χορεύει. Τα λόγια του τραγουδιού ήταν αστεία. Ο στρατιώτης ήταν βαρύτονος με φωνή τόσο δυνατή, ώστε σιγούραρα θα ξεπέρασε τα πενήντα μέτρα, γιατί τελειώνοντας το τραγούδι του, ένα ομαδικό χειροκρότημα ακούστηκε στα γερμανικά χαρακώματα. Και οι φωνές κραύγασαν « Μπράβο Τόμμυ ! Μπράβο Τόμμυ!» Την ίδια στιγμή κατέφθανε από ψηλά η γερμανική μπότα..»*
Η μπότα είχε μέσα καραμέλες και λουκάνικα κι ένα σημείωμα που έγραφε στα Αγγλικά : « Συμφωνείτε να τραγουδήσουμε την Άγια Νύχτα μαζί;» και ο βαρύτονος έβγαλε μια φωνή με σπασμένα γερμανικά « Γιααα…. Θα δώσω το σύνθημα με μια τουφεκιά…»
Ήταν μια μικρή ειρήνη σε ένα Μεγάλο Πόλεμο… που συνεχίστηκε και την ημέρα των Χριστουγέννων ως τις 3 το μεσημέρι στο διπλανό εγκαταλελειμμένο χωριό φτιάχνοντας ένα πρόχειρο τραπέζι από τάβλες και παλιοσανίδες που βρήκαν , οι στρατιώτες χωρίς να καταλαβαίνουν τη γλώσσα του ενός με τον άλλο, έφαγαν, τραγούδησαν, μοιράστηκαν και έζησαν τα πιο ανθρωπινά Χριστούγεννα που μπορεί κανείς να φανταστεί !

Από τον ΔΙΑΒΑΤΗ με την βοήθεια της κ. Άννας Μπιθικώτση:

Ευχόμαστε ολόψυχα να εντυπώσετε τις πιο όμορφες γιορτινές εικόνες, που θα ανασύρονται τους ΄΄ Χειμώνες ΄΄ για να σας γλυκαίνουν στα δύσκολα.  ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Από το Ηράκλειο Κρήτης σας ευχόμαστε

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ και με ΥΓΕΙΑ το 2020

Έλσα & Γιώργος Κατσαράκη

Τρίτη 24.12.19 ΕΚΛΟΓΕΣ 2019

Διαβάστε τι αναφέρουν οι διαιτητές και βοηθοί διαιτητές της Super League στην επιστολή, με την οποία γνωστοποιούν την απόφασή τους για αποχή επ’ αόριστο.
Aναλυτικά όσα αναφέρει η επιστολή-ενημέρωση των διαιτητών και βοηθών διαιτητών της Super League με την οποία γνωστοποιούν την απόφασή τους:
«Τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψουν πολλές φορές το τι συμβαίνει σήμερα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Άλλη μια επίθεση με στόχο διαιτητή έλαβε χώρα σήμερα 23-12-2019 και το να καταδικάζουμε μόνο δε φτάνει. Δυστυχώς, ήδη περιμένουμε και τον επόμενο μετά από αυτό.
Το νοσηρό και τοξικό περιβάλλον που επικρατεί, η ποινικοποίηση του λάθους και το να είναι πάντα η ελληνική διαιτησία στο κάδρο ως η αποκλειστική υπεύθυνη για όλα όσα συμβαίνουν, πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει. Ας κοιταχτούν όλοι όσοι μας έχουν κηρύξει τον πόλεμο και ας αναλάβει ο καθένας επιτέλους το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί. Είχαμε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου.
Το σώμα των Ελλήνων διαιτητών της Super league 1 ομόφωνα (76 στο σύνολο) αποφάσισε την αποχή από κάθε δραστηριότητα μέχρι νεωτέρας αρχομένης από σήμερα, μέχρι όχι να υποσχεθούν οι αρμόδιοι λύσεις, αλλά μέχρι να γίνουν πραγματικότητα όσα κατά καιρούς ανακοινώνονται. Οδηγηθήκαμε στην απόφαση αυτή, γιατί δε θέλουμε να συμμετέχουμε στο παιχνίδι των ανακοινώσεων, των εντυπώσεων, των μηνύσεων, των απειλών και ύβρεων, της λεκτικής και σωματικής βίας.
Αυτή τη στιγμή διώκονται συνάδελφοι με τη διαδικασία του αυτοφώρου, «κάτι σύνηθες σε κάθε αναπτυγμένη και ποδοσφαιρικά προηγμένη χώρα». Κανείς δε θέλει να γυρνάει σπίτι του κοιτάζοντας τριγύρω και έχοντας στο μυαλό του ότι κάποιος τον «περιμένει».
Μέχρι τότε θα παρακολουθούμε τις εξελίξεις προστατεύοντας τις οικογένειες μας.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους!
Υ.Γ. : όσο καλά μπορούν να είναι».

Δευτέρα 23.12.19 ΕΚΛΟΓΕΣ 2019

Η χθεσινή 3η συνέλευση των 9 νεοεκλεγέντων μελών κατέστη άγονη λόγω διαφωνίας. Στο τραπέζι έπεσε μία πρόταση που δεν υπερψηφίστηκε.

Επανάληψη την επόμενη Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 10:00πμ, είσοδος ελεύθερη.

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Ποια είναι η μυστική πανάρχαια επίκληση που λέμε εν αγνοία μας όταν λέμε την αλφάβητο

Η Ελληνική γλώσσα είναι η τελειότερη που έχει δημιουργηθεί στα χρονικά της ανθρώπινης ιστορίας.

Πρόκειται για μια γλώσσα που έχει κατασκευαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει άμεση σχέση με τη μαθηματική γλώσσα και να περικλείει μια «αφανή αρμονία». Όπως έγραψε ο Ιάμβλιχος στα «Θεολογούμενα της αριθμητικής» («Περί δεκάδος» 64-15,20): «Ακόμα η δεκάδα γεννά τον (αριθμό) 55, ο οποίος περιέχει θαυμαστά κάλλη. Εάν δε υπολογίσεις τα ψηφία της λέξης ‘εν’ (σ.σ.: ένα) σε αριθμούς, βρίσκεις άθροισμα 55».

Οι πρόγονοί μας δεν χρησιμοποιούσαν ψηφία αλλά τα γράμματα της αλφαβήτουτονισμένα ως σύμβολα αριθμών (π.χ. α΄=1, β΄=2 κ.ο.κ.). Όπως είδαμε προηγουμένως, με αυτό τον τρόπο οι λέξεις μπορούν να αναλυθούν σε αριθμούς σχηματίζοντας τους «λεξαρίθμους». Έτσι καθετί προσλάμβανε ξεχωριστή σημασία μέσα από έναν συνδυασμό μαθηματικών και ονομάτων. Για παράδειγμα, ο αριθμός της χρυσής τομής προκύπτει από τους λόγους ΑΠΟΛΛΩΝ : ΑΡΤΕΜΙΣ, ΕΣΤΙΑ: ΗΛΙΟΣ, ΑΦΡΟΔΙΤΗ : ΖΕΥΣ.

Ωστόσο αυτό που αποδεικνύεται πράγματι ασύλληπτο είναι το γεγονός ότι το ελληνικό αλφάβητο κρύβει μια μυστική επίκληση! Εάν πάρουμε τα γράμματά του και τα θέσουμε στη σειρά, ως δια μαγείας εμφανίζεται μια αρχαία προσευχή που εξυμνεί το Φως και την Ψυχή! Έχουμε, λοιπόν:

«Αλ φα, βη τα Γα! Αμα δε Ελ, τα εψιλών. Στη ίγμα, (ίνα) ζη τα, η τα, θη τα Ιώτα κατά παλλάν Δα. (Ινα) μη νυξ η, ο μικρόν (εστί) πυρός δε ίγμα ταφή εψιλών, φυ (οι) Ψυχή, ο μέγα (εστί)!»

Η μετάφραση έχει ως εξής:

«Νοητέ ήλιε, εσύ που είσαι το φως, έλα στη Γη! Κι εσύ, ήλιε ορατέ, ρίξε τις ακτίνες σου στον πηλό που ψήνεται. Ας γίνει ένα καταστάλαγμα για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη. Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν, και κινδυνεύσει να χαθεί το καταστάλαγμα της φωτιάς μέσα στην αναβράζουσα λάσπη, κι ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο, το σημαντικότερο όλων!»

Τη μυστική αυτή επίκληση μαθαίνουμε να κάνουμε όλοι ασυνείδητα από την ώρα που μαθαίνουμε το ελληνικό αλφάβητο! Επίσης έρευνες δείξανε πως οι μελέτη της αρχαιοελληνικής γλώσσας, διευρύνει τον νου! Δεν είναι τυχαίο, που σε έρευνα Αμερικανών για την τεχνητή νοημοσύνη, διαπιστώσανε πως για να επικοινωνήσουν δύο υπολογιστές μεταξύ τους και να έχουν μία λογική συζήτηση, χρειάζεται να χρησιμοποιήσουν την αρχαία Ελληνική γλώσσα και μόνο! Τελευταία καταμέτρηση μάλιστα έδειξε πως η Ελληνική γλώσσα συν της αρχαιοελληνικής, περιέχει πάνω από 6.000.000(!) λέξεις και πολλές που ακόμα δεν γνωρίζουμε ενώ π.χ. η Αγγλική φτάνει μόλις τις 40000.

Τελικά πόσα ακόμη μυστικά μπορεί να κρύβει η ελληνική γλώσσα; Πολύ περισσότερα από όσα πιστεύουμε και σίγουρα ακόμα περισσότερα από όσα μπορεί να χωρέσουν στις σελίδες ενός αφιερώματος.

Σάββατο 21.12.19

Καλωσόρισμα στη ζωή

Εκ βαθέων ευχόμεθα εις μεν την νεογέννητη μικρούλα, μία ζωή ιοστεφή, ροδοστεφή και ανθόσπαρτο, εις δε την υπερήφανη (λεχώ) μητέρα, υγεία και μακροημέρευση, να ζήσει και να χαρεί την νεογέννητη (θυγατέρα) κορούλα της όπως αυτή προσδοκά και ονειρεύεται.

Προς οικογένεια Βασίλη – Μαρίας

Πέμπτη 19.12.19

Για όλους όσους έχουνε τη Βιάννο για πατρίδα,
βλέποντας την υπέροχη αυτή ιστοσελίδα,
αναγαλλιάζει η καρδιά και χαίρεται η ψυχή τους,
γιατί, σ’ εκείνη βλέπουνε τη Βιάννο τη δική τους!!

Όποιος δεν έχει πιει καφέ στον ίσκιο του πλατάνου,
αυτός, δεν έχει αίσθηση απ’ τη ζωή της Βιάννου.

Όταν ακούω τα πουλιά στους κλώνους του πλατάνου,
θαρρώ, πως είναι οι παλμοί απ’ την καρδιά της Βιάννου.
Γ.Κοκ..

1. Η Μαρία Πανακάκη υπέβαλε την παραίτησή της από το μελλοντικό ΔΣ του ΔΙΑΒΑΤΗ. Αυτομάτως την θέση της καταλαμβάνει ο Ιωάννης Κατωγιαννάκης.   
2. Η απόφαση της 9μελούς της 8ης Δεκεμβρίου που αναφέρεται σε 2 αντιπροέδρους, αντιβαίνει το καταστατικό μας (άρθρο 17) και θεωρείται παράνομη. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με αυτή την απόφαση, διότι υπάρχει κίνδυνος σε περίπτωση ένστασης, το πρωτοδικείο να κηρύξει άκυρο ολόκληρο το ΔΣ με ορατό κίνδυνο ακόμα και για τις εκλογές. Φίλοι μου δεν μπορεί το ολέθριο λάθος της προηγούμενης τριετίας να επαναληφθεί.
Για τους δύο παραπάνω λόγους, καλούνται οι 9 νεοεκλεγέντες την ερχόμενη Κυριακή 22 Δεκ.10:00πμ,να καταλήξουμε στη οριστική σύνθεση του νέου ΔΣ. Είμαστε σε συνεχή επαφή με νομικούς, ώστε ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ να προχωρήσει μπροστά χωρίς διενέξεις, νόμιμα και εκ του ασφαλούς. Είσοδος ελεύθερη.

Κυριακή 15.12.19 Άγονη απέβη η σημερινή Έκτακτη Συνέλευση των Νεοεκλεγέντων Μελών. Παρέστησαν μόνο δύο, η Μαριάνθη Αρφαρά και ο τέως πρόεδρος. Ως εκ τούτου θα επαναληφθεί την επόμενη Κυριακή (22 Δεκ) την ίδια ώρα.

Σάββατο 14.12.19 ΕΚΤΑΚΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΝΕΟΕΚΛΕΓΕΝΤΩΝ ΜΕΛΩΝ

Καλούνται αύριο Κυριακή (15 Δεκ) 10:00 πμ, τα νεοεκλεγέντα μέλη για την περαίωση και οριστικοποίηση της εκλογής του νέου ΔΣ του ΔΙΑΒΑΤΗ. Σε περίπτωση μη απαρτίας θα επαναληφθεί την επόμενη Κυριακή (22 Δεκ) την ίδια ώρα.  Είσοδος ελεύθερη.

Δευτέρα 9.12.19 Λίγο γέλιο 

Τετάρτη 4.12.19 Διαβάστε τις Κρητικές Αθιβολές: 108 ΦΥΛΛΟ setarisma4selido_01.qxd

Τρίτη 3.12.16 Πηγή  olasimera.gr Μετά από αυτό, θα ξεχάσετε ό,τι ξέρετε για τις μπανάνες!

setarisma4selido_01.qxd

Αυτό που σίγουρα δεν ξέρατε είναι ότι ακόμα και η φλούδα της μπανάνας μας βοηθάει να καταπολεμήσουμε προβλήματα δερματολογικής φύσης, όπως ακμή και ερεθισμούς, αλλά και ρυτίδες ή ακόμα και να λευκάνουμε τα δόντια μας. Επίσης, η φλούδα της μπανάνας ανακουφίζει από τους πόνους της ψωρίασης και δρα σαν αναλγητικό!
Παρακάτω θα σας δείξουμε 5 τρόπους για να επωφεληθείτε από τη φλούδα της μπανάνας:
Απλά τρίψτε τη φλούδα μιας μπανάνας στα δόντια σας και θα εκπλαγείτε με το άμεσο αποτέλεσμα! Λευκότερα δόντια με μηδενικό κόστος και γρήγορα!
Τρίβοντας τη φλούδα της μπανάνας πάνω σε κρεατοελιές, μπορείτε να απαλλαγείτε οριστικά από αυτές. Μπορείτε ακόμα και να δέσετε τη φλούδα με λίγο επίδεσμο πάνω στην κρεατοελιά σας και θα εξαφανιστεί.
Τρίψτε τη μπανάνα στο δέρμα σας κάθε βράδυ μετά τον καθαρισμό και θα δείτε μεγάλη διαφορά σε ρυτίδες και ακμή. Είναι άλλωστε γνωστό πως η μπανάνα ενυδατώνει και έχει αντιοξειδωτική δράση!
Τρίβοντας μια μπανανόφλουδα πάνω στην περιοχή της ψωρίασης μπορείτε τόσο να μειώσετε τα ενοχλητικά συμπτώματα όσο και να βελτιώσετε την υφή του δέρματός σας.
Η μπανάνα είναι φυσικό αναλγητικό, οπότε αν πονάτε κάπου, μπορείτε να τρίψετε μια μπανανόφλουδα σε εκείνο το σημείο και ο πόνος θα περάσει.
Για την περίοδο της δίαιτας, η μπανάνα είναι ιδανικό φρούτο αφού είναι γεμάτη ποτάσσιο που ενισχύει τον μεταβολισμό με αποτέλεσμα να καίμε το λίπος γρηγορότερα.
Το μεγαλύτερο μέρος των θρεπτικών συστατικών της μπανάνας βρίσκεται στη φλούδα και όχι στο ίδιο το φρούτο. Οι φλούδες μπανάνας είναι γεμάτες υγιεινά ιχνοστοιχεία, φυτικές ίνες, βιταμίνες Β και Α. Με αυτή τη συνταγή θα επωφεληθείτε από την ευεργετική δράση της φλούδας μπανάνας…
Φλούδες μπανάνας με φασόλια:
4 φλούδες από πράσινες μπανάνες
1 κουταλιά γλυκού κουρκουμά2 κουταλιές γλυκού έλαιο καρύδας
μισή κούπα φασόλια μαυρομάτικα (αν είναι φρέσκα, μουλιάστε τα για ένα βράδυ)
½ κουταλιά γλυκού σπόρους μουστάρδας
2 κουταλιές σούπας ψιλοκομμένη καρύδα δίχως ζάχαρη
χυμό από ένα lime, αλάτι
Οδηγίες:
Κόψτε τις φλούδες σε μικρά κομμάτια και βράστε τις με νερό και κουρκουμά και αλάτι. Βάλτε λίγο λάδι στο μίγμα για να μην κολλήσουν τα υλικά στα τοιχώματα της κατσαρόλας. Αφήστε να βράσει και ανακατέψτε για πέντε λεπτά μέχρι να μαλακώσουν οι μπανανόφλουδες. Σουρώστε το νερό και φυλάξτε για μετά. Βράστε τα φασόλια μέχρι να μαλακώσουν. Ζεστάνετε το έλαιο καρύδας σε ένα τηγάνι σε μέτρια φωτιά και προσθέστε τους κόκκους μουστάρδας. Όταν αρχίσουν να χοροπηδάνε στο τηγάνι, προσθέστε τα φασόλια, ανακατέψτε και μαγειρέψτε το μίγμα για 5 λεπτά. Κατεβάστε από τη φωτιά και ανακατέψτε με το καρυδέλαιο. Προσθέστε αλάτι και σβήστε με χυμό από lime. Είναι έτοιμο και απολαυστικό!
Πράσινη ή κίτρινη μπανανόφλουδα;
Οι κίτρινες μπανάνες είναι γνωστές για την αντικαρκινική τους δράση, αλλά όταν θέλετε να κάνετε δίαιτα, οι πράσινες μπανάνες είναι πιο καλές για τον μεταβολισμό σας επειδή έχουν περισσότερα προβιοτικά που βοηθούν το πεπτικό σύστημα. Έχει αποδειχθεί επίσης ότι οι πράσινες μπανανόφλουδες αυξάνουν τα επίπεδα σερατονίνης και ντοπαμίνης στον οργανισμό μας, όπως αναφέρει το healthynews.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να εντάξετε τις μπανανόφλουδες στη διατροφή σας! Μπορείτε να φτιάξετε μοναδικά παγωμένα ροφήματα και μιλκσέηκ, τρίβοντας λίγη μπανανόφλουδα μέσα. Μπορείτε επίσης να βράσετε τη μπανανόφλουδα για 10 λεπτά φτιάχνοντας έτσι ένα τσαγάκι, αφού σουρώσετε το μίγμα. Φροντίστε πάντα να καθαρίζετε καλά τις μπανάνες σας πριν τη χρήση!

ΣΧΕΤΙΚΑ: ακμή, αλάτι, αντιοξειδωτική, αποτελεσματική δίαιτα, αποτοξινωτική δίαιτα, βιολογικά προϊόντα, βιταμίνες, δέρμα, δίαιτα, δίαιτα για κυτταρίτιδα, δίαιτα διατροφή, δίαιτες για γρήγορο αδυνάτισμα, διατροφή, διατροφή για απώλεια βάρους, δόντια, ζάχαρη, ιχνοστοιχεία, λάδι, μεταβολισμό, μπανάνα, νερό, Οδηγίες, οργανισμό, πεπτικό σύστημα, περιοχή, προβλήματα, ροφήματα

Τετάρτη 27.11.19 Παρακαλούνται οι 9 πρώτοι (εκλεγέντες), σύμφωνα με την πιο κάτω δημοσιευμένη λίστα της επιτροπής διενέργειας των εκλογών, να προσέλθουν στα γραφεία του συλλόγου την μεθεπόμενη Κυριακή 8 Δεκεμβρίου, 10:00πμ, για την συγκρότηση του ΔΣ, την σύνταξη και υπογραφή του Πρακτικού Νεοεκλεγέντων Μελών. Είσοδος ελεύθερη.

Τρίτη 26.11.19 Ένα μικρό φως στο σκοτάδι των ημερών που βιώνει ο σύλλογος μας! Πρέπει να είμαστε ο μοναδικός σύλλογος που για την ιστοσελίδα του γράφτηκε ποίημα! Ευχαριστούμε τον κ. Γιώργο Κοκολάκη για την αφιέρωση.

Η λατρεία της Βιάννου

Για όλους όσους έχουνε τη Βιάννο για πατρίδα,
βλέποντας την υπέροχη αυτή ιστοσελίδα,
αναγαλλιάζει η καρδιά και χαίρεται η ψυχή τους,
γιατί, σ’ εκείνη βλέπουνε τη Βιάννο τη δική τους!

Δευτέρα 25.11.19

Κυριακή 24.11.19 αργά το βράδυ Αποτελέσματα σημερινής ψηφοφορίας

ΔΣ 
1 ΑΡΦΑΡΑ ΜΕΛΙΣΣΟΥΡΓΑΚΗ ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΜΑΡΘΑ 18 8
2 ΒΑΡΔΑΚΗΣ Α. ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 10 12
3 ΔΙΑΚΑΚΗΣ Μ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 59 1
4 ΔΙΑΚΑΚΗ Γ. ΜΑΡΙΑ ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 41 2
5 ΚΑΤΩΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΧΟΣ 16 10
6 ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ Ζ. ΜΑΡΙΑ ΑΜΙΡΑ 14 11
7 ΚΡΗΤΙΚΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΩ ΒΙΑΝΝΟΣ 18 9
8 ΠΑΝΑΚΑΚΗ Γ. ΜΑΡΙΑ ΑΝΩ ΒΙΑΝΝΟΣ 20 7
9 ΠΙΤΡΟΠΑΚΗΣ Γ. ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΕΥΚΟΣ 11 12
10 ΡΑΠΤΑΚΗΣ Ε. ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΑΜΙΡΑ 30 4
11 ΣΤΡΑΤΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΜΙΡΑ 35 3
12 ΣΥΓΓΕΛΑΚΗΣ Ι. ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΑΜΙΡΑ 21 6
13 ΣΥΓΓΕΛΑΚΗΣ Μ. ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΡΒΗ 22 5

ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
1 ΓΙΑΝΝΕΛΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 33 2
2 ΠΕΤΡΑΚΗΣ Ε. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΝΩ ΒΙΑΝΝΟΣ 29 3
3 ΚΑΤΩΓΙΑΝΝΑΚΗ ΡΕΝΑ ΒΑΧΟΣ 35 1

Σάββατο 23.11.19

ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΕΚΡΟΝΙΚΗ ΨΗΦΟ:

Στέλνετε το email όπου θα αναγράψετε ποιους ψηφίζετε για το ΔΣ, μέχρι τρεις, για την εξελεγκτική επιτροπή έναν και σε ποια από τα 3 θέματα ψηφίζετε ΝΑΙ.

Παρακάτω θα βρείτε την λίστα με τους υποψήφιους και τα τρία θέματα που θέτουμε για διαβούλευση. Διαβάστε προσεκτικά.

Παρασκευή 22.11.19

ΠΡΟΣΟΧΗ ΝΕΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΑΤΗ!!!

Μπορείτε να ψηφίσετε ηλεκτρονικά και για την Γ.Σ. και για το νέο Δ.Σ., στην περίπτωση που αδυνατείτε να προσέλθετε την Κυριακή.

Μπορείτε απλά να στείλετε με email την ψήφο σας στην διεύθυνση odiavatis@gmail.com μέχρι την Τετάρτη 27.11.19,12:00μμ.

Προσοχή όμως για να είναι έγκυρη η ψήφος σας θα πρέπει να συνοδεύεται με κατάθεση στη ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 5€,  στον λογαριασμό 10375739959 (IBAN GR7001101030000010375739959).

Περισότερες λεπτομέρειες αύριο.

Το Πρακτικό που θα τεθεί για ψήφιση είναι:


Στα γραφεία του Συλλόγου του Δήμου Βιάννου στην Αττική ΔΙΑΒΑΤΗΣ, σήμερα Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2019, ώρα 11:00π.μ., συνήλθαν μετά από πρόσκληση του Δ.Σ., τα ταμειακώς τακτοποιημένα μέλη του Συλλόγου και οι εξουσιοδοτούμενοι μελών, για τα εξής θέματα:
● Διενέργεια εκλογής του νέου 9μελούς ΔΣ.
● Ψήφιση ή όχι ορισμένων καταστατικών αλλαγών που προτείνουμε παρακάτω όπως:
1° θέμα Αλλαγή καταστατικού ως προς τον αριθμό των μελών του ΔΣ, να γίνουν πέντε (5)
2° θέμα Αλλαγή καταστατικού ώστε ΄΄κληρονόμος΄΄ του ΔΙΑΒΑΤΗ ορίζεται το ΒΛΑΧΑΚΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΒΙΑΝΝΟΥ, αντί του ΓΕ.Λ. Βιάννου
3° θέμα Να δίνονται κίνητρα για την διατήρηση ή επέκταση ορισμένων δραστηριοτήτων του συλλόγου. Τα κίνητρα αυτά μπορεί να είναι και οικονομικής φύσεως, εντός των δυνατοτήτων του συλλόγου και μετά από απόφαση του εκάστοτε Δ.Σ.


 Πέμπτη 21.11.19

Η διαδικασία προβλέπει:

1) την διενέργεια εκλογοαπολογιστικής γενικής συνέλευσης,

2) ψήφιση (ή όχι) ορισμένων καταστατικών αλλαγών που θα προτείνουμε, και

3) διενέργεια εκλογής του νέου 9μελούς ΔΣ.

Ο σύλλογος θα είναι ανοικτός 11:00πμ έως 3:00μμ οπότε και θα κλείσει η κάλπη, την ερχόμενη Κυριακή.

Επιτρέπεται ψήφος με εξουσιοδότηση.

Η διαμόρφωση του καταλόγου των υποψηφίων μέχρι τώρα έχει ως εξής:

1 ΑΡΦΑΡΑ ΜΕΛΙΣΣΟΥΡΓΑΚΗ ΜΑΡΙΑΝΘΗ, ΜΑΡΘΑ
2 ΒΑΡΔΑΚΗΣ Α. ΜΙΧΑΛΗΣ, ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
3 ΔΙΑΚΑΚΗΣ Μ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
4 ΔΙΑΚΑΚΗ Γ. ΜΑΡΙΑ, ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
5 ΚΑΤΩΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΒΑΧΟΣ
6 ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ Ζ. ΜΑΡΙΑ, ΑΜΙΡΑ
7 ΚΡΗΤΙΚΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ, ΚΑΤΩ ΒΙΑΝΝΟΣ
8 ΠΑΝΑΚΑΚΗ Γ. ΜΑΡΙΑ, ΑΝΩ ΒΙΑΝΝΟΣ
9 ΠΙΤΡΟΠΑΚΗΣ Γ. ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΕΥΚΟΣ
10 ΡΑΠΤΑΚΗΣ Ε. ΣΟΦΟΚΛΗΣ, ΑΜΙΡΑ
11 ΣΤΡΑΤΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΑΜΙΡΑ
12 ΣΥΓΓΕΛΑΚΗΣ Ι. ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, ΑΜΙΡΑ
13 ΣΥΓΓΕΛΑΚΗΣ Μ. ΜΑΝΩΛΗΣ, ΑΡΒΗ

Απ΄  ότι βλέπετε η εκπροσώπηση των χωριών βελτιώθηκε. Αναμένουμε ακόμα Έμπαρο, Χόνδρο, Κερατόκαμπο, Συκολόγο, Καλάμι.

Διαβάστε το σχόλιο παρακάτω 7.11.19

Δευτέρα 18.11.19

Σας ενημερώνουμε, ότι έχουμε απλοποιήσει τόσο πολύ την διαδικασία των συνεδριάσεων των μελών του ΔΣ, ώστε αν κάποιο μέλος δεν θέλει να μετακινηθεί ποτέ, μπορεί αρκεί να ψηφίζει με απλό τρόπο, με ένα email, ή με ένα sms,  από το σπίτι του, ή από το χωριό του, ή από την Αμερική, ή απ΄ όπου τέλος πάντων βρίσκεται.

Έτσι μπορεί κάλλιστα κάποιος να μην μετακινηθεί ποτέ  κατά την διάρκεια των 3 χρόνων που είναι η κανονική θητεία κάθε εκλεγμένου ΔΣ.

Κυριακή 17.11.19

Παρακαλούμε για την συντόμευση υποβολής υποψηφιοτήτων για το νέο ΔΣ . Υπάρχει μεγάλη δυσκολία να συμπληρωθεί μια λίστα 9 ατόμων τουλάχιστον, για τη διάσωση του ΔΙΑΒΑΤΗ, προς το παρόν και βλέπουμε…

Ίσως βέβαια να είναι γραφτό κάπου εδώ να τερματίσει ο σύλλογος. 

Ίσως εμείς  να νομίζουμε ότι κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε.

Ίσως δεν είμαστε κατάλληλοι.

Ίσως δεν είμαστε οι κατάλληλοι για να φτάσουμε εκεί που δεν μπορούμε κατά την προτροπή του Καζαντζάκη.

Παρασκευή 15.11.19  «Το Πολυτεχνείο ζει για να προστατεύει τη διακίνηση ιδεών και όχι τον φασισμό ιδεών» Kρήτη, Politica 89.8

Ξημέρωνε Σάββατο 17 Νοέμβρη 1973 και ανάμεσα στους φοιτητές που αγωνίστηκαν για την δημοκρατία και την ελευθερία, ήταν και ένας Κρητικός. Ο κ. Γιάννης Νισταζάκης, φοιτητής τότε του τμήματος Τοπογράφων του Πολυτεχνείου και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής, μίλησε στον Politica 89.8 και στον Χρήστο Κώνστα για τα γεγονότα της 17 Νοέμβρη, περιγράφοντας την στιγμή της εισόδου του τανκς ενώ επίσης μίλησε και για το μήνυμα του Πολυτεχνείου σήμερα.
Η αλήθεια για το Πολυτεχνείο
«Ποια αλήθεια;» δήλωσε ο κ. Νισταζάκης. Όπως τόνισε ο ίδιος, ο καθένας έχει τη δική του αλήθεια. «Είναι μια βιωματική σχέση, και στη βιωματική σχέση δεν ζητάς ιστορικότητα. Καμία φορά φτιάχνουμε έναν μύθο ακόμη και αν τα ζήσαμε τα γεγονότα. Ξεκίνησαν να λένε τότε ότι εμείς δημιουργήσαμε το Πολυτεχνείο, δεν το κάναμε όμως. Ήταν μια στάση κάποιων φοιτητών, ξεκινήσαμε πολύ νωρίς να αντιστεκόμαστε στη Χούντα, να δημιουργούμε προϋποθέσεις μιας αντίστασης και μια στιγμή αυτό ξέσπασε. Εμείς προσπαθήσαμε να το διαχειριστούμε, δεν είμαστε μια ηγεσία που κρατούσε όλη αυτή την εξέλιξη».
«Αν με ρωτήσουν τα εγγόνια μου τι έκανα τότε, έχω το θάρρος να πω, πως ήμουν μέσα κι όχι έξω»
«Δεν ξέρω αν είναι μύθος το Πολυτεχνείο, μίλησα όμως σε προσωπικό επίπεδο. Οπωσδήποτε για μένα προσωπικά είναι μεγάλη ηθική αναγνώριση ότι έπαιξα αυτό το ρόλο τότε, και είναι αναγνώριση , όχι για να το υπερηφανεύομαι αλλά όταν με ρωτήσουν τα παιδιά και τα εγγόνια μου «τι έκανες τότε;» θα πω «ήμουν μέσα κι όχι έξω». Ήμασταν γύρω στους 4 με 5 χιλ. μαθητές. Μέχρι τότε είχαν ωριμάσει τα προβλήματα κι είχε συνειδητοποιήσει ο κόσμος ότι η Χούντα έπρεπε να φύγει. Αυτό είχε συνειδητοποιηθεί, ότι έγιναν κάποιες συνελεύσεις εκείνες τις ημέρες, ήταν επειδή αντιμετώπιζαν το πρόβλημα των ελεύθερων εκλογών. Αυτό ήταν το έναυσμα για να ξεκινήσει. Από εκεί και πέρα όλοι οι φοιτητές, οι συνειδητοποιημένοι, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα μας. Τότε μάλιστα διαμαρτυρήθηκαν οι φοιτητές, με την κατάληψη της Νομικής το ’73, στις 13 Νοεμβρίου, εμείς αρχίσαμε να παίρνουμε τα προσωρινά απολυτήρια. Όταν αποβιβαστήκαμε εμείς ακόμη φορούσαμε τα στρατιωτικά. Μπήκαμε στο Πολυτεχνείο και είχε αρχίσει η συγκέντρωση, έγιναν οι γενικές συνελεύσεις όπου μετείχαμε. Ήταν μια ώριμη κατάσταση, κατεβάσαμε σχεδόν όλη την Αθήνα, εκεί συγκλονίστηκε η Χούντα και ταράχτηκε συθέμελα».
«Δεν ήμασταν έτοιμοι να διαχειριστούμε έναν τέτοιο σηκωμό, σηκώσαμε όλη την Ελλάδα»
Για το βράδυ της Παρασκευής, λίγες ώρες πριν την συγκλονιστική στιγμή με το τανκ, μίλησε ο κ. Νισταζάκης, λέγοντας: «Οπωσδήποτε εμείς προβληματιστήκαμε, δεν ήμασταν έτοιμοι να διαχειριστούμε έναν τέτοιο σηκωμό, εγώ δεν είχα κλείσει ακόμη τα 22 και καλούμαστε να διαχειριστούμε ένα τεράστιο βάρος, σηκώσαμε όλη την Ελλάδα. Σταδιακά το συνειδητοποιούσαμε αλλά κάπου αιφνιδιαστήκαμε, μας προβλημάτιζε. Συνεχώς συνεδριάζαμε να δούμε τι θα κάνουμε μετά. Ήταν φανερό πλέον ότι τα πράγματα πήγαιναν γοργά για μια γενική εξέγερση . Τα πράγματα είχαν πλέον εκραγεί. Είχαν φτάσει τα πράγματα σε μια κατάσταση επανάστασης. Θα είμαστε εγωιστές αν πούμε ότι το διαχειριστήκαμε με επάρκεια και εμπειρία κάποιων που ήξεραν τι θέλουν να κάνουν».
«Ήταν φανερό πως ο εγκλωβισμός στο Πολυτεχνείο, ήταν από μόνος του μια παγίδα»
«Προβληματιζόμασταν γιατί ήταν φανερό, πως ο εγκλωβισμός στο Πολυτεχνείο ήταν από μόνος του μια παγίδα. Όμως αυτή τη στιγμή ο κόσμος αγκάλιασε το Πολυτεχνείο και το Προστάτευε, αυτό έπρεπε να εκφραστεί και αυτό μας προβλημάτιζε. Η Χούντα το είδε αυτό και μόλις έφτασε μετά τα μεσάνυχτα πήρε την απόφαση ότι πρέπει να εκκενώσει το κτίριο. Εγώ ήμουν στην αντιπροσωπεία που πήγε να βγει έξω από την πύλη και να διαπραγματευτεί, να μας πουν τι θέλουν. Και τότε αντί να κουβεντιάσει κάποιος μαζί μας, ο πρώτος που βγήκε τον «βούτηξαν» και τον έβαλα στην κλούβα της Αστυνομίας. Οπότε επιστρέψαμε πίσω και περιμέναμε σαν πολιορκημένοι την εξέλιξη. Είμαστε ακριβώς στην πύλη, πίσω από την Mercedes του Πρύτανη και την είχαμε βάλει σαν οχύρωση. Όταν είδαμε το τανκς να γυρίζει την κάνη προς τα πίσω φύγαμε και τότε στην προσπάθεια μας να αποφύγουμε να πέσει η πόρτα πάνω μας ακούσαμε και τις φωνές της κοπέλας που της πλάκωσε τα πόδια η πόρτα».

O κ. Γιάννης Νισταζάκης
Οι πρώτες ώρες μετά την εισβολή
Τις πρώτες ώρες, μετά την εισβολή σύμφωνα με τον κ. Νισταζάκη μπήκαν στο Πολυτεχνείο οι στρατιώτες. «Δεν συμπεριφέρθηκαν πολύ κακά, μας οδήγησαν έξω, είχαν κατεβάσει τα κάγκελα και μας έσπρωχναν προς τα έξω. Από εκεί ξεκινούσε η ιστορία της Αστυνομίας, που προσπάθησε να συλλάβει όσους μπορούσε. Η κατάσταση ήταν σοβαρή. Έχω πει πολλές φορές το επεισόδιο όπου μόλις βγήκαμε είδαμε ότι είχαν έρθει πυκνές δυνάμεις της αστυνομίας και μας περίμεναν. Όταν εγώ απευθύνθηκα στον επικεφαλής του στρατιωτικού τμήματος βγήκε μπροστά με ένα καλάσνικοφ και άνοιξε δρόμο η αστυνομία και περάσαμε. Βέβαια νομίζω ότι τον συνέλαβαν μετά».
Ο συσχετισμός του τότε με το σήμερα
«Πρώτα θα έλεγα ότι εμείς είχαμε κάποια αιτήματα. Δεν ήταν τυχαίες, ούτε άσκοπες οι κινητοποιήσεις. Λέω συχνά στα παιδιά, δεν γίνεται για κάθε ένα θέμα να χάνονται εκπαιδευτικές ώρες επειδή έτσι θέλουν. Η εκπαίδευση είναι μια κατάρτιση, αυτή ήταν η θέση μας, ήμασταν υπέρ της αναβάθμισης της εκπαίδευσης και αυτό διαπερνούσε τους αγώνες μας. Δεν αμφιβάλλω ότι κάποια κρίσιμα θέματα χρειάζονται αντίσταση αλλά δεν είναι η κατάληψη μια καθημερινή μορφή κλεισίματος των σχολείων. Δεν αντιμετωπίζεται με το να είμαστε σε σύγκρουση με τα παιδιά βέβαια. Το μεγάλο ζήτημα που σχετίζεται και με το θέμα της ΑΣΟΕΕ είναι σίγουρα ότι η συντριπτική παράταξη θέλει να καταργήσει οποιοδήποτε έννοια ασύλου. Θέλει να καθορίζει τα της εκπαίδευσης, επειδή από τη φύση της η εκπαίδευση είναι ανατρεπτική θέλει να τη φιμώσει. Απέναντι σε αυτή την αντίληψη εσύ τι άσυλο θέλεις; Το άσυλο είναι για την ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Ανταλλαγή ιδεών ναι αλλά όχι φασισμός και επιβολή κάποιων αντιλήψεων και θεωριών».
Το μήνυμα του κ. Νισταζάκη στους φοιτητές
«Προκλήσεις θα υπάρχουν από την αστυνομία και είναι σκόπιμες. Θα έπρεπε το φοιτητικό κίνημα να μη μασάει σε αυτά. Και θα έπρεπε να απομονώνουν τους λίγους που η μόνη τους προσπάθεια είναι να απομονώσουν το προοδευτικό κίνημα από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις , να είναι κάτω από την μπότα της μειοψηφούσας παράταξης που ευθύνεται για όλα τα εγκλήματα σε αυτό τον τόπο. Το στίγμα του χθες και του σήμερα. Σε αυτά θα πρέπει να ζητήσουμε τη γνώμη του ελληνικού λαού».


ΟΜΙΛΙΑ Κ.Ν.Μ.ΚΑΖΑΜΙΑΚΗ

ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
Πειραιώς 254, δίπλα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών

Κυριακή 17 Νοεμβρίου,ώρα 12.00 μεσημέρι. Είσοδος ελεύθερη

Θέμα ομιλίας: ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ. Το τραγουδιστό ερωτικό ποίημα της Κρήτης

Ο Βιτσέντζος Κορνάρος, ο ποιητής του Ερωτόκριτου, γεννήθηκε το 1553 στην Τραπεζόντα Σητείας και πέθανε το 1614 στο Χάνδακα (Ηράκλειο).
Το 2013-2014 συμπληρώθηκαν 400 χρόνια από το θάνατό του και σε πολλά μέρη στην Ελλάδα, κυρίως στην Κρήτη, πραγματοποιήθηκαν τιμητικές εκδηλώσεις και ομιλίες.
Ο Κορνάρος έζησε στα χρόνια της περίφημης Κρητικής Αναγέννησης και μάλιστα πέθανε την ίδια χρονιά, το 1614, με τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο.

Ποια ήταν η εποχή που έγραψε ο Κορνάρος τον Ερωτόκριτο;
Ο Ερωτόκριτος γράφτηκε από τον Κορνάρο στο διάστημα 1600- 1610.
Στο ίδιο αυτό διάστημα ο Θεοτοκόπουλος ζωγράφιζε τα τελευταία του έργα στο Τολέδο.
-Το 1604 ο αστρονόμος Γιόχαν Κέπλερ ανακαλύπτει τον υπερκαινοφανή αστέρα 1604 (Kepler`s Supernova) στον αστερισμό του Οφιούχου.
-Το 1605 ο Θερβάντες δημοσιεύει τον Δον Κιχώτη (α΄ μέρος).
-Το 1606 ο Σαίξπηρ ανεβάζει τον Βασιλιά Ληρ.
-Το 1610 ο Γαλιλαίος ανακαλύπτει τους τέσσερις μεγαλύτερους δορυφόρους του Δία (Γανυμήδη, Καλλιστώ, Ιώ, Ευρώπη).
-Στο ίδιο αυτό διάστημα ο Κλαούντιο Μοντεβέρντι (1567-1643) συνθέτει υπέροχες μουσικές και όπερες. Συνέθεσε μια από τις πρώτες όπερες, τον Ορφέα, στην ιστορία της μουσικής.

Στη σημερινή Κρήτη είναι ακόμα ζωντανή η παράδοση του Ερωτόκριτου.
Υπάρχουν πολλοί ακόμη, που γνωρίζουν απ` έξω, μεγάλα τμήματα ή ολόκληρο το έργο.
Στα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια, στην Κρήτη, η απαγγελία του Ερωτόκριτου και το τραγούδι, με ή χωρίς λύρα, ήταν μέρος της καθημερινότητας μας.
Κάθε Έλληνας, αλλά και κάθε άνθρωπος, όταν ακούει τα τραγούδια του Ερωτόκριτου κατακλύζεται από ευχάριστα συναισθήματα για το βάθος και την ποιότητα του ελληνικού μουσικού και ποιητικού πολιτισμού.

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣΕΜΜΕΤΡΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ με 10012 στίχους.
Το υπέροχο τραγουδιστό παραμύθι της Κρήτης.


ήτονε δεκοχτώ χρονώ, μα `χε γερόντου γνώση
οι λόγοι του ήτονε θροφή κι` η ερμηνειά του γνώση,
και τ` όνομα του νιούτσικου Ρωτόκριτο ελέγα
ήτονε τσ` αρετής πηγή και τα` αρχοντιάς η φλέγα.
Κι` όλες τσι χάρες π` Ουρανοί και τα` Αστρη εγεννήσα,

μ` όλες τον εμοιράνασι, μ` όλες τον εστολίσα.

Ήπαιρνε το λαγούτο του κι` εσιγανοπορπάτει
Κι` εκτύπα το γλυκιά- γλυκιά ανάδια στο παλάτι.
Ήτον η χέρα ζάχαρη, φωνή χε σαν αηδόνι
Κάθε καρδιά να του γροικά κλαίγει κι` αναδακρυώνει.
Ήλεγε κι αναθίβανε τση ερωτιάς τα πάθη

Και πως σ` αγάπη εμπέρδεψε κ` εψύγη κ` εμαράθη.

ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ είν` ο ποιητής και στη γενιά ΚΟΡΝΑΡΟΣ
Που να βρεθεί ακριμάτιστος, σα θα τον πάρη ο Χάρος.
Στη Στείαν εγεννήθηκε, στην Στείαν ενεθράφη,
Εκεί καμε και κόπιασε ετούτα που σας γράφει.
Στο Κάστρο επαντρεύτηκε σαν ορμηνεύγει η φύση,
Το τέλος έχει να γενεί όπου ο Θεός ορίση.

Κ.Ν.Μ.ΚΑΖΑΜΙΑΚΗΣ  Αρχιτέκτων, Ιστορικός Αρχιτεκτονικής, Ιστορικός Τέχνης

Πέμπτη 14.11.19

Παρασκευή 8.11.19 Η χορευτική ομάδα του ΔΙΑΒΑΤΗ (Σύλλογος Δήμου Βιάννου στην Αττική) στην πλατεία της Άνω Βιάννου:

Πέμπτη 7.11.19

Συμμετοχή και Ευθύνη
Οι εκλογές του Διαβάτη έχουν οριστεί για τις 24 Νοέμβρη. Για άλλη μια φορά τίθεται ζήτημα επιβίωσης του Συλλόγου των Βιαννιτών της Αττικής, καθώς το πρόβλημα δεν είναι στενά αριθμητικό, αλλά θέμα ανανέωσης, ενίσχυσης και αποδοχής των αρχών του Διαβάτη.

Το απερχόμενο Διοικητικό Συμβούλιο δεν έχει νέες υποψηφιότητες και υπάρχει απροθυμία ή εύλογη δυσκολία από όσους έχει γίνει κάποια προσέγγιση. Ο χρόνος, η απόσταση, οι δουλειές, τα θέματα υγείας είναι οι συνήθεις δικαιολογίες ή αιτίες μη αποδοχής μιας πρότασης για το Δ.Σ.

Ας μη γελιόμαστε, υπάρχουν στιγμές που ο καθένας μας πρέπει να μετρηθεί με την ιστορία και το αίσθημα ευθύνης του. Δεν μπορούμε για πάντα να περιμένουμε από τους άλλους να κάνουν αυτό που δεν αποφασίζουμε εμείς να κάνουμε. Ποιος μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα: «να αναστείλει τη λειτουργία του ο ιστορικός Σύλλογος; να υπαχθεί σε καθεστώς Πρωτοδικείου τη στιγμή μάλιστα που έχει νέα ιδιόκτητα γραφεία και οικονομική αυτονομία; να σβήσει η φωνή της επαρχίας Βιάννου στην Αθήνα μετά από δεκαετίες;» Ως κρητικοί και υπεύθυνοι άνθρωποι πρέπει να απαντήσουμε με τη συμμετοχή μας και όχι με λόγια σε αυτά τα ερωτήματα.

Τα μέλη του υπάρχοντος Δ.Σ. του Διαβάτη θα είμαστε παρόντα, κυρίως ο πρόεδρος Γιώργος Διακάκης που είχε το βάρος των ευθυνών του Διαβάτη. Η κόπωση είναι αναπόφευκτη. Οι εκλογές πρέπει να γίνουν η αρχή για μια γενναία ανανέωση των μελών και του προέδρου, που είναι αποφασισμένος να σταθεί δίπλα σε κάθε νέα προσπάθεια. Δεν μπορεί να προχωρήσει ο Σύλλογος με τα ίδια προβλήματα, με φθορά και αδιαφορία. Χρειάζεται υπέρβαση, υπευθυνότητα και ενεργή παρουσία για να κρατήσουμε τις ρίζες μας!

Τετάρτη 6.11.19 Από σήμερα μπαίνουμε στην τροχιά των εκλογών της 24ης Νοεμβρίου για την εκλογή νέου ΔΣ του ΔΙΑΒΑΤΗ.

Θα σας το θυμίζουμε συχνά, αλλά περιμένουμε και την δική σας αυτόβουλη ενεργοποίηση και ειδικά για την συμπλήρωση του 9μελούς ΔΣ.

Τρίτη 5.11.19 Από Ν.Γ. Αν τυχόν αισθάνεστε δυστυχής . . . 

‘Ενας πατέρας μπαίνει στο δωμάτιο της κόρης του.
Εκείνη λείπει, αλλά υπάρχει ένα γράμμα πάνω στο κρεβάτι της. Αρχίζει να σκέφτεται τα χειρότερα και με τρεμάμενα χέρια ανοίγει το γράμμα και διαβάζει:

Αγαπημένε μου μπαμπά, λυπάμαι πολύ που βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση, να σου πω, πως έφυγα μαζί με το καινούριο μου αγόρι. Βρήκα επιτέλους την αληθινή αγάπη!…
Αχ, να μπορούσες μόνο να τον έβλεπες! Είναι τόσο όμορφος με τα τατουάζ και τα σκουλαρίκια, και τόσο αγέρωχος πάνω στη μεγάλη και γρήγορη μηχανή του!
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό… Επιτέλους είμαι έγκυος! Ο Αμπντούλ λέει, ότι θα είμαστε μια χαρά στο τροχόσπιτό του καταμεσής στο δάσος και θέλει να κάνουμε πολλά παιδιά. Αυτό βέβαια είναι και το δικό μου όνειρο!…
Ανακάλυψα επίσης, πως η μαριχουάνα δεν κάνει κακό. Γι’ αυτό αποφασίσαμε, να την καλλιεργούμε για εμάς και για τους φίλους μας, όταν θα ξεμένουμε από κοκαΐνη και “έκσταση”.
Εν τω μεταξύ, ελπίζω η επιστήμη να βρει σύντομα τη θεραπεία για το AIDS, ώστε να μπορέσει ο Αμπντούλ μου, να γίνει καλά!
Το αξίζει άλλωστε!…
Μπαμπάκα μου, δε θέλω να ανησυχείς για μένα.
Είμαι πια 15 ετών και ξέρω, να φροντίζω τον εαυτό μου. Κι έπειτα, ο καλός μου Αμπντούλ είναι τόσο δυνατός με τη σοφία και την πείρα των 47 χρόνων του. Με καθοδηγεί και με συμβουλεύει με τον καλύτερο τρόπο για όλες τις επιλογές μου, όπως για την επιλογή μου, να ασπαστώ τον Ισλαμισμό…
Ελπίζω να έρθω να σε βρω, έτσι θα σου δοθεί η ευκαιρία να γνωρίσεις και τα εγγονάκια σου ! ! !
Το λατρεμένο σου κοριτσάκι

Υ.Γ.: Πλάκα σου κάνω, μπαμπά μου!.. Ηρέμησε, coolare!…
Είμαι στη Μαρία. Απλώς ήθελα να σου πω, πως στη ζωή υπάρχουν πολύ χειρότερα πράγματα από τους βαθμούς του τριμήνου, που θα βρεις στο κομοδίνο σου!…

Να θυμάστε πάντοτε, για να παίρνετε θάρρος: Σε οποιαδήποτε κακή κατάσταση υπάρχει πάντα κάποια άλλη πολύ χειρότερη…

Δευτέρα 29.10.19  Από πόπη κονδυλάκη

Σιγά-σιγά η γενιά του 30 μας φεύγει από τη ζωή, φεύγει από κοντά μας.
Η γενιά που δοκιμάστηκε από πόλεμο, από κατοχή, από εμφύλιο από δικτατορία.
Τρεις φίλοι, τρεις αγαπημένοι συμμαθητές, τρεις ωραίοι καθ΄ όλα άνθρωποι, έχουν φύγει.
Από αριστερά Γρηγόρης Κονδυλάκης από τον Άγιο Βασίλειο, Νίκος Κονδυλακης από την Άνω Βιάννο και Μανώλης Τσαγκουρνής επίσης από την Άνω Βιάννο.
Πρόσφατα αποχαιρετήσαμε το Μανώλη Τσαγκουρνή, το μικρό Μανώλη όπως τον λέγαμε, τον επί χρόνια σπουδαίο γιατρό ακτινολόγο στην Αθήνα και τελευταία στην αγαπημένη του Βιάννο, συνταξιούχο.
Ένας άνθρωπος πέρα για πέρα αληθινός.
Η φωτογραφία αφιερώνεται στη μνήμη του.
Καλό σου ταξίδι Μανώλη, καλή συνάντηση με τους φίλους σου…

Σάββατο 26.10.19 Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Καζαντζάκης

Σαν σήμερα το 1957 έφυγε από τη ζωή ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους του πνεύματος που άφησε μεγάλη παρακαταθήκη στον ελληνικό και παγκόσμιο πολιτισμό.
Ο Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε το 1883, στην τουρκοκρατούμενη τότε Κρήτη που μαχόταν για την ελευθερία. Ο πατέρας του, θέλοντας να εμφυσήσει στο γιο του την αξία της ελευθερίας, στις άγριες σφαγές που έγιναν στην Κρήτη το 1889 τον πήγε στην Πλατεία με τα λιοντάρια και τον έβαλε να προσκυνήσει τα παγωμένα πόδια των κρεμασμένων στον πλάτανο από τους Τούρκους.
«Όταν άρχισα να γράφω τον «Καπετάν Μιχάλη», ο κρυφός σκοπός μου ήταν τούτος: να σώσω ντύνοντάς το με λέξες, τ’ όραμα του κόσμου, όπως το δημιούργησαν τα παιδικά μου μάτια. Kι όταν λέω τ’ όραμα του κόσμου, θέλω να πω, τ’ όραμα της Κρήτης […] τα παιδιά της Κρήτης ανάπνεαν έναν αέρα τραγικό στα ηρωικά και μαρτυρικά χρόνια του Καπετάν Μιχάλη, όταν οι Τούρκοι πατούσαν ακόμα τα χώματά μας και συνάμα άρχισαν ν’ ακούγουνται να ζυγώνουν τα αιματωμένα φτερά της Ελευτερίας» αναφέρει ο συγγραφέας στον Πρόλογο του έργου »Καπετάν-Μιχάλης».
Αυτό το σοκαριστικό βίωμα έμεινε ανεξίτηλο στη μνήμη του Καζαντζάκη, που στην μετέπειτα πορεία του τροφοδότησε το έργο του με τις αξίες της εσωτερικής ελευθερίας και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, την κοινωνική δικαιοσύνη και την τόλμη.
Στην «Αναφορά στον Γκρέκο» δίνει μια επιγραμματική σύνοψη της αντίληψής του για τον κόσμο και τη ζωή:
«Η ζωή μου η προσωπική, για μένα μονάχα έχει κάποια, πολύ σχετική αξία, για κανέναν άλλον η μόνη αξία που της αναγνωρίζω, είναι ετούτη: ο αγώνας της ν’ ανέβει από σκαλοπάτι σε σκαλοπάτι και να φτάσει όσο πιο υψηλά μπορούσαν να την πάνε η δύναμη της και το πείσμα–στην κορυφή, που αυθαίρετα ονομάτισα Κρητική Ματιά […] Θα βρεις λοιπόν αναγνώστη, στις σελίδες ετούτες την κόκκινη γραμμή, καμωμένη από στάλες αίμα μου, που σημαδεύει την πορεία μου ανάμεσα στους ανθρώπους, στα πάθη και στις ιδέες. Κάθε άνθρωπος άξιος να λέγεται γιος του ανθρώπου σηκώνει το σταυρό και ανεβαίνει το Γολγοθά του. Τέσσερα στάθηκαν τ’ αποφασιστικά σκαλοπάτια στο ανηφόρισμά μου, και το καθένα φέρνει ένα ιερό όνομα: Χριστός, Βούδας, Λένιν, Οδυσσέας. Αυτή την αιματηρή πορεία μου…μάχομαι στο οδοιπορικό μου ετούτο να σημαδέψω… Αλάκερη η ψυχή μου μια κραυγή κι όλο μου το έργο, το σχόλιο στην Κραυγή αυτή».
Ο πατέρας του τον προόριζε για δικηγόρο και όχι για συγγραφέα ή δημοσιογράφο. Έτσι το 1906 πήρε με άριστα το πτυχίο του από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, το οποίο έφερε και την υπογραφή τού Κωστή Παλαμά ως Γενικού Γραμματέως τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1907 κάνοντας μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι στη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία έρχεται σε επαφή με τον καθηγητή Ερρίκο Μπερξόν, ο οποίος τον επηρέασε βαθύτατα στη διαμόρφωση της δικής του φιλοσοφίας.
Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1906 γράφοντας δοκίμια, ωστόσο στην μετέπειτα πορεία του ασχολήθηκε με όλα τα είδη του λόγου, ποίηση όπως η Οδύσσεια, μυθιστορήματα όπως «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» θεατρικά έργα και τραγωδίες όπως «Προμηθέας Πυρφόρος», φιλοσοφία όπως «Ασκητική» και «Συμπόσιον», μεταφράσεις όπως «Η Θεία Κωμωδία» τού Δάντη, έγραψε ταξιδιωτικά έργα και διασκεύασε μεγάλο αριθμό παιδικών βιβλίων. Έτσι άφησε πίσω του πλούσιο και σημαντικό έργο που συνέβαλε στην αναγνώρισή του διεθνώς.
Αναμείχθηκε και στα κοινά, όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον διόρισε Γεν. Διευθυντή του Υπουργείου Περιθάλψεως και τον έστειλε στον Καύκασο το 1919, προκειμένου να συνδράμει στον επαναπατρισμό των εκεί Ελλήνων Ποντίων, που υπέφεραν μετά την επικράτηση του κομμουνισμού από το 1917 στη Ρωσία. Τότε μετέφερε, μέσα σε τεράστιες δυσκολίες, 150.000 Έλληνες και τους εγκατέστησε στη Μακεδονία και στη Θράκη. Μαζί του πήρε και τον Γιώργη Ζορμπά, τον μυθιστορηματικό «Αλέξη Ζορμπά».
«Κατάλαβα πως ο Ζορμπάς ετούτος είναι ο άνθρωπος που τόσον καιρό τον ζητούσα και δεν τον έβρισκα· μια ζωντανή καρδιά, ένα ζεστό λαρύγγι, μια ακατέργαστη μεγάλη ψυχή, που ακόμα δεν αφαλοκόπηκε από τη μάνα της, τη Γης. Τί θα πει τέχνη, έρωτας της ομορφιάς, αγνότητα, πάθος – ο εργάτης ετούτος μου το ξεδιάλυνε με τα πιο απλά ανθρώπινα λόγια» όπως αναφέρει στο έργο «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά».
Από τις 26 Νοεμβρίου 1945 μέχρι τις 11 Ιανουαρίου 1946 διετέλεσε Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη. Επίσης, υπήρξε Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων. Το 1947-1948 διετέλεσε Τμηματάρχης της ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι, από όπου και παραιτήθηκε, προκειμένου να μπορέσει απερίσπαστος να επιδοθεί στην «αγνή και αφιλόκερδη πνευματική δουλειά», όπως είπε ο ίδιος.
Έκανε δύο γάμους, με τη Γαλάτεια Αλεξίου, έρωτας των νεανικών του χρόνων, που δυστυχώς κατέληξε σε διαζύγιο. Παντρεύτηκε όμως και δεύτερη φορά την Ελένη Σαμίου με την οποία έζησε μια ευτυχισμένη ζωή που του πρόσφερε τις κατάλληλες συνθήκες για να γίνει παραγωγικός.
Πηγή έμπνευσής του ήταν τα ταξίδια. Ο ίδιος ταξίδεψε όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο, φτάνοντας από τη Μέση Ανατολή ως τη Σιβηρία. Με την Κύπρο συνδέθηκε πολύ και τάχθηκε σταθερά υπέρ των αγώνων της για ελευθερία.
Κατά το ταξίδι τής επιστροφής του από την Ιαπωνία και την Κίνα, εισήχθη στην Πανεπιστημιακή Κλινική τού Φράιμπουργκ της Γερμανίας, όπου πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1957, στις 10:20 το βράδυ. Νεκρός μεταφέρθηκε στην Αθήνα και μετά στην Κρήτη.
Τον τάφο του έχει σφραγίσει κατά τρόπο επιγραμματικό και απλό, ένα επιτύμβιο με φράσεις από την «Ασκητική».
«Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λεύτερος», δηλαδή όλες οι μορφές ελευθερίας με τη μεταφυσική έννοια του όρου ανάγονται σε μια, στην απουσία φόβου και ελπίδας. Η ελευθερία ήταν το κεντρικό φιλοσοφικό πρόβλημα και το υψηλότερο αγώνισμα της ψυχής του.
in.gr

Πέμπτη 24.10.19 «Περί Ωραίου» Ο Κ. Καζαμιάκης συνομιλεί με τον Θ. Δρίτσα κα.

Ενδιαφέρουσα συζήτηση, προσέξτε στο 23min ν΄ ακούσετε μουσική από αρχαία λύρα!!!

Σάββατο 19.10.19  ΞΕΠΡΟΒΟΔΙΣΜΑ ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ ΤΖΑΓΚΟΥΡΝΗ
Αγαπητέ Μανόλη
Σήμερα δεν θα μ’ αισθανθείς σαν άλλοτε λαλίστατο.
Σήμερα βρίσκομαι εδώ,
για να σου πω έναν απλό,
χαιρετισμό: τον ύστατο.
Σκοπό δεν έχω, εδώ να πω, τα υπέρ και τα κατά σου,
άλλωστε, όλοι ξέρουνε τα προτερήματα σου!
μα πιο πολύ τα ξέρω εγώ, που έζησα κοντά σου
Άλλη αιτία μ’ έφερε και στέκω εδώ μπροστά σου.
Σήμερα θέλω για στερνή φορά, να σου μιλήσω,
με λίγα λόγια φιλικά να σε ξεπροβοδίσω.
Κάποια παλιά βιώματα κοινά θα σου θυμίσω:
Συνοδοιπόροι φύγαμε κάποτε απ’ τη Βιάννο,
ήμαστε φίλοι αδερφικοί και κάτι παραπάνω:
Σύντεκνοι και συμμαθητές και φίλοι και κουμπάροι
και πρόθυμα σηκώναμε ο (γ)εις τ’ αλλού τα βάρη,
Ο ένας, απ’ τον άλλο μας είχε πολλά να πάρει.
Αν και καθένας χάραξε τη σταδιοδρομία του
και την πραγματοποίησε με την αυτονομία του
μα, με πολλές παράλληλες διαδρομές συνάμα,
όπου εναλλασσότανε το γέλιο με το κλάμα.
Κι αυτό, γιατί τα πράγματα δεν ήταν πάντα ρόδινα,
υπήρξαν και δυσάρεστα, υπήρξαν και επώδυνα.
Οι πιο σημαδιακοί σταθμοί στη συνοδοιπορία:
ήταν μια δύσκολη αρχή,
ο πόλεμος, η κατοχή
και η δικτατορία.
Παρόλα αυτά δεν χάσαμε καμία ευκαιρία,
να δίνουμε ευχάριστη τροπή στην ιστορία.
Ιδίως, τα Χριστούγεννα Μανόλη στη γιορτή σου,
οι φίλοι μαζευόμασταν στο σπίτι σου μαζί σου.
Κι όπως θυμάμαι, πάντοτε, εκτός απ’ όλα τ’ άλλα,
η Αγγελικούλα σέρβιρε και του πουλιού το γάλα!
Παρότι μαζευότανε λογιών-λογιών ανθρώποι,
πάντοτε το Βιαννίτικο γινόταν γλεντοκόπι.
Γιατί, σ’ αυτό ενώνονταν οι χωριστές μας στράτες
και συνδιασκεδάζαμε Βιαννίτες και Μανιάτες.
Αφού, ως γνωστόν, ο γάμο σας ως εκ Θεού φιρμάνι,
είχε ενώσει αρμονικά την Κρήτη με τη Μάνη!!!
Πολλές φορές κομπλεξικός αισθάνθηκα μαζί σου,
γι αυτό, ποτέ δεν τόλμησα να παραβγώ μαζί σου.
Μα όμως έπαιρνα πολλά, απ’ την υπεροχή σου.
Έδωσες στην Ιατρική και μπήκες με την πρώτη,
με δίχως φροντιστήριο,
έχοντας εφαλτήριο
την αυτοδημιούργητη πνευματική σου νιότη!
Και τώρα στα γεράματα, σε θαύμαζα ακόμη,
με την ακαταμάχητη πνευματική σου ρώμη.
Ήσουν καθ’ όλα άριστος,
στη συμπεριφορά σου
στις συντροφιές ευχάριστος,
όλοι επιζητούσανε γι αυτό τη συντροφιά σου.
Αληθινά πολύπλευρη ήταν η αριστεία σου,
άριστος και στα σοβαρά, άριστος και στ’ αστεία σου.
Ήσουν ολιγομίλητος αντίθετα με μένα,
πάντα τα λόγια σου ήτανε λίγα και μετρημένα.
Και, όπως έλεγες συχνά
και το εφάρμοζες πιστά,
είναι καλιά τ’ αμίλητα, παρά τα μιλημένα!!!

Στον ουρανό, που ανέβηκε σήμερα η ψυχούλα σου,
πρέπει να νιώθει όμορφα, με την Αγγελικούλα σου!
Όπου. την υποδέχτηκε μαζί με τους γονείς σου
και προ-αποβιώσαντες φίλους και συγγενείς σου.
Αγαπητά σου πρόσωπα θα σε καλωσορίσουν,
τους όρους διαβίωσης εκεί θα σου γνωρίσουν
και στην αιώνια ζωή, θα σε καθοδηγήσουν.
Για μένα, μια πεποίθηση επικρατεί εντός μου,
πως τώρα είσαι μέτοικος ενός αγνώστου κόσμου.
Πρέπει να έχεις κατά νου, αξέχαστε Μανόλη,
εκεί, αργά ή γρήγορα, θα μετοικήσουμε όλοι.
Για όλους είναι σίγουρη τέτοια μετοικεσία,
κανένας σε αυτή τη γη, δεν έχει αθανασία.
Και όλοι μας ελπίζουμε σαν άνθρωπος δικός μας,
στον κόσμο αυτόν τον άγνωστο, να γίνεις ξεναγός μας!
Αθήνα 12 Οκτωβρίου 2019  Γιώργος Κοκολάκης

Πέμπτη 17.10.19

  • Ευχαριστήριο: Σ΄ όλους που συνέδραμαν στα εγκαίνια της νέας αίθουσας στις 6 Οκτωβρίου
  •     Τον εφημέριο του Ι.Ν. Αγίου Κωνσταντίνου
  •     Τον Σωτήρη Δογάνη με τη Μικτή Πολυφωνική Χορωδία του ΜΕΛΩΔΟΙ Γλυφάδας
  •     Την Άννα Μπιθικώτση
  •     Τον Μάνο Πανακάκη με το Χορευτικό του ΔΙΑΒΑΤΗ
  •     Τον Χρήστο Τσιαμούλη
  •     Τον Αριστομένη Συγγελάκη
  •     Τους δύο Άγγελους Παπαματθαίου
  •     Όλους εσάς που μας τιμήσατε με την παρουσία σας
  • Ενημέρωση: Προετοιμαζόμαστε για εκλογές την Κυριακή  24 Νοεμβρίου. Αν κάποιος από το τωρινό ΔΣ κωλύεται εκείνη τη ημέρα να μας ειδοποιήσει έγκαιρα.
  • Μάθημα Κοσμολογίας – Αστροφυσικής: Η θέση των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος και η απόσταση τους σε χρόνους φωτός από τη γη.

Δευτέρα 14.10.19  Διαβάστε τις Κρητικές Αθιβολές:  107 ΦΥΛΛΟ 

Σάββατο 12.10.19 «Υποκλιθείτε στη Μεγάλη Ελλάδα»: Η ιταλική ομάδα με τους τιφόζι που τραγουδούν… ελληνικά

Αν για κάτι είναι περισσότερο γνωστοί στην Ιταλία, οι οπαδοί της είναι για τη περηφάνια που τρέφουν στην αρχαιοελληνική καταγωγή τους.

Στη φετινή Σούπερ Λιγκ Πανιώνιος, Λαμία, Ατρόμητος, Ξάνθη και Βόλος κόβουν αθροιστικά περίπου 7.500 εισιτήρια.

Τόσα περίπου πουλάει μόνη της μια ιταλική ομάδα της Serie B που φιλοδοξεί φέτος να ανέβει για δεύτερη φορά στην ιστορία της στη μεγάλη κατηγορία του Calcio. Ο λόγος βέβαια που μας απασχολεί δεν είναι οι αγωνιστικοί στόχοι της, αλλά η ελληνική «καταγωγή» της και η διαφήμιση αυτής από τους οπαδούς της σε κάθε εντός έδρας αγώνα.
Ένας Έλληνας ταξιδιώτης δεν θα ήταν πιθανότατα σε κανένα «πετάλο» ξένης ποδοσφαιρικής ομάδας πιο καλοδεχούμενος απ’ ότι σε αυτό της Κροτόνε. Ο σύλλογος της Καλαβρίας εδρεύει στην ομώνυμη πόλη, που εντάσσεται στο σύνολο της επικράτειας των διάφορων αρχαίων ελληνικών αποικιών στη Σικελία και τη νότια Ιταλία. Το Κροτόνε είναι μάλιστα μία πόλη – ορόσημο της περίφημης Μεγάλης Ελλάδας, καθώς εκεί εγκαταστάθηκε και ίδρυσε τη σχολή του ο Πυθαγόρας στα 530 π.Χ. Το παρατσούκλι της FC Crotone είναι άλλωστε «Pitagorici», προς τιμήν του σπουδαίου Έλληνας φιλόσοφου και μαθηματικού!

Το Κροτόνε βρίσκεται στη βάση της ιταλικής μπότας και ιδρύθηκε περίπου στα 710 π.Χ. από Αχαιούς μετανάστες. Είναι χτισμένη στο Ιόνιο Πέλαγος, στις εκβολές του ποταμού Αισάρου, και το αρχικό όνομα της ήταν Κρότωνας. Κατά τον Μεσαίωνα ήταν γνωστή ως Cotrone, μέχρι το 1928 όταν άλλαξε και πήρε το σημερινό όνομα. Το 1994 έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας του Κροτόνε και σύμφωνα με την απογραφή του Ιουλίου 2007, ο πληθυσμός της ήταν 61.000 κάτοικοι.
Αν για κάτι είναι περισσότεροι γνωστοί στην Ιταλία οι οπαδοί της Κροτόνε είναι για την… περηφάνια που τρέφουν στην αρχαιοελληνική καταγωγή τους. Η αναφορά «Magna Grecia» (Μεγάλη Ελλάδα) είναι το σήμα – κατατεθέν των τιφόζι, είτε αποτυπωμένη σε πανό και σημαίες, είτε… τραγουδισμένη από τα χείλη τους.

Τα δύο συνθήματα που δονούν το γήπεδο «Ezio Scida» είναι το «Salutate la magna Grecia» («Υποκλιθείτε στη Μεγάλη Ελλάδα») και το «Noi siamo la Magna Grecia» («Είμαστε η Μεγάλη Ελλάδα»)!
Σε κάθε εντός έδρας αγώνα υπάρχει ένα τεράστιο πανό, που προσδιορίζει με καμάρι τον Κρότωνα (και όχι το νεοτεριστικό Κροτόνε) ως «πρωτεύουσα της Μεγάλης Ελλάδας», απεικονίζοντας την πόλη στο χάρτη του ιταλικού νότου. Η επιγραφή KROTON, πάνω από το πανό, είναι δημιούργημα του coreo των οπαδών, που σπάνε με το λευκό τα χρώματα της ομάδας, το μπλε και το κόκκινο.

Ένα κανονικό τελετουργικό δηλαδή – επίκληση στις ρίζες, που περιλαμβάνει σημαίες με αρχαιοελληνικές περικεφαλαίες και λάβαρα με την αναφορά Magna Graecia και περίβλημα τον μαίανδρο.

Τη σεζόν 2016-17 η Κροτόνε έπαιξε για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Serie Α, πετυχαίνοντας ένα μικρό θαύμα αφού ο στόχος με τον οποίο είχε ξεκινήσει το πρωτάθλημα ήταν η παραμονή. Η πόλη είναι από τις πιο φτωχές του ιταλικού νότου και το μπάτζετ εξαιρετικά περιορισμένο.
Ο σύλλογος ωστόσο διαθέτει τα τελευταία χρόνια εξαιρετικό φυτώριο, μετά τη συνένωση των δύο ποδοσφαιρικών Ακαδημιών που λειτουργούσαν υπό την αιγίδα του και τον τροφοδοτούσαν. Η Magna Graecia και η Virtus Crotone έγιναν ένα, υπό την ονομασία Real Kroton (εμφανής και εδώ η προτίμηση στην ελληνική έναντι της λατινικής ονομασίας), που εκπαιδεύει περισσότερα από 250 παιδιά, από πέντε έως 17 ετών.

Οι οπαδοί της Κροτόνε έδωσαν το δικό τους χρώμα στη Serie A τη διετία 2016-18 που ο σύλλογος σουλάτσαρε στα σαλόνια. To Μάη του 2018 υποβιβάστηκε χάνοντας από τη Νάπολι στο τελευταίο ματς.
Φέτος όμως βρίσκεται στη δεύτερη θέση ύστερα από εφτά αγωνιστικές και το όνειρο των οπαδών της δεν είναι άλλο από το να διαφημιστεί ξανά η Μεγάλη Ελλάδα στα σαλόνια του ιταλικού ποδοσφαίρου.

Παρασκευή 11.10.19 Την ημέρα των εγκαινίων μας τίμησε με την παρουσία του ο Χρήστος Τσιαμούλης. Για ανεξήγητους λόγους δεν αντιληφθήκαμε την παρουσία του, για να τον αναγγείλουμε και να τον τιμήσουμε. Κάναμε λάθος και του ζητούμε συγνώμη. Σε αντιστάθμισμα παραθέτουμε ένα σύντομο βιογραφικό ώστε να τον γνωρίσουν καλύτερα και οι φίλοι μας:

Γεννήθηκε το 1961 στην Αθήνα. Οι βασικές του μουσικές σπουδές έγιναν στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών (κιθάρα και θεωρία). Αργότερα ασχολήθηκε με την παραδοσιακή μουσική και όργανα. Σπούδασε επίσης Βυζαντινή Μουσική.
Το 1985 ίδρυσε μαζί με άλλους το συγκρότημα παραδοσιακής μουσικής Δυνάμεις του Αιγαίου. Έχει συνεργαστεί με πολλούς γνωστούς συνθέτες παραδοσιακής και έντεχνης μουσικής, όπως Σ. Καρά, Μ. Χατζιδάκι, Δ. Σαββόπουλο, Γ. Μαρκόπουλο, Ν. Μαμαγκάκη, Γ. Χατζηνάσιο, Γ. Σταυριανό, Χρ. Αηδονίδη, Δ. Σαμίου, Ν. Σαραγούδα, Μαριώ, Σαββίνα Γιαννάτου, N. Κυπουργό, Αλ. Ιωαννίδη και άλλους.
Σε συνεργασία με τον Π. Ερευνίδη εξέδωσε το βιβλίο και τη συλλογή μουσικής Ρωμιοί συνθέτες της Πόλης. Διδάσκει στο Ωδείο Αθηνών και στο τμήμα Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου στην Αθήνα.

Πέμπτη 10.10.19  Αφιέρωμα στην ιστορία της Διώρυγας Κορίνθου, από την αρχαιότητα έως την κατασκευή της με τη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

Δευτέρα 7.10.19 Photo από  Αγιασμό, Εγκαίνια 

Πέμπτη 3.10.19 Μην αμελήσετε την ερχόμενη Κυριακή 6 Οκτωβρίου:
– Το Μνημόσυνο των πεσόντων στις 10:00πμ στον Ι. Ν. του Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας


– Και αμέσως μετά ο Αγιασμός και τα Εγκαίνια των νέων γραφείων μας, στην οδό Πατησίων 4 και Πανεπιστημίου, 5ος όροφος, στις 12:00, στη νέα έδρα του συλλόγου φυσικά. Με χαρά θα υποδεχθούμε όλους τους φίλους και όλα τα μέλη να τους τρατάρουμε μια ρακή!


– Στις 5 αφίσες των 2 εκδηλώσεων θα πληροφορηθείτε για τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες

Τετάρτη 2.10.19 Ευπαλίνειο όρυγμα

Τα Μαθηματικά υδρεύουν τη Σάμο Ευπαλίνειο όρυγμα – ίσως το σπουδαιότερο μηχανικό έργο των Αρχαίων Ελλήνων! (Βίντεο) Το βίντεο είναι αφιερωμένο στο Ευπαλίνειο όρυγμα, μια σήραγγα 1.036 μέτρων κοντά στο Πυθαγόρειο της Σάμου, η οποία κατασκευάστηκε έπειτα από εντολή του τυράννου Πολυκράτη τον 6ο αιώνα π.Χ. με σκοπό να μεταφερθεί νερό από την πηγή που βρισκόταν πίσω από το βουνό στην πρωτεύουσα της Σάμου. Το υδραγωγείο λειτουργούσε στο νησί για περίπου 1.000 χρόνια.
Ευπαλίνειο όρυγμα ίσως το σπουδαιότερο μηχανικό έργο των Αρχαίων Ελλήνων
«Τα μαθηματικά φέρνουν κοντά το νερό στη Σάμο» είναι ο τίτλος της εικονοκινητικής ταινίας που δημιούργησαν οι Θ.Π Τάσιος, ο Ν. Μήκας και ο Γ. Πολύζος της Εταιρείας Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας (ΕΜΑΕΤ) που χρηματοδοτήθηκε από τον Σύνδεσμο Τεχνικών Εταιριών Ανωτέρων Τάξεων (ΣΤΕΑΤ).
Ευπαλίνειο όρυγμα ισως το σπουδαιότερο μηχανικό έργο των Αρχαίων Ελλήνων
1. Αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει αιώνες μετά την κατασκευή του είναι το γεγονός ότι η σήραγγα διανοίχτηκε από τα 2 άκρα της συγχρόνως.
Η συνάντηση των 2 τμημάτων κάτω από την κορυφή του βουνού πραγματοποιήθηκε με μαθηματική ακρίβεια, παρά το γεγονός ότι οι γεωλογικές συνθήκες ανάγκασαν τον Μηχανικό Ευπαλίνο να εκτραπεί πολλές φορές από την ευθυγραμμία.
Η θετική έκβαση του έργου οφείλεται στην γνώση της Γεωμετρίας, της Τοπογραφίας, της Γεωδαισίας και της Οπτικής που κατείχαν οι αρχαίοι Έλληνες από τον 6ο αιώνα π.Χ.
Ευπαλίνειο όρυγμα ίσως το σπουδαιότερο μηχανικό έργο των Αρχαίων Ελλήνων
2. Μοναδική πηγή για το Ευπαλίνειο όρυγμα είναι ο Ηρόδοτος, ο οποίος περιγράφει και την κύρια αλλά και τη βοηθητική σήραγγα.
Ο ίδιος, εντυπωσιασμένος από αυτό που είχαν κατασκευάσει οι Σάμιοι, είχε αναφέρει, «Οι Σάμιοι έχουν κατασκευάσει τα σημαντικότερα τεχνικά έργα όλης της Ελλάδος».
Ένα μικρό μέρος του υδραγωγείου είναι επισκέψιμο!

Τρίτη 1.10.19, αφίσα ημιτελής αλλά περιεκτική

Δευτέρα 30.9.19

Απόσπασμα από το ποίημα του αείμνηστου Δημοδιδάσκαλου Γεωργίου Λαζ, Χατζάκη 14/9/45
“Στους σκοτωμένους μας”
Κλάψετε μάνες τους υγιούς, παιδιά τους πατεράδες
γυναίκες τους συντρόφους σας, κοπέλες τους καλούς σας
και σεις της ρούγας μας πουλιά – που βόλι δεν σας βρήκε
κλάψτε τους λόγγους, τα βουνά, τα δέντρα, τα θυμάρια
τα κατακάθαρα νερά, την ομορφιά του τόπου…
Κι αν βρείτε εις το δρόμο σας αποκαγό χορτάρι
μαζέψτε το και πλέξετε αντίς φωλιάς στεφάνι,
να το χαρίσετε σ αυτό το ρημαγμένο τόπο,
στα ματωμένα χώματα, στις πέτρες τις ψημένες
που κρύβουν ήρωες πολλούς… πρώτους ΄πο κάθε πρώτο.

Τρίτη 24.9.19,

-ΕΚΔΡΟΜΗ: 9 ΗΜΕΡΗ ΟΔΙΚΗ. ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΝΙΣ, ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ, ΠΡΑΓΑ, ΚΑΡΛΟΒΙ ΒΑΡΥ, (ΔΡΕΣΔΗ), ΒΙΕΝΝΗ 

-ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ Ή ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2019 -Δηλώστε άτομα και ημερομηνία προτίμησης.

ΓΙΑ ΓΚΡΟΥΠ 32 ΑΤΟΜΩΝ: Ενδεικτική τιμή κατ’ άτομο σε δίκλινο δωμάτιο: από 600 έως 630 ευρώ

ΓΙΑ ΓΚΡΟΥΠ 37 ΑΤΟΜΩΝ: Ενδεικτική τιμή κατ’ άτομο σε δίκλινο δωμάτιο: από 570 έως 600 ευρώ

Επιβάρυνση μονόκλινου δωματίου: + 230 ευρώ

ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ: Εκδρομές, περιηγήσεις με πούλμαν σύγχρονης τεχνολογίας. Διαμονή, 8 διανυκτερεύσεις, σε ξενοδοχεία 4*. Στο Νις: TAMI RESIDENCE ή παρόμοιο. Στη Βουδαπέστη: HUNGARIΑ ή ARENA ή παρόμοιο. Στην Πράγα: OLYMPIK ή παρόμοιο. Στη Βιέννη: KAVALIER ή BELLEVUE ή παρόμοιο. 8 πρωινά και 8 δείπνα στο ξενοδοχείο. Ξεναγήσεις σύμφωνα με το πρόγραμμα. Αρχηγός, συνοδός. Ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης. Φ.Π.Α.  Φόροι διαμονής. 

ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ: Είσοδοι σε Μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους. Ποτά στα προσφερόμενα γεύματα ή δείπνα. Ό,τι αναφέρεται ως προτεινόμενο ή προαιρετικό.

ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΔΡΕΣΔΗ +15 ευρώ το άτομο .
Παρακαλώ σημειώστε ότι λόγω του κοντινού διαστήματος, τα ξενοδοχεία δεν δεσμεύονται χωρίς προκαταβολή.


ΗΜΕΡΑ, ΑΘΗΝΑ – ΝΙΣ (900 χλμ): Aναχώρηση στις 07:00 από ΑΘΗΝΑ. Hμίωρη στάση στην περιοχή της ΛΑΜΙΑΣ και της Λάρισας. Συνοριακός σταθμός ΕΥΖΩΝΩΝ. Έλεγχος ταξιδιωτικών εγγράφων, διαδρομή έξω από τα Σκόπια, περιοχή της ΝΙΣ, για δείπνο και διανυκτέρευση.

ΗΜΕΡΑ, ΝΙΣ – ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ (620 χλμ): Πρωινή αναχώρηση για ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ. Προσπερνώντας την πρωτεύουσα της ΣΕΡΒΙΑΣ, το ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ και το ΝΟΒΙΣΑΝΤ, καταλήγουμε αργά το απόγευμα στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, τακτοποίηση στο ξενοδοχείο, δείπνο και προαιρετικά ΜΙΝΙ κρουαζιέρα με τουριστικό πλοιάριο στο ΔΟΥΝΑΒΗ, ‘απολαμβάνοντας’ έτσι τη νυχτερινή όψη της πόλης, διανυκτέρευση.

ΗΜΕΡΑ, ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ (ΞΕΝΑΓΗΣΗ): Πανοραμική ξενάγηση – περιήγηση της πόλης. Ξεκινάμε από τη ΒΟΥΔΑ και το λόφο του ΓΚΕΛΕΡΤ και συνεχίζουμε με τους ΠΥΡΓΟΥΣ των ΨΑΡΑΔΩΝ, τη θαυμαστή εκκλησία του ΜΑΤΙΑ, όπου στέφονταν οι βασιλιάδες για να απολαύσουμε την εξαιρετική θέα που προσφέρει η πόλη με τις πολλές και επιβλητικές γέφυρες και το ολόδροσο νησάκι της Μαργαρίτας στη μέση του Δούναβη. Λίγο αργότερα διασχίζοντας μία από τις πιο αριστοτεχνικές γέφυρες του Δούναβη, τη γέφυρα των Αλυσίδων, θα βρεθούμε στην ΠΕΣΤΗ και την ΠΛΑΤΕΙΑ ΗΡΩΩΝ, στολισμένη με υπέροχα αγάλματα και τελειώνουμε με τον ΚΑΘΕΔΡΙΚΟ ΝΑΟ του ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Γεύμα και στον ελεύθερο χρόνο που ακολουθεί, μπορούμε να επισκεφθούμε τον εμπορικό δρόμο VACI. Για το βράδυ σας προτείνουμε προαιρετικά, διασκέδαση σε παραδοσιακή ταβέρνα με τσιγγάνικα βιολιά και κρασί. Διανυκτέρευση.

ΗΜΕΡΑ, ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ – ΠΡΑΓΑ (530 χλμ): Αφήνουμε την πρωτεύουσα της ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ και συνεχίζουμε το ταξίδι μας μέσα από μια όμορφη διαδρομή για την ΠΡΑΓΑ. Φθάνουμε στη “Χρυσή πόλη” και κάνουμε την πρώτη μας γνωριμία, πριν τακτοποιηθούμε στο ξενοδοχείο, για δείπνο και διανυκτέρευση.

ΗΜΕΡΑ, ΠΡΑΓΑ (ΞΕΝΑΓΗΣΗ) – ΚΑΡΛΟΒΙ ΒΑΡΥ (130 χλμ χ 2 = 260 χλμ): Περιήγηση – ξενάγηση της πόλης, ξεκινώντας από την ΚΑΣΤΡΟΥΠΟΛΗ με το μεγαλοπρεπή Ναό του ΑΓΙΟΥ ΒΙΤΟ, κατηφορίζουμε στη συνέχεια για να συναντήσουμε το ΝΑΟ του ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, καθώς και τη γέφυρα του ΚΑΡΟΛΟΥ και να καταλήξουμε στο ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ με το ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟ ΡΟΛΟΙ, την οδό ΠΑΡΙΣΙΩΝ, την ΕΒΡΑΪΚΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ και τέλος τη γέφυρα του ΤΣΕΧ. Αμέσως μετά θα επισκεφθούμε το γραφικό καταπράσινο θέρετρο του ΚΑΡΛΟΒΙ ΒΑΡΥ με τις φημισμένες ιαματικές πηγές στην κοιλάδα του ποταμού Τέμπλα. Το 14ο αιώνα ονομάστηκε ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΟΛΗ από τον αυτοκράτορα ΚΑΡΟΛΟ τον 4ο και έκτοτε καθιερώθηκε σαν τόπος συνάντησης προσωπικοτήτων των γραμμάτων, των τεχνών και της πολιτικής, όπως ο ΤΣΑΡΟΣ ΠΕΤΡΟΣ, ο ΓΚΑΙΤΕ, ο ΜΠΕΤΟΒΕΝ, ο ΜΠΑΧ, ο ΜΑΡΞ κ.α. Χρόνος ελεύθερος για να περπατήσουμε στα γραφικά δρομάκια του χωριού ή να κάνουμε αγορές στα πολυάριθμα τουριστικά καταστήματα. Επιστροφή στην ΠΡΑΓΑ, δείπνο και διανυκτέρευση.

ΗΜΕΡΑ, ΠΡΑΓΑ – (προαιρετικά με επιπλέον κόστος: εκδρομή στη ΔΡΕΣΔΗ): Ημέρα ελεύθερη και μπορούμε να επιλέξουμε περιπάτους για να ολοκληρώσετε τη γνωριμία με την πόλη, τα αξιοθέατα και την αγορά της, με τα περίφημα κρύσταλλα ΒΟΗΜΙΑΣ, ή προαιρετικά εκδρομή στη ΔΡΕΣΔΗ, τη «ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ των ΓΕΡΜΑΝΩΝ». Ο ποταμός ΕΛΒΑΣ τη χωρίζει σε δύο τμήματα, την παλαιά και τη νέα πόλη. Αυτός ο διαχωρισμός έχει λιγότερη σημασία σήμερα μετά τους βομβαρδισμούς του 1945, αφού μέσα σε μια νύχτα άλλαξε ολόκληρο το σχέδιο της πόλης. Παρόλα αυτά όμως παραμένει πλούσια σε μνημεία, με μεγάλη καλλιτεχνική και πολιτιστική παράδοση. Θα δούμε λοιπόν το μεγαλειώδες αρχιτεκτονικό συγκρότημα «ZWIMGER», μέρος της πριγκηπικής κατοικίας του 17ου αιώνα, πολυτελές κτίριο σε ρυθμό ΜΠΑΡΟΚ, σχεδιασμένο από το MATHIAS POPPELMAN. Ακολουθεί επίσκεψη στην πλατεία Θεάτρου, με το ΘΕΑΤΡΟ της ΟΠΕΡΑΣ και στην ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ της ΑΥΛΗΣ, ένα πραγματικό κόσμημα αρχιτεκτονικής, έργο του Ιταλού GAETANO CHIAVERI. Χρόνος ελεύθερος, γεύμα προαιρετικά και επιστροφή στην ΠΡΑΓΑ για δείπνο και διανυκτέρευση.

ΗΜΕΡΑ, ΠΡΑΓΑ – ΒΙΕΝΝΗ (350 χλμ): Πρωινή αναχώρηση για την Αυστριακή πρωτεύουσα. Νωρίς το μεσημέρι θα φθάσουμε στην πόλη του ΣΤΡΑΟΥΣ και θα έχουμε την ευκαιρία να ξεναγηθούμε στο σπουδαιότερο παλάτι της ΒΙΕΝΝΗΣ, το ΣΕΝΜΠΡΟΥΝ, ενώ στην πανοραμική μας περιήγηση θα δούμε τα κτίρια της Δακτυλίου Λεωφόρου (RING), την κρατική ΟΠΕΡΑ, τα ΜΟΥΣΕΙΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ και ΙΣΤΟΡΙΑΣ της ΤΕΧΝΗΣ, τους ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟΥΣ και ΛΑΪΚΟΥΣ ΚΗΠΟΥΣ, το ΠΑΛΑΤΙ ΧΟΦΜΠΟΥΡΓΚ, το ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, το ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ, το ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ καθώς και το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ. Ακολουθεί η ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΒΑΡΤΣΕΝΜΠΕΡΓΚ με το ομώνυμο άγαλμα και ο γοτθικού ρυθμού ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ του ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο, δείπνο σε εστιατόριο της πόλης, διανυκτέρευση.

Η8 ΗΜΕΡΑ, ΒΙΕΝΝΗ – ΝΙΣ (850 χλμ): Νωρίς το πρωί θα αναχωρήσουμε μέσω της γνωστής διαδρομής (ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ – ΣΕΓΚΕΤ – ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ) με ενδιάμεσες στάσεις, για την περιοχή της ΝΙΣ. Δείπνο, διανυκτέρευση.

ΗΜΕΡΑ, ΝΙΣ – ΑΘΗΝΑ (900 χλμ): ΝΙΣ, συνοριακός σταθμός ΕΥΖΩΝΩΝ. Έλεγχος ταξιδιωτικών εγγράφων, ΑΘΗΝΑ με ενδιάμεσες στάσεις, άφιξη το βράδυ.

Οι ξεναγήσεις, εκδρομές, περιηγήσεις είναι ενδεικτικές και δύναται να αλλάξει η σειρά που θα πραγματοποιηθούν.

Το πρόγραμμα μπορεί να πραγματοποιηθεί ως ανωτέρω ή και αντίστροφα:

1 νύχτα: ΝΙΣ 1 νύχτα: ΒΙΕΝΝΗ 3 νύχτες: ΠΡΑΓΑ 2 νύχτες: ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ 1 νύχτα: ΝΙΣ

Χάρτες διαδρομών σε μελλοντική ανάρτηση.


Δευτέρα 23.9.19, σιγά σιγά να βρούμε πάλι τους ρυθμούς μας:

  1. Την ερχόμενη Κυριακή 29.9.19, 1:00μμ στις Γεύσεις του Διογένη η μηνιάτικη συνεστίαση με ενισχυμένο μενού 15€.
  2. Μνημόσυνο πεσόντων την Κυριακή 6.10.19, 10:00πμ στον Άγιο Κωνσταντίνο Ομονοίας.
  3. Την ίδια ημέρα, η νέα αίθουσα Πατησίων 4, 5ος όροφος, που είναι έτοιμη να την εγκαινιάσουμε, στις 12:00.

Παρασκευή 20.9.19 Διαβάστε από www.viannitika.gr το άρθρο του Δημήτρη Χρηστάκη, ΄΄ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΗ ΒΙΑΝΝΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1940-1945΄΄

Τετάρτη 11.19 Εκδηλώσεις Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου που πρόκειται να γίνουν υποχρεωτικά:

  1.  Μνημόσυνο
  2.  Εκλογές και Γ.Σ.
  3.  Εγκαίνια αίθουσας
  4. Μηνιάτικες   Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 
  5. Πιθανόν εκδρομή

Τρίτη 10.9.19

76η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΒΙΑΝΝΟΥ, ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ 13- 16 Σεπτεμβρίου 2019

Παρασκευή 13.9.19
• 6.00 μμ: συγκέντρωση στο Πανδημοτικό Ηρώο Βιάννου (Σελί Αμιρά) και πορεία Μνήμης & Δικαιοσύνης προς τον τόπο εκτέλεσης στον Αμιρά (τοποθεσία Αμπέλια, οικισμός Μελιανά)

Σάββατο 14.9.2019

Πρωί: τελετές μνήμης σε εκκλησίες και μνημεία των χωριών της Βιάννου

Μουσείο Ολοκαυτώματος Δ. Βιάννου, Αμιράς

• 5.00-5.30: Προσέλευση

• 5.30- 6.00: Χαιρετισμοί – Επίσημη έναρξη εκδηλώσεων

o Σταύρος Αρναουτάκης, Περιφερειάρχης Κρήτης
o Μηνάς Σταυρακάκης, Δήμαρχος Βιάννου
o Αριστομένης Α. Συγγελάκης, Πρόεδρος της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δ. Βιάννου
o Εκπρόσωπος Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα
o Βουλευτές – Ευρωβουλευτές

6.00 μμ – 6.45 μμ: παρουσίαση του βιβλίου της Άννας Μανουκάκη – Μεταξάκη με τίτλο: «Γράμματα του Αλέξανδρου Ραπτόπουλου από τη φυλακή. 1942»

o Σύντομη εισαγωγή:
 Παύλος Μπαριτάκης, Περιφερειακός Σύμβουλος – πρώην Δήμαρχος Βιάννου
 Δρ. Μαρία Χρηστάκη – Χάμψα, Πρόεδρος Βλαχάκειου Πνευματικού Κέντρου Βιάννου

o Ομιλία: Άννα Μανουκάκη – Μεταξάκη, φιλόλογος και συγγραφέας

o Ανάγνωση αποσπασμάτων του βιβλίου

Συντονισμός: Μανώλης Σπανάκης

6.45μμ – 7.30μμ: Ναζιστικά Εγκλήματα & Δικαιοσύνη

• 645μμ – 7.00μμ: Ομιλία: Γεώργιος Καλογεράκης, Διδάκτωρ Ιστορίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
«Η δίκη του σφαγέα Φρίντριχ Βίλχελμ Μίλερ και το Ολοκαύτωμα της Βιάννου».

7.00μμ-7.30 μμ: Ομιλία: Δρ. Marco De Paolis, Γενικός Στρατιωτικός Εισαγγελέας της Ιταλίας.

Συντονισμός: Γιώργος Παπαδάκης, δημοσιογράφος

7.30μμ – 8.45 μμ: Η διεκδίκηση των Γερμανικών Αποζημιώσεων στο επίκεντρο!

• Ομιλίες:

o Heike Haensel, Βουλευτής του Die Linke στο Ομοσπονδιακό Γερμανικό Κοινοβούλιο

o Gabrielle Heinecke, Δικηγόρος, Εκπρόσωπος της Ομάδας AK Distomo (από το Αμβούργο)

o Δημήτρης Κούρτης, Νομικός, Ειδικευθείς στο Διεθνές Δίκαιο, Επίκουρος Ερευνητής Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Λευκωσίας

o Αριστομένης Ι. Συγγελάκης, Συγγραμματέας Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα

• Παρεμβάσεις από Δημάρχους Μαρτυρικών Δήμων, Προέδρους Ενώσεων Θυμάτων Γερμανικής Κατοχής και Εκπροσώπους του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

• Συζήτηση

Συντονισμός: Γιώργος Σαχίνης, δημοσιογράφος

Πανδημοτικό Ηρώο Βιάννου, Σελί Αμιρά, 9.00μμ

• Πολιτιστική εκδήλωση με τίτλο:
«Τραγουδάμε για τη Βιάννο»
Αγώνας για Δικαιοσύνη και Αποζημίωση!

Τραγουδούν:
Λάκης Χαλκιάς,
Ερωφίλη,
Ιωάννα Φόρτη,
Νατάσσα Παπαδόπουλου-Τζαβέλα

Παίζουν οι :
Λίνα Ζάχαρη – Πιάνο
Τεό Λαζάρου – Μπάσο, Καλλιτεχνική Επιμέλεια
Μάνος Σγουρίδης – Τσέλο
Μιχάλης Μπελιβάνης – Λύρα
Ναυσικά Καραγιαννάκη – Φλάουτο
Δημήτρης Καρβέλης – Κιθάρα
Γιώργος Λιακάκης – κιθάρα
Γιάννης Τόλιος – Μπουζούκι
Νίκος Σκιαδάς – Κρουστά

Κυριακή 15.9.2019, Πανδημοτικό Ηρώο Βιάννου, Σελί Αμιρά

9.00 πμ: Δοξολογία – Επιμνημόσυνη δέηση
10.00 πμ: Επίσημη τελετή μνήμης
• Προσκλητήριο νεκρών
• Ομιλία από τον Δημήτρη Χρηστάκη, Καθηγητή του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου.
• Κατάθεση στεφάνων

Δευτέρα 16.9.19, Κηποθέατρο Νίκος Καζαντζάκης, Ηράκλειο, 9.00μμ

Πολιτιστική εκδήλωση με τίτλο:
«Τραγουδάμε για τη Βιάννο»
Αγώνας για Δικαιοσύνη και Αποζημίωση!

Τραγουδούν:
Λάκης Χαλκιάς,
Ερωφίλη,
Ιωάννα Φόρτη,
Νατάσσα Παπαδόπουλου-Τζαβέλα

Παίζουν οι :
Λίνα Ζάχαρη – Πιάνο
Τεό Λαζάρου – Μπάσο, Καλλιτεχνική Επιμέλεια
Μάνος Σγουρίδης – Τσέλο
Μιχάλης Μπελιβάνης – Λύρα
Ναυσικά Καραγιαννάκη – Φλάουτο
Δημήτρης Καρβέλης – Κιθάρα
Γιώργος Λιακάκης – κιθάρα
Γιάννης Τόλιος – Μπουζούκι
Νίκος Σκιαδάς – Κρουστά

76 χρόνια από το Ολοκαύτωμα της Βιάννου

Αγώνας για Δικαιοσύνη & Αποζημίωση!
ΟΡΓΑΝΩΣΗ:
• ΕΝΩΣΗ ΘΥΜΑΤΩΝ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΥ ΒΙΑΝΝΟΥ
• ΔΗΜΟΣ ΒΙΑΝΝΟΥ
ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΤΗΣ: ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΡΗΤΗΣ
ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Σαββατο 7.9.19 “Ταξίδι” στο 17ο π.Χ. αιώνα με τον Δίσκο της Φαιστού και τον Δρ. Γκάρεθ Οουενς

Μπαίνοντας στο στούντιο του ραδιοφωνικού σταθμού politica 89.8 ο γλωσσολόγος – ερευνητής Γκάρεθ Άλουν Όουενς, πασίγνωστος βέβαια στο Ηράκλειο, όπου είναι το «λιμάνι» του τα τελευταία 30 χρόνια, όσα περίπου τον γνωρίζω κι εγώ από παλαιότερες συνεργασίες του ίδιου αλλά και του πεθερού του, γνωστού Φιλόλογου κ. Νικολιδάκη, στην εφημερίδα «Μεσόγειος» που δυστυχώς πια δεν κυκλοφορεί, σκεφτόμουν πως θα χειριστώ την συνέντευξη που θα κάναμε κι η αλήθεια είναι πως ήμουν αγχωμένος αν και προετοιμασμένος με τα κιτάπια μου γεμάτα ερωτήσεις.
«Επαε θα μιλήσουμε Νίκο;» μου είπε σε νεοκρητική διάλεκτο και το μόνιμα σχηματισμένο στο λαμπερό πρόσωπό του, ευγενικό χαμόγελο, μ’ έκανε αμέσως να σκεφτώ την επόμενη κίνησή μου, αν δηλαδή οι Εγγλέζοι έχουν ή τουλάχιστον κατανοούν το χιούμορ μας και τα πειράγματά μας, μέσα από το λογοπαίγνιο, που βγαίνει κελαριστό σαν μαντινάδα. Και ναι ο ίδιος τουλάχιστον έχει και το διαπιστώνεις κάθε στιγμή.
Ο Γκάρεθ εξακολουθεί να μας εκπλήσσει καθώς ζητά να ξεκινήσουμε την συνέντευξη με ένα τραγούδι του Νίκου Ξυλούρη το γνωστό «Φιλεντεμ» ενώ η συνέχεια θα περιελάμβανε κι άλλα αγαπημένα του κομμάτια από τον παγκόσμιο μουσικό πλούτο, που αγαπά ιδιαίτερα και που θα ακούσετε στο ηχητικό μέρος.

Ο Δρ. Γκάρεθ Οουενς στο στούντιο του politica με τον Δίσκο της Φαιστού στον οποίο έχει αφιερώσει έρευνες μιας ζωής
Ηταν ιδιαίτερα ευδιάθετος, καθώς η Παρασκευή θα του έδινε την χαρά να επισκεφτεί το χωριό του, τους Βόρρους της Μεσαράς, με την κυρά του όπως με καμάρι τόνιζε ξανά και ξανά, φανερώνοντας τον θαυμασμό του για την συνοδοιπόρο του στη ζωή και με την οποία απέκτησαν τους καρπούς του έρωτά τους, τα παιδιά τους!!
Αλλωστε ο Γκάρεθ Οουενς έχει αφιερώσει όλη του την ερευνητική καριέρα στη θεά του έρωτα, της ομορφιάς, της σεξουαλικότητας, της ηδονής και της τεκνοποίησης, που εξυμνεί ο περίφημος Δίσκος της Φαιστού και που ο ίδιος τον κρατούσε μέσα στο στούντιο σαν Αγιο Δισκοπότηρο!!
Αν θα υπήρχε δυνατότητα να έβλεπε κάποιος το πρόσωπο και ιδιαίτερα τα μάτια του καθηγητή Οουενς, τις στιγμές που μιλούσε για τον Δίσκο της Φαιστού, θα διαπίστωνε πως ήταν έτοιμος να δακρύσει, καθώς αυτός ο δίσκος δια μέσου των αιώνων μας έφερνε τα μηνύματα των προγόνων μας, μας άφηναν παρακαταθήκη έναν ύμνο στην Εγκυο Θεότητα και στη Θεά Αφροδίτη, μέσα από εξήντα μία (61) λέξεις, σε δεκαοχτώ στίχους με ρίμα. Έξι λέξεις από αυτές αναφέρονται στο Φως, ενώ άλλες έξι στη Δύση του Φωτός.
Αναφορά στον Δίσκο της Φαιστού
Τρεις λέξεις είναι αφιερωμένες στην Έγκυο Θεότητα και δέκα στη Θεότητα που χαρακτηρίζεται με διαφορετικά επίθετα. Η Α΄ πλευρά του Δίσκου της Φαιστού κάνει λόγο για την Έγκυο Θεότητα που λάμπει ενώ στη Β πλευρά ξεχωρίζει μία πρόταση με στίχους, ρίμα, σονέτα με ποιητική παρήχηση που είναι αφιερωμένη στη Θεότητα που δύει, ίσως τη Δύση της Αστάρτης, της Αφροδίτης, της Αφαίας (Θεότητα της Γέννας) και Δικτύννας, στην Πάφο, Φαιστό και Φαλάσαρνα, δηλαδή στον αστερισμό VENUS, το πρωινό και βραδινό αστέρι (QED). Το περιεχόμενο του Δίσκου της Φαιστού είναι ένας μινωικός λυρικός ύμνος προς τη Θεότητα, ένα βαθύ μήνυμα από την εποχή του Χαλκού, πριν από 37 αιώνες».
Ο Δίσκος της Φαιστού ανακαλύφθηκε το 1908 κατά τη διάρκεια ιταλικών ανασκαφών και χρονολογείται γύρω στο 1700 π.Χ. Είναι από τις πιο αμφιλεγόμενες επιγραφές στην ιστορία της ανθρωπότητας, για την αποκρυπτογράφηση της οποίας έχουν γίνει ως τώρα πολλές προσπάθειες. Ο γλωσσολόγος Δρ. Γκάρεθ Όουενς εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια ζει στην Κρήτη. Εργάζεται στο ΤΕΙ Κρήτης( πλέον Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο) ως συντονιστής του προγράμματος Erasmus+ .
Ο Δρ. Όουενς μπορεί να διαβάσει το 99% των ιερογλυφικών συμβόλων του Δίσκου και έχει φτάσει στο σημείο να ερμηνεύει το 50% αυτών.
Εχει ασχοληθεί όσο κανένας άλλος με την αποκρυπτογράφηση του Δίσκου, επιχειρεί μια διαφορετική μετάφραση του δίνοντας την πιο σαφή ερμηνεία που είχε δώσει, αναφέροντας:
«Είναι πράγματι η πρώτη φορά που επιχειρώ να προσφέρω μια «ποιητική μετάφραση» του Δίσκου της Φαιστού. Ό,τι, δηλαδή, ο Σεφέρης αποκαλούσε ως μεταγραφή και ο Ελύτης ως δεύτερη γραφή. Πέρσι στο ΕΚΕ/ΕΚΤ, μετά από μια δεκαετία μελέτης, προσπάθησα να δώσω μια «εξήγηση» για το τι μπορεί να σημαίνουν περισσότερες από τις μισές λέξεις του Δίσκου της Φαιστού. Αυτός ήταν και ο στόχος που είχα θέσει στον εαυτό μου, δηλαδή ότι δεν θα επιχειρούσα μια «ανάγνωση» του Δίσκου της Φαιστού σε κοινό, αν δεν πίστευα πραγματικά ότι θα καταλάβαινα πάνω από το μισό του μινωικού κειμένου, που ‘γράφτηκε’ πριν από 37 αιώνες. Μετά και την όμορφη απόδοση της φωνής του Δίσκου Φαιστού από τη Δέσποινα Χιωτίδου, ήμουν βαθύτατα συγκινημένος από το ενδιαφέρον και την ενθάρρυνση ειδικών και μη και έτσι αποφάσισα να προσπαθήσω περαιτέρω. Πρόκειται για ένα τεράστιο βάρος ευθύνης, και υπόσχομαι να δώσω ό,τι καλύτερο μπορώ. Ο Νίκος Καζαντζάκης είχε πει ότι «είναι μεγάλη ευθύνη να είσαι Κρητικός». Κατά τη γνώμη μου να είσαι «φιλότιμος» (δηλαδή «σωστός») και «φιλόξενος», δυο αγαπημένες μου λέξεις. Ήρθα στην Κρήτη για έξι μήνες πριν από 30 χρόνια, με υποτροφία από το ΙΚΥ και την Ελληνική Πρεσβεία στο Λονδίνο και αυτή η «ποιητική μετάφραση» είναι ένα μικρό ευχαριστώ, ένα αντίδωρο προς την Ελλάδα για ό,τι έχω λάβει μέσα σε αυτά τα 30 χρόνια φιλοξενίας στη Μεγαλόνησο της Κρήτης: οικογένεια, υγεία, καριέρα στη διεθνή εκπαίδευση με το ERASMUS+ στο Τ.Ε.Ι. Κρήτης (σήμερα Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο), ακαδημαϊκή έρευνα για τη Μινωική Αρχαιολογία, την Επιγραφική και τη Γλωσσολογία, με αυτή τη σειρά …
Ο Δίσκος της Φαιστού περιλαμβάνει εξήντα μία λέξεις σε δεκαοχτώ στίχους με ομοιοκαταληξία και στις δύο πλευρές του, την Α πλευρά και την Β πλευρά. Έξι εκ των λέξεων αναφέρονται στο Φως ενώ άλλες έξι αναφέρονται στη Δύση του Φωτός. Τρεις λέξεις αναφέρονται στην Κυοφορούσα Θεά και άλλες δέκα κάνουν λόγο για τη Θεά με διαφορετικά επίθετα. Μία πρόταση αναφέρεται στην Αφαία (Δίκτυννα), τη Θεά του Τοκετού. Η Α πλευρά του Δίσκου κάνει λόγο για την Κυοφορούσα Θεά που λάμπει και η Β πλευρά περιλαμβάνει μία πρόταση με στίχους, δίστιχα με ομοιοκαταληξία και σονέτα με ποιητική παρήχηση, που αναφέρονται στη Θεά που δύει. Προφανώς, γίνεται αναφορά στη Δύση της Αστάρτης, Αφροδίτης, Αφαίας και Δίκτυννας στην Πάφο, Φαιστό και Φαλάσαρνα. Εξ ου και Αφροδίτη, Άστρο της Αυγής και Αποσπερίτης. Ο Δίσκος της Φαιστού είναι ένας Μινωικός Λυρικός Ύμνος προς τη Θεά και φέρει ένα σπουδαίο μήνυμα από την Εποχή του Χαλκού, 37 αιώνες πριν».
Ακούμε τι είπε στην εκπομπή «Δημοσίως» του Νίκου Παπαδάκη και στον politica 89.8 fm, στο σύνδεσμο (με κλικ στον τίτλο, στο τέλος το ηχητικό):

https://www.politica.gr/politica-89-8/

Παρασκευή 6.9,19 Ελάτε την Κυριακή να μας βοηθήσετε να τακτοποιήσουμε τη νέα αίθουσα του ΔΙΑΒΑΤΗ στην Ομόνοια, Πατησίων 4, 5ος όροφος.

  Θα είμαστε εκεί από τις 8:00 μέχρι τις 2:30.

  Να τακτοποιήσουμε τις καρέκλες και τα έπιπλα, να κρεμάσουμε τις κουρτίνες και ίσως καταφέρουμε να πιούμε και καμιά ρακή.

  Χρειαζόμαστε 4-5 άτομα και πιο πολύ κάποιους που να ασχολούνται με υδραυλικά, ηλεκτρικά, ξυλουργικά και διακόσμηση. 

• Κρητικά επίθετα ενετικής προέλευσης που διατηρούνται ως τις μέρες μας, ενδιαφέρον άρθρο στο σύνδεσμο:

https://www.e-storieskritis.gr/2018/10/blog-post_58.html?m=1

• Το ποντικάκι…

Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο.
Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; αναρωτήθηκε…
Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δε φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε, όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα!
Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα για να ανακοινώσει το φοβερό νέο!
-Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι!

Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε: Κυρ- Ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για σας.
Αλλά δε βλέπω να έχει καμιά επίπτωση σε μένα! Δε με ενοχλεί καθόλου εμένα η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!
Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε: Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!

Το γουρούνι έδειξε συμπόνια αλλά απάντησε: Λυπάμαι πολύ κυρ-ποντικέ μου, αλλά δε μπορώ να κάνω τίποτ’ άλλο από το να προσευχηθώ.
Να είσαι σίγουρος ότι θα το κάνω. Θα προσευχηθώ.
Τότε το ποντίκι στράφηκε προς το βόδι και του φώναξε κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου: Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!

Και το βόδι απάντησε: Κοιτάξτε, κύριε ποντικέ μου, πολύ λυπάμαι για τον κίνδυνο που διατρέχετε, αλλά εμένα η ποντικοπαγίδα το μόνο που μπορεί να μου κάνει είναι ένα τσιμπηματάκι στο δέρμα μου!

Έτσι, ο καλός μας ποντικούλης, έφυγε με κατεβασμένο το κεφάλι, περίλυπος και απογοητευμένος γιατί θα έπρεπε μόνος του να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της ποντικοπαγίδας!

Την επόμενη νύχτα, ένας παράξενος θόρυβος, κάτι σαν το θόρυβο που κάνει η ποντικοπαγίδα όταν κλείνει, ξύπνησε τη γυναίκα του αγρότη που έτρεξε να δει τι συνέβη.
Μέσα στη νύχτα όμως, δεν πρόσεξε πως στην παγίδα πιάστηκε από την ουρά ένα φίδι…Φοβισμένο το φίδι όμως δάγκωσε τη γυναίκα!

Ο άντρας της έτρεξε γρήγορα και την πήγε στο νοσοκομείο. Αλλοίμονο όμως, την έφερε στο σπίτι με πολύ υψηλό πυρετό. Ο γιατρός τον συμβούλεψε να της κάνει ζεστές σουπίτσες…
Έτσι ο αγρότης έσφαξε την κότα για να κάνει μια καλή κοτόσουπα!

Η γυναίκα όμως πήγαινε απ’ το κακό στο χειρότερο και όλοι οι γείτονες ερχόταν στη φάρμα να βοηθήσουν.
Ο καθένας με τη σειρά του καθόταν στο προσκεφάλι της γυναίκας από ένα 8-ωρο. Για να τους ταΐσει όλους αυτούς ο αγρότης αναγκάστηκε να σφάξει το γουρούνι.
Τελικά όμως η γυναίκα δε γλύτωσε! Πέθανε!

Στην κηδεία της, ήρθε πάρα πολύς κόσμος, γιατί ήταν καλή γυναίκα και την αγαπούσαν όλοι.
Για να φιλοξενήσει όλον αυτόν τον κόσμο ο αγρότης αναγκάστηκε να σφάξει το βόδι.

Ο κυρ-Ποντικός μας, έβλεπε όλο αυτό το πήγαιν’ έλα από την τρυπούλα του με πάρα πολύ μεγάλη θλίψη…
Είχε προειδοποιήσει αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία…
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:

Χάσαμε την ανθρωπιά μας κι ενισχύσαμε τον ατομισμό μας…
Όταν κάποιος δίπλα μας κινδυνεύει, βρισκόμαστε όλοι σε κίνδυνο…
Είμαστε όλοι συνεπιβάτες σ’ αυτό το πλοίο που λέγεται ζωή!
Ο καθένας μας αποτελεί τον κρίκο της ίδιας αλυσίδας!
Είμαστε σαν τις ίνες ενός υφάσματος κι αν ένα μέρος του υφάσματος χαλάσει, το ύφασμα είναι άχρηστο….

…ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ:
Εμείς είμαστε τα ποντικάκια…
Εμείς όμως είμαστε και οι κότες…
Εμείς και τα γουρούνια…
Εμείς και τα βόδια…
ΓΙ’ ΑΥΤΟ, ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΩΣ…
Είναι αδύνατον να γελάμε, αν δε γελάει ολόκληρη η γειτονιά!

• Μάθετε για την νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου, 24 Αυγούστου 1572:

• Χελιδόνια ξενύχτηδες στην Άρβη, κάθε χρόνο τον Αύγουστο 

Αναβίωση της βιαννίτικης καντάδας χθες βράδυ 14.8.19 στην Απάνω Βιάννο. Το ένα βίντεο λόγω κόσμου έχει μόνο ήχο.

• ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ ! ! !

Χάρη στις προσπάθειες όλου του προσωπικού του ακριτικού υποκαταστήματος Βιάννου της ΤΠ, ενεργοποιήθηκε σήμερα ο λογαριασμός του ΔΙΑΒΑΤΗ. Προσπάθειες δύο ημερών, χθες και σήμερα, που παρακολουθήσαμε, ο πρόεδρος και ο ταμίας από κοντά. Τους ευχαριστούμε θερμά γιατί είναι οι μόνοι που κατάλαβαν την ανάγκη μας.

• • Μιλτιάδου 21, Πατησίων 4 ένα τσιγάρο δρόμος… 

• ΣΧΟΛΙΟ 1: Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ εκπροσωπεί τα 22 χωριά του Δήμου Βιάννου στην Αττική. Τα χωριά αυτά είναι γνωστά για την δεύτερη μεγαλύτερη ανθρωποθυσία μετά τα Καλάβρυτα την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Καλόν είναι τουλάχιστον τα μεγαλοστελέχη του ευρύτερου δημόσιου τομέα να γνωρίζουν και να σέβονται στοιχειωδώς τουλάχιστον το σύλλογό και τον κόσμο του.

• ΣΧΟΛΙΟ 2: Δεν μπορώ να μην αφιερώσω το τραγούδι του Σαββόπουλου ΄Σ΄ ΕΥΧΑΡΙΣΩ Ω ΕΤΑΙΡΊΑ΄ στην Τράπεζα Πειραιώς, η οποία ακόμα σήμερα 3 Αυγούστου, ένα μήνα ακριβώς από τότε που καταθέσαμε τα δικαιολογητικά που μας ζήτησε, συνεχίζει να κρατά κλειστό το λογαριασμό του ΔΙΑΒΑΤΗ. Σε τηλεφωνική επικοινωνία με υπάλληλο που είχαμε προχθές το μεσημέρι, πολύ ευγενικά μας είπε να κλείσουμε το τηλέφωνο και θα μας καλέσει να μας ενημερώσει σχετικά. Ακόμα περιμένουμε… 

Αυτή την τόσο κοντινή διαδρομή, αλλά πάρα πολύ δύσβατη και δύσκολη, θα προσπαθήσω σαν πρόεδρος να σας πω πως την βίωσα εγώ, πάντα με τα δικά μου υποκειμενικά κριτήρια. 

Ευπρόσδεκτη βέβαια και δημοσιεύσιμη κάθε άλλη άποψη.

Όλα ξεκίνησαν στις 7 Απριλίου ημέρα Κυριακή με εκείνη την Γ.Σ. όπου αποφασίστηκε το Δ.Σ. ενισχυμένο με τρία επί πλέον μέλη να προχωρούσε στην διαδικασία εξεύρεσης λύσης αντικατάστασης των γραφείων μας. Παλαιότερα έχουμε γράψει περισσότερα για εκείνη την συνέλευση, που εισπράξαμε κάποια επιθετικότητα από μερικούς, που ακούστηκαν κάποια σχόλια για την αξιοπιστία και την τιμιότητά μου, που κάποιος ζήτησε να επαναληφθεί η Γ.Σ. για εκλογή άλλης επιτροπής ανταλλαγής του ακινήτου και στη συνέχεια να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για τα συμβόλαια, που κάποιος είπε να επισκευάσουμε το ασανσέρ ή να τοποθετήσουμε κυλιόμενο κάθισμα, που αρκετοί μας προειδοποιούσαν για εξώδικα κλπ.

• ΣΧΟΛΙΟ 3: Δεν ξέρω γιατί μου έρχεται στο νου το ανέκδοτο του μακαριστού Ιερώνυμου ΄Θεέ μου δεν θέλω να μου δώσεις κατσίκα, θέλω να ψοφήσεις την κατσίκα του γείτονα΄. 

Πάμε στην επόμενη Γ.Σ. της 12ης Μαίου. Εκεί θα έπρεπε να απαντούσαμε σε ένα και μόνο ερώτημα. Συμφωνούμε ή όχι να προχωρήσουμε στην αντικατάσταση των γραφείων με τα νέα δεδομένα που είχαν προκύψει από τις ενέργειες του Δ.Σ. αλλά και της 12μελούς επιτροπής; Δηλαδή ποια προσφορά είναι η συμφερότερη από τις 3 γραπτές προσφορές που είχαμε ήδη λάβει με email αλλά και τις 3 ενσφράγιστες επί πλέον προσφορές που είχαν προσκομίσει 3 ενδιαφερόμενοι που είχαν έλθει εκείνη την ώρα συνοδευόμενοι με τους νόμιμους εκπροσώπους των.

Όμως κάποιοι κατάφεραν τεχνηέντως να παρεκτρέψουν τη συζήτηση σε άλλα άσχετα θέματα εκτός του κυρίως. Ακούστηκαν διάφορα ευτράπελα όπως:

  • Δεν ισχύουν οι εξουσιοδοτήσεις (;)
  • Δεν ισχύει απόφαση του ΔΣ μέσω γραπτών μηνυμάτων, email (;)
  • Ότι ο πρόεδρος ψεύδεται ασύστολα (;)
  • Ότι το προς αγορά ακίνητο δεν αξίζει (;)
  • Ότι καλύτερα να το ξανασκεφτούμε με περισσότερη ηρεμία από Σεπτέμβριο (;)

Λες και ο κύριος Χρήστος Μπουσγολίτης από τη Θεσσαλονίκη θα μας περίμενε ες αεί για να δώσει το ακίνητό του σε μας.

Με τις πολλές άσχετες και ατέρμονες συζητήσεις, ο κόσμος κουράστηκε και όταν ανοίχθηκαν οι σφραγισμένες προσφορές και φάνηκε η πλειοδοτήσασα προσφορά των 130.000€, όλοι αντιλήφθησαν την τεράστια ωφέλεια που θα προέκυπτε για τον σύλλογο και βέβαια συμφώνησαν όλοι.

• ΣΧΟΛΙΟ 4: Πάλι μου έρχονται στο νου κάποια ρητά, όπως ΄συννυφάδα το καρφάκι και κουνιάδα το φαρμάκι΄, το λέει η δικιά μας Ρέα, ή ΄εξ ιδίων τα βέλη΄. Επίσης το ΄εξέστω Κλαζομενίοις ασχημονείν΄ ή το ΄ο έξυπνος παραδέχεται, ο πονηρός δικαιολογείται και ο ηλίθιος επιμένει΄. 

Όμως δυστυχώς στο σημείο αυτό έγιναν 2 τεράστια λάθη ή παραλήψεις:

  1. Δεν καταγράφηκαν οι δύο πρώτες προσφορές, ώστε σε περίπτωση υπαναχώρησης του πρώτου να υπάρχει η δεύτερη σαν επόμενη καλύτερη. Ευτυχώς δεν χρειάσθηκε.
  2. Δεν απαιτήθηκε από τον πρώτο η καταβολή εγγυητικής επιστολής ή έστω κάποιας προκαταβολής την επόμενη ημέρα Δευτέρα 8:00 ή 9:00 το πρωί. Εδώ δυστυχώς η παράληψη αυτή στοίχησε ακριβά στο σύλλογο, ειδικά σε χρόνο και σε δευτερεύοντα έξοδα, και εξηγούμαι το γιατί. Ήδη από την πρώτη εβδομάδα διαπιστώσαμε ότι δεν διαθέταμε νόμιμη οικοδομική άδεια και ότι δεν είχε πληρωθεί ο ΤΑΠ για το ένα γραφείο, θέματα που γράψαμε εκτενώς παλαιότερα. Οι εμπλεκόμενοι ήταν πέντε. Η συμβολαιογράφος τους, ο δικηγόρος τους, ο μηχανικός τους, ο αγοραστής και το μεσιτικό γραφείο. Άρχισαν λοιπόν υπερβολικές αναίτιες καθυστερήσεις για τους δικούς τους άγνωστους λόγους. Εξ άλλου δεν είχαν τίποτα να χάσουν, αφού δεν τους είχαμε δέσει με κάποια εγγύηση. Δεν απαντούσαν στα τηλέφωνα, ή όταν απαντούσαν ο ένας παρέπεμπε στον άλλο που και αυτός δεν απαντούσε. Μας απαιτούσαν διάφορα έγγραφα που όταν τους τα πηγαίναμε υπαναχωρούσαν λέγοντας ότι δεν το είπαν έτσι, ή ότι δεν χρειαζόταν να τους τα πάμε και θα μπορούσαμε να τα προσκομίσουμε την ώρα της υπογραφής των συμβολαίων. Ενώ την προηγούμενη τα απαιτούσαν σαν προϋπόθεση για να προχωρήσουν και διάφορα άλλα τέτοια. Μας έκλειναν ραντεβού πάντα μεσημέρι και εν μέσω καύσωνα στην οδό Μαυρομιχάλη ανάμεσα Ακαδημίας και Λ. Αλεξάνδρας 2 χιλιόμετρα ποδαρόδρομο. Για την εξουσιοδότηση στον πρόεδρο να υπογράψει τα συμβόλαια απαίτησαν απόφαση του Δ.Σ. με αποτέλεσμα να τρέχουμε νυχτιάτικα που δεν υπήρχε κίνηση, από Νίκαια σε Ηλιούπολη ή να μαζευόμαστε (το Δ.Σ.) σε ταβέρνες. Θα μπορούσε να γίνει πολύ απλά με ένα email στη συμβολαιογράφο από όλα τα μέλη του Δ.Σ. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που μας δημιούργησαν οι αγοραστές ήταν που αγνόησαν την απαίτηση μας να μας πληρώσουν με 2 επιταγές 75.000€ (όσο ακριβώς η αξία του ακινήτου της Ομόνοιας) και 35.000€, και τα υπόλοιπα 15.200€ μετρητά, σύνολο 125.200€. Μας πλήρωσαν με 2 επιταγές 58.100€ και 52.100€, και τα υπόλοιπα 15.000€ μετρητά, σύνολο πάλι 125.200€, ισχυριζόμενοι ότι δεν κατάλαβαν ή ότι δεν γινόταν και ότι έπρεπε οι επιταγές να είναι προσαρμοσμένες στις αντικειμενικές αξίες των δύο γραφείων που αγόραζαν. Εμείς που το ψάξαμε μας πληροφόρησαν ότι γινόταν πάρα πολύ εύκολα. Ίσως δεν ήθελαν για κάποιο λόγο. Μάλιστα μας είπαν ψευδώς ότι τις είχαν εκδώσει ήδη ενώ τις εξέδωσαν στο παρά 5 το πρωί της 28 Ιουνίου, ημέρα υπογραφής των συμβολαίων, δεδομένου ότι ανέβαλαν την υπογραφή από τις 8:οοπμ στις 9:00πμ. για να εκδώσουν, είπαν, τις επιταγές (;). Επίσης ζήτησαν να τους κόψουμε τα 4.800€ πράγμα το οποίο εγκρίθηκε από τη 12μελή με ψήφους 10-1, όπως γράψαμε ήδη εκτενέστερα.

– Για τα λάθη αυτά φταίω εγώ που ήμουν παρών, ο γραμματέας  του συλλόγου που ήταν επίσης παρών  και ο εκτελών χρέη γραμματέα για την αποσφράγιση των προσφορών. Αλλά βλέπετε η εμπειρία παίζει μεγάλο ρόλο. Και ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ βέβαια δεν είναι και γραφείο δημοπρασιών.

Επισημένω όπως είπα ότι αυτά τα λάθη έγιναν αιτία για επί πλέον έξοδα. Πολλά δρομολόγια, πολλά parking, πολλά ταξί, πολλές φωτοτυπίες, κάποιες κλίσεις κλπ. Η διαδικασία αυτή όλη κράτησε χωρίς λόγο 45 ημέρες, από τις 12/5 έως τις 28/6.

Πιθανόν αγαπητοί φίλοι να σκέπτεσθε ότι η ταλαιπωρία μας τελείωσε. Δυστυχώς η ταλαιπωρία τώρα μόλις αρχίζει και συνεχίζεται μέχρι σήμερα 3/8. Εδώ αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω τον κ. Χρήστο Μπουσγολίτη για την υπομονή του να μας περιμένει, την κ. Παναγιώτα Σακκή, την συμβολαιογράφο μας κ. Εύα Ζαχαριάδη και τον δικηγόρο μας που είναι ακόμα απλήρωτοι.

Ξεκινούμε λοιπόν στις 29/6 τη δεύτερη φάση της διαδικασίας, που είναι η αγορά του νέου γραφείου της Ομόνοιας. Κατευθείαν διαπιστώνουμε ότι η Τ.Π.  αρνείται να μας εξαργυρώσει τις δύο τραπεζικές επιταγές. Αρχίζουμε, εγώ και ο Σοφοκλής, τα ατελείωτα δρομολόγια από πρωί μέχρι μεσημέρι στα υποκαταστήματα της Τ.Π. Κάνιγγος, Ταμπουρίων, Αγ. Δημητρίου, Πανεπιστημίου, Αθηνάς και τούμπαλιν. Όλοι ήσαν πρόθυμοι και ευγενικοί αλλά αποτέλεσμα μηδέν. Εγώ νομίζω ότι μας δούλευαν μέχρι που συναντήσαμε την κ. Ηρώ στην Πανεπιστημίου, έχουμε γράψει εκτενέστερα γι αυτό,  η οποία δέχτηκε την μία μόνο επιταγή των 58.100€. Οι αγοραστές εν τω μεταξύ μας πίεζαν να παραδώσουμε τα κλειδιά της Μιλτιάδου. Η αγορά δεν προχωρούσε γιατί μας έλειπαν 16.900€ να συμπληρώσουμε τα 75.000€ και άλλα 10.000€ για τρέχοντα έξοδα (εφορία, μεσιτικό κ.α.) σκεφθήκαμε και τα περίπου 3.000€ για αποθήκευση λίγων ημερών και διπλή μεταφορά.  Αρχίσαμε να ψάχνουμε 25.000€ δανεικά. Συνέβαλαν αρκετοί φίλοι, σπάσαμε προθεσμιακούς λογαριασμούς δικούς μας, βρέθηκαν τελικά κάπου 24.500€ και προχωρήσαμε στην υπογραφή των συμβολαίων αγοράς. Τώρα περιμένουμε να εξαργυρώσουμε την άλλη επιταγή των 52.100€ να εξοφλήσουμε τους ανθρώπους που μας βοήθησαν. Τουλάχιστον αποφύγαμε τη διπλή μεταφορά και το… έμφραγμα.

– Τέλος.

• 4 ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΒΗ:

• Σήμερα εορτή του Αγίου Παντελεήμωνος, ευχόμαστε Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντας!

Δυστυχώς και σήμερα ο λογαριασμός του ΔΙΑΒΑΤΗ κρατείται κλειστός από την ΄πιο σύγχρονη τράπεζα της Ελλάδος΄ την Τράπεζα Πειραιώς, από τις 2/7/19 που καταθέσαμε τον φάκελο με τα δικαιολογητικά που μας ζήτησε.  Αποτέλεσμα να μην μπορούμε ακόμα να εισπράξουμε τα χρήματα της επιταγής των 52.000€, και να ψάχνουμε συνεχώς δανεικά για να καλύψουμε τις τρέχουσες ανάγκες του συλλόγου, οι οποίες είναι αυξημένες λόγω των εξόδων συμβολαίων, φόρων, μεταφοράς κλπ. Εδώ να ευχαριστήσουμε τον Θωμά Καραντάνα και τον Κίμωνα Βαρδονικολάκη που μας βοήθησαν.

• Αγαπητοί φίλοι, κάπου εδώ τελειώνει η χειμερινή σεζόν και σας ευχόμαστε ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!

Ίσως η επικοινωνία μας ατονήσει κάπως επειδή αύριο αναχωρούμε για νότιο Κρήτη, όπου το ίντερνετ είναι ασθενικό. Θα επανέλθουμε δριμύτεροι τον Σεπτέμβριο, οπότε θα πρέπει να διοργανώσουμε κάποιες εκδηλώσεις:

1. Τα εγκαίνια των νέων γραφείων.

2. Το μνημόσυνο των πεσόντων των χωριών μας.

3. Την διεξαγωγή Γ. Σ. των μελών, για τα πεπραγμένα της αγοραπωλησίας των γραφείων και για κάποιες καταστατικές αλλαγές που εμείς θεωρούμε απαραίτητες για την σωστή λειτουργία του ΔΙΑΒΑΤΗ βάσει των νέων δεδομένων.

4. Οι εκλογές.

Σαν τελευταίο θα θέλαμε να εκφράσουμε το παράπονό μας προς την Τράπεζα Πειραιώς και το γραφειοκρατικό της σύστημα, που μέχρι σήμερα δεν μας έχει ακόμα ανοίξει το λογαριασμό μας, ενώ έχουμε τεράστια ανάγκη. Αποτέλεσμα να γίνει ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ ζητιάνος για να βρει μετρητά να προχωρήσει στη αγορά των νέων γραφείων του. Η δε ΤΠ να του κρατά δεσμευμένα περίπου 60.000€. Πολλοί έδειξαν ενδιαφέρον και προθυμία να μας εξυπηρετήσουν αλλά το μόνο που κατάφεραν ήταν να μας τρώνε τον πολύτιμο χρόνο μας και να μας εξαναγκάζουν μέρες πολλές να πηγαινοερχόμαστε (δύο άτομα) εν μέσω καύσωνα από υποκατάστημα σε υποκατάστημα. Όμως επειδή κάθε κανόνας έχει την εξαίρεσή του, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την συμβολή της Κας Ηρούς Μαραμπέα υποδιευθύντριας του υποκαταστήματος της Πανεπιστημίου στην εξεύρεση λύσης τουλάχιστο για την μία επιταγή των 58.000€ Την ευχαριστούμε πολύ!

• Από σήμερα η νέα διεύθυνση του ΔΙΑΒΑΤΗ θα είναι Πατησίων 4 και Πανεπιστημίου γωνία, 5ος όροφος, βάσει των συμβολαίων 1390 & 1391/11.7.19 της συμβολαιογράφου Αθήνας Ευαγγελίας Ζαχαριάδη.  Ποσόν αγοράς 75.000€.

• Μιλτιάδου 21, Πατησίων 4 ένα τσιγάρο δρόμος…

• Στο Δασκαλιό της Κέρου το αρχαιότερο λαμπρό ιερό του ελληνικού κόσμου

Οι ανασκαφές στη βραχονησίδα Δασκαλιό, δίπλα στην Κέρο, 125 μίλια νοτιοανατολικά της Αθήνας, αποκαλύπτουν το αρχαιότερο μνημειακό συγκρότημα κτιρίων που έχει βρεθεί στον ελληνικό κόσμο, αναφέρει στην πρώτη σελίδα του ιστοτόπου της η βρετανική Independent.
Η θέση χρονολογείται πριν από περίπου 4.600 χρόνια και, σύμφωνα με το άρθρο, ίσως αποτελεί μέρος της έμπνευσης μιας βασικής πτυχής της ελληνικής θρησκείας: την ιδέα ότι οι κορυφές των βουνών ήταν οι κατοικίες των θεών. Το κτιριακό συγκρότημα που ανακαλύφθηκε στη βραχονησίδα, κάποτε συνδεδεμένη με το κυκλαδίτικο νησάκι της Κέρου με μια στενή λωρίδα γης, «αλλάζει την αντίληψη των αρχαιολόγων για την προϊστορική Ελλάδα», συμπληρώνει το άρθρο.

Μέχρι τώρα, κανείς δεν είχε καταλάβει την πραγματική κλίμακα του συγκροτήματος, αλλά και την τρομακτική προσπάθεια που καταβλήθηκε κατά την κατασκευή του. Οι αρχαιολόγοι σήμερα πιστεύουν ότι, για να κατασκευαστεί το κτιριακό συγκρότημα, οι Έλληνες της πρώιμης Εποχής του Χαλκού πραγματοποίησαν τουλάχιστον 3.500 ναυτικά ταξίδια για να μεταφέρουν από 7.000 ως 10.000 τόνους αστραφτερού λευκού μαρμάρου από το ένα νησί του Αιγαίου σε άλλο (συγκεκριμένα από τη Νάξο). Κάθε ταξίδι επιστροφής θα απαιτούσε έως και 24 μέλη του πληρώματος να κωπηλατούν επί πέντε ώρες περίπου.
Σύμφωνα με το άρθρο, τα ταξίδια, συνολικά γύρω στα 45.000 μίλια, επέτρεψαν στους αρχιτέκτονες να κατασκευάσουν αυτό που πιστεύεται ότι ήταν ένα τεράστιο θρησκευτικό ιερό που αποτελείται από περισσότερα από 60 μαρμάρινα κτίρια τα οποία οικοδομήθηκαν ειδικά για να ακτινοβολούν στον ήλιο.
Επιπλέον, οι αρχιτέκτονες διαμόρφωσαν στο επικλινές έδαφος του νησιού, γνωστό τους τελευταίους αιώνες ως Δασκαλιό, γύρω στα χίλια μέτρα τεχνητό περιβάλλον, διανεμημένο σε έξι αναβαθμίδες. Αυτά τα πλατιά επίπεδα, περίπου έξι μέτρων, έχουν κατασκευαστεί ειδικά για να φιλοξενήσουν όλα τα κτίρια. Η κορυφή, που δεν είχε αρχικά οικοδομηθεί, είχε μια μικρή μάλλον ιερή ανοιχτή περιοχή πιθανόν για την κατάθεση αναθηματικών προσφορών.
«Είναι μακράν η μεγαλύτερη προϊστορική ναυτική επιχείρηση μεταφοράς που ήρθε ποτέ στο φως οπουδήποτε στον κόσμο», αναφέρει, σύμφωνα με την Independent, o Δρ. Τζούλιαν Γουάιτράιτ (Julian Whitewright), αρχαιολόγος, ειδικός σε ναυτικά θέματα, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. «Αποδεικνύει πολύ καθαρά πόσο σημαντική, αλλά και πόσο αναπόσπαστο κομμάτι της κουλτούρας αυτών των ανθρώπων της πρώιμης Εποχής του Χαλκού ήταν η ναυσιπλοΐα», προσθέτει.
«Η έρευνά μας αλλάζει την κατανόησή μας για τον πολιτισμό της πρώιμης Εποχής του Χαλκού και υποδεικνύει ότι αυτοί οι πρώιμοι Έλληνες ήταν πολύ πιο οργανωμένοι, τεχνικά και πολιτικά πιο προηγμένοι από ό,τι προηγουμένως είχε θεωρηθεί», λέει, σύμφωνα πάντα με την Indepedent, o Μάικλ Μπόιντ, συν-διευθυντής των ερευνών από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.
Το άρθρο κάνει επίσης αναφορά στο «πυραμοειδές» σχήμα του νησιού. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα αν η πυραμιδική μορφή ήταν σημαντική, αλλά ο τόπος είχε σίγουρα επιλεγεί ειδικά ως θρησκευτικός χώρος σε σχέση με άλλα πολύ υψηλότερα, πιο εντυπωσιακά και δυνητικά πιο προσιτά βουνά που δεν είχαν αυτό το σχήμα.
Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού, το τετραετές ερευνητικό πρόγραμμα στην προϊστορική θέση Δασκαλιό ολοκληρώθηκε το περασμένο φθινόπωρο με την αποκάλυψη εντυπωσιακών αρχιτεκτονικών λειψάνων ενός σημαντικού Πρωτοκυκλαδικού οικισμού. Η τέταρτη και τελευταία περίοδος έρευνας πεδίου πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 2018, στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Θαλάσσιοι δρόμοι Κέρου-Νάξου», το οποίο υλοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, υπό την αιγίδα της Βρετανικής Σχολής Αθηνών και την εποπτεία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων. Το πρόγραμμα διευθύνουν ο καθηγητής Κόλιν Ρένφριου (Colin Renfrew), o Δρ. Μάικλ Μπόιντ (Michael Boyd) και η Ειρήνη Λεγάκη, από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, ως αναπληρώτρια διευθύντρια.
Τέλος, σημειώνεται ότι αρχαιολογικό υλικό από την Κέρο και το Δασκαλιό θα πλαισιώνουν την περιοδική έκθεση «δες ΑΠΕΝΑΝΤΙ», που θα πραγματοποιηθεί από 15 Ιουλίου ως 30 Σεπτεμβρίου 2019 στην Αρχαιολογική Συλλογή Κουφονησίου. Από αυτό το υλικό θα εκτεθούν και ευρήματα από την αρχαιολογική έρευνα των τελευταίων χρόνων στο Δασκαλιό, τα οποία θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά στο κοινό.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Απεβίωσε σήμερα 6.7.19 η Μαίρη Κωστοπούλου, καλή φίλη του συλλόγου μας. Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί στον Ι.Ν. Αγίου Βασιλείου Μετσόβου & Μπουμπουλίνας, στα Εξάρχεια τη Δευτέρα 8.7.19 στις 11:00πμ. Η κηδεία θα γίνει στο νεκροταφείο Αμαλιάδας. Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ εκφράζει τα συλλυπητήριά του στην κόρη της Νεκταρία και στην οικογένεια της.

• ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ: ΑΚΡΟΠΟΛΗ

• Παρακαλούμε θερμά την ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, να ενεργοποιήσει τον λογαριασμό του ΔΙΑΒΑΤΗ, όσο πιο γρήγορα μπορεί. Είναι μεγάλη ανάγκη.

   Σήμερα 2.7.19 καταθέσαμε όλα τα απαραίτητα έγγραφα για την ενεργοποίηση του αδρανούς λογαριασμού μας.

   Πιστεύουμε στην άμεση εξυπηρέτηση της Τ.Π. η οποία θεωρείται η πιο οργανωμένη τράπεζα της Ελλάδος.

   Επίσης ζητούμε την βοήθεια οποιουδήποτε γνωρίζει το αντικείμενο. 

• Δομίνικος Θεοτοκόπουλος ο Κρης Εποίει. EL_GRECO

• Αγαπητοί φίλοι, είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι σήμερα 28.6.19, ολοκληρώθηκε επιτυχώς η πρώτη φάση της αντικατάστασης των γραφείων μας.

Με τα υπ΄ αριθμούς 1034 και 1035 / 28.6.19 συμβόλαια της συμβολαιογράφου Αθήνας Ζωής Μπαρίτα, επωλήθησαν τα 2 γραφεία μας της  οδού Μιλτιάδου 21, αντί ποσού 125.200€.

Ωσαύτως  η έκτακτη συνέλευση της 12μελούς επιτροπής αγοραπωλησίας, της ερχόμενης Κυριακής στο κέντρο ΟΜΑΛΟΣ, ακυρώνεται ως μη έχουσα πλέον αντικείμενο συζήτησης. 

• Επειδή η εμπιστοσύνη μας για ορισμένα πρόσωπα που εμπλέκονται στην πώληση των γραφείων μας έχει κλονιστεί, και επειδή βλέπουμε πολλές αναίτιες αναβολές, είμαστε αναγκασμένοι να συγκαλέσουμε σε έκτακτη συνέλευση τα μέλη της 12μελούς επιτροπής αγοραπωλησίας, και κατά συνέπεια και το ΔΣ του ΔΙΑΒΑΤΗ, την ερχόμενη Κυριακή 11:00πμ, στο κέντρο ΟΜΑΛΟΣ Πειραιώς 68 Μοσχάτο, να αποφασίσουμε πως θα προχωρήσουμε περαιτέρω για την αξιοπιστία και το συμφέρον του συλλόγου μας.

• B.A.Μότσαρτ, μια ζωή γεμάτη μουσική

• Μηνιάτικη συνεστίαση, τελευταία Κυριακή Ιουνίου η ερχόμενη Κυριακή 30/6, 1:00μμ, ελάτε στον ΟΜΑΛΟ να πούμε ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ! 

Πειραιώς 68, Μοσχάτο, 2105621642.

Μενού 15€. 

Μουσική με το συγκρότημα του Χαράλαμπου Τερζάκη.

• Δικταίον Άντρον. Πίνακας δώρο στον ΔΙΑΒΑΤΗ από τον ζωγράφο Γιώργο Παναγιωτάκη. Τον ευχαριστούμε!

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΖΩΓΡΑΦΟ: Το Λασίθι με τα χρώματα της ζωγραφικής.
Δικταίον Αντρον! Μια “διασημότης”. Εξωτερικά, μυστηριώδες, αινιγματικό και απόκοσμο. Προκαλεί δέος! Εσωτερικά, μεγαλοπρεπές και εντυπωσιακό. Ένα θαύμα της φύσης που μαγεύει με τον πλούτο των σταλακτιτών και σταλαγμιτών. Ένα σπήλαιο με αμέτρητους μύθους, θρύλους και δοξασίες.
Εδώ, κατά τη μυθολογία, γεννήθηκε ο πρώτος των αρχαίων θεών. Είναι η “Βηθλεέμ” των προχριστιανικών χρόνων. Σε αυτόν τον κρυψώνα κατέφυγε η Ρέα για να γεννήσει το Δία, με τους Κουρήτες να χτυπούν συνεχώς τύμπανα για να μην ακούσει το κλάμα του παιδιού ο παιδοκτόνος Κρόνος. Εδώ μεγάλωσε ο Δίας πίνοντας το γάλα της αίγας “Αμάλθειας”. Εδώ έφερε όταν μεγάλωσε, μεταμορφωμένος σε ταύρο, την πριγκίπισσα Ευρώπη που άρπαξε από τη Φοινίκη και από την οποία γεννήθηκε ο Μίνωας. Εδώ ερχόταν ο μετέπειτα βασιλιάς Μίνωας για να πάρει τους νόμους του βασιλείου του από τον πατέρα Δία.
Το Δικταίον Άντρον ήταν επίσης χώρος λατρείας και άλλων θεοτήτων, όπως της θεάς γης Γαίας αλλά και τόπος πολλών άλλων μυθολογικών και ιστορικών γεγονότων όπως προέκυψε από τα ευρήματα των ανασκαφών. Το Δικταίον Άντρον σήμερα συγκαταλέγεται στους πιο επισκέψιμους τουριστικούς προορισμούς της χώρας μας.
(Ελαιογραφία 80Χ60)

• Νεότερα από την υπόθεση της αγοραπωλησίας: Την Δευτέρα 24 Ιουνίου στις 3:00μμ, στο συμβολαιογραφείο της κας Ζωής Μπαρίτα θα υπογραφεί το 1ο συμβόλαιο, αυτό της πώλησης. Εκτός απροόπτου…

• Για ενημέρωση κάθε ενδιαφερόμενου σας παρουσιάζουμε τα δικαιολογητικά που πρέπει να προσκομίσει ο πωλητής ακινήτου, εδώ πωλητής είναι ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ,  για να συνταχθεί το συμβόλαιο πώλησης:

1. Φορολογική ενημερότητα του πωλητή συλλόγου 

2. Πιστοποιητικά ΕΝΦΙΑ του πωλητή για μεταβίβαση από επαχθή αιτία για τα έτη 2014-2018 

3. Πιστοποιητικό ότι δεν οφείλεται ΤΑΠ από το Δήμο Αθηναίων για τα ακίνητα (με αίτηση στο Δήμο, μαζί με τον τελευταίο λογαριασμό της ΔΕΗ εξοφλημένο και μια φωτοτυπία του συμβολαίου και βεβαίωση μηχανικού).

4. Πιστοποιητικά Ενεργειακής Απόδοσης (από τον μηχανικό)

5. Βεβαιώσεις νομιμότητας από το μηχανικό περί μη αυθαιρεσίας (αν υπάρχουν αυθαιρεσίες πρέπει να τακτοποιηθούν και να προσκομιστούν από τον μηχανικό τα σχετικά δικαιολογητικά, δηλ. βεβαίωση νομιμότητας, βεβαίωση περαίωσης της διαδικασίας υπαγωγής και κάτοψη).

6. Ασφαλιστική ενημερότητα από τον πωλητή σύλλογο από το ΙΚΑ του ακινήτου, μόνο αν είχε υπαλλήλους με ΙΚΑ ή αν έχει εκδοθεί οικοδομική άδεια στο όνομά του την τελευταία δεκαετία, ή αν είναι εταίρος σε εταιρεία ΟΕ και ΕΕ, διαχειριστής σε ΕΠΕ ή διευθύνων σύμβουλος σε ΑΕ.

7. Απόφαση ΓΣ και έγκριση από ΔΣ για την πώληση, το καταστατικό της ίδρυσης σε επικυρωμένο αντίγραφο, το τελευταίο καταστατικό όπως ισχύει σήμερα σε επικυρωμένο αντίγραφο και πρόσφατο πιστοποιητικό από το Πρωτοδικείο απ’ όπου να προκύπτει η καταχώριση του συλλόγου και όλες οι τροποποιήσεις που έχουν γίνει.

8. Φωτοτυπία ταυτότητας με ΑΦΜ, Δ.Ο.Υ. , διεύθυνση και επάγγελμα των εκπροσώπων του συλλόγου που θα υπογράψουν το συμβόλαιο.

9. Την ημέρα του συμβολαίου χρειάζονται να προσκομιστούν εξοφλημένοι οι τελευταίοι λογαριασμοί ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ και κοινοχρήστων.

10. Αν τα καταστήματα είναι μισθωμένα χρειαζόμαστε τα μισθωτήρια

Σημείωση: Εδώ πρέπει να πούμε δυο πράγματα προς ενημέρωση. Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ διαθέτει λάθος άδεια και συμβόλαια που αναφέρουν δύο καταστήματα Γ1 και Γ2. Χρειάζεται λοιπόν από μας να αναθεωρήσουμε την υπάρχουσα άδεια, για αλλαγή χρήσης από κατάστημα σε γραφείο ή κατοικία. Δικαιολογητικό υπ΄ αριθμόν 5. Αυτό πολύ απλά χρειάζεται χρήμα και το σπουδαιότερο, χρόνο τουλάχιστον 3 μήνες.  Οι αγοραστές λοιπόν μας ζήτησαν πολύ ευγενικά ή να τα πληρώσουμε ή να τα φτιάξουμε. Που το μεμπτόν; Και μάλιστα το απαράδεκτο ηθικά, δεοντολογικά και νομικά;

• ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ (ΚΥΡΙΩΣ), ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ

Επανερχόμαστε δεύτερη φορά στο ίδιο θέμα (θεατές;). Την πρώτη σας στείλαμε και sms για επί πλέον για ασφάλεια. Απάντησαν μόνο 3 από τους 8. Δεν έχουμε όμως χρόνο για 8 τηλέφωνα και που δεν απαντούν συνήθως. Και ίσως χρειασθεί να πάρουμε δεύτερη και τρίτη φορά! Έλεος…
Αγαπητοί φίλοι του ΔΣ, γράψτε σωστά, σύμφωνα με την παρακάτω φόρμα το κείμενο (με copy-paste, ή όπως θέλετε εσείς) και σύντομα σας παρακαλώ γιατί αρχίζουμε και κουραζόμαστε εγώ και ο Σοφοκλής. Τώρα και ένα μήνα δεν ασχολούμαστε με τίποτα άλλο παρά μόνο με την αγοραπωλησία και την μεγάλη γραφειοκρατία των συμβολαιογράφων. Μη μας ταλαιπωρείτε κι εσείς περισσότερο. Φερόμαστε δυστυχώς χειρότερα και από το ελληνικό δημόσιο. Είμαστε έτοιμοι να τα εγκαταλείψουμε.
Για παράδειγμα σας λέμε ότι για τα συμβόλαια χρειάζεται βεβαίωση εξόφλησης του ΤΑΠ από τον δήμο. Ανακαλύψαμε όμως ότι για το γραφείο Γ2 δεν είχε δηλωθεί στον δήμο και δεν είχε πληρωθεί ο ΤΑΠ ποτέ. Αναγκασθήκαμε λοιπόν να πληρώσουμε για μια 5ετία 100 ευρώ (ασήμαντο ποσό) συν πρόστιμο 200 ευρώ! Σύνολο 300 ευρώ. Φάγαμε στον δήμο Αθηναίων τρεις εργάσιμες ημέρες από τις 9:00 μέχρι τις 2:00, μόνο για ένα χαρτί από τα 9 που χρειάζονται.
Λοιπόν η φόρμα:
Εξουσιοδοτώ τον πρόεδρο του ΔΙΑΒΑΤΗ Γεώργιο Μιχ. Διακάκη, να υπογράψει τα συμβόλαια πώλησης των γραφείων μας Γ1 και Γ2 στην οδό Μιλτιάδου 21 Αθήνα, ως και τα συμβόλαια αγοράς της νέας αίθουσας του 5ου ορόφου στην οδό Πατησίων 4 Αθήνα.
ΟΝΟΜΑ ΕΠΩΝΥΜΟ μέλος του ΔΣ…
– Παρακαλώ αντιγράψτε ακριβώς την φόρμα, και στείλτε μας το email. Όλα τα email που θα στείλετε θα πρέπει να επικολληθούν στο έγγραφο του ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΑΣ.
– Αν κάποιος δεν θέλει να εξουσιοδοτήσει τον πρόεδρο, θα χρειασθεί να παρίσταται στο συμβολαιογράφο κατά την υπογραφή των συμβολαίων και ενδεχόμενα δύο φορές στο κάθε συμβόλαιο με ταυτότητα κλπ, δες το υπ΄ αριθμόν 8 δικαιολογητικό πιο πάνω. Οι συμβολαιογράφοι είναι:
1. Εύα Ζαχαριάδη, Μαυροκορδάτου 13 και
2. Ζωή Μπαρίτα, Μαυρομιχάλη 84
-Το παραπάνω κείμενο θα αναρτηθεί και στο site μήπως το δούνε οι περί ων ο λόγος εμπλεκόμενοι αρμόδιοι. Εξάλλου το θέμα είναι σημαντικό και ενδιαφέρει και άλλους, όπως τα μεσιτικά γραφεία με τους μηχανικούς τους. Αλλά και όλα τα μέλη μας που ίσως απορούν για τίς καθυστερήσεις.

• Για το κτηματολόγιο: 

Αγαπητοί μου, όπως είχε τονισθεί και στο σεμινάριο που έκανε ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ πριν το Πάσχα, όλη η δουλειά μπορεί να γίνει εδώ στην Αθήνα, στα κατά τόπους κτηματολογικά γραφεία ή ηλεκτρονικά, ευκολότερα  και ενδεχομένως φθηνότερα. Δεν είναι απαραίτητο να πάτε στα χωριά σας και να υποστείτε όλη αυτήν την ταλαιπωρία. Υπάρχει τρόπος να τα κάνετε όλα από εδώ.

Για την εκδρομή:

Η εκδρομή στην κεντρική Ευρώπη ματαιώνεται λόγω μικρού ενδιαφέροντος και προς εκεί βαδίζει και η παρακάτω εναλλακτική. Έχουν δηλώσει μόνο 20 άτομα.

Σαν εναλλακτική λύση προτείνουμε την ήδη σχεδιασμένη εκδρομή από το πρακτορείο KALIDONI Travel (ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ–ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΥΛΙΑ-ΒΑΡΝΑ-ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ-ΣΩΖΟΠΟΛΗ-ΜΕΣΗΜΒΡΙΑ-ΑΓΧΙΑΛΟΣ-ΜΟΝΗ ΑΛΑΤΖΑ-ΣΟΦΙΑ-ΦΙΛΙΠΠΟΥΠΟΛΗ) 6  ΗΜΕΡΕΣ 5 ΝΥΧΤΕΣ με βραδινό και πρωινό μπουφέ, 265+25=290€, επιβάρυνση μονόκλινου +120€.

Λεπτομέρειες, πρόγραμμα, ξενοδοχεία στο site KALIDONI Travel.

• Αγορά νέας στέγης ΔΙΑΒΑΤΗ

Υπέρ της συνέχισης της εγκεκριμένης προσφοράς η οποία διαμορφώνετε στο ποσό των 125200€ ψηφίζουν 10 (Διακάκης, Ραπτάκης, Κρητικάκης,  Κονσολάκης, Κονδυλάκη, Παραβολιάσης, Πετράκη-Μανιουδάκη, Στρατογιαννάκης, Κικάκης, Πανακάκη)

Κατά 1 (Συγγελάκης)

Απόντες 1 (Καρπαθάκης)

• Ωρα 8:30 Προς 12μελή επιτροπή Κικάκη:

Λαμβάνοντες υπόψη τις δύο παρακάτω επιστολές που μας εστάλησαν, απαντήστε στο ερώτημα ΄  πως συνεχίζουμε;΄

ΕΠΙΣΤΟΛΗ 1η:

4.6.19 Προς ΔΣ Συλλόγου Διαβάτης

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε πως σε συνέχεια της από 12.5.2019 προσφοράς (ευρώ 130.000) που καταθέσαμε για την αγορά των ιδιοκτησιών επί της οδού Μιλτιάδου αρ. 21 και λόγω απρόβλεπτων εξόδων που προέκυψαν κατά την διάρκεια του ελέγχου που πραγματοποιήθηκε, η ομάδα των επενδυτών που εκπροσωπούμε αποφάσισαν να αποσύρουν την συγκεκριμένη προσφορά εκτός και εάν αναλάβετε ένα μέρος των εξόδων. Κατόπιν αυτής της εξέλιξης, οι επιλογές που διαμορφώνονται είναι οι κάτωθι: 1. Αναλαμβάνετε να καλύψετε ένα μέρος των εξόδων που ανέρχονται στο ποσό των ευρώ 4.800 και συνεχίζουμε με την συγκεκριμένη εγκεκριμένη προσφορά η οποία διαμορφώνεται στο ποσό των ευρώ 125.200 2. Διερευνούμε εάν εξακολουθεί να υπάρχει ενδιαφέρον από την επενδυτική ομάδα που κατέθεσε την 2η προσφορά (ευρώ 125.000) αλλά οι οποίοι όμως δεν γνωρίζουν για τα απρόβλεπτα έξοδα που προέκυψαν. Με εκτίμηση Maya Karasso, CEO Karasso Ltd

ΕΠΙΣΤΟΛΗ 2η

3.6.19 Adreas P

Θέλω να ενημερώσω τον Πρόεδρο και το Δ.Σ. του πολιτιστικού συλλόγου Διαβάτης, ότι μετά από δεκαήμερη και πλέον έρευνα αγοράς πού έκανα μέσω εφημερίδας Χρυσή Ευκαιρία και email προς μεσιτικά γραφεία, δεν βρέθηκε κανένα ακίνητο, ανάλογο με αυτό της Ομόνοιας. Προτείνω την αγορά του συγκεκριμένου ακινήτου. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΒΟΛΙΑΣΗΣ

Αγαπητοί φίλοι, ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ επιθυμεί να τροποποιήσει ή να βελτιώσει ή και να αλλάξει τον λογότυπό του. Δέχεται λοιπόν προτάσεις στο email odiavatis@gmail.com .

Η καλύτερη πρόταση θα αμειφθεί με 200€. Η 2η καλύτερη με 100€. Τρεις αξιοπρεπείς προτάσεις θα αμειφθούν με 50€ εκάστη. Για την 1η και την 2η ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ θα έχει την ιδιοκτησία και το δικαίωμα χρήσης.

Οι παλιοί λογότυποι:

• Δυστυχώς η ροή δηλώσεων συμμετοχής στην εκδρομή δεν πάει καλά. Δύσκολο να συμπληρώσουμε 30 με 35 άτομα. Ας κάνουμε ακόμα μια προσπάθεια μέχρι την Κυριακή το βράδυ.

Κάντε κλικ, μετά πηγαίνετε στην προβολή ανάγνωσης (στα κινητά με WPS Office): Los_anos_50s

• Κ Α Τ Ε Π Ε Ι Γ Ο Ν ! ! !   Δ η λ ώ σ τ ε   σ ύ ν τ ο μ α . Οδικό ταξίδι στη ΒΙΕΝΝΗ-ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ-ΠΡΑΓΑ 9 ημέρες, 8 νύκτες +ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΔΡΕΣΔΗ. 20-28/06/2019. Τιμή κατ’ άτομο σε δίκλινο δωμάτιο: 620 ευρώ Επιβάρυνση μονόκλινου δωματίου: +230 ευρώ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ: Εκδρομές, περιηγήσεις με πούλμαν σύγχρονης τεχνολογίας. Διαμονή, 8 διανυκτερεύσεις, σε ξενοδοχεία 4*. Στο Νις: TAMI RESIDENCE ή παρόμοιο. Στη Βουδαπέστη: HUNGARIΑ ή ARENA ή παρόμοιο. Στην Πράγα: OLYMPIK ή παρόμοιο. Στη Βιέννη: KAVALIER ή BELLEVUE ή παρόμοιο. 8 πρωινά και 8 δείπνα στο ξενοδοχείο. Ξεναγήσεις σύμφωνα με το πρόγραμμα. Αρχηγός – συνοδός. Ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης. ΦΠΑ. Φόροι διαμονής.  ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ:  Είσοδοι σε Μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους. Ποτά στα προσφερόμενα γεύματα ή δείπνα. Ό,τι αναφέρεται ως προτεινόμενο ή προαιρετικό.  Ό,τι ρητά δεν αναφέρεται στο πρόγραμμα και τις παροχές του.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΝΙΣ – ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ – ΠΡΑΓΑ – ΚΑΡΛΟΒΙ ΒΑΡΥ – (ΔΡΕΣΔΗ) – ΒΙΕΝΝΗ 1Η ΗΜΕΡΑ, ΑΘΗΝΑ – ΝΙΣ (900 χλμ): Aναχώρηση στις 06:00 από ΑΘΗΝΑ. Hμίωρη στάση στην περιοχή της ΛΑΜΙΑΣ και της Λάρισας και συνεχίζουμε το ταξίδι μας για το συνοριακό σταθμό των ΕΥΖΩΝΩΝ. Έλεγχος ταξιδιωτικών εγγράφων και η διαδρομή μας έξω από τα Σκόπια, μας οδηγεί στην περιοχή της ΝΙΣ, για δείπνο και διανυκτέρευση.

2Η ΗΜΕΡΑ, ΝΙΣ – ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ (620 χλμ): Πρωινή αναχώρηση για ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ. Προσπερνώντας την πρωτεύουσα της ΣΕΡΒΙΑΣ, το ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ και το ΝΟΒΙΣΑΝΤ, καταλήγουμε αργά το απόγευμα στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, τακτοποίηση στο ξενοδοχείο, δείπνο και προαιρετικά ΜΙΝΙ κρουαζιέρα με τουριστικό πλοιάριο στο ΔΟΥΝΑΒΗ, ‘απολαμβάνοντας’ έτσι τη νυχτερινή όψη της πόλης, διανυκτέρευση.

3Η ΗΜΕΡΑ, ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ (ΞΕΝΑΓΗΣΗ): Πανοραμική ξενάγηση – περιήγηση της πόλης. Ξεκινάμε από τη ΒΟΥΔΑ και το λόφο του ΓΚΕΛΕΡΤ και συνεχίζουμε με τους ΠΥΡΓΟΥΣ των ΨΑΡΑΔΩΝ, τη θαυμαστή εκκλησία του ΜΑΤΙΑ, όπου στέφονταν οι βασιλιάδες για να απολαύσουμε την εξαιρετική θέα που προσφέρει η πόλη με τις πολλές και επιβλητικές γέφυρες και το ολόδροσο νησάκι της Μαργαρίτας στη μέση του Δούναβη. Λίγο αργότερα διασχίζοντας μία από τις πιο αριστοτεχνικές γέφυρες του Δούναβη, τη γέφυρα των Αλυσίδων, θα βρεθούμε στην ΠΕΣΤΗ και την ΠΛΑΤΕΙΑ ΗΡΩΩΝ, στολισμένη με υπέροχα αγάλματα και τελειώνουμε με τον ΚΑΘΕΔΡΙΚΟ ΝΑΟ του ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Γεύμα και στον ελεύθερο χρόνο που ακολουθεί, μπορούμε να επισκεφθούμε τον εμπορικό δρόμο VACI. Για το βράδυ σας προτείνουμε προαιρετικά, διασκέδαση σε παραδοσιακή ταβέρνα με τσιγγάνικα βιολιά και κρασί. Διανυκτέρευση.

4Η ΗΜΕΡΑ, ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ – ΠΡΑΓΑ (530 χλμ): Αφήνουμε την πρωτεύουσα της ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ και συνεχίζουμε το ταξίδι μας μέσα από μια όμορφη διαδρομή για την ΠΡΑΓΑ. Φθάνουμε στη “Χρυσή πόλη” και κάνουμε την πρώτη μας γνωριμία, πριν τακτοποιηθούμε στο ξενοδοχείο, για δείπνο και διανυκτέρευση.

5Η ΗΜΕΡΑ, ΠΡΑΓΑ (ΞΕΝΑΓΗΣΗ) – ΚΑΡΛΟΒΙ ΒΑΡΥ (130 χλμ χ 2 = 260 χλμ): Περιήγηση – ξενάγηση της πόλης, ξεκινώντας από την ΚΑΣΤΡΟΥΠΟΛΗ με το μεγαλοπρεπή Ναό του ΑΓΙΟΥ ΒΙΤΟ, κατηφορίζουμε στη συνέχεια για να συναντήσουμε το ΝΑΟ του ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, καθώς και τη γέφυρα του ΚΑΡΟΛΟΥ και να καταλήξουμε στο ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ με το ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟ ΡΟΛΟΙ, την οδό ΠΑΡΙΣΙΩΝ, την ΕΒΡΑΪΚΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ και τέλος τη γέφυρα του ΤΣΕΧ. Αμέσως μετά θα επισκεφθούμε το γραφικό καταπράσινο θέρετρο του ΚΑΡΛΟΒΙ ΒΑΡΥ με τις φημισμένες ιαματικές πηγές στην κοιλάδα του ποταμού Τέμπλα. Το 14ο αιώνα ονομάστηκε ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΟΛΗ από τον αυτοκράτορα ΚΑΡΟΛΟ τον 4ο και έκτοτε καθιερώθηκε σαν τόπος συνάντησης προσωπικοτήτων των γραμμάτων, των τεχνών και της πολιτικής, όπως ο ΤΣΑΡΟΣ ΠΕΤΡΟΣ, ο ΓΚΑΙΤΕ, ο ΜΠΕΤΟΒΕΝ, ο ΜΠΑΧ, ο ΜΑΡΞ κ.α. Χρόνος ελεύθερος για να περπατήσουμε στα γραφικά δρομάκια του χωριού ή να κάνουμε αγορές στα πολυάριθμα τουριστικά καταστήματα. Επιστροφή στην ΠΡΑΓΑ, δείπνο και διανυκτέρευση.

6Η ΗΜΕΡΑ, ΠΡΑΓΑ: Μισή ημέρα ελεύθερη, μπορούμε να επιλέξουμε περιπάτους για να ολοκληρώσετε τη γνωριμία με την πόλη, τα αξιοθέατα και την αγορά της, με τα περίφημα κρύσταλλα ΒΟΗΜΙΑΣ, ή προαιρετικά εκδρομή στη ΔΡΕΣΔΗ, τη «ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ των ΓΕΡΜΑΝΩΝ». Ο ποταμός ΕΛΒΑΣ τη χωρίζει σε δύο τμήματα, την παλαιά και τη νέα πόλη. Αυτός ο διαχωρισμός έχει λιγότερη σημασία σήμερα μετά τους βομβαρδισμούς του 1945, αφού μέσα σε μια νύχτα άλλαξε ολόκληρο το σχέδιο της πόλης. Παρόλα αυτά όμως παραμένει πλούσια σε μνημεία, με μεγάλη καλλιτεχνική και πολιτιστική παράδοση. Θα δούμε λοιπόν το μεγαλειώδες αρχιτεκτονικό συγκρότημα «ZWIMGER», μέρος της πριγκηπικής κατοικίας του 17ου αιώνα, πολυτελές κτίριο σε ρυθμό ΜΠΑΡΟΚ, σχεδιασμένο από το MATHIAS POPPELMAN. Ακολουθεί επίσκεψη στην πλατεία Θεάτρου, με το ΘΕΑΤΡΟ της ΟΠΕΡΑΣ και στην ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ της ΑΥΛΗΣ, ένα πραγματικό κόσμημα αρχιτεκτονικής, έργο του Ιταλού GAETANO CHIAVERI. Χρόνος ελεύθερος, γεύμα προαιρετικά και επιστροφή στην ΠΡΑΓΑ για δείπνο και διανυκτέρευση. 6Η ΗΜΕΡΑ, ΠΡΑΓΑ ΔΡΕΣΔΗ ΠΡΟΕΡΑΙΤΙΚΑ (150+150=300 χλμ): Υπόλοιπη μισή ημέρα

7Η ΗΜΕΡΑ, ΠΡΑΓΑ – ΒΙΕΝΝΗ (350 χλμ): Πρωινή αναχώρηση για την Αυστριακή πρωτεύουσα. Νωρίς το μεσημέρι θα φθάσουμε στην πόλη του ΣΤΡΑΟΥΣ και θα έχουμε την ευκαιρία να ξεναγηθούμε στο σπουδαιότερο παλάτι της ΒΙΕΝΝΗΣ, το ΣΕΝΜΠΡΟΥΝ, ενώ στην πανοραμική μας περιήγηση θα δούμε τα κτίρια της Δακτυλίου Λεωφόρου (RING), την κρατική ΟΠΕΡΑ, τα ΜΟΥΣΕΙΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ και ΙΣΤΟΡΙΑΣ της ΤΕΧΝΗΣ, τους ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟΥΣ και ΛΑΪΚΟΥΣ ΚΗΠΟΥΣ, το ΠΑΛΑΤΙ ΧΟΦΜΠΟΥΡΓΚ, το ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, το ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ, το ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ καθώς και το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ. Ακολουθεί η ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΒΑΡΤΣΕΝΜΠΕΡΓΚ με το ομώνυμο άγαλμα και ο γοτθικού ρυθμού ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ του ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο, δείπνο σε εστιατόριο της πόλης, διανυκτέρευση.

8Η ΗΜΕΡΑ, ΒΙΕΝΝΗ – ΝΙΣ (850 χλμ): Νωρίς το πρωί θα αναχωρήσουμε μέσω της γνωστής διαδρομής (ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ – ΣΕΓΚΕΤ – ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ) με ενδιάμεσες στάσεις, για την περιοχή της ΝΙΣ. Άφιξη, τακτοποίηση στο ξενοδοχείο, δείπνο, διανυκτέρευση.

9Η ΗΜΕΡΑ, ΝΙΣ – ΑΘΗΝΑ (900 χλμ): Αφήνουμε τη ΣΕΡΒΙΑ και την πόλη του ΝΙΣ με προορισμό τον συνοριακό σταθμό των ΕΥΖΩΝΩΝ. Έλεγχος ταξιδιωτικών εγγράφων και συνεχίζουμε το ταξίδι μας για την ΑΘΗΝΑ με ενδιάμεσες στάσεις, άφιξη το βράδυ.

Οι ξεναγήσεις, εκδρομές, περιηγήσεις είναι ενδεικτικές και δύναται να αλλάξει η σειρά που θα πραγματοποιηθούν. PROGR-BOUDAPESTH-PRAGA-VIENNH με χάρτες https://www.facebook.com/Oikotexnies/videos/281151389475642/?v=2378603332206868

(Ζητούμε συγνώμη για την καθυστέρηση… από 13 Απρ 2019 για την Γ.Σ. της 14ης Απρ 2019) Αγαπητέ Πρόεδρε. Θα είμαι παρών αύριο. Σε παρακαλώ όμως εν τω μεταξύ να αφαιρέσεις από την ιστοσελίδα μας το «πρακτικό» που έχεις αναρτήσει, χρησιμοποιώντας μάλιστα τις υπογραφές όλων μας (που μπήκαν για να βεβαιώσουν την παρουσία μας) ως συμφωνία, δήθεν, προς όσα γράφεις. Σε παρακαλώ να αποσύρεις και τα ανυπόγραφα σχόλιά σου, τα οποία προσβάλλουν τα αρκετά μέλη του Συλλόγου, που διατύπωσαν διαφορετικές απόψεις από τη δική σου. Δέχτηκα παράπονα από συμμετέχοντες που με έκπληξη είδαν την ανάρτηση που έκανες στην ιστοσελίδα με την οποία επιχειρείς να κατασκευάσεις μία διαφορετική πραγματικότητα. Γιατί άραγε; Ήμαστε όλοι παρόντες στα γραφεία του Διαβάτη την προηγούμενη Κυριακή και γνωρίζουμε ακριβώς τι συζητήθηκε και τι ψηφίστηκε. Εν τέλει, η απόφασή μας ήταν ομόφωνη και είναι (σύμφωνα με την πρόταση του Νίκου Κικάκη και μένα) η συγκρότηση ευρείας επιτροπής από το Δ.Σ. και τρία άλλα μέλη του Συλλόγου (Ν. Κικάκης, Λ. Κονσολάκης και Α. Παραβολιάσης) με σκοπό να εξετάσουμε το ενδεχόμενο απόκτησης άλλων γραφείων (με παράλληλη πώληση των δικών μας) με τρόπο τεχνοκρατικά άρτιο και θεσμικά διαφανή. Και να εισηγηθούμε στη Γενική Συνέλευση που θα πάρει και την τελική απόφαση. Παρακαλώ για την άμεση αποκάτασταση της αλήθειας. Ελπίζω σε μία ουσιαστική συνεδρίαση αύριο προς όφελος του ιστορικού μας Συλλόγου με γνώμονα την καλύτερη δυνατή λειτουργία του αλλά και την προάσπιση του κύρους και της ιστορίας του. Σέβομαι τον Πρόεδρο και τις προσπάθειες που καταβάλλει αλλά, ελπίζω ότι συμφωνείτε, πάνω απ´ όλους μας είναι ο Σύλλογος! Με εκτίμηση προς όλους! Αριστομένης Ι. Συγγελάκης,  αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Διαβάτη

• ΜΗΝΙΑΤΙΚΗ ΜΑΙΟΥ, την ερχόμενη Κυριακή. Ελάτε να τα πούμε και να χαλαρώσουμε μετά την ψήφο, στις ΓΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΟΓΕΝΗ, Πεντέλης 27 Π. Φάληρο, με 12€ και το γνωστό μενού του Κουτσάκη.

100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ποντίων: 5 πράγματα που πρέπει να ξέρεις

1. Θεματοφύλακες του Ελληνισμού Μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, οι Πόντιοι συνέχισαν να ζουν στα βόρεια της Μικράς Ασίας, τον Πόντο. Αν και αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό, το φρόνημα και η ελληνική τους συνείδηση παρέμειναν αναλλοίωτα στο πέρασμα των αιώνων, ακόμη και μετά την Άλωση της Τραπεζούνας το 1461 από τους Οθωμανούς. Αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι αποτελούν ένα εκλεκτό τμήμα του ελληνισμού, κυριάρχησαν στην οικονομική και πνευματική ανάπτυξη της περιοχής, αν και αριθμητικά ήταν μειονότητα. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα να ακολουθήσει και μία δημογραφική “έκρηξη”, εφόσον ο αριθμός τους υπολογίζεται ότι από 265.000 μετά τα μέσα του 17ου αιώνα, ξεπέρασε τις 700.000 στις αρχές του 20ου. Διέθεταν σχολεία, μεταξύ των οποίων το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας, εφημερίδες, περιοδικά, θέατρα και λέσχες. 2. Όσα δεν έγιναν σε 5 αιώνες, έγιναν σε 5 χρόνια Η αναρρίχηση των Νεότουρκων στην εξουσία το 1908 και η περιθωριοποίηση του Σουλτάνου δημιούργησε αρχικά υψηλές προσδοκίες στους πληθυσμούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που έπνεε τα λοίσθια, οι οποίες τελικά διαψεύστηκαν με τον πλέον δραματικό και βάρβαρο τρόπο. Δείχνοντας ένα σκληρό εθνικιστικό πρόσωπο, οι Νεότουρκοι έβαλαν στο στόχαστρο τους χριστιανικούς πληθυσμούς, προωθώντας τον απόλυτο εκτουρκισμό της περιοχής. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν η ιδανική συγκυρία, δεδομένου ότι το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων της εποχής ήταν στραμμένο αλλού και το σχέδιο εξόντωσης των ελληνικών και χριστιανικών πληθυσμών της περιοχής μπήκε σε εφαρμογή. Η αρχή γίνεται με τα “Τάγματα Εργασίας” (“Αμελέ Ταμπουρού”) στα οποία εξαναγκάστηκαν να δουλεύουν Πόντιοι που δούλευαν κάτω από εξοντωτικές και απάνθρωπες συνθήκες σε λατομεία, ορυχεία και διανοίξεις δρόμων. Την ίδια περίοδο πραματοποιούνται ταυτόχρονα συστηματικές και οργανωμένες καταπατήσεις των δικαιωμάτων των πληθυσμών αυτών, πυρπολήσεις των χωριών τους, εξορίες. “Καραβάνια” ανθρώπων εγκαταλείπουν τις εστίες τους ή ξεκινούν αντάρτικα στα βουνά. Χιλιάδες πεθαίνουν από το κρύο, την πείνα και τις κακουχίες. 3. Η απόφράδα 19η Μαΐου 1919 Στις 19 Μαΐου 1919, ο Μουσταφά Κεμάλ πατάει το πόδι του στη Σαμψούντα και ξεκινάει και τυπικά η τελευταία και πιο άγρια φάση του σχεδίου εξόντωσης. Λίγες μέρες αργότερα, δίνει αμετάκλητη εντολή για διενέργεια μαζικών επιχειρήσεων κατά του πληθυσμού. Μετά και τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι σφαγές, οι πυρπολήσεις χωριών και η εκτοπίσεις πληθυσμών γίνονται πλέον χωρίς έλεος. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι από τις 25.000 Έλληνες που ζούσαν στις περιοχές της Μπάφρας και του Ααζάμ, το 90% δολοφονήθηκε. Οι Τούρκοι προχώρησαν ακόμη και σε αναγκαστικές αποσπάσεις παιδιών από τις οικογένειές τους, τα οποία και έδιναν στα χαρέμια εύπορων Τούρκων. Μέχρι το 1923, η επιχείρηση είχε ολοκληρωθεί, βαμμένη στο αίμα εκατοντάδων χιλιάδων αθώων. Για τον ακριβή αριθμό θυμάτων η εικόνα παραμένει ασαφής. Με βεβαιότητα ξεπέρασαν τις 200.000, ενώ σύμφωνα με ακτιβιστές για τη διεθνή αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας, ξεπέρασε τις 353.000. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού κατέφυγε στην Ελλάδα, συμβάλλοντας σημαντικά στην ανόρθωση του ελληνικού κράτους, ενώ σημαντικός αριθμός των Ποντίων βρέθηκαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία. Ο πυρήνας αυτός παραμένει ακμάζων, ενεργός και δραστήριος ως τις μέρες μας, παρά το γεγονός ότι πολλοί επέλεξαν να επιστρέψουν στον ελλαδικό χώρο μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τη Γενοκτονία των Ποντίων εγκαινιάστηκε ένα μεγάλο μνημείο στην πόλη Εσεντουκί κοντά στην Σταυρούπολη της Ρωσίας, έχοντας χαραγμένη στη βάση του την φράση “Δεν ξεχνάμε” στα ελληνικά και στα ρωσικά. 4. 25 χρόνια από την καθυστερημένη αναγνώριση στην Ελλάδα Η Βουλή των Ελλήνων, κατόπιν εισήγησης του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, αναγνώρισε τη γενοκτονία το 1994 και ψήφισε την ανακήρυξη της 19ης Μαϊου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο». Το 1998, η Βουλή ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 14ης Σεπτεμβρίου ως «ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος». Εκτός από την Ελλάδα, τη Γενοκτονία των Ποντίων αναγνωρίζουν επίσημα η Κύπρος, η Αρμενία, η Σουηδία, ορισμένες ομοσπονδιακές δημοκρατίες της Ρωσίας, οκτώ πολιτείες των ΗΠΑ, η βουλή της πολιτείας της Νότιας Αυστραλίας, η Αυστρία, η Ολλανδία, και η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών. Η Τουρκία αρνείται με μένος την ύπαρξη γενοκτονίας, αποδίδοντας τους εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους, στις κακουχίες του πολέμου. Οι σύγχρονοι Τούρκοι στην πλειοψηφία τους έχουν πλήρη άγνοια για τα γεγονότα, παρά το γεγονός ότι κατά διαστήματα Τούρκοι ιστορικοί “τολμούν” να τα χαρακτηρίσουν ως “γενοκτονία”. 5. Οι μαρτυρίες που συγκλονίζουν Μέχρι τις μέρες μας, οι απόγονοι εκείνων που βίωσαν τη φρίκη της τουρκικής βαρβαρότητας διατηρούν άσβεστη τη φλόγα της ποντιακής κληρονομιάς τους, δίνοντας αγώνες για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Η ιστορική μνήμη και η κουλτούρα των Ποντίων διατηρούνται αναλλοίωτα. Σε μεγάλο βαθμό βοηθούν σε αυτή την κατεύθυνση η ύπαρξη πολλών ποντιακών συλλόγων ανά την επικράτεια. Μεταξύ αυτών και η Ένωση Ποντίων Δροσιάς που έχει ανεβάσει στο YouTube ένα συγκλονιστικό βίντεο με μαρτυρίες για τη γενοκτονία και τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου από τους ανθρώπους που γεννήθηκαν και έζησαν στα μέρη της τραγωδίας και αποτέλεσαν στη συνέχεια την 1η γενιά προσφύγων στην Ελλάδα Το ασύλληπτο δράμα των Ποντίων περιγράφει στην κάμερα του pontos-news.gr, ο κ. Δαμιανός Αθανασιάδης, από τους Αγίους Αναργύρους Βοΐου Κοζάνης, μέσω μαρτυρίας της μητέρας του, για το πώς μανάδες αναγκάζοντας να σκοτώσουν με τα ίδια τους τα χέρια τα παιδιά τους, προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων.

Συμβολή του ΔΙΑΒΑΤΗ στην χθεσινή δοξολογία στην Ι. Μητρόπολη της Πανελλήνιας Ένωσης Κρητικών Σωματείων για την επέτειο της μάχης της Κρήτης

ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Στα γραφεία του Συλλόγου του δήμου Βιάννου στην Αττική «ο Διαβάτης», σήμερα, Κυριακή 12 Μαίου 2019, ώρα 11:00π.μ., συνήλθαν εκτάκτως, μετά από πρόσκληση του Δ.Σ., τα ταμειακώς τακτοποιημένα μέλη του Συλλόγου και οι εξουσιοδοτούμενοι μελών, προκειμένου να αποφασίσουν για το εξής θέμα: τη διαδικασία πώλησης- ανταλλαγής των υπαρχόντων γραφείων και αγοράς νέων, σύμφωνα με τις αποφάσεις της προηγούμενης έκτακτης γενικής συνέλευσης στις 07 Απριλίου 2019. Μετά από τις ενέργειες της διευρυμένης επιτροπής αγοραπωλησίας των γραφείων ανοίχθηκαν ενώπιον όλων των μελών της γενικής συνέλευσης οι προσφορές του πλειοδοτικού διαγωνισμού και προκρίθηκε ο υποψήφιος αγοραστής. Η γενική συνέλευση, με συντριπτική πλειοψηφία (38 υπέρ – 3 κατά), ενέκρινε τη συμφερότερη πρόταση που κατατέθηκε για το συγκεκριμένο θέμα. Εντέλλεται το Δ.Σ να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για την ολοκλήρωση της διαδικασίας, προκειμένου σε σύντομο χρόνο να αποκτήσει ο Σύλλογος τα νέα ιδιόκτητα γραφεία του και να διαχειριστεί τα οικονομικά δεδομένα που θα προκύψουν από την αγοραπωλησία. Μετά από αυτά υπογράφεται το παρόν πρακτικό

.

ΤΙΜΗ ΠΩΛΗΣΗΣ 130.000€ ! ! ! ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ⇓                                                               Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ⇑

– Μην αμελήσετε αύριο Κυριακή 12/5 11:00πμ, την Γ.Σ. όπου θα συζητηθούν και θα τεθούν προς ψήφιση τα παρακάτω θέματα:

1. Η τελική συμφωνία αντικατάστασης των γραφείων μας.

2. Η κατακύρωση της πώλησης των γραφείων στον πλειοδότη, που θα ανακηρυχτεί μετά από το άνοιγμα των τυχόν σφραγισμένων προσφορών που θα κατατεθούν επί τόπου, αλλά και των γραπτών προσφορών μέσω email που έχουμε ήδη παραλάβει.

3. Η αλλαγή καταστατικού ώστε κληρονόμος του ΔΙΑΒΑΤΗ να είναι το ΒΛΑΧΑΚΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΒΙΑΝΝΟΥ, αντί του Γυμνασίου Βιάννου.

4. Η αλλαγή καταστατικού ώστε το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) από 9μελές να γίνει 5μελές. – Το 1 έχει ήδη αναγγελθεί πριν από ένα μήνα. Για τα 3 και 4 θα αναπτυχθούν και θα συζητηθούν εκτενώς οι λόγοι που αφορούν τις καταστατικές αλλαγές.

– Δεν χρειάζεται να ξαναπληρώσουν όσοι πλήρωσαν στην προηγούμενη Γ.Σ. – Ψηφίζουν και οι απόντες με απλή εξουσιοδότηση.

-Παρακαλούνται όλα τα μέλη του Δ.Σ. να παραβρίσκονται εφοδιασμένοι με φωτοτυπία της ταυτότητάς τους, επειδή θα χρειασθεί να ανοίξουμε κοινό λογαριασμό στο όνομα του ΔΣ όπου θα κατατεθούν τα χρήματα που πιθανόν να περισσέψουν από τη διαφορά της τιμής αγοράς-πώλησης.    

– ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΚΡΙΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ 

• Διερευνητική διαβούλευση. Ψηφίστε μια από τις δύο εκδρομές για το τέλος Ιουνίου. Ημέρες 9 νύκτες 8, οδικώς, με βραδυνό, ξενοδοχεία 4* ή 5*. Τιμή 600€ περίπου:   

1. ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ – ΠΡΑΓΑ – (ΔΡΕΣΔΗ) – ΒΙΕΝΝΗ ΝΙΣ – ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ – ΠΡΑΓΑ – ΚΑΡΛΟΒΙ ΒΑΡΥ – ΔΡΕΣΔΗ – ΒΙΕΝΝΗ  

2. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ – ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ

• Ακούστε το Τροπάριο της Κασσιανής από την θεική  φωνή της Νεκταρίας Καραντζή https://www.youtube.com/watch?v=c4v2kVmoeB4

• Πωλείται χώρος 2 γραφείων, 74 τ.μ., αυτόνομων σε δικό τους όροφο (3ος) σε κτήριο επί της οδού Μιλτιάδου 21, Μοναστηράκι, ιδανικό για επαγγελματική χρήση. Ανήκει σε σύλλογο, ελεύθερος πάσης δέσμευσης. Θα προσφερθεί κατόπιν πλειοδοτικής διαδικασίας που λήγει στις 10/05/2019 τα μεσάνυχτα. Οι ενδιαφερόμενοι οφείλουν να αποστείλουν αποκλειστικά έγγραφη προσφορά στην ηλεκτρονική διεύθυνση: odiavatis@gmail.com. Τιμή εκκίνησης προσφορών 105.000€. Τηλέφωνο επικοινωνίας 6944430330.

• Ζητείται χώρος γραφείων για σύλλογο, στο κέντρο των Αθηνών, ενιαίος, τουλάχιστον 75 τ.μ., εύκολα προσβάσιμος με τα Μ.Μ.Μ., με δική του τουαλέτα, ασανσέρ και παροχές κοινής ωφέλειας. Οι ενδιαφερόμενοι οφείλουν να αποστείλουν αποκλειστικά έγγραφες προσφορές στην ηλεκτρονική διεύθυνση odiavatis@gmail.com το αργότερο μέχρι 10/05/2019 τα μεσάνυχτα. Τηλέφωνο επικοινωνίας 6944430330.

• Άρθρο του Μ. Σαρρή από το blog του Gentikoule που δεν αφορά μόνο τον ΟΦΗ αλλά ολόκληρη την κοινωνία Ζούμε τελικά σε μια γραφική χώρα που κάθε λίγο και λιγάκι αποδεικνύει ότι οι κάτοικοι της είναι προϊόντα ρομποτικής. Δυστυχώς η κρίση και όλα όσα έχουμε περάσει, έχει προκαλέσει στον Έλληνα ένα συναίσθημα γραφικότητας, τρέλας – όπως θέλετε πείτε το. Αυτή είναι μια πραγματικότητα. Αν κάνει κάποιος μια βόλτα στα social media θα το καταλάβει και πολύ εύκολα. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε θέματα που αφορούν τον αθλητισμό. Γενικά ζούμε σε μια κοινωνία που εκφυλίζεται συνεχώς και που δεν υπάρχει “φρένο” στην κατηφόρα που έχει πάρει. Στα πλαίσια αυτής της γραφικότητας βλέπουμε να βγαίνουν πολλοί και διάφοροι για να πουν την μα@@@ία τους. Να πουν κάτι, ότι γουστάρουν – απλά και μόνο για να παραμένουν στην δημοσιότητα. Κάπως έτσι αναδεικνύονται όλα όσα διαβάζουμε τις τελευταίες 48 ώρες και τα οποία προέρχονται αποκλειστικά και μόνο από τη νίκη του ΟΦΗ στο ΟΑΚΑ. Ευτυχώς που υπάρχουν και οι ευχάριστες εξαιρέσεις που βάζουν τα πράγματα στην σωστή τους θέση. Ο ΟΦΗ απλά έχει ξεκινήσει την πορεία του προς την κορυφή. Ότι φρένο και αν μπει, ανεξάρτητα από την κατάληξη της φετινής χρονιάς, ο ΟΦΗ θα φτάσει αργά ή γρήγορα εκεί που θέλει. Με μια ισχυρή ιδιοκτησία που γνωρίζει τι δίψα υπάρχει από τον κόσμο αλλά και την προσήλωση του τελευταίου προς τον άνθρωπο που ήρθε στο Ηράκλειο για να τον οδηγήσει ξανά στις χρυσές του εποχές. Ο ΟΦΗ αλλάζει επίπεδο όχι επειδή διαθέτει έναν εύρωστο, οικονομικά, ιδιοκτήτη αλλά γιατί έχει και μια διοίκηση που πρεσβεύει 100% το ήθος και τους αγώνες αξιοπρέπειας του συλλόγου. Το πλάνο που εκπονείται σε ολόκληρο το οικοδόμημα του ΟΦΗ (από την κορυφή μέχρι και τα νύχια). Εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου θα δημιουργηθούν τέτοιες καταστάσεις που όμοιες της δεν έχει δει άλλος ελληνικός σύλλογος. Αυτά δεν είναι ούτε λόγια του αέρα, ούτε δική μου αίσθηση. Είναι πράγματα που έχουν ανακοινωθεί, έχουν δημοσιοποιηθεί και τα γνωρίζει ο κόσμος του ΟΦΗ.

• Ο δρόμος της μπανάνας https://www.facebook.com/787026278145748/videos/2273528419335363/UzpfSTEwMDAwMTY2Mzg0MTQ4ODoyMjc5MDU1NDE4ODI2NTY0/?q=john%20damoulakis%20%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%B7%20%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83&epa=SEARCH_BOX

• Προσπαθούμε στο πλαίσιο της αναβάθμισης του συλλόγου, ώστε τα προϊόντα του να γίνουν περισσότερο ελκυστικά, να εντάξουμε μαθήματα κλασσικής κιθάρας. Τηλεφωνήστε αν ενδιαφέρεστε.

• 15.4.19: Το Ψήφισμα της Γ.Σ. της 7.4.19 με ενσωματωμένη την βελτιωμένη πρόταση Κικάκη:

Στη χθεσινή συνεδρίαση της 12μελούς, αποφασίσθηκε οι Μένιος Συγγελάκης  και Γιώργος Στρατογιαννάκης να επιληφθούν της διαδικασίας για την δημοσίευση σε έγκριτη εφημερίδα της αγγελίας πώλησης των γραφείων μας και της αγοράς νέων, ως και της αξιολόγησης των πιθανών προσφορών. Το τελικό πόρισμα οφείλουν να το έχουν αποπερατώσει τεκμηριωμένο μέχρι 10.5.19, ώστε αφού εγκριθεί από το Δ.Σ., να τεθεί προς έγκριση στη Γ.Σ. της 12ης Μαίου. Μετά το τέλος της χθεσινής συνεδρίασης μια ομάδα 11 ατόμων επισκέφθηκε ένα από τα υποψήφια προς αγορά γραφεία.

• 14.4.19: Σύμφωνα με σημερινή απόφαση της 12μελούς επιτροπής (κατά τα οριζόμενα από τη Γ.Σ. ΔΙΑΒΑΤΗ της προηγούμενης Κυριακής 7.4.19, Ψήφισμα Κικάκη), συγκαλείται νέα Γ.Σ. των μελών, την Κυριακή 12.5.19, 11:00πμ, όπου η επιτροπή θα παρουσιάσει την  ολοκληρωμένη και τελική πρόταση της, για το θέμα της απόκτησης νέων γραφείων, η οποία και θα τεθεί προς ψήφιση. Αύριο θα δημοσιεύσουμε το πλήρες και αναλυτικό ρεπορτάζ της σημερινής συνεδρίασης.

• Η ΑΥΡΙΑΝΗ Γ.Σ. ΔΙΑΒΑΤΗ, θα είναι ελεύθερη για το κοινό. Επιβάλλεται να την παρακολουθήσουν όλοι για να έχουν ολοκληρωμένη άποψη. • Παρακαλούνται τα μέλη της ομάδας που αποτελείται από τα 9 μέλη του ΔΣ του ΔΙΑΒΑΤΗ συν τα 3 επί πλέον μέλη, Παραβολιάσης Α., Κικάκης Ν. και Κονσολάκης Λ., σύνολο 12, να προσέλθουν τη Κυριακή 14 Απριλίου στις 11:00πμ, στα γραφεία του συλλόγου, για τα περαιτέρω, κατά τα συμφωνηθέντα την προηγούμενη Κυριακή. Η συνεδρίαση θα είναι ανοικτή για κάθε ενδιαφερόμενο. Θα παρίσταται και εντεταλμένος δικηγόρος. Μετά το πέρας θα πραγματοποιηθεί επίσκεψη σε υποψήφια προς αγορά ακίνητα.

• Η ΠΡΟΧΘΕΣΙΝΗ Γ.Σ. ΔΙΑΒΑΤΗ Σας παραθέτουμε το Ψήφισμα της Γ.Σ.

Απομένει να μας διευκρινίσουν τηλεφωνικά για την ψήφο τους, αν πρόκειται για αμέλεια ή ψηφίζουν ΟΧΙ, οι παρακάτω -Κατωγιαννάκης Γ. Κατωγιαννάκη Ρ. Παυλίδης Αθ. -Κατσαράκης Γ. Κατσαράκη Ελ. -Πετράκης Σ. -Συγγελάκης Αρ. Συγγελάκης Ιωάν. Συγγελάκη Κρ.

Στον απόηχο της χθεσινής συγκέντρωσης μερικά σχόλια:

– Εμείς εισπράξαμε κάποια εμπάθεια και κάποια επιθετικότητα από μερικούς – Δυστυχώς έλειψαν μερικά έμπειρα μέλη που θα μπορούσαν να βοηθήσουν περισσότερο – Ακούστηκαν κάποια άσχημα σχόλια για τον πρόεδρο και την αξιοπιστία του (ευθέως) αλλά και για την τιμιότητά του (εμμέσως) – Κάποιος μας ζήτησε να του παραδώσουμε τις συμφωνίες με τους υποψήφιους αγοραστές – Κάποιος ζήτησε να ξανακάνουμε Γ.Σ. όπου θα εκλεγεί επιτροπή που θα διερευνήσει την αγορά για την ανταλλαγή του ακινήτου μας και εν συνεχεία   (νέα επιτροπή;) να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για τα συμβόλαια

– Κάποιος άλλος να επισκευάσουμε το ασανσέρ (αλήθεια ποιο ασανσέρ;) ή να τοποθετήσουμε κυλιόμενο κάθισμα στη είσοδο του κτιρίου (σε ποιο         χώρο δεν μας είπε) – Άλλοι (αρκετοί) μας προειδοποιούσαν να μην τολμήσουμε διότι τα εξώδικα θα πέσουν βροχή

– Όμως αυτό που πρέπει να κρατηθεί στο τέλος τέλος είναι ότι οι ευκαιρίες δεν παρουσιάζονται κάθε μέρα.

– Σαν επίλογο παραθέτουμε τα λόγια του Γκάντι: Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε ειρωνεύονται, μετά σε πολεμούν, μετά τους νικάς. • Ημερίδα για την Υγεία από τον ΠΣΑΤ με τον Αδάμο στο πάνελ • Γνωρίστε λίγο τις Φιλιππίνες https://cdn.airvuz.com/drone-video/1ebdccaa3594da6bdc28a091da39267d/1ebdccaa3594da6bdc28a091da39267d.mp4

• ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 4ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΒΟΥΛΑ 5,6 & 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 4ΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

• Φίλοι και μέλη του συλλόγου μας, σε τρεις ημέρες, την ερχόμενη Κυριακή στις 11:00πμ, στα γραφεία μας καλούμαστε στην προγραμματισμένη Γενική Συνέλευση ν΄ αποφασίσουμε στα δύο πολύ σημαντικά θέματα που έχουμε μπροστά μας:

Α. Αντικατάσταση των δύο γραφείων του ΔΙΑΒΑΤΗ με άλλο ενιαίο χώρο και με τις παρακάτω προδιαγραφές (κατά το δυνατόν):     Ευκολότερη προσπέλαση με τα μέσα Μαζικής Μεταφοράς αλλά και οδικώς (parking).    

– Ευκολότερη πρόσβαση στον ίδιο τον χώρο με ανελκυστήρα και άνετο, ασφαλές και φωτεινό κλιμακοστάσιο.    

– Ενιαίος και μεγαλύτερος χώρος για περισσότερες δραστηριότητες, πέραν του μνημοσύνου, με αποτέλεσμα τη σύγχρονη μείωση των λειτουργικών εξόδων – δαπανών.    

– Με δυνατότητα εγκατάστασης και χρήσης σύγχρονων ηλεκτρονικών μέσων, δηλαδή  μικροφωνική εγκατάσταση, γιγαντοοθόνη, μηχάνημα προβολής φωτογραφιών, ταινιών και βίντεο, κεντρικό υπολογιστή, WiFi, κλπ.    

– Με ιδιόκτητη τουαλέτα, βεστιάριο και αποθήκη.

Β. Οι προγραμματισμένες εκλογές που εκ των πραγμάτων θα ματαιωθούν. Δεν υπήρξε ουδεμία επιθυμία για υποβολή υποψηφιότητας. Βάσει του καταστατικού θα πρέπει να δοθεί εξάμηνη παράταση του τωρινού ΔΣ ώστε να προσπαθήσει εκ νέου. Το πρόβλημα είναι σοβαρό και πρέπει η Γενική Συνέλευση να δώσει λύση. Δεν πρέπει να φθάσουμε σε διοίκηση πρωτοδικείου και στη συνέχεια διάλυση του συλλόγου. Λόγω σοβαρότητας των θεμάτων δεν πρέπει να λείψει κανείς. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΑΣ!!! 

• Παράδοση για εκπαιδευτικούς λόγους, 3 βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=8x2GsRvixBk&list=RDvBv8jiYF07A&index=4

• Στο κέντρο του Πειραιά, πίσω από το Δημοτικό θέατρο,  άνοιξε κατάστημα με Κρητικά Προιόντα!   Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ εύχεται στα δυο Βιαννιτάκια, στη Κατερίνα και στο Στέλιο ΚΑΛΕΣ ΔΟΥΛΙΕΣ!

• Μια μικρή εξερεύνηση στον Νότιο Πόλο, από την άνεση της καρέκλας και δίχως το ανυπόφορο κρύο, για όποιους δεν το αντέχουν. Με κλικ επάνω… Zuidpoo

• ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ συνέχεια… και τέλος. Σχεδόν εξαντλήσαμε το φαινόμενο του εξαίρετου επιστήμονα. https://www.youtube.com/watch?time_continue=804&v=u_NB3GXN08E

• ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ 3

Η ορμόνη της χαράς έχει όνομα και υπάρχουν τρόποι για να την ενισχύσουμε Η ευτυχία δεν είναι άπιαστη και το γεγονός ότι η σεροτονίνη είναι η ορμόνη που μας δίνει χαμόγελο είναι κάτι παραπάνω από ελπιδοφόρο. Στο νευρικό μας σύστημα, η σεροτονίνη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως νευροδιαβιβαστής στην ρύθμιση του θυμού, της επιθετικότητας, της θερμοκρασίας του σώματος, της ψυχικής μας διάθεσης και της όρεξης. Επιπλέον, η σεροτονίνη βρίσκεται εκτενώς στον ανθρώπινο γαστρεντερικό σωλήνα και φυλάσσεται κυρίως στα αιμοπετάλια του κυκλοφορικού συστήματος. Η παραγωγή της αυξάνεται με την έκθεση μας στην ηλιακή ακτινοβολία, ενώ τα πεδία στα οποία δραστηριοποιείται, της έχουν δώσει το παρατσούκλι της «χαρούμενης ορμόνης». Επίσης η παραγωγή της σχετίζεται άμεσα με τα επίπεδα της βιταμίνης Β6 και του αμινοξέος τρυπτοφάνη στον οργανισμό, οπότε, η χαμηλή λήψη αυτών των στοιχείων, ρίχνει αυτομάτως και τα επίπεδα της σεροτονίνης, με τα αντίστοιχα πάντα αποτελέσματα. Ας δούμε μια σειρά από φυσικούς τρόπους που μπορούν να εκτοξεύσουν άμεσα τα επίπεδα αυτού του νευροδιαβιβαστή: Άσκηση Κάθε φορά που αθλείστε, να θυμάστε ότι βοηθάτε τη σεροτονίνη σας να ανέβει λίγο περισσότερο. Η άσκηση μπορεί ακόμα και από μόνη της να διώξει τις τοξίνες και να κάνει το αίμα να κυκλοφορήσει πιο έντονα. Επιπλέον, τονώνει την αυτοπεποίθηση σας αλλά και την εικόνα του σώματος σας. Βρείτε τρόπους εκγύμνασης που σας αρέσουν και ξεκινήστε! Βόλτα στον ήλιο Η δράση του ήλιου στη διάθεση εξηγείται επιστημονικά και έχει να κάνει με την αυξημένη παραγωγή της σεροτονίνης, όταν κανείς έρχεται σε επαφή με την ηλιακή ακτινοβολία. Ντυθείτε καλά λοιπόν και ακόμα και αν κάνει κρύο, μην παραμελείτε την καθημερινή σας βόλτα στον ήλιο. Ένα ευχάριστο 20λεπτό περπάτημα είναι αρκετό! Σωστή διατροφή Διαβάστε παρακάτω για τις τροφές που μπορούν να αυξήσουν φυσικά τα επίπεδα σεροτονίνης. Μία από τις καλύτερες τροφές έχει αποδειχθεί ότι είναι τα καρύδια. Άλλα τρόφιμα που ενισχύουν τα επίπεδα σεροτονίνης είναι ο ανανάς, τα δαμάσκηνα και οι μπανάνες. Τα πορτοκάλια, τα μανταρίνια, οι πιπεριές, οι ντομάτες και τα πράσινα λαχανικά μπορούν να σου δώσουν μέσω της διατροφής τη βιταμίνη C που χρειάζεστε, εξίσου, για να χαμογελάτε πλατιά. Περισσότερα tips υγείας και διατροφής στο mustonline.gr.

• ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ 2

Μπανάνα: 5 σημαντικά οφέλη για άνδρες, γυναίκες και μωρά  Αν αναζητάτε ένα φθηνό, υγιεινό, εύκολο στη μεταφορά και σούπερ θρεπτικό σνακ, η μπανάνα είναι το φρούτο σας. Πλούσια σε βιταμίνες A, C και B6, κάλιο, μαγνήσιο, φολικό οξύ, ριβοφλαβίνη, νιασίνη, θειαμίνη, σίδηρο, πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, καλά λιπαρά και φυτικές ίνες. Η υψηλή περιεκτικότητά της σε θρεπτικά συστατικά, την καθιστά ιδιαίτερα ωφέλιμη για την υγεία. Πιο αναλυτικά: Βιταμίνη Β6 για την πέψη: Οι μπανάνες βοηθούν στη βελτίωση της πέψης λόγω της βιταμίνης Β6 που περιέχουν, η οποία συμβάλλει στο μεταβολισμό των υδατανθράκων και των λιπών, καθώς και στην απομάκρυνση των ανεπιθύμητων χημικών ουσιών από το συκώτι και τα νεφρά. Βοηθά επίσης την καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος.

• ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ 1

(www.onmed.gr) Μήπως αρρωσταίνετε; 8 ξεκάθαρα σημάδια που στέλνει το σώμα σας   Το σώμα σας μπορεί να σας πει με πολλούς τρόπους αν είστε υγιείς ή όχι, αν και μερικά από τα σημάδια μπορεί να είναι λιγότερο προφανή. Κάποιες από τις βασικές λειτουργίες του οργανισμού, μπορούν να σας προειδοποιούν όταν κάτι δεν πάει καλά με την υγεία σας. Γνωρίζετε για παράδειγμα ότι η μεγάλη περίμετρος μέσης αυξάνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, ότι τα σπυράκια στο πηγούνι συνδέονται με προβλήματα του πεπτικού ή ότι τα σκουρόχρωμα ούρα δείχνουν ότι το σώμα σας είναι αφυδατωμένο; Δείτε προειδοποιητικά σημάδια που στέλνει το σώμα σας όταν βρίσκεται σε κίνδυνο: – Τα σκουρόχρωμα ούρα συνήθως δείχνουν ότι είστε αφυδατωμένοι. Σε αυτή την περίπτωση επηρεάζεται όλο το σώμα. Η επιδερμίδα είναι ξηρή, παθαίνετε μυϊκές κράμπες και έχετε συχνούς πονοκεφάλους. – Το δέρμα είναι το μεγαλύτερο όργανο του σώματος. Όταν το σώμα θέλει να απαλλαγεί από παράγοντες που το ερεθίζουν, χρησιμοποιεί συχνά το δέρμα για να τους εξαλείψει και να σας προειδοποιήσει. Σε αυτές τις εκδηλώσεις περιλαμβάνεται η ψωρίαση, η ακμή, το έκζεμα ή άλλα εξανθήματα. – Εάν δεν σας βλέπει αρκετά ο ήλιος καθημερινά και δεν ακολουθείτε σωστή διατροφή, είναι πιθανό να έχετε ανεπάρκεια βιταμίνης D. – Αν νιώθετε μόνιμη κούραση και έλλειψη ενέργειας, εξετάστε κάποιες από τις παρακάτω αιτίες: εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, αφυδάτωση, κρυολόγημα ή γρίπη, αναιμία, χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα. – Αν παρατηρείτε ασυνήθιστα μεγάλη απώλεια μαλλιών, ίσως οφείλεται σε υπερβολικό άγχος και στρες. – Η κατακράτηση υγρών στο κάτω μέρος του σώματος, με επίκεντρο τα πόδια, συνδέεται συνήθως με πρόβλημα στο κυκλοφορικό σύστημα, στο λεμφικό σύστημα ή τα νεφρά. – Το λίπος στην περίμετρο της μέσης απελευθερώνει φλεγμονώδεις ορμόνες, οι οποίες αυξάνουν τη χοληστερόλη, τη γλυκόζη και την αρτηριακή πίεση, άρα και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. – Η χρόνια δυσκοιλιότητα συνδέεται με παθήσεις του θυρεοειδούς, προβλήματα στο παχύ έντερο και διαβήτη.

• Επανερχόμαστε στον Ξυλούρη:  https://www.youtube.com/watch?v=ITb5Kda7FtQ

• Από τον Γ. Κοκολάκη (ζητούμε συγνώμη για την καθυστέρηση):

  • Αγαπητοί φίλες και φίλοι: Με την ευκαιρία της διπλής εορτής: του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας, εύχομαι σε όλες και όλους χρόνια Πολλά και προσήλωση στην υπέροχη Πατρίδα μας, ώστε να βρει πάλι τον σωστό βηματισμό της!!! Γ.Κοκ..
  • ΘΕΙΟ ΘΕΛΗΜΑ Αν κάμει την Αγιά Σοφιά τζαμί ο τσαρλατάνος, ως απειλεί ο Ερντογάν, ο δήθεν του Αλλάχ τσογλάν, θα θέλει να λατρεύεται εκεί, “ωσεί” Σουλτάνος. Μα ό,τι και να θέλει αυτός, εμείς μες στην καρδιά μας, κρατούμε – Θείο θέλημα – υπέρτατο μας μέλημα: αδούλωτη την “Πόλη” μας και την Αγιά Σοφιά μας !! Αθήνα 25-3-2019 Γ.Κοκ..

• Στα Τραγούδια Λέμε ΝΑΙ – «Αφιέρωμα στον Νίκο Ξυλούρη»  23.3.2019 ΕΡΤ Αξιόλογο βίντεο! Λόγω της μεγάλης διάρκειας (3:36:00) μπορείτε να το δείτε τμηματικά, πολύ εύκολα, διακόπτοντας τη ροή και συνεχίζοντας αργότερα από το ίδιο σημείο. https://www.youtube.com/watch?v=jJ_WsFcIaZg&t=10850s

• Βιαννιτάκια ξεσηκώνουν το Μοναστηράκι… https://www.youtube.com/watch?v=_sZ9Q7qJcfc

• Κρήτη: Εντυπωσιακό βίντεο από τον «Καπνιστή» της Άρβης Πρόκειται για το Άρβειον όρος, όπως αποκαλούσαν το βουνό της Άρβης οι παλιοί επειδή στην κορυφή υπήρχε το ιερό του Άρβειου Δία. Έχει έναν καταρράκτη 83 μέτρων στο μέσον του που ονομάζεται «Καπνιστής» επειδή λόγω ύψους το νερό που κατακρημνίζεται σκορπά σαν καπνός (δείχνει σαν να εξατμίζεται). Λόγω των συχνών βροχοπτώσεων ο «Καπνιστής» προσφέρει ένα μοναδικό θέαμα στους επισκέπτες του. Ο «Καπνιστής» της Άρβης είναι από τους μεγαλύτερους και πιο εντυπωσιακούς καταρράκτες σε όλη την Κρήτη.

•• Έναρξη Κρητικών Μουσικών Παραδοσιακών Οργάνων στον ΔΙΑΒΑΤΗ. Σημείωμα του Θανάση Ραπτάκη. Έχω μεγάλη χαρά, καθώς στα πλαίσια των μαθημάτων μουσικής του Διαβάτη για εμένα αποτελεί μεγάλη ευθύνη η μεταλαμπάδευση της ορθής και μη διαστρεβλωμένης γνώσης της μουσικής παράδοσης του τόπου μας μέσα από την διδασκαλία χρόνια τώρα των Κρητικών παραδοσιακών μας οργάνων (Κρητική Λύρα, Βιολόλυρα, Μαντολίνο & Μαντόλα). Στο πλαίσιο αυτό να πω ότι πέραν της ευρύτερης μουσικής κρητικής παράδοσης του νησιού ελάχιστοι είμαστε οι μουσικοί οι οποίοι έχουμε χωρίσει σε ”μουσικά διαμερίσματα” το ύφος της μουσικής και τις ιδιαιτερότητες της κάθε επαρχίας. Αναπόσπαστο κομμάτι για έμενα αποτελεί η διαρκή μελέτη και πλέον η μεταλαμπάδευση της γνώσης της τοπικής μουσικής παράδοσης του τόπου μας, της επαρχίας Βιάννου (Βιαννίτικες κοντυλιές, τραγούδια της παρέας, Βιαννίτικες καντάδες και η εξέλιξη τους από το χθες στο σήμερα). Είναι μεγάλο το φορτίο της ευθύνης για όλους μας και ακόμα μεγαλύτερο το μεράκι μας για την μεταλαμπάδευση της γνώσης, τόσο σε ενήλικες όσο κυρίως στην ψυχή του αύριο του τόπου μας, στα νέα παιδιά. Παιδιά τα οποία έχουμε την ευθύνη να τα κάνουμε να γνωρίσουν και να αγαπήσουν την πραγματική μουσική παράδοση του τόπου μας. Σπουδαίο είναι το έργο και της Μαρίας Πανακάκη καθώς και του Σίμου Κουφάκη.

• Φίλοι μας, μην αμελείτε, οι μέρες πλησιάζουν: – Εκλογές ΔΙΑΒΑΤΗ την 7ην Απριλίου 2019.  – Οι υποψηφιότητες για το ΔΣ δεν πάνε καθόλου καλά.  – Γενική Συνέλευση Μελών ΔΙΑΒΑΤΗ επίσης την 7ην Απριλίου, για την αντικατάσταση των γραφείων του ΔΙΑΒΑΤΗ.

– Μηνιάτικη συνεστίαση στον ΟΜΑΛΟ την Κυριακή 31.3.2019, 1:00μμ.

• Σήμερα προσπαθούμε να σας γνωρίσουμε δύο φυτά της κρητικής χλωρίδας, που υπάρχουν σ΄ όλη την Ελλάδα αλλά οι περισσότεροι τα αγνοούν. Ευκαιρία να τα δοκιμάσουν και αν τους αρέσουν να τα εντάξουν στην διατροφή τους,  αντί να τα χρησιμοποιούν μόνο για τα οικόσιτα ζώα.

1. Παπούλες Το λαθούρι ( Lathyrus clymenum) είναι το φυτό από το οποίο παράγεται η φάβα. Δεν ξέρω πόσοι γνωρίζουν το φυτό, σίγουρα όμως όλοι γνωρίζουν τη φάβα. Λαθούρια όμως υπάρχουν 39 είδη! Ένα είδος λαθουριού, το Lathyrus ochrus, είναι και οι παπούλες . Παπούλες, ή ψαρές, ή ψάρες, ή καμπυλιές, λέμε στην Κρήτη το καλλιεργήσιμο φυτό της φωτογραφίας. Τις χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε υπέροχη σαλάτα. Όσοι τις δοκιμάσουν, δεν ξεχνούν τη γεύση τους. Από τώρα και μετά είναι η εποχή τους. Μαζί με τις αγριαγκινάρες, τα χλωροκούκια, τα λουμπούνια και τις ελιές, φτιάχνουν ένα πλούσιο μπουφέ που συνοδεύει ιδανικά τη ρακή. Συναντάται σε όλη τη νότια Ευρώπη και φυσικά στην Ελλάδα. Κάποτε ήταν αυτοφυές φυτό, σίγουρα όμως είναι καικαλλιεργήσιμο. Tις παπούλες παραδοσιακά συνήθιζαν να τις τρώνε σκέτες με αλάτι και λαδόξιδο, αφού έβγαζαν τα εξωτερικά σκληρότερα φύλλα , έκοβαν τα «μουστάκια» τους και τις έκοβαν σε μεγάλα κομμάτια ή ακόμη και ολόκληρες. Tρώγονται και αλάδωτες οπότε δεν λείπουν από το κρητικό εδεσματολόγιο της Καθαράς Δευτέρας!

2. Ασκόλυμπροι Μα και τ’ αγκάθια τρώνε αυτοί οι κρητικοί; Ο ασκόλυμπρος ή σκόλυμος φυτρώνει παντού στην Ελλάδα και σ’ όλη σχεδόν την Ευρώπη, φαίνεται όμως, μόνο οι κρητικοί τον τρώνε. Όχι μόνο τον τρώνε, αλλά τον θεωρούμε εκλεκτό έδεσμα! Μάλιστα μαγειρεύουν όχι μόνο τα φύλλα του αλλά και το φλοιό της ρίζας του. Η πρακτική ιατρική του αποδίδει θεραπευτικές ιδιότητες. Ως και το νερό που βράζει τους ασκολύμπρους πίνεται σαν αφέψημα! Το μάζεμα και ιδιαίτερα το καθάρισμά του έχει κόπο. Αλλά η νοστιμιά του αποζημιώνει. Θέλει σκαλιδάκι, για να βγει από τη γη με τη ρίζα του. Από μια ολόκληρη σακούλα θα μας μείνει μια μικρή ποσότητα. Καθαρή όμως, αφού ελάχιστα λιγοστεύει με το βράσιμο. Για να τους καθαρίσουμε, βγάζουμε τα αγκάθια από τα φύλλα ώστε να μείνει το κεντρικό νεύρο. Επίσης με κοφτερό μαχαιράκι βγάζουμε την εξωτερική μεμβράνη της ρίζας ξύνοντάς τη, και μετά την σκίζουμε και αφαιρούμε το κεντρικό κυλινδρικό ξυλώδες μέρος. Τελευταία στις λαϊκές και τα μανάβικα της Κρήτης τους πουλάνε καθαρισμένους. Η τιμή τους όμως είναι πολύ υψηλή (7-10 € ) γιατί πραγματικά το καθάρισμά τους έχει κόπο.

• ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ στην ERT2, υπέροχο βίντεο διάρκειας 55 λεπτών που αξίζει να το δείτε. Προσέξτε το ρόλο της οικογένειας στην προαγωγή της επιστήμης, της τέχνης, του πολιτισμού, του αθλητισμού κλπ και κατά συνέπεια στην έξοδο μιας χώρας από την οικονομική κρίση. Δέστε επίσης απο το You Toube τα σχετικά βίντεο:

  • Κ. Δασκαλάκης (ΜΙΤ): Η τεχνητή νοημοσύνη είναι μια μεγάλη ευκαιρία, αλλά με πολλούς κινδύνους
  • Κωνσταντίνος Δασκαλάκης – ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ
  •  LEADERS | 14/1/2019 | ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΣΜΟΠΟΥΛΟΣ – Καθηγητής ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
  •  Ιστορίες | Κωνσταντίνος Δασκαλάκης | 30/05/2018
  •  Κ. Δασκαλάκης: Εξωστρεφής Πληροφορική (2013)

• Κάτι σαν αυτό, μια από τις προτεινόμενες λύσεις για αντικατάσταση των γραφείων μας  

•  Ζητείται βοηθός για κεντρικό συμβολαιογραφείο (περιοχή Λ. Ακαδημίας). Επιθυμητή προϋπηρεσία. •  Το Σάββατο 9.3.19, 2:00μμ, στα γραφεία του ΔΙΑΒΑΤΗ, με ελεύθερη είσοδο, θα γίνει σεμινάριο ενημέρωσης για το ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ από τους:

  • Λεωνίδα Μιχελινάκη, Πολιτικό Μηχανικό
  • Στέλιο Βραχνάκη, Τοπογράφο Μηχανικό

Φίλοι μας, σήμερα ξεκινάμε νέα σελίδα με θέματα που θα μας απασχολήσουν αρκετά το επόμενο διάστημα. Επιγραμματικά: 

• Εκλογές ΔΙΑΒΑΤΗ την 7η Απριλίου 2019 με εφεδρική ημερομηνία την 14η Απριλίου 2019 • Έναρξη σήμερα 5.3.19 υποβολής των υποψηφιοτήτων για το ΔΣ

• Γενική Συνέλευση Μελών ΔΙΑΒΑΤΗ 2019 την 7η Απριλίου, πριν από την έναρξη της εκλογικής διαδικασίας με θέματα:

α. Οι σημερινές εκλογές (απολογισμός απερχόμενου ΔΣ, εφορευτική επιτροπή κλπ)

β. Αντικατάσταση γραφείων ΔΙΑΒΑΤΗ. Για το θέμα αυτό θα επανέλθουμε σύντομα

 

ΔΙΑΒΑΤΗΣ 12

Posted by Giorgos Diakakis on
0
Χωρίς κατηγορία

• Δείτε το βίντεο “Το πείραμα του Ερατοσθένη”, πως  υπολόγισε την περιφέρεια της Γης χρησιμοποιώντας ένα ραβδί και λίγη γεωμετρία.

• Σοκ κατέρρευσε η γέφυρα του Κερίτη στον Αλικιανό  Χανίων

Σοκ κατέρευσε η γεφυρα του Κέριτη

Η ιστορική γέφυρα του Κέριτη 111 ετών αποτελεί πλέον παρελθόν κατερευσε σε ζωντανή σύνδεση

Posted by Νέα Τηλεόραση Κρήτης Neatv Gr on Monday, February 25, 2019

• ΜΗΝΙΑΤΙΚΗ ΔΙΑΒΑΤΗ 24.2.19, ΟΜΑΛΟΣ

ΠΟΠΗ ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ

Μας έφυγε και η Στέλλα Δασκαλάκη, πολύ νωρίς για το ταξίδι που δεν έχει γυρισμό. Η Στέλλα μας γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Αμιρά της Βιάννου. Τελείωσε το γυμνάσιο της Βιάννου και άνοιξε τα φτερά της για την Αθήνα. Διορίστηκε στο νοσοκομείο ” Γεώργιος Γεννηματάς” διοικητικός υπάλληλος, όπου υπηρέτησε παραδειγματικά προσφέροντας την αγάπη της σε όλους τους συναδέλφους της. Η εξυπηρέτηση που πρόσφερε στους χωριανούς της όποτε τη χρειαζόταν ήταν απίστευτη. Πάσχιζε μαζί τους. Ήταν η προσωποποίηση της καλοσύνης.
Είχα την τύχη να συνυπηρετήσω για πολλά χρόνια με τη Στέλλα και μας έδεσε περισσότερο η αγάπη για τον τόπο μας.
Με τον επίσης καλοσυνάτο άνδρα της Μανώλη, καμάρωναν το μοναχοπαίδι τους Κώστα και ήταν ευτυχισμένοι.
Την ευτυχία τους λες και τη ζήλεψαν κι άρχισαν πολλές αναποδιές υγείας , που με στωικότητα τις αντιμετώπιζαν για πολλά χρόνια. Όμως η Στέλλα μας τελευταία είχε κουραστεί πολύ κι αποφάσισε να ξεκουραστεί για πάντα.

Τραγική φιγούρα η μαμά της. Κουράγιο κ. Χρυσούλα.
Στα μάτια του εγγονού σας Κώστα θα βλέπετε τα καταγάλανα καθαρά μάτια της Στέλλας.
Κι εμείς Στέλλα θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη. Καλό σου παράδεισο.

• ΝΙΚΟΣ ΚΟΜΗΣ, ΒΙΑΝΝΙΤΙΚΕΣ ΚΟΝΤΥΛΙΕΣ

• Καλησπέρα σας και καλή και ευλογημένη χρονιά σε όλον τον σύλλογο σας. Ενας Χιώτης ανάμεσα σε πολλούς εγκάρδιους, φιλόξενους, εξυπηρετικούς, καλά οργανωμένους Κρητικούς, ωφείλω να πω πως μαζί με την σύζυγο μου και έναν φίλο παρευρεθήκαμε στην συνεστίαση σας και περάσαμε ένα όμορφο μεσημέρι με χορό, καλό φαγητό, άψογο σέρβις, επαγγελματισμός από όλο το προσωπικό, φιλοξενία, και πάνω από όλα ζεστασιά και χαμόγελο από τον Κ. Γιώργο και την Κ. Ροδουλα, που μας είχαν καλέσει. Σας εύχομαι και του χρόνου με υγεία, σε εσάς και σε όλον τον σύλλογο. Μετά τιμής ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ, ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΚΑΤΣΗ.

• Κύριε Πρόεδρε η συνεστίαση του συλλόγου σας ήταν άριστη. Περάσαμε πολύ όμορφα. Να είστε καλά και του χρόνου με υγεία. Η παρέα του κ. Στέλιου Βραχνάκη, Spiros Samatas

Μην αμελήσετε να κάνετε κράτηση

• Σπανάκης Δημήτρης: Η Αληθινή Ιστορία Του Σαραντάπηχου.

  Την δημοσιεύουμε στην σελίδα ΔΙΑΒΑΤΗΣ 11

• ΜΗΝΙΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Την ερχόμενη Κυριακή 24 Φεβ 1:00μμ, στον ΟΜΑΛΟ, Πειραιώς 68 Μοσχάτο, μενού 15€. Κράτηση θέσεων στα γνωστά τηλέφωνα, υποχρεωτικά λόγω περιορισμένων θέσεων.

• ΑΦΟΙ ΤΣΑΧΟΥΡΙΔΗ – ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΚΟΥΛΑΣ 26/11/16 ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ

• ΄Το αμάρτημα της μητρός μου΄, το διήγημα του Γεωργίου Βιζυηνού σε μια παραλλαγή  από την Μαριάννα Θαμνίδου σε κρητική τοπολαλιά:

Θεέ μου… έσκουζε και δάγκωνε τα κάτω χείλη της, γιατί με τιμωρείς διπλά… γιατί την αφήνεις να λιώνει σαν κερί μέρα νύχτα… φωτιά που δεν πρόκειται να την σβήσουν τα δάκρυα μιας ολάκερης ζωής, μουρμούριζε, κουνώντας μπρος πίσω την πλάτη της, τις στιγμές που προσπαθούσε να ζέψει τις δυνάμεις της για να υπηρετήσει την κόρη της, που ψυχορραγούσε στο κρεβάτι. Κρυφά στεκάμενος στη μεσόπορτα την άκουγα να ξεστομίζει σπασμωδικές φράσεις ανάμεσα σε κλαυθμούς και βογκητά και φοβόμουν πραγματικά πως θα ‘χανε τα λογικά της, αν επρόκειτο να της πάρουν μέσα από τα χέρια της το λουλούδι που φύλαγε… γιατί δεν μπορεί να χωρέσει νους ανθρώπου ότι η μάνα που εκπλιπαρούσε νυχθημερόν τα θεία, χωρίς να αφήσει προσευχή αδιάβαστη ή τάξιμο που να μην υποσχεθεί, μπορούσε να γίνει μεμιάς γριά λύκαινα, έτοιμη να κατασπαράξει, ανεξαιρέτως όποιον τολμούσε να επιβουλευτεί ή να κακοκαρδίσει τη μοναχοκόρη της.

Και μέσα στην παραζάλη της δεν είχε εξαιρέσει μέσο για μέσο ιατρικής φύσεως και μη, το οποίο υποσχόταν κάποια μορφής ίαση, που να μην το χρησιμοποιούσε, χωρίς ενδοιασμούς, με την ελπίδα ότι θα διέκρινε κάποιο αχνό σημάδι καλυτέρευσης, όπως κάποιο μειδίαμα ή ζωντάνεμα στο απλανές βλέμμα της κατάκοιτης.

Όταν σωζόταν η υπομονή της, απειλούσε κρυφά πως αν ο Θεός έπαιρνε την κόρη της, θα αρνιόταν καν να κοιτάξει ξανά τα άλλα παιδιά της, τον Γιωργάκη και εμένα, έλεγε επίσης πως θα άφηνε το σπιτικό να ερημώσει, πως κατάρα πλανιόταν στους φρεσκοβαμμένους τοίχους του ήδη από τον καιρό που είχε χάσει τον άνδρα της και ότι το μίασμα είχε μαγαρίσει το απροφύλαχτο κορμί του παιδιού της. Τις στιγμές που την άκουγα φοβόμουν να μην τύχει και διασταυρωθεί το βλέμμα της με το δικό μου, γιατί δεν ήταν αυτή η καρτερική μάνα, που διαφέντευε το σπίτι και τους δικούς της με μόνη ανταμοιβή το γλυκό χαμόγελό τους κατά την εσπέρα και λογάριαζα πως αν άφηνε την τελευταία πνοή της η αδερφή μου, θα μας έβρισκαν άλλα κακά τρισχειρότερα από τότε που πέθανε ο πατέρας μας.

Και λίγο λίγο μου έγινε συνήθεια να προσπαθώ να λαθρακούω για να καταλάβω αν γυρίζει να κοιτάξει και εμάς στον Γολγοθά που ανεβαίνει ή αν μας έχει ξεχάσει πέρα ως πέρα. Και όσο ξάπλωνα ζαρωμένος στο κρεβάτι μου για να ζεστάνω το άκαμπτο κορμί μου, τόσο μανιωδώς δούλευα από το χάραμα για να μη μας λείψουν τα καθημερινά, να μην σωθούν όσα με κόπους είχαμε πάρει από την πατρική γη. Μα όλα εξανεμίζονταν πολύ γρηγορότερα από όσο υπολόγιζα.

Πιο πολύ από εμένα, η μάνα τιμωρούσε για δυσνόητο, κάποιες φορές, λόγο, το σώμα της και την ψυχή της. Θαρρoύσες πως περίμενε στην άκρη του γκρεμού κάποιο αόρατο λάκτισμα, που θα την αποτελείωνε, που θα την ανάγκαζε να εγκαταλείψει τη ζωή με μια και μόνη κραυγή, εκείνη που μάταια προσπαθούσε να βγάλει από τα σωθικά της, όταν μας κοιτούσε με στεγνά, διογκωμένα μάτια. Και όσο οι μέρες περνούσαν, η τιμωρία της φαινόταν να γίνεται φρικτότερη, ώσπου ένα σούρουπο ξέσπασε σε σιγανό λυγμό στο δωμάτιο της ετοιμοθάνατης. Έτρεξα ξυπόλυτος στην πόρτα και την είδα σκυφτή να αγκαλιάζει το πρόσωπο της κόρης της και να το βρέχει μέσα στα αναφιλητά της. Ήθελα να την πλησιάσω, μα δεν μπορούσα.

Το σώμα μου είχε πετρώσει. Σε όλη τη λειτουργία δεν απομακρύνθηκε από την τελευταία κλίνη της αδικoχαμένης.

Κανένας δεν προσπάθησε να τη συγκρατήσει.

Τις επόμενες μέρες δεν μας έγνεφε ούτε καταφατικά, ούτε αρνητικά σε ό,τι και αν της λέγαμε. Καθόταν αμίλητη σαν να την έζωνε πηχτό σκοτάδι. Μετά από μήνες δέχτηκε να έρθει μαζί μου στο χωράφι, τάχατες για να με βοηθήσει.

Ξάφνου, εκεί που καθόμουν ανακούρκουδα κοντά της, το στομα της συσπαστηκε, το πρόσωπό της γλύκανε και τότε μου εκμυστηρεύτηκε ότι ένιωθε ενοχή που δεν απέτρεψε το κακό, πως ο Θεός την εκδικήθηκε για ένα παιδί, το οποίο, καταπώς ήθελε, το είχε χάσει, που εάν, όπως έλεγε, το ‘φερνε στον κόσμο θα ήταν καρπός μιας απεχθούς σχέσης με καποιον που την είχε κακομεταχειριστεί και ότι τις νύχτες φανταζόταν πως ερχόταν κοντά της με την μορφή της αγαπημένης κόρης της.

Σαστισμένος, δεν ήξερα τι να απαντήσω. Ένιωσα πως μπήκα στο πετσί της για πρώτη φορά μετά την απώλεια.

Την αγκάλιασα και την έτριψα για ώρα στην πλάτη.


• Το νέο πρόγραμμα του ΟΜΑΛΟΥ

• Αγαπητοί φίλοι είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε σήμερα, την συνεργασία ΔΙΑΒΑΤΗ και ΟΜΑΛΟΥ, όσον αφορά τις μηνιάτικες συνεστιάσεις μας.

Κάθε μήνα λοιπόν την τελευταία Κυριακή μεσημέρι, θα βρισκόμαστε στο κέντρο ΟΜΑΛΟΣ.

  • Μενού, το γνωστό μενού του κ. Παντουράκη αλλά χωρίς μπριζόλα και τιμή 15€.
  • Απαραίτητη όπως πάντα η δήλωση συμμετοχής.

• 13 Φεβρουαρίου 2019, ώρα 18:30 στο Αμφιθέατρο Ιωάννης Καποδίστριας του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών (Βασιλίσσης Σοφίας & Ριζάρη 2, Αθήνα).

Ο εκδοτικός οίκος “Ο ΤΟΠΟΣ ΜΟΥ” της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας, σας προσκαλεί στην παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου των K. H. Roth και H. Rübner,
“Η οφειλή των επανορθώσεων: υποθήκες της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα και την Ευρώπη”

• Ένα βιβλίο σταθμός στον αγώνα της Ελλάδας για ηθικοπολιτική και ιστορική δικαίωση, που δημιουργεί νέα δεδομένα στη συζήτηση για το ζήτημα των επανορθώσεων και τις ελληνογερμανικές σχέσεις.
• Ένα επιστημονικό σύγγραμμα, αποτέλεσμα πολυετούς και ενδελεχούς έρευνας, που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς φέρει τις υπογραφές δυο κορυφαίων γερμανών ιστορικών – συγγραφέων.
• Ένα ντοκουμέντο, ισχυρό όπλο στη φαρέτρα της ελληνικής διπλωματίας για τη διεκδίκηση των πολεμικών επανορθώσεων από τη Γερμανία, μια έκδοση που ξεκίνησε με την πρωτοβουλία μιας απλής ομάδας πολιτών.

Θα παραστεί:
Αργύρης Σφουντούρης Επιζών της σφαγής του Διστόμου
Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
Karl-Heinz Roth Συγγραφέας, ιστορικός Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Κοινωνικής Ιστορίας του 20ου αιώνα
Ηλίας Νικολακόπουλος Πολιτικός επιστήμονας και Ομότιμος Καθηγητής Εκλογικής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Την παρουσίαση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Γιάννης Ψαρόπουλος, ανταποκριτής Al Jazeera International στην Ελλάδα.

Θα ακολουθήσει 30λεπτη παρουσίαση από τον Christoph Ulrich Schminck-Gustavus, Καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Βρέμης, με θέμα:«Μνήμες Κατοχής» – Μαρτυρίες για την καταστροφή του χωριού Λιγκιάδες και τα «αντίποινα» της 3ης Οκτωβρίου 1943.

Εκ μέρους του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα θα απευθύνει χαιρετισμό στην έναρξη της εκδήλωσης ο Συγγραμματέας της Σ.Ε. Δημήτρης Αλευρομάγειρος, Αντιστράτηγος ε.α. και Επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Στρατού.

• Η μάχη των Θερμοπύλων, 480 π.Χ.

• Καλησπέρα σας, καλή και ευλογημένη χρονιά σε όλον τον σύλλογο σας. Ενας Χιώτης ανάμεσα σε πολλούς εγκάρδιους, φιλόξενους, εξυπηρετικούς, καλά οργανωμένους Κρητικούς, οφείλω να πω πως μαζί με την σύζυγο μου και έναν φίλο παρευρεθήκαμε στην συνεστίαση σας και περάσαμε ένα όμορφο μεσημέρι, με χορό, καλό φαγητό, άψογο σέρβις, επαγγελματισμός από όλο το προσωπικό, φιλοξενία, και πάνω από όλα ζεστασιά και χαμόγελο από τον Κ. Γιώργο και την Κ. Ροδουλα, που μας είχαν καλέσει. Σας εύχομαι και του χρόνου με υγεία, σε εσάς και σε όλον τον σύλλογο. Μετά τιμής ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ, ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΚΑΤΣΗ.

• Έχετε καιρό να βολτάρετε στην Αθήνα;

Από την χθεσινή (3.2.19) ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ του συλλόγου των χωριών του οροπεδίου ΔΙΚΤΑΙΟΣ.

Από την ΗΧΩ ΤΗΣ ΒΙΑΝΝΟΥ, για τη δασκάλα Κλεάνθη Χριστάκη

Φωτογραφίες στο τέλος της σελίδας πριν τα βίντεο

Αγαπητοί φίλοι, μέλη και συντοπίτες, (εδώ συμπεριλαμβάνουμε όλους τους Έλληνες), ξεκινάμε σήμερα 28.1.19 τη σελίδα 12 ας πούμε της ηλεκτρονικής εφημερίδας μας. Έχουμε σκοπό να την κρατήσουμε ανοικτή αρκετές ημέρες, αμέσως μετά την χθεσινή ετήσια συνεστίαση του ΔΙΑΒΑΤΗ και στον απόηχό της. Αρκετοί από το ΔΣ είχαμε τη κακή προαίσθηση, ότι πιθανόν να είναι η τελευταία δημόσια εμφάνιση του ΔΙΑΒΑΤΗ. Χθες βλέποντας επιτέλους αρκετά νέα πρόσωπα και ειδικά νέους, πήραμε λίγο κουράγιο ότι υπάρχει ελπίδα να αναστραφεί το κλίμα. Αυτό  όμως εξαρτάται πια μόνο από εσάς. Εμείς 6 χρόνια τώρα έχουμε δώσει το δείγμα γραφής.

• Διάφορα άλλα θέματα, προστίθενται στη σελίδα ΔΙΑΒΑΤΗΣ 11. Μην ξεχνάτε να την επισκέπτεσθε.

Δεν ξεκινούμε όπως πάντα με ευχαριστίες, αλλά με κάτι που θεωρούμε σημαντικό, σημαντικότατο! Αρκετοί απ΄όσους ενεπλάκησαν στην διαδικασία της χθεσινής συνεστίασης, είτε παραβρέθηκαν είτε όχι, θα αντιλήφθηκαν πόσο σημαντικό είναι η σαφήνεια και η ακρίβεια της κράτησης είτε για συνεστίαση είτε για εκδρομή είτε για οτιδήποτε άλλο. Επίσης πόσο σημαντικό είναι το έγκαιρο του πράγματος. Καμιά φορά αυτό είναι δύσκολο. Όμως πρέπει να είναι η εξαίρεση. Να μην σας πούμε η εξαίρεση της εξαίρεσης.

Γι΄ αυτό αν είμαστε στα πράγματα του χρόνου, πρέπει να θυμάστε ότι η λίστα θα πρέπει να κλείσει δύο ημέρες πριν από την συνεστίαση.

Ξέρετε επίσης πόσο οδυνηρό είναι να πεις σε κάποιον που έχει κλείσει κανονικά πριν 20 ημέρες, σε παρακαλώ κάνε μας την διευκόλυνση να μην έρθεις; 

Κάτι άλλο που μας δυσκολεύει πάρα πολύ είναι, όταν κάποιος εμφανίζεται σπάνια ή εμφανίζεται πρώτη φορά κι έχει και απαιτήσεις! Τότε αυτός που συνδράμει συνεχώς το σύλλογο τι πρέπει να έχει; Συνήθως όμως αυτός δεν έχει καμία απαίτηση. Αυτά τα δυο πάνε μαζί. Αλλά να μην αδικηθεί κιόλας!

Και τώρα περνάμε στις ευχαριστίες. Πρώτα ευχαριστούμε εσάς όλους που παραβρεθήκατε. Διπλά ευχαριστούμε όμως αυτούς που περαβρέθηκαν και συγχρόνως παρακίνησαν και ξεσήκωσαν και αρκετούς άλλους. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί, οι αμελείς ή οι αμελέστατοι, της τελευταίας στιγμής ή αυτοί που εμφανίζονται χωρίς καν να μας δηλώσουν. Εμείς σαν ΔΙΑΒΑΤΗΣ και αυτούς τους αγαπάμε. Εξ άλλου ο σύλλογος καθρέπτης της κοινωνίας είναι.

Ευχαριστούμε τον πανοσιολογιότατο πΣεβαστιανό, τον Ιωάννη Χουλάκη και την Μάρα Κόττου για την προσφορά τους στον ΔΙΑΒΑΤΗ.

Στη συνέχεια ευχαριστούμε τον κ. Παντουράκη και το προσωπικό του ΟΜΑΛΟΥ

Τους μουσικούς Γιώργο Σκορδαλλό, Γιώργη Μανωλάκη και Γιάννη Παπατζανή

Την δασκάλα μας Μαρία Πανακάκη με τις χορεύτριες του ΔΙΑΒΑΤΗ

Τον Χριστόφορο Πετράκη που έκανε την αίθουσα ολόκληρη να μυρίσει παπούλα και ξύδι

Τον Γιώργο Σταματόπουλο που συντηρεί τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό του ΔΙΑΒΑΤΗ

Τους δωροθέτες Γρηγόριο Σωμαράκη, Κασσιανή Μανωλουδάκη, Εμμ. Α. Ζουμάκη, Γεώργιο Σ. Λυκάκη, Βασίλη Τσαμάντουρα, Γεώργιο Χρονάκη, ΑΝΕΚ, ΜΙΝΩΙΚΕΣ, AEGEAN, Αφους ΠΛΑΤΗ, Μιχάλη E. Τρευλάκη και Γώργιο Χ. Πετράκη

• ΣΥΝΟΛΟ ΑΤΟΜΩΝ: ΚΑΡΤΕΣ 212, ΠΑΙΔΙΚΑ 7, ΣΥΝΟΛΟ 219, + 28 ΑΚΥΡΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΔΙΑΒΑΤΗ, 247

Διευκρίνιση για τα κομμάτια της βασιλόπιτας: Λόγω οικονομικής στενότητας του ΔΙΑΒΑΤΗ, τα κομμάτια ήταν 120 και δεν έφθασαν για όλους.

• Ο κατάλογος με τους λαχνούς που κερδίζουν

••• Θέλω να εκφράσω την απόλυτη ικανοποίηση μου για τη εκδήλωση της κοπής της πίτας του συλλόγου μας στο κέντρο Ομαλός.
Πολλά συγχαρητήρια στους συντελεστές της εκδήλωσης.  Άλκης Ορ. Χατζάκης

•••Η φετινή συνεστίαση ήταν πολύ επιτυχημένη, 0 ΟΜΑΛΟΣ ήταν σε όλα προσεγμένος. Αξίζουν Πολλά Πολλά συγχαρητήρια στον ΔΙΑΒΑΤΗ. Και του χρόνου με υγεία.  Θωμάς Αναστασία

•••Στις 27-1-19, με χαρά βρεθήκαμε στον ετήσιο χορό και κόψημο της πίτας του ΔΙΑΒΑΤΗ, στο Κρητικό κέντρο Ομαλός. Όλα ήταν πολύ ωραία. Ο χώρος όμορφος, τα παιδιά που εξυπηρετούσαν τα τραπέζια πολύ ευγενικά, πολύ γρήγορα, παρακολουθούσαν τα πάντα μη μας λείψει κάτι.
Οι γεύσεις μοναδικές, Κρητικές, παιδικές μνήμες…
Οι μουσικοί, οι χορευτές, οι χορεύτριες, τα δώρα όπως πάντα άριστα. Ύστερα από αυτά νοιώθουμε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε τον Πρόεδρο του Συλλόγου Γ. Διακάκη και την σύζυγο του Ροδούλα, που μετά από πολύ κόπο και ψάξιμο κατάφεραν να μας βρουν ένα τόσο ωραίο χώρο, όπως είναι το κέντρο Ομαλός για την συγκεκριμένη εκδήλωση.
Σας Ευχαριστούμε από καρδιάς! Και του χρόνου ξανά. Παρασκευή Μάρακα Μιχελινάκη

• Γράμμα που δεν διαβάστηκε στη συνεστίαση, το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε στο ΔΙΑΒΑΤΗ:

Αγαπητοί Βιαννίτες, αγαπητοί φίλοι της Βιάννου
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πνευματικού Κέντρου Βιάννου «Περικλής Βλαχάκης» σάς στέλνει 2019 ευχές για μια καλή χρονιά. Ευχόμαστε τη νέα
χρονιά να έρθουν τα καλύτερα για τον καθένα μας αλλά πάνω απ´ όλα υγεία, αγάπη, ευτυχία και δύναμη.
Με το βλέμμα στραμμένο πάντα μπροστά και με ενδιαφέρον για το μέλλον των νέων ανθρώπων αλλά και ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας, καθώς και με την πεποίθηση ότι εξελισσόμαστε ως άνθρωποι και ως κοινότητα μόνο μέσα από πνευματικές διεργασίες, σχεδιάζουμε για την επόμενη χρονιά
δράσεις που θα ανταποκρίνονται στους παραπάνω στόχους και θα τους υπηρετούν. Ελπίζουμε ότι θα σας έχουμε πάντα αρωγούς και συνοδοιπόρους στη δύσβατη πορεία προς την ουσιαστική πνευματική καλλιέργεια και τον γνήσιο πνευματικό πολιτισμό.
Μια πλούσια σε δράσεις χρονιά μόλις ολοκληρώθηκε, κατά τη διάρκεια της οποίας πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις πολιτισμού που ανέδειξαν με τον
καλύτερο δυνατό τρόπο την αστείρευτη δυναμική του τόσο σε ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων όσο και σε επίπεδο ιδεών που μπορούν να
αξιοποιηθούν στο μέλλον.
Έγιναν δύο εκδόσεις, μια για την ιστορία του Δωρητή του Πνευματικού Κέντρου αειμνήστου Περικλή Βλαχάκη, αλλά και όλης της γενιάς εκείνης. Η
καταγραφή της μουσικής παράδοσης της Βιάννου αποτέλεσε το περιεχόμενο του δεύτερου βιβλίου με τίτλο «Βιαννίτικο Μουσικό Εργαστήρι» που
συνοδευόμενο από ψηφιακό δίσκο με παλιές μουσικές καταγραφές, ελπίζουμε να αποτελέσει μια γέφυρα για τη νέα γενιά ώστε να γνωρίσει τις μουσικές καταβολές του τόπου μας, της Βιάννου. Για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να προμηθευτεί σήμερα εδώ και τα δύο βιβλία.
Τέλος να υπενθυμίσουμε την λειτουργία του ξενώνα όπου μπορούν να μείνουν όσοι επιθυμούν να επισκεφθούν τη Βιάννο και τις ομορφιές της.

Τα βίντεο μας τα έστειλε η Χρυσούλα Σαμαρά. Φωτογραφίες και βίντεο στο τέλος της σελίδας

• ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΟΜΑΛΟ (Κέντρο διασκέδασης Πειραιώς 68, Μοσχάτο)
Ορέγομαι τον “ΟΜΑΛΟ” την Κρητική ταβέρνα.
Είναι παραδοσιακή μα είναι και μοντέρνα.
Πικάντικα και νόστιμα είναι τα φαγητά της,
ιδίως τα περίφημα τα γαμοπίλαφα της.
Το γιδοκρεατόζουμο που κάνει τα πιλάφια,
είναι από γίδι παρδαλό,
που εκτρέφεται στον Ομαλό,
                                                         μαζί με τα ελάφια.
Όλα του κόσμου τα καλά βρίσκεις στο Μαγαζί της
κι είναι αυθόρμητα ζεστή η περιποίηση της.
Παρότι δεν μ’ αρέσουνε τα λόγια τα μεγάλα,
θα πω εκεί , πως βρίσκεται και του πουλιού το γάλα!
Όλα τα προϊόντα της τα φέρνει απ’ την Κρήτη,
γνήσια τυροκομικά από τον Ψηλορείτη.
Όλο το περιβάλλον της είναι πολιτισμένο,
γι αυτό, κρατεί τον κόσμο της πάντα ευτυχισμένο.
Όλοι ‘ναι ‘κει ευγενικοί στη συμπεριφορά τους
και μπαίνουν στη διάθεση του κόσμου με χαρά τους.
Καθώς, εκεί συχνάζουνε πολιτισμένοι ανθρώποι,
πολιτισμένα γίνεται ,πάντα, το γλεντοκόπι.
Ο καταστηματάρχης της σαν επαγγελματίας
είναι σωστός κι υπεύθυνος επιχειρηματίας
και, σέβεται την άποψη, πάντα ,της πελατείας.
Όποτε, πας στον Ομαλό για να διασκεδάσεις,
να ξέρεις, πως θα φας καλά κι ωραία θα περάσεις!
Τόσο , που όλους μέσα εκεί θα τους ευχαριστήσεις
και , σίγουρα θα ξαναπάς , μα κι άλλους θα συστήσεις.
Αθήνα 25-1-2019  Ένας φίλος του ΔΙΑΒΑΤΗ
Υ.Γ.
Απ’ όπου και να βρίσκεσαι. χωρίς κανέναν όρο,
μπορείς να φτάσεις εύκολα στου Ομαλού το χώρο.
Με όποιο μεταφορικό μέσο κι αν επιλέξεις,
θα φθάσεις στον προορισμό αυτό, χωρίς να μπλέξεις!!
Αν δε για τη διαδρομή , το όχημα σου πάρεις,
μην αμφιβάλλεις πως θα βρεις τόπο να το παρκάρεις.

Η εκκαθάριση της συνεστίασης

 

ΔΙΑΒΑΤΗΣ 11

Posted by Giorgos Diakakis on
0
Χωρίς κατηγορία

• Φωτορετρό, 1950, βαρελάδικο Τζαγάκηδων στο Ηράκλειο

• Σπανάκης Δημήτρης: Η Αληθινή Ιστορία Του Σαραντάπηχου

Ο Δημήτρης Σπανάκης γεννήθηκε στη Κάτω Βιάννο Ηρακλείου Κρήτης και σπούδασε Μηχανολόγος Ηλεκτρολόγος στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο τη δεκαετία του 60. Παντρεμένος με την Αλίκη έχει τέσσερις γιους και τέσσερα εγγόνια.
Εργάστηκε σε μεγάλες εταιρίες κι είχε σημαντική συμβολή στη κατασκευή μεγάλων έργων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη ζωγραφική, τον έμμετρο στίχο και τον πεζό λόγο.
Έργα του, που έχουν εκδοθεί: οι ποιητικές συλλογές “Τρύπες Στο Νερό Ι & ΙΙ”, “Τα Κρητικά Λαογραφικά” κι υπό έκδοση το μυθιστόρημα “Πικρός Καφές Με Ολίγη” από τις εκδόσεις bookstars.

—————————————————————————————-

Το Χρονικό Του Σαραντάπηχου

Στου Σαραντάπηχου τα ίχνη,
το τραγούδι μου φως ρίχνει
για όσα σώζονται στη Βιάννο,
τη Κάτω και την Απάνω

κι όσα μπόρεσα να μάθω
ρωτώντας εδώ κι εκεί
χωρίς σχόλια τα γράφω
να σωθούνε στο χαρτί!

‘Ανω Βιάννος

Γέρους μια παρέα στη Βιάννο
το καφενείο συναντώ,
που στον ίσκιο του πλατάνου
κάθονταν και τους ρωτώ!
-Ποιός γνωρίζει και τί ξέρει
για το Σαραντάπηχο,
π’ έζησε σ’ αυτά τα μέρη
τον παλιό παλιό καιρό;

Α’ Γέρος – σημάδια λήθης

Όσα ξέρομε θα πούμε,
αλλά πρώτα θα σου πω,
κάτι που τώρα θυμούμαι
να το γράψεις και αυτό!
Όσα σώζονται αιώνια,
από γενιά σε γενιά
κι από στόμα σε στόμα
η νέα γενιά ξεχνά

κι είμαι βέβαιος -μη γελάτε-
σε λίγα χρόνια κανείς,
τίποτε δε θα θυμάται
σαν πεθάνομε εμείς!
Τώρα τα παιδιά μαθαίνουν,
όσους ήρωες στο γυαλί,
δείχνουν κι αργοπεθαίνουν
ντόπιοι ήρωες πολλοί!
Οι Κουρήτες, οι Ακρίτες
και οι Σαραντάπηχοι
δεν ήρθαν από πλανήτες
γεννηθήκανε στη γη!
Όλοι αυτοί στη φαντασία
δε γινήκαν του λαού
κι όποιος ψάξει την ουσία
ίχνη τους θα βρει παντού!

Σε βράχους τα βήματά τους,
σπήλιους και βουνοκορφές
σώζονται τα ονόματά τους
κι άλλων φαίνονται μορφές!

Β’ Γέρος – ο ερχομός

Πριν τριακόσια κι εκατό,
μα μπορεί και χίλια χρόνια,
τότε που ο Διγενής
με το Χάροντα στα αλώνια,

πάλευε κι έτρεμε η γη,
ο ουρανός και το φεγγάρι,
ποιος θα ήταν νικητής
ήρθε ένα παλικάρι

στα Βιαννίτικα τα μέρη,
από πού κανείς δε ξέρει!
Μα όσοι έτυχε και τον είδαν
σα λαγοί απ’ το φόβο φύγαν

κι έλεγαν σε όποιον ρωτούσε,
πώς ήταν και τι φορούσε:
– Μπόι είχε σαράντα πήχες
και της κεφαλής του οι τρίχες

σαν τα γένια του μια μια
κρέμονταν σαν τα σκοινιά
και στα χέρια του κρατούσε
τα όπλα του που πολεμούσε,

-όπλα που κανείς στη γή,
ποτέ δεν είχε ξαναδεί-
αιματοβαμμένα ακόμη
με σημάδια και με σκόνη!

Κι ορκιζόντουσαν με τρόμο,
πώς σ’ όποιον περνούσε δρόμο,
η γη κάτω που πατούσε
έτρεμε κι υποχωρούσε

κι όπου πέρασε οι στράτες
αίματα ήταν γεμάτες!
Απ’ της Κούπας τα χαράκια
πέρασε τους ποταμούς

με μια ασκελιά τα ρυάκια
μ’ ένα πήδο τους γκρεμούς
και στα ισόπατα λιβάδια
τρέχοντας σαν αστραπή,

χάθηκε μες στα φαράγγια
πίσω απ’ την Αγιά Μονή!

Γ’ Γέρος – η σκλαβιά

Στα Αμιρά ετότες ζούσε,
τον τόπο και κυβερνούσε
ένας μωαμεθανός
εμίρης Σαρακηνός.

Στα χωριά της Βιάννου ούλους
τους χριστιανούς είχε δούλους
και τις εκκλησιές μια μια
είχε κάνει όλες τζαμιά!
Με στρατιώτες αιμοβόρους,
άρπαζε σοδειές και φόρους
και τ’ ανήλικα παιδιά
πουλούσε στην Αραπιά!
Δε μπορούσαν πια να ζήσουν,
δίχως ν’ αλλαξοπιστήσουν
οι Βιαννίτες και σοφά
χριστιανοί ήσαν κρυφά!
Μα και τότες δίχως όρους,
να πληρώνουν είχαν φόρους
και να δίνουνε πολλές
στα χαρέμια κοπελιές
Κι οι άντρες οι γεροδεμένοι
ήσαν καταδικασμένοι,
να τραβούνε τα κουπιά
από δω ως την Αραπιά!
Αυτά και πολλά άλλα,
είχε βάσανα μεγάλα
ο Βιαννίτικος λαός
σαν ήρθε εδώ Αυτός!
Β’ Γέρος – η Αρμενόπετρα

Στης Αρμενοπέτρας πάλι
τον ξανάδαν τ’ ακρογιάλι,
μια πέτρα να κουβαλεί,
σαν το μπόι του ψηλή
και να τη πετάει πέρα
σε μια ξύλινη γαλέρα,
που εκόπηκε στα δυο
και βούλιαξε στο γιαλό!
Από μέσα οπλισμένοι
βγήκαν μαύροι πειρατές,
σαν ποντίκια τρομαγμένοι,
να σωθούνε στις ακτές!
Μα Εκείνος με το τόξο
τους εσκότωνε γοργά,
πριν από τη θάλασσα όξω
να πατήσουν στη στεριά.
Γέμισε ξύλα σπασμένα
και κουφάρια ο γιαλός
και στη θάλασσα από αίμα
εκοκκίνισε ο αφρός!
Ζωντανό το τελευταίο,
που εβγήκε απ’ τα νερά,
άφησε να πάει το νέο
στον Εμίρη στ’ Αμιρά.
Και μετά το μεσημέρι
δίχως άλλη αναβολή,
γύρω έψαξε τα μέρη
κι όπως λέγαν οι παλιοί,

διάλεξε να κατοικήσει
και για να ξεκουραστεί
μια σπηλιά που βλέπει δύση
μες στο βράχο του Ληστή!
Αυτά λέγονταν στη Βιάννο
κι αυτή η περιγραφή,
σώθηκε από τσομπάνο,
που ‘δε τη καταστροφή.
Κι από τότε, εκατό μέτρα
έμεινε μες στον αφρό
και το κύμα, κείνη η πέτρα
ν’ αρμενίζει στον αφρό!

Α’ Γέρος – η σπηλιά του Ληστή

Η σπηλιά πενήντα μέτρα
είναι πάνω από το νερό
σκαλισμένη σε μια πέτρα
από γρανίτη σκληρό.

Ανέβηκα εκεί επάνω
σαν ήμουν ντελικανής
κι από τότε από τη Βιάννο
δεν ανέβηκε κανείς.

Ήταν μισοφαγωμένη
από τ’ αλμυρό νερό
και θυμούμαι ίχνος δε μένει
από κείνο τον καιρό.

Μόνο μια πέτρα μεγάλη,
που ‘μοιαζε με προσκεφάλι!

Δ’ Γέρος – η εκδίκηση
Σαν ήρθε στον Εμίρη το μαντάτο,
πως τα καράβια του στης θάλασσας το πάτο
ήταν, και τα πρωτοπαλίκαρά του
στο βασίλειο αναπαυόνταν του θανάτου,
σκύλιασε απ’ το κακό του κι όλους
πιστούς κι άπιστους που ‘χε διαβόλους,
κάλεσε κι ορκίσθη στο φεγγάρι,
εκδίκηση απ’ το Σαραντάπηχο να πάρει!
Ξεκίνησε μ’ εκατό άγριους δαιμόνους,
μ’ αίμα διψασμένους δολοφόνους,
σε φτερωτά αλόγατα καβάλα,
να πιει το αίμα του εχθρού του στάλα-στάλα!
Σα χείμαρρος μετά από θύελλα και μπόρα,
ξεχύθηκαν μ’ ορμή στη κατηφόρα
και στο Ρουσό σα φτάσανε Κεφάλι,
Τον είδαν ξαφνικά να ξεπροβάλλει,
κρατώντας το δρεπάνι του θανάτου,
σα χάρος που θερίζει τα σπαρτά του
και οι τρομεροί θαλασσινοί κουρσάροι,
ένα δεμάτι από στάχια ήτανε στάρι!
Με μια σπαθιά δέκα έκανε κομμάτια
κι οι υπόλοιποι με γουρλωμένα μάτια,
με φρίκη βλέπανε το μυτερό κοντάρι
να τους τρυπάει πέρα-πέρα το κουφάρι!

Τα όπλα απ’ τη τρομάρα τους πετούνε
και πέφτουν στους γκρεμούς μήπως σωθούνε
και γονατίζουν ταπεινά μπροστά του άλλοι
σκύβοντας ως το χώμα το κεφάλι!
Τους ζωντανούς, που έπιασε αιχμαλώτους,
από τα δέντρα κρέμασε τους πρώτους
κι έδεσε τους άλλους στα χαράκια,
τα σπλάχνα τους να φάνε τα κοράκια!
‘Αφησε τελευταίο απ’ όλους τον Εμίρη,
που ευνούχισε με μια σπαθιά το κακομοίρη
κι αφού τον τύφλωσε του έδωσε τη χάρη,
να κάνει όσο ζει το διακονιάρη!

Β’ Γέρος
Σαν έβγαλε απ’ τη μέση τον εχθρό του,
άρπαξε το χαρέμι και το θησαυρό του
κι όσα είχε στη Δέρματο κοπάδια,
με γιδοπρόβατα χιλιάδες και γελάδια.
Οι μάντρες του εκεί και τα μητάτα,
μυζήθρες και τυριά ήταν γεμάτα
και κάθε μέρα του πηγαίνανε γομάρια
μ’ ασκιά το γάλα και το κρέας με μουλάρια!
Με τα λεφτά που πήρε του Εμίρη,
του ‘Αι Γιώργη έκτισε το μοναστήρι
με διαλεκτούς που έφερε μαστόρους
και εικονίσματα έργα του Αγίου Όρους!
Ξανάκτισε ένα-ένα τα ξωκλήσια
και φύτεψε τριγύρω κυπαρίσσια
και στη κορφή της Κορακιάς τη πλάτη,
με πέτρες έφτιαξε ένα φρούριο παλάτι!
Εκεί ένα Βιαννίτη διόρισε, με κρίση
της Βιάννου τα χωριά να κυβερνήσει
κι ο ίδιος διάλεξε μακριά απ’ τους ανθρώπους
στου Κερατόκαμπου να κατοικεί τους τόπους!
Το χρόνο δυο φορές, ένα καράβι
ερχότανε στο Τσούτσουρο και σκλάβοι
ξεφόρτωναν βαρέλια και μεγάλα
σακιά γεμάτα και με του πουλιού το γάλα!
Μετά τ’ αμπάρια τους γεμίζανε με κιούπια,
με λάδι με κρασιά και με χαρούπια
και πλουμιστές κόκκινες πατανίες,
μάλλινες με δαντέλλες στις γωνίες.
Από τη πρώτη μέρα που’ ρθε η ειρήνη,
ανάσανε ελευθεριά η χριστιανοσύνη
κι ο βιαννίτικος λαός, ο σκλαβωμένος,
αφέντης έγινε ξανά ευτυχισμένος!
Όπως γεννούνε κουνελάκια τα κουνέλια,
γεννοβολούσαν οι γυναίκες τα κοπέλια
κι η γη σ’ αντάλλαγμα καρποφορούσε,
λες κι ο Θεός από ψηλά την ευλογούσε!
Στους γάμους πήγαιναν και πανηγύρια,
καβάλα σε γαϊδάρους και μπεγίρια
και ήταν με μεταξωτές δαντέλλες,
ντυμένες σα νεράιδες οι κοπέλες.
Στα βήματα του πηδηχτού και πεντοζάλη,
συναγωνίζονταν στα κάλλη η μια την άλλη!
Για χάρη τους οι νέοι να μαλώνουν
και οι γονέοι τους κρυφά να καμαρώνουν!

Α’ Γέρος – η ευημερία

Τα παλιά τα χρόνια εκείνα,
ούτε φτώχεια ούτε πείνα,
ούτε φόβος, ούτε εχθρός,
όσο ζούσε δω Αυτός!
Ο λαός στην ιστορία,
τόσα χρόνια ελευθερία,
ευτυχία και χαρά
δεν είχε άλλη φορά!

Οι βουνοπλαγιές σπαρμένες,
οι κοιλάδες ανθισμένες,
με διπλή παραγωγή
εκαρποφορούσε η γη!

Το μετάξι ήρθε τότες
κι οι βιαννίτισες, οι πρώτες
στη τέχνη και τις κλωστές,
στο κόσμο ήσαν ξακουστές.
‘Ανθρωποι και καλογέροι
ζούσαν και πεθαίναν γέροι,
με έργα χριστιανικά
του Θεού και ειρηνικά!

Β’ Γέρος – ο θρύλος του Ληστή

Μια φορά ένας ψαράς,
που απ’ τη θάλασσα περνούσε,
είδε στο βράχο του Ληστή
κάτι που λαμποκοπούσε
και χωρίς να το σκεφτεί
πλησίασε τη σπηλιά
τυφλός απ’ την αντηλιά.
Εκεί είδε ένα κοντάρι

καρφωμένο στο σκληρό
βράχο, που σα κυπαρίσσι
κλαδεμένο ήταν χοντρό
και σε όσους είχαν ρωτήσει,

έλεγε τόσο μακρύ
ήταν που σαράντα άνδρες
δεν το σήκωναν γεροί!
Μα η λάμψη από το πόρο,
που έβλεπε στην αντηλιά,
ήταν από το σκουτάρι,
που ‘κλεινε όλη τη σπηλιά!

Μεγάλο ήταν σαν αλώνι
σκαλισμένο το μισό
με μια ασημένια ζώνη
και ένα σταυρό χρυσό!

Α’ Γέρος – ο θρήνος

Σε θύελλα ή καταιγίδα,
τα κύματα του Νοτιά,
σκούσαν πάνω στην ασπίδα
άγρια και δυνατά,

τόσο που έφταναν οι κτύποι
γύρω γύρω στα χωριά,
σα να παλεύανε λύκοι
μ’ άγρια του γιαλού θεριά!
Έτσι τότε ακουγόταν
του Σαραντάπηχου η φωνή,
όταν θύμωνε και όταν
τα χέρια του έκανε χωνί.
Με το φύσημα του Νότου
σε καιρούς άγριους κακούς,
θρήνο για το θάνατό του
των κυμάτων ακόμα ακούς!

στο Χόνδρο

Φεύγω από τη Πάνω Βιάννο,
το καθήκον μου να κάνω.
Πάω στο Χόνδρο και ρωτώ

σ’ ένα καφενείο πελάτης.
Εκεί μια χονδριγιανή
μου ‘πε, πως μια προγιαγιά της
Τον είδε μια ταχινή
να περνά από το δρόμο
κι από φόβο και από τρόμο,
είχε χάσει τη λαλιά της

και πως ένας χοντριγιανός,
που ‘σπερνε στο Καβαλάρη,
τον θωρούσε ο χριστιανός
να πετάει το κοντάρι,

από του Ληστή ψηλά
μέχρι τον Αναποδάρη
και μετά στα Καμπουλά
να τρέχει και να σηκώνει
σαν τον άνεμο ψηλά
ένα σύννεφο από σκόνη!
-Απ’ τη σκάλα της Δερμάτου
φόρα έπαιρνε κι ορμή
κι ανέβαινε στου Κεράτου
σαν αητός τη κορυφή!
Κι από κει ψηλά αράδα
έβλεπε όλα τα χωριά
από τη Ψαρή Φοράδα
ως το Τσούτσουρο μακριά!
Κι ούτε ένα πουλί τα δάση
δε μπορούσε να διαβεί,
ούτε βάρκα να περάσει
στο γιαλό να μη τη δεί!
Κι ένας γέρος που γροικούσε,
πολύ ώρα και δε μιλούσε,
άνοιξε το στόμα και μού είπε
αυτά ακόμα για το Σαραντάπηχο:

-Δίκαιος με τους ανθρώπους
και με τους κακούς σκληρός,
σε όσους προστάτευε τόπους
άγρυπνος ήταν φρουρός!
Κι όπως λέγαν οι ψαράδες
χαράματα στις ακτές
βρίσκαν συχνά αραπάδες
σκοτωμένους πειρατές!
Κι οι βοσκοί, πως φημισμένους
ζωοκλέφτες στα βουνά
απ’ τα δέντρα κρεμασμένους
σε περάσματα στενά!
Κι από τότε η τιμωρία,
η σκληρή για ζωοκλοπή,
στη Βιάννο είν’ η αιτία,
που η κλεψιά είναι ντροπή
και γι’ αυτό κανείς Βιαννίτης
δεν επιάσθηκε ποτές
σ’ όλο το νησί της Κρήτης
κλέφτης σε ζωοκλοπές!

Κάτω Βιάννος ο γράφων – το Απαλέτι

Με όλα που μου λεν και γράφω,
εθυμήθηκα κι εγώ
αυτά που θα διηγηθώ:

Ένας θείος μου απ’ τη Βιάννο,
που εκατό χρονών και πάνω
έζησε, κι είναι πεθαμένος,
-Θε μου να ‘ν’ συγχωρεμένος-,

όταν ήμουνα κοπέλι
και τρυγούσαμε τ’ αμπέλι
μου ‘δειξε είκοσι μέτρα
από λάσπη κι από πέτρα,

πάνω σε βουνοκορφή,
κοντά στην Αγιά Μονή,
ένα τοίχο ασβεστωμένο
και μισοκαταστρεμένο

και μού είπε: -Αυτός ο τράφος
του Σαραντάπηχου είναι ο τάφος.
Μου ‘δειξε και το Απαλέτι,
που στης Κούπας είν’ το δέτη

και μου είπε: -Αυτή τη πέτρα
πέταξε από χίλια μέτρα,
ψηλά απ’ τη Κορακιά,
ο Σαραντάπηχος εκειά

και πως: -Απ’ αυτά τα έτη
οι βιαννίτες το Απαλέτι
το έχουν μετεωρολογικό
και ρολόι ηλιακό!

Σαν ο ήλιος το σιμώνει,
βάζουν τα βούγια στ’ αλώνι
κι όσο ο ήλιος το χτυπά,
η δουλειά δε σταματά!
Όταν η σκιά αλλάζει
από Δύση Ανατολή,
το ζευγάρι αναχαράζει
και οι άνθρωποι οι απλοί,
το ‘χουν για φαί σημάδι
στο βουνό και το λιβάδι.
Όταν φεύγει η λιακάδα
κάθε δουλειά σταματά
στα λιόφυτα, στα λιβάδια,
στα ζώα και τα φυτά.

Τότε ένα καραβάνι
απ’ τον κάμπο ξεκινά
και στη Βιάννο μέσα φτάνει
σαν η νύχτα ξεκινά!
Μα όταν η πυκνή ομίχλη
στο Απαλέτι ακουμπά
τότε χιονόνερο ρίχνει
και αστράφτει και βροντά!

Στα Χωριά Της Εμπάρου Μια Γυναίκα – ο Σαραντάπηχος

Όταν πήγα στης Εμπάρου
να ρωτήσω τα χωριά
στο σπίτι ενός κουμπάρου
μια γυναίκα ερωτώ!
-Τί να ξέρω η καημένη,
που από τόπο μακρινό,
είμαι εδώ παντρεμένη
με παιδί έξη χρονώ!
Ακούω όμως τη πεθερά μου
να φοβίζει τα μωρά μου
κι άμα ένα δε τρώει ή κλαίει:
-Ο Σαραντάπηχος!!! του λέει!

Μια Γριούλα – οι Ενετοί

Τότε μια γριούλα τρέχει,
να μου πει ότι κατέχει
ένα παλιό παραμύθι
που το γράφω ως το διηγήθη:
-Στην Έμπαρο μια φορά,
στρατιώτες σταυροφόροι,
ήρθαν απ’ τη Βενετιά
να περάσουν απ’ τα όρη
για της Βιάννου τα χωριά!
Τη παλιά πήρανε στράτα
που στον Αμαλό οδηγεί
και πίσω τους τα φουσάτα
άφηναν καμένη γη!
Ψάχνανε νύκτες και μέρες
για αφέντες Βενετούς
σκλάβους μέσα στις γαλέρες
να ‘βρουν άντρες δυνατούς!
Κι αν τους τύχαινε γυναίκα
όμορφη ή κοπελιά,
την αρπάζαν με το ζόρι
σκλάβα για το βασιλιά!

Μα πριν φτάσουνε επάνω
να διαβούν τη κορυφή,
σε ενέδρα από τη Βιάννο
τους περίμεναν κρυφή!
Ένας χείμαρρος χαράκια,
που τσουρλούσαν στο βουνό
και βροχές μέσα στα βράχια
πέτρες απ’ τον ουρανό!

Πέταξαν σπαθιά και άλλα
όπλα να μη λαβωθούν
και στα άλογα καβάλα
έτρεχαν για να σωθούν!
Τότε στη κορφή του Αφέντη
φωτιά άναψε τρανή
και τη νύχτα από το γλέντι
έλαμπαν οι ουρανοί!
Κι άλλη μια στο Ψηλορείτη,
που άναψε λαμπρή φωτιά,
το μαντάτο από τη Κρήτη
έστειλε στη Βενετιά!

Στα Μέσα Χωριά
Πάω στα Μέσα Χωριά,
Σύμη, Πεύκο, Αμιρά,
Συκολόγο και Βαχό
τους γερόντους να ρωτώ
και μου είπανε αυτά
για το Σαραντάπηχο!
Σύμη – του Σαραντάπηχου ο θρόνος

Οι βοσκοί στον Αμαλό,
βλέπανε από τη μάντρα,
ένα σαραντάπηχο άντρα
ν’ ανεβαίνει στο ψηλό
βουνό, που ‘χει πάντα χιόνι,
κι ένα ολόκληρο δενδρό
σαν πούπουλο να σηκώνει.

Και τη νύχτα μια φωτιά
βλέπανε να ξεπροβάλλει
στη κορφή και στο Νοτιά
άναβε μετά μια άλλη
και σε λίγο φωτιά τρίτη
βλέπανε στα δυτικά
στη κορφή του Ψηλορείτη!

Μετά χρόνια οι βοσκοί,
εκεί π’ άναβε η φωτιά του,
εκκλησιά ερημική
έχτισαν τ’ Αγίου Πνευμάτου!
Κι αν στ’ Αφέντη ανεβείς
τη κορφή και έχεις χρόνο,
του Σαραντάπηχου να πεις,
να σου δείξουνε το θρόνο!
‘Αρβη – οι πειρατές

Μια φορά ένα καράβι
με στρατό αραβικό,
απ’ τη Μπαρμπαριά στην ‘Αρβη
έφτασε πειρατικό!

Αγριεμένοι Αραπάδες,
νύχτα βγήκαν στη στεριά,
άντρες και γυναίκες σκλάβες
ν’ αρπάξουν από τα χωριά!
Καίγαν σπίτια και σπαρμένα
άρπαζαν ζώα, σοδειές,
παιδιά αλυσοδεμένα,
σκότωναν γέρους και γριές!
Και όσοι μπόρεσαν να σωθούνε
στου ‘Αϊ Γιώργη τη Μονή,
τρέξαν να προσευχηθούνε,
ένα θαύμα να γενεί!

Σα ξημέρωσε οι στράτες
κι όταν σβήσαν οι φωτιές
νεκρούς ήτανε γεμάτες
μαύρους κι άσπρους πειρατές

και στο μισοβουλιαγμένο
καράβι πλάι στην ακτή,
είδαν όλοι κρεμασμένο
τον αρχηγό-πειρατή,

κάτω από μια σημαία,
που ψηλά στον ουρανό,
κυμάτιζε στον αέρα
με σταυρό βυζαντινό!
Αυτά μου ‘παν και θα τολμήσω
κι όποιος ξέρει μ’ απαντά,
όλους σας να σας ρωτήσω:
Ποιός τα έκανε όλ’ αυτά;
Kαλάμι – οι Σταυροφόροι
Την εποχή εκείνη φράγκικη αρμάδα,
ήρθε και άραξε απ’ τη Ψαρή Φοράδα,
με Φράγκους σταυροφόρους στρατιώτες
και σιδερόφρακτους με άλογα ιππότες.
Με θυρεούς, σημαίες μεγαλεία,
βγήκαν οι σταυροφόροι απ’ τα πλοία
και γέμισαν σταυρούς οι παραλίες
κι ασημοκαπνισμένες πανοπλίες!
Την άλλη μέρα πιάσανε ομήρους,
άρχοντες, προεστούς και καλογήρους
και λύτρα να γεμίσουνε τ’ αμπάρια,
ζητούσανε με λάδια και κριθάρια.
Να λευτερώσουν τους Αγίους Τόπους,
αρπάζανε το βιός απ’ τους ανθρώπους
και για τα κάτεργα με τη βία κωπηλάτες,
τους πιο γερούς στρατολογούσανε χωριάτες!
Απ’ τη κορφή τους είδε του Κεράτου,
ο Σαραντάπηχος και τ’ άρματά του
εφόρεσε και μέσα στη λιακάδα,
ξεκίνησε για τη Ψαρή Φοράδα!
Σαν έφτασε με δυο μαντατοφόρους
στο βασιλιά διαμήνύσε με όρους,
τους όμηρους πρώτα να λευτερώσει
και όσα άρπαξε τίμια να πληρώσει!
Και για τον ‘Αγιο Σκοπό χίλια γελάδια
και χίλια εκατό μουζούρια στάρια
θα του ‘δινε ρεγάλο, αν συμφωνούσε
αλλιώς μαζί του να μονομαχούσε!
Γέλασε ο βασιλιάς και όλοι οι άλλοι
σκεφτήκανε, πως ευκαιρία ήταν μεγάλη
λαμπρή μονομαχία να οργανώσουν
και ένα μάθημα στο Σαραντάπηχο να δώσουν!

Ψαρή Φοράδα – η μονομαχία

Την άλλη μέρα παρατάχθηκε ο στρατός,
μ’ όλους τους άρχοντες και ευγενείς στη μέση.
Κι ανάμεσά τους να φαντάζει δυνατός,
ο Βασιλιάς στη πιο ψηλή τη θέση.
Με κόκκινους σταυρούς αριστερά,
σε δυο σειρές παραταχθήκαν οι τοξότες
κι απέναντι με λοφία και φτερά
καβάλα στ’ άλογα οι σιδερένιοι ιππότες!
Τότε με κίνηση ο βασιλιάς αργή,
έδωσε σύνθημα να ‘ρθούν οι μονομάχοι
κι εκατό τρομπόνια στη σιγή
διαλάλησαν πως άρχιζε η μάχη!
Βουή ακούστη τότε απ’ τα βουνά,
να ‘ρχεται μ’ ένα σύννεφο από σκόνη,
σα το Βοριά, που άμα αρχίζει να φυσά,
ό,τι εμπόδιο βρει ισοπεδώνει!
Με απορία κι έκπληξη μετά,
μες στην αρένα είδανε να μπαίνει ,
ωσάν στρατός με ποδοβολητά
χίλια γελάδια και γαϊδάροι φορτωμένοι!

‘Αρχισαν όλοι να γελούν ειρωνικά,
μα πάγωσε το αίμα στο κεφάλι
όταν του Σαραντάπηχου η σκιά,
είδανε μες στη σκόνη να προβάλλει!
Έως θανάτου απλώθηκε σιγή
κι ούτε ένας δε τολμούσε να μιλήσει,
ώσπου απελπισμένη ακούστηκε κραυγή
κι ένας ιππότης με άλογο είχε ορμήσει!
Περίμενε ο Σαραντάπηχος κοντά
να ‘ρθει! Σκύβει και μη γελάσεις!
Πιάνει το άλογο μαζί και τους πετά,
σα βότσαλο στη μέση της θαλάσσης!
Αμέσως μπαίνει ως τη μέση στα νερά,
σα να ‘θελε τα χέρια του να πλύνει,
στο κάτεργο με τους ομήρους προχωρά,
σπάει την άγκυρα και τα μουράγια λύνει!
Παίρνει μια χούφτα απ’ τα χοντρά
μαλλιά του και γερά δένει τη πλώρη!
Φεύγει γιαλό-γιαλό και πίσω το τραβά,
σα να ‘χε ανοικτά πανιά στο ξεροβόρι!

Από τα Τέρτσα περνά ανοικτά,
την ‘Αρβη προσπερνά στα δεξιά του,
στο Κερατόκαμπο δε σταματά
και φτάνει γρήγορα στο κόλπο της Δερμάτου!
Εκεί τους αιχμαλώτους λευτερώνει,
όλοι μαζί σώοι φτάνουν στη στεριά,
σημαία με το Δικέφαλο σηκώνει
κι οι καμπάνες νικητήρια χτυπούνε στα χωριά!
Την άλλη μέρα η φράγκικη αρμάδα,
εσάλπαρε απ’ τη Ψαρή Φοράδα
κι οι σταυροφόροι ιστορικοί από μωρία,
δε γράψανε το γεγονός στην ιστορία!

Συκολόγος – το τέλος

Πήγα και στο Συκολόγο
να ρωτήσω για όλ’ αυτά
κι ένας γέροντας το λόγο
παίρνει και μου λέει αυτά:
-Παλικάρι ήταν μεγάλο
στο κοντάρι, στο σπαθί,
που ποτέ στο κόσμο άλλο
δε θα ξαναγεννηθεί!
Ο Σαραντάπηχος αν ζούσε
‘Αραβας ή Πειρατής,
ούτε Τούρκος θα τολμούσε
να ‘ρθει εδώ κατακτητής!
Για τα κατορθώματά του,
θρύλοι υπάρχουνε πολλοί
και ακόμη τ’ όνομά του
φόβο και δέος προκαλεί!
Λένε πως ήτανε ένας
κι άλλοι, πως ήταν πολλοί!
Δε πιστεύει όμως κανένας,
πως ήτανε ξένη φυλή!
Φήμες για το θάνατό του,
ακουστήκανε πολλές,
που μπορεί ψέματα όλες
να ‘ναι, μα κι αληθινές!
Λένε πως μ’ άρμα μια ώρα
Τον άρπαξε ο Ουρανός
κι άλλες πως σε άγρια μπόρα
Τον χτύπησε κεραυνός!
Μα αυτό που εγώ πιστεύω,
πήγε με το Βασιλιά
στη Πόλη να πολεμήσει
να σωθεί η Αγιά Σοφιά!
Επίλογος – ο Γράφων
Όσα μπόρεσα να μάθω,
όλα στο χαρτί τα γράφω
κι όποιος ξέρει άλλο τι
να το γράψει ή να το πει!

Βιβλιογραφία-πηγές: Εγκυκλοπαίδειες, Ελευθερουδάκη & Ηλίου
Ι. Κονδυλάκη “‘Απαντα”, οι γιαγιάδες μου Θεονύφη και Σπανίνα, ο θείος μου Χαραλάμπης κι άλλοι Βιαννίτες, που είναι όλοι πεθαμένοι.

“Το Χρονικό Του Σαραντάπηχου” δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στα ΒΙΑΝΝΙΤΙΚΑ ΝΕΑ αρ. φύλλου 276, 278, 280.

Οι Κρήτες στην εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου – Κρήτες τοξότες

Οι επίλεκτοι Κρήτες Τοξότες των προχριστιανικών αιώνων, εμφανίζονται συχνά να συνοδεύουν μονάδες Λακεδαιμονίων και αργότερα του Φιλίππου Β΄ και του Αλεξάνδρου. Μία πρώτη περιγραφή τους δίδεται από τον Ξενοφώντα εις την Κύρου Ανάβασις που περιγράφει τις μικρές ορειχάλκινες κυκλικές τους ασπίδες και τα ισχυρά παλίντοντα τόξα.

Αναφορές από τον Ξενοφώντα

[4.2.28] ἄριστοι δὲ καὶ τοξόται ἦσαν· εἶχον δὲ τόξα ἐγγὺς τριπήχη, τὰ δὲ τοξεύματα πλέον ἢ διπήχη· εἷλκον δὲ τὰς νευρὰς ὁπότε τοξεύοιεν πρὸς τὸ κάτω τοῦ τόξου τῷ ἀριστερῷ ποδὶ προσβαίνοντες. τὰ δὲ τοξεύματα ἐχώρει διὰ τῶν ἀσπίδων καὶ διὰ τῶν θωράκων. ἐχρῶντο δὲ αὐτοῖς οἱ Ἕλληνες, ἐπεὶ λάβοιεν, ἀκοντίοις ἐναγκυλῶντες. ἐν τούτοις τοῖς χωρίοις οἱ Κρῆτες χρησιμώτατοι ἐγένοντο. ἦρχε δὲ αὐτῶν Στρατοκλῆς Κρής.
[4.2.28] Ήταν μάλιστα και έξοχοι τοξότες. Τα τόξα τους είχαν μάκρος απάνω κάτω τρεις πήχες, και τα βέλη περισσότερο από δυο πήχες. Και κάθε φορά που χτυπούσαν τέντωναν τις χορδές, πατώντας το κάτω μέρος του τόξου με το αριστερό πόδι. Έτσι τα βέλη περνούσαν μέσα από τις ασπίδες και τους θώρακες. Όταν όμως τα έπιαναν οι Έλληνες, τα χρησιμοποιούσαν σαν ακόντια, προσαρμόζοντας επάνω μια θηλιά. Σ᾽ αυτά τα μέρη οι Κρητικοί πρόσφεραν πολύ μεγάλες υπηρεσίες. Αρχηγός τους ήταν ο συμπατριώτης τους Στρατοκλής.

Ο εικονιζόμενος τοξότης του Λόχου των Κρητών του Αλεξάνδρου ανταποκρίνεται στην «Ελληνιστικής περιόδου» επιτύμβιο στήλη των τοξοτών Πυρρία και Υπερβάλλωνος, από το Κακοδίκι των Λευκών Ορέων (M. Cuarducci: ΙNSCRIPTIONESCRETICAEII, vi. 7), όπου μεταξύ των άλλων απεικονίζονται ο γνωστός έως και την εποχή μας ιδιόμορφος κρητικός μαύρος μάλλινος κεφαλόδεσμος, ο δερμάτινος κλειστός γωρυτός (φαρέτρα), τα βέλη με την κλασσική μεγάλη χαλύβδινη κρητική αιχμή και το μικρό σχετικά δερμάτινο σακίδιο, που πιθανότατα περιέχει διάφορα εξαρτήματα τοξοβολίας, όπως χορδές (οι τένοντες είναι ευαίσθητοι σε αντίξοες καιρικές συνθήκες), αιχμές και τμήματα τόξου, όπως τα άκρα.

Η μικρή ασπίδα φέρει ως έμβλημα τον αστρίτη, ένα μικρό αλλά εξαιρετικά δηλητηριώδες είδος έχιδνας, το αγαπημένο σύμβολο τοξοτών και σφενδονητών εκείνης της περιόδου, ενώ το κυανωπό χρώμα του χιτώνα (τα χρώματα της στήλης έχουν χαθεί) ανταποκρίνεται στο χρώμα αναλόγου χιτώνα από την μετώπη του τάφου των Λευκαδίων Ημαθίας.
Ο μαύρος κεφαλόδεσμος αναφέρεται από τον Πορφύριο στην δεύτερη φάση της μύησης Πυθαγόρα στους Κουρήτες της Κρήτης και μάλλον αποτελεί διακριτικό τους χαρακτηριστικό, όπου περιγράφει ότι ο φιλόσοφος με μαύρο μάλλινο στέφανο (ο κεφαλόδεσμος) παραμένει επί μία νύχτα ξαπλωμένος με το πρόσωπο στην γη στην παραλία και κατόπιν οδηγείται στο Ιδαίον Άντρο, όπου μετά από τρία ένατα (27 ημέρες), καταλήγει στην τρίτη φάση, την φάση του θρονισμού, με τον θρόνο να εμφανίζεται αρχικά καλυμμένος.

• Δείτε μέχρι που έχει φθάσει η τέχνη και η τεχνική (Calatrava in Qatar):

• Ένα αυθεντικό ταλέντο της Κρητικής μουσικής, ετών 15!

Κρατήστε το όνομά: Βαγγέλης Γκοσμάνης

Του Κυριάκου Καραγιώργη*
Σημειώστε το ονοματεπώνυμο Βαγγέλης Γκοσμάνης και θυμηθείτε το κείμενο που ακολουθεί σε λίγα χρόνια. Ίσως όλη η Κρήτη μιλάει για αυτόν το νέο λυράρη και να υποκλίνεται στο δοξάρι του.
Γεννημένος λίγους μήνες πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας του 2004, με καταγωγή από τη Σητεία, σήμερα ζει και πηγαίνει σχολείο στην Μεγάλη Βρετανία και συγκεκριμένα στο Λονδίνο, αφού οι γονείς του , πριν τρία χρόνια περίπου, αναζήτησαν μια καλύτερη ζωή την εποχή της κρίσης και των μνημονίων , εκτός της Ελλάδας. Εμφανίστηκε πριν από λίγους μήνες σε κρητικό τηλεοπτικό κανάλι και από την πρώτη στιγμή ο τρόπος του παιξίματος του, τα ηχοχρώματα και οι μελωδίες που ακούστηκαν από το δοξάρι του έδειξαν το πόσο σημαντικός καλλιτέχνης μπορεί να εξελιχθεί.
Η ευγένεια και η σεμνότητα του 14χρονου νεαρού λυράρη είναι ένα ακόμα πλεονέκτημα στο ήρεμο παραδοσιακό παίξιμο του το οποίο έχει εμφανώς επηρεαστεί μόνο από πρωτομάστορες και παραδοσιακούς καλλιτέχνες.
Πραγματικά χρειάζονται συγχαρητήρια οι γονείς αυτού του μικρού παιδιού αλλά και οι δάσκαλοι του, που με τον τρόπο τους ο καθένας, το καθοδήγησαν να αναζητήσει το δρόμο του στο καλλιτεχνικό στερέωμα και τους δόμους της Κρητικής μουσικής. Ο θαυμασμός, η προσήλωση και η σεμνή προσέγγιση που δείχνει παίζοντας και ερμηνεύοντας μουσικά τους μεγάλους πρωτομάστορες αλλά και τους σύγχρονους μεγάλους δεξιοτέχνες που έχει σαν πρότυπα του, δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο τί σημαίνει η σωστή διατήρηση και η διάδοση της παραδοσιακής κρητικής μουσικής χωρίς εντυπωσιασμούς και υπερβολές.

Δείτε το φαράγγι της Άρβης εσωτερικά για πρώτη φορά!!! Αυτό το βίντεο είναι τραβηγμένο σίγουρα χειμώνα που έχει νερά από επαγγελματία ορειβάτη. Ούτε κάποιοι παλιοί ΄σκαρφαλωτές΄ τολμούσαν να το επισκεφθούν όταν είχε νερά. Αξίζει το κόπο.

•Τελευταία ενημέρωση για την αυριανή συνεστίαση στον ΟΜΑΛΟ:

  1. Η βασιλόπιτα θα κοπεί ακριβώς στη 1:00, λόγω φόρτου εργασίας του πανοσιολογιότατου πΣεβαστιανού.
  2. Το φλουρί της βασιλόπιτας αντιστοιχεί σε μία εικόνα του Αγίου Ιωάννη, προσφορά Ιωάννου Χουλάκη.
  3. Όσοι έκαναν κράτηση χθες Παρασκευή ή θα κάνουν σήμερα Σάββατο, πρέπει να δείξουν κατανόηση διότι προσπαθούμε να εξυπηρετηθούν όλοι.
  4. Όσοι τυχόν έλθουν αύριο Κυριακή χωρίς να έχουν κάνει καθόλου κράτηση, πρέπει να περιμένουν υπομονετικά μήπως τους τακτοποιήσουμε και αυτούς, εννοείται από κάποια ακύρωση.
  5. Επιθυμούμε να πάνε όλα καλά χωρίς το παραμικρό παρατράγουδο. Για το λόγο αυτό πάρτε μαζί σας υπομονή, κατανόηση και κυρίως το χαμόγελό σας. Προσπαθούμε πάντα για το ανθρωπίνως καλύτερο. Πιθανόν όμως να γίνουν κάποιες παραλήψεις ή κάποια λάθη. Μην ξεχνάτε ότι λάθη δεν κάνει μόνο αυτός που δεν κάνει τίποτα. Ξέρουμε ότι κάποιοι μας περιμένουν στη γωνία και είναι πάντα οι ίδιοι γνωστοί.
  6. Ζητούμε συγνώμη  από αυτούς που σήμερα Σάββατο ακυρώσαμε (10 άτομα), ενώ είχαν κάνει κράτηση κανονικά, και από αυτούς που αρνηθήκαμε να κάνουν κράτηση (18 άτομα).
  7. Ξέρετε, δυστυχώς πέσαμε άθελα μας σε κρίση σήμερα. Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ δυσκολεύτηκε να διαχειριστεί αυτή τη πρωτόγνωρη κρίση, που αντί να παρακαλεί για  συμμετοχή, να πρέπει να κάνει το αντίθετο ακριβώς!!!
  8. Ευχαριστούμε τον Ιωάννη Χουλάκη και την Μάρα Κόττου για την προσφορά τους στον ΔΙΑΒΑΤΗ. Οι υπόλοιποι δωροθέτες μας θα αναφερθούν σύντομα.
  9. Τα δώρα της λαχειοφόρου:

•Γι΄ αυτούς που θα χρησιμοποιήσουν την Κυριακή τον ΗΣΑΠ, η απόσταση από Στάση ΜΟΣΧΑΤΟ μέχρι τον ΟΜΑΛΟ είναι 700 ή 750 μέτρα  

• Απεβίωσε χθες 22.1.19 η Ευδοξία (Εύη) Σηφάκη – Θέμελη, νηπιαγωγός ετών 47. Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Παπάγου, Γρηγορίου Μιχαήλ 49, την Πέμπτη 24Ιαν, 3:00μμ. Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ εκφράζει τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια της εκλιπούσης.

Μαγεία: Τα Ιωάννινα στα λευκά, από ψηλά, για όσους δεν είδαν χιόνι φέτος, έχει και ωραία μουσική

Αγαπητοί Συμπατριώτες,

Η εκδήλωση για την Πρωτοχρονιάτικη Βασιλόπιτα της Παγκρητίου Ενώσεως, θα πραγματοποιηθεί την ΚΥΡΙΑΚΗ 20 Ιανουαρίου 2019 και ώρα 11.30π.μ. σε ένα από τα πολυτελή πλοία της ΑΝΕΚ στον Πειραιά στην προβλήτα του Αγίου Διονυσίου.
Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης θα υπάρχει εορταστικό μουσικοχορευτικό πρόγραμμα.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε καθημερινά, με τα γραφεία της Παγκρητίου Ενώσεως (τηλεφωνικά ή με την παρουσία σας ), επίσης και με τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου

Με Κρητικούς – Αδελφικούς Χαιρετισμούς
Για το Δ.Σ. της ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΥ ΕΝΩΣΕΩΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΡΙΔΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΠΙΔΑΚΗΣ

® Διόρθωση 17.1.19:… Μενού, το γνωστό του Ομαλού. Το παιδικό χωρίς το κυρίως πιάτο…

• Παρέχεται από: PROTO THEMA S.A.
Εικόνες σπάνιας ομορφιάς προσφέρει ο αυτοκινητόδρομος κεντρικής Ελλάδας Ε-65 αυτές τις μέρες.
Όπως καταγράφει το trikalavoice.gr η διαδρομή είναι καλυμμένη με χιόνι, ενώ μοναδικό είναι το σκηνικό στη λίμνη Σμοκόβου, στα δεξιά του αυτοκινητόδρομου, η οποία έχει παγώσει στο μεγαλύτερο μέρος της έκτασής της.

• Συνοψίζοντας για την προσεχή συνεστίαση και τη βασιλόπιτα:

1. Ημέρα, Κυριακή μεσημέρι 27 Ιανουαρίου, ώρα 1:00

2. Τιμή πρόσκλησης 20€, παιδικό 15€

3. Κέντρο ΟΜΑΛΟΣ, Πειραιώς 68, Μοσχάτο, Τηλέφωνο: 2105621642
– Στάση Λεωφορείου από Ομόνοια, ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ
– Στάση Ηλεκτρικού, ΜΟΣΧΑΤΟ
– Το κέντρο διαθέτει την προβλεπόμενη από το νόμο ράμπα εισόδου
– Για πάρκιγκ και άλλες πληροφορίες στο συνημμένο σχεδιάγραμμα

4. Μενού, το γνωστό του Ομαλού. Το παιδικό χωρίς τα αρχικά ορεκτικά (ορντέβ) ®

5. Απαραίτητη η κράτηση στα γνωστά τηλέφωνα του συλλόγου και στο mail odiavatis@gmail.com

6. Χορευτικό του ΔΙΑΒΑΤΗ με την χοροδιδάσκαλο Μαρία Γ. Πανακάκη

7. Μουσική από το συγκρότημα του Γιώργου Σκορδαλού και του Γιώργη Μανωλάκη

8. Λαχειοφόρος με πλούσια δώρα

9. Θα διατίθεται το ημερολόγιο 2019 του ΔΙΑΒΑΤΗ


– Αναρτούμε σήμερα και θέτουμε σε διαβούλευση την μελέτη ΣΤΕΓΑΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΕΡΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΧΩΡΟΥ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΙΟΥ με σκοπό:

Οι μηχανικοί μέλη του συλλόγου μας, αλλά και οι φίλοι, να παρέμβουν κάνοντας τις παρατηρήσεις τους για την βελτιστοποίηση της μελέτης τεχνικά

Οι εργολήπτες να συμβάλλουν στην κοστολόγηση του έργου και σε 2η φάση την εκδήλωση ενδιαφέροντος για την εκτέλεση του έργου

  1. Το έργο είναι αναγκαίο, δεδομένου ότι το υπέδαφος στην ευρύτερη περιοχή της εκκλησίας, σε έκταση περίπου όσο και το οικόπεδο ΄ρέει΄ , δηλαδή υποχωρεί συνεχώς, με αποτέλεσμα το κτίριο του ναού να έχει υποστεί μεγάλες ρηγματώσεις με ορατό τον κίνδυνο κατάρρευσης
  2. Η μελέτη είναι μια προσφορά του ΔΙΑΒΑΤΗ και του προέδρου του στους κατοίκους της περιοχής
  3. Δημοσιεύουμε τη μελέτη και σε μορφή pdf για μεγαλύτερη ακρίβεια
  4. ΣΧΕΔΙΑ 1-Model ΣΧΕΔΙΑ 2-Model ΣΧΕΔΙΑ 3-Model


-Ο κρητικός Ρος Ντέιλι

Δέκα ζωές σε μια: Ο Ρος Ντέιλι αφηγείται τα περιπετειώδη ταξίδια του 12.01.2019 Ο Ιρλανδός μουσικός και μόνιμος κάτοικος της Κρήτης εδώ και πάρα πολλά χρόνια ξετυλίγει στο Andro το κουβάρι των αναμνήσεών του και διηγείται τo πέρασμά του από την Ινδία έως τα Μάταλα. Από τον Γιώργο Κοβό.

Είναι 1970 όταν ο Ρος Ντέιλι επισκέπτεται για πρώτη φορά την Κρήτη, σε μια φάση αναζήτησης μουσικών του κόσμου. Γνωρίζει τον Κώστα Μουντάκη και πλάι του μαθαίνει κρητική λύρα, αλλά σύντομα φεύγει για ανατολικότερους προορισμούς, φτάνοντας μέχρι Ινδία και Αφγανιστάν. Μερικά χρόνια αργότερα επιστρέφει οριστικά στην Κρήτη, υιοθετεί τα ακούσματα και την ντοπιολαλιά της, ενώ παράλληλα ιδρύει το μουσικό εργαστήρι «Λαβύρινθος» διδάσκοντας νέους λυράρηδες. Μαζί τους δίνει συναυλίες διεθνώς, φροντίζοντας να διαδώσει τη μουσική παράδοση σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, Ισπανία, Ολλανδία κ.ά. Λίγες ώρες πριν την εμφάνισή του με την Κέλυ Θωμά, στο θέατρο Ροές, ο Ρος Ντέιλι αφηγείται τη ζωή του στο Andro. «Γεννήθηκα στη Βρετανία από Ιρλανδούς γονείς, αλλά φύγαμε όταν ήμουν δύο χρόνων. Λόγω της δουλειάς του πατέρα μου μετακινούμασταν συχνά από χώρα σε χώρα. Ήταν φυσικός-μαθηματικός και ασχολιόταν με την ανάπτυξη ηλεκτρονικών υπολογιστών, προχωρημένο επάγγελμα για την εποχή. Έτσι, γυρίσαμε πολλά μέρη, από Αμερική μέχρι Ιαπωνία. Το μεγαλύτερο διάστημα που έμεινα κάπου ήταν οκτώ χρόνια, στο Σαν Φρανσίσκο. «Το κίνημα των hippies είχε έντονη επίδραση πάνω μου, όσο ακόμα ήταν περιορισμένο. Θεωρώ ότι ήταν μια ουτοπία που εμπορευματοποιήθηκε πολύ».

Πριν ακόμα γεννηθώ, οι γονείς μου έζησαν κάποια χρόνια στο Ιράκ όπου άκουσαν αραβική μουσική. Η μητέρα μου ήταν πιανίστα και παρόλο που δεν ασχολήθηκε με αυτό το είδος, θυμόταν κάποιες μελωδίες που αργότερα έπαιζε για πλάκα. Ο ήχος τους μου κέντριζε το ενδιαφέρον και όταν η μητέρα μου σταματούσε, πήγαινα κι έπαιζα στη θέση της. Μια μέρα με ρώτησε αν ήθελα να μάθω πιάνο, αλλά παραδόξως είπα «Όχι, θέλω να μάθω βιολοντσέλο». Δεν ήμουν παιδί-θαύμα. Ήμουν μόλις πέντε ετών και μάλλον έπαιζα χάλια. «Πολλοί νομίζουν ότι ζώντας στην Ελλάδα, υιοθέτησα την κρητική κουλτούρα. Δεν είναι έτσι. Προσαρμόζομαι στον τόπο που μένω, διατηρώντας πάντα την ταυτότητά μου». Στα εννιά μου σταματώ απότομα, ενώ δυο χρόνια αργότερα βρίσκομαι στην Ιαπωνία όπου μαθαίνω κιθάρα από έναν δάσκαλο του σχολείου μας. Είμαστε ήδη στις αρχές του ’60, εποχή και πολλά τραγούδια της εποχής τα βγάζω στην κιθάρα. Το ’65 επιστρέψαμε οικογενειακώς στο Σαν Φρανσίσκο. Ήταν πολύ ενδιαφέρουσα εποχή για να βρίσκεται κάποιος εκεί. Κοντά στο σπίτι μου, υπήρχε κάποιος που διοργάνωνε εκδηλώσεις ινδικής και ιρανικής μουσικής. Μια μέρα, ένας φίλος του πατέρα μου που άκουγε τέτοια είδη και έβλεπε ότι ενδιαφέρομαι, με πήρε μαζί του σε μια συναυλία όπου πρωτάκουσα το όργανο σαρότ, απόγονο του αφγανικού ραμπάμπ. Aυτό το είδος συνδύαζε τη δομή της κλασικής μουσικής και την ελευθερία του αυτοσχεδιασμού που έβρισκα στη σύγχρονη μουσική, αντιγράφοντας στην κιθάρα τους ήχους. Ολοκλήρωσα το σχολείο με την επιστροφή μας στην Αγγλία. Εκεί παίζαμε με συμμαθητές και φίλους, κάποιοι από τους οποίους έγιναν πολύ γνωστοί μουσικοί, όπως ο Στούαρτ Κόπλαντ των Police και οι Πήτερ Γκάμπριελ και Άντονι Φίλιπς των Genesis. Το κίνημα των hippies είχε έντονη επίδραση πάνω μου, όσο ακόμα ήταν περιορισμένο. Παίρνοντας όμως όνομα και δημόσια διάσταση, οι άνθρωποι που το δημιούργησαν φύγανε. Θεωρώ ότι ήταν μια ουτοπία που εμπορευματοποιήθηκε πολύ. Επίσης, στον κόσμο των hippies έπαιζε άσχημο ρόλο η παρουσία των ναρκωτικών. Πάντως, ξεχώρισαν κάποιοι σοβαροί άνθρωποι από αυτό το κίνημα, ιδιαίτερα μουσικοί, όπως οι Jeferson Airplane, Doors, Janis Joplin κ.ά. Το ’70 φύγαμε με έναν φίλο μου από Αγγλία κάνοντας ώτο-στοπ με προορισμό την Κρήτη. Σε αυτό το ταξίδι υπήρχαν διάφορες ωραίες λεπτομέρειες. Θυμάμαι να φτάνουμε στην Ανκόνα, μία μέρα μετά από ένα μεγάλο φεστιβάλ όπερας που διοργανώνεται εκεί. Ήταν και ο φίλος μου μουσικός και θεωρήσαμε κρίμα που χάσαμε τέτοιο γεγονός. Μια μέρα όμως που πήραμε ταξί, το είπαμε στον οδηγό και αμέσως άρχισε να ερμηνεύει από μνήμης μια ολόκληρη όπερα! Θυμόταν όλους τους ρόλους, ανδρικούς και γυναικείους. Ήταν εντυπωσιακό! Παρόμοια περίπτωση ήταν και με τους χωριανούς του Λυγουριού (δίπλα στην Επίδαυρο) και τις γνώσεις που έχουν για το αρχαίο θέατρο! Φτάσαμε και στα Μάταλα, αλλά δεν μείναμε γιατί είχε πλέον εκφυλιστεί η όλη φάση. Προτιμήσαμε να μείνουμε στο Καλαμάκι, ένα χωριό με μόλις τέσσερα σπίτια. Σε ένα διπλανό χωριό που δεν είχε ούτε ρεύμα, είδα δύο νεαρούς που παίζανε λύρα και λαούτο. Εντυπωσιάστηκα και αποφάσισα να μάθω λύρα με δάσκαλο τον Κώστα Μουντάκη, ξεχνώντας ότι ήμουν σπουδαγμένος μουσικός. Σκοπός μου δεν ήταν να γίνω κρητικός λυράρης, αλλά να μάθω να παίζω λύρα. Αυτά είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Στην πρώτη περίπτωση θέλεις να γίνεις κάτι που δεν είσαι και στην άλλη θέλεις να μάθεις να κάνεις κάτι που δεν γνωρίζεις. Σημασία έχει να μη γίνεις κακέκτυπο ενός πράγματος που δεν είσαι. Ο Μουντάκης μού έλεγε τα πρώτα χρόνια να αντιγράφω ακριβώς αυτό που έκανε, ενώ όταν έφτασα σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο, ζήτησε να βρω το ύφος μου. Παράλληλα, είχα ήδη αποφασίσει να ξαναφύγω και να φτάσω μέχρι την Ινδία. Τα έξοδα για τα ταξίδια μου τα έβγαζα κάνοντας διάφορες δουλειές, όπως σιδεράς, εργάτης, αγρότης, υπάλληλος βιβλιοπωλείου κ.ά. Πέρασα από Τουρκία και Ιράν φτάνοντας μέχρι Αφγανιστάν όπου ανακάλυψα διάφορα ωραία πράγματα όπως το όργανο ραμπάμπ. Επίσης, συνάντησα και τον Ουστάντ Μοχάμεντ Ομάρ, κορυφαίο δεξιοτέχνη του οργάνου εκείνη την εποχή που παρέδιδε μαθήματα στο σπίτι του και παίζαμε παρέα. Το Αφγανιστάν που γνώρισα ήταν πανέμορφο μέρος με εξαιρετικό κόσμο. Καμία σχέση με αυτό που ξέρουμε. Υπήρχαν κάποια συντηρητικά χωριά στο Αφγανιστάν, αλλά τα αστικά κέντρα ήταν πολύ προοδευτικά. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν οι Σαουδάραβες ιδρύσανε στα σύνορα με το Πακιστάν, θεολογικές σχολές όπου όλα τα νέα παιδιά διδάχθηκαν την ακραία κατεύθυνση. Από ‘κει προκύπτει και ο όρος «ταλιμπάν» που στα αραβικά σημαίνει «φοιτητές». Στη συνέχεια επέστρεψα στο Χουδέτσι Ηρακλείου όπου διατηρώ το μουσικό εργαστήρι «Λαβύρινθος» από το 1982. Όταν με ρωτάνε πόσα όργανα παίζω, δεν ξέρω τι να απαντήσω. Απλώς, ο τρόπος με τον οποίο προσέγγιζα την εκάστοτε μουσική παράδοση ήταν μέσω ενός οργάνου και όχι θεωρητικά. Έμαθα πολλά πράγματα από διάφορες παραδόσεις, αλλά μου πήρε χρόνια να καταλάβω την αναζήτησή μου που δεν ήταν άλλη από τη διαχρονικότητα. Υπάρχουν πράγματα που είτε πριν είτε μετά από 500 χρόνια, έχουν μια εσωτερική ουσία που «λέει» κάτι στους ανθρώπους. Αποδεικνύουν την αξία τους σε κάθε εποχή, χωρίς «δεκανίκια». Λέγοντας «δεκανίκια» εννοώ τις θεωρίες περί συντήρησης. Πολλές φορές, τα πράγματα που συντηρούνται, μπορεί απλώς να αποτελούν συνήθειες χωρίς διαχρονική αξία. «Από νέους ανθρώπους βγαίνουν πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Θα ήθελα όμως να πω ότι η υπερβολική έμφαση στην αίγλη των νέων δεν είναι πάντα καλή». Πολλοί νομίζουν ότι ζώντας στην Ελλάδα, υιοθέτησα την κρητική κουλτούρα. Δεν είναι έτσι. Προσαρμόζομαι στον τόπο που μένω, διατηρώντας πάντα την ταυτότητά μου. Υιοθετώ μόνο στοιχεία του τόπου που μου ταιριάζουν και απορρίπτω κάποια άλλα. Κλασικό παράδειγμα στην Κρήτη είναι η οπλοκατοχή που απεχθάνομαι, όπως και η αλόγιστη χρήση αλκοόλ. Σήμερα, ο κόσμος το γνωρίζει αυτό, αλλά παλιότερα που έπαιζα σε γλέντια και μπορεί να έβγαζαν όπλο, πάντα ζητούσα ευγενικά να σταματήσουν για να συνεχίσω τη μουσική. Αν δεν το σέβονταν, αποχωρούσα. Από νέους ανθρώπους βγαίνουν πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Θα ήθελα όμως να πω ότι η υπερβολική έμφαση στην αίγλη των νέων δεν είναι πάντα καλή. Προέρχεται από την δυτική παράδοση της ποπ μουσικής, στην οποία αν φτάσεις 25 ετών, έχεις τελειώσει. Στις παραδοσιακές μουσικές δεν υπάρχει πραγματικός «μάστορας» κάτω των 40 ετών. Μπορεί οι νέοι να έχουν δεξιοτεχνία, ρεπερτόριο και ένα σωρό αρετές που θα τους βοηθήσουν μελλοντικά να γίνουν καλύτεροι από τους παλαιότερους, αλλά χρειάζεται και ωριμότητα. Παρόλο που συνήθως παίζουμε στο εξωτερικό, μετά από αρκετό καιρό επιστρέφουμε στην Αθήνα όπου θα εμφανιστούμε στο θέατρο Ροές, στις 11 και 12 Ιανουαρίου, μαζί με την συνοδοιπόρο μου Κέλυ Θωμά. Εκεί θα παρουσιάσουμε μουσικές με επιρροές από ένα κράμα παραδόσεων διαφόρων χωρών».

Παίζοντας με τον Βασίλη Σούκα το 1990

Με τον Στέλιο Φουσταλιεράκη, τον Γιώργο Γκόγκα και τον Κώστα Μουντάκη, στο μακρινό 1985

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/empneusi/daly/ ]


Sarantos Nikos   Δημοσιεύτηκε στις 10 Ιαν 2019
Ο ξυπόλυτος στα χιόνια μαραθωνοδρόμος.
Μια απρόσμενη έκπληξη με περίμενε πριν μερικές μέρες που βρέθηκα στον χιονισμένο Ψηλορείτη. Καθώς είχα πάρει τον δρόμο της επιστροφής δεν πίστευα στα μάτια μου όταν απέναντι μου αντίκρισα έναν άνθρωπο που έτρεχε ξυπόλυτος στα χιόνια.
Αμέσως επιστράτευσα τον εξοπλισμό μου και δεν έχασα την ευκαιρία να του μιλήσω και να μάθω την ιστορία του.
Ήταν ο Ιδομενέας, ένας άνθρωπος γεμάτος ζωντάνια και δίψα για την ζωή και την φύση.
Όπως μου είπε είναι μαραθωνοδρόμος και τα τελευταία δώδεκα χρόνια πέταξε τα παπούτσια μετά από μια περιπέτεια υγείας που είχε. Τον θεωρούσαν νεκρό, ότι δεν θα τα κατάφερνε. Εκείνος όμως βγήκε νικητής και ξαναγεννημένος όπως χαρακτηριστικά λέει. ”ήμουν νεκρός και ξαναγεννήθηκα, πέταξα τα παπούτσια και τρέχω ξυπόλυτος για να νιώθω όσο γίνεται πιο κοντά στην φύση”
Το μήνυμα που στέλνει είναι ” πετάξτε τα παπούτσια και βγείτε να περπατήσετε και να τρέξετε ξυπόλητοι για να νιώσετε κοντά στην φύση”
Όσο για το κρύο και τα χιόνια δεν τον επηρεάζουν ούτε του είναι εμπόδιο για χαρεί την προπόνηση του στον πανέμορφο χιονισμένο Ψηλορείτη.

https://www.youtube.com/user/MyCarChevyCruze

-Τα βιογραφικά των δύο καλλιτεχνών που θα μας κρατήσουν συντροφιά στην ετήσια συνεστίαση του ΔΙΑΒΑΤΗ την Κυριακή το μεσημέρι 27 Ιανουαρίου στον ΟΜΑΛΟ .

Ο Γιώργης Μανωλάκης είναι ένας από τους σημαντικότερους λαουτιέρηδες της Κρήτης. Με βασικό άξονα του τις παραδοσιακές μελωδίες και με κυρίαρχο συνοδοιπόρο του το λαούτο, με επιρροές από jazz, blues, gypsy ήχους και στοιχεία από τον Jimi Hendrix και τους Led Zeppelin, αυτοσχεδιάζει και ερμηνεύει με τον δικό του τρόπο την κρητική μουσική παράδοση. Γεννημένος στο Ηράκλειο της Κρήτης, ξεκίνησε να παίζει λαούτο σε πολύ μικρή ηλικία. Στα πρώτα του βήματα συνεργάστηκε με τους Χαϊνηδες και τον Ψαραντώνη, ενώ σήμερα τον βλέπουμε δίπλα στον Ross Daly και τον Βασίλη Σταυρακάκη. Στο μουσικό εργαστήρι «Λαβύρινθος» παραδίδει σεμινάρια για μπουζούκι και λαούτο, ενώ παίζει επίσης μαντολίνο, τζουρά, μπαγλαμά, κιθάρα και μπουλγαρί. Μέχρι στιγμής έχει κυκλοφορήσει τρεις προσωπικούς δίσκους, με πιο πρόσφατο έργο του τις «Κόκκινες Πλάκες». Ο Γιώργος Μανωλάκης αποτελεί έναν δυναμικό εκπρόσωπο της νέας γενιάς Ελλήνων μουσικών και παρουσιάζει τη δική του προσέγγιση, με απόλυτο σεβασμό προς την καλλιτεχνική ιστορία του τόπου του.

Ο Γιώργος Σκορδαλός γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου του 1977 στην Αθήνα …
Η καταγωγή του είναι από το χωριό Μαργαρίτες Μυλοποτάμου Ρεθύμνης (από την πλευρά του πατέρα του) και από το χωριό Σφάκα Σητείας (από την πλευρά της μητέρας του). Ξεκίνησε να μαθαίνει λύρα με την παρότρυνση του πατέρα του σε ηλικία έξι ετών το 1983 κάτι που στην συνέχεια έγινε τρόπος ζωής για τον Γιώργο Σκορδαλό.
Σε ηλικία δεκαέξι ετών, το 1993 έπαιξε στο πρώτο του γλέντι στο χωριό της μητέρας του με συνεργάτες τον Νίκο Αλεξάκη και τον Κώστα Καλαϊτζάκη. Παράλληλα με την μουσική ο Γιώργος ασχολήθηκε και με τον Κρητικό Παραδοσιακό Χορό. Στην συνέχεια σε συνεργασία με τον Νίκο Πέππα, Γιάννη και Γιώργο Μεγαλακάκη ίδρυσαν το Χορευτικό Συγκρότημα “Χρυσαετοί της Κρήτης”, το οποίο επί σειρά ετών πρωταγωνίστησε στα Μουσικοχορευτικά δρώμενα της Αττικής και όχι μόνο…
Αφού ολοκλήρωσε την στρατιωτική του θητεία συνεργάστηκε με τον Μανώλη Κονταρό και τον αείμνηστο Γιώργο Τσουρουπάκη παίζοντας μαντολίνο, από το 1998 με τον Μιχάλη Τζουγανάκη παίζοντας λύρα και από το 2000 και μετά συνεργάζεται με διάφορους καλλιτέχνες. Μερικοί από αυτούς είναι ο Γιάννης Ξυλούρης (Ψαρογιάννης), ο Γιώργης Ξυλούρης (Ψαρογιώργης), ο Μιχάλης Φραγκιαδάκης, ο Νίκος Καραβυράκης, ο Δημήτρης Σκουλάς, ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Μανώλης Κουμιώτης, ο Γιώργης Καραγιώργης, ο Ανδρέας Βαρβατάκης κ.α.
Ο Γιώργος Σκορδαλός έχει συμμετάσχει σε αρκετές εκδηλώσεις στο εξωτερικό εκπροσωπώντας την Ελλάδα επάξια. Εκτός από πλήθος Κρητικών κέντρων και Μουσικών Σκηνών ο Γιώργος Σκορδαλός έχει συνεργαστεί με το Θέατρο της Δώρας Στράτου και το Λύκειο Ελληνίδων.

-Ανακοίνωση του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, στη σελίδα ΔΙΑΒΑΤΗΣ 10.

-Ο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, ελληνική βιογραφική ταινία του 2017, σε σκηνοθεσία και σενάριο Γιάννη Σμαραγδή. Παραγωγή Alexandros Film. Μουσική Μίνωας Μάτσας, κυκλοφφορεί απο την Minos EMI. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται στον Νίκο Καζαντζάκη, ο οποίος διαβάζει το αυτοβιογραφικό, Αναφορά στον Γκρέκο, αναπολώντας την πολυτάραχη ζωή του.

Διανομή:
Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος ως Νίκος Καζαντζάκης
Στέφανος Ληναίος ως γηραιότερος Νίκος Καζαντζάκης
Μαρίνα Καλογήρου ως Ελένη Καζαντζάκη
Νίκος Καρδώνης ως Άγγελος Σικελιανός
Αργύρης Ξάφης ως καπετάν Μιχάλης
Θοδωρής Αθερίδης ως Γιώργης Ζορμπάς
Γιούλικα Σκαφιδά ως Ίτκα
Ζέτα Δούκα ως Μελίνα Μερκούρη
Αλέξανδρος Κολλάτος ως Ζυλ Ντασέν
Αμαλία Αρσένη ως Εύα Σικελιανού
Μαρία Σκουλά ως η μητέρα του Καζαντζάκη
Στάθης Ψάλτης ως ιερέας

Από το ανέβασμα της ταινίες δεν αποσκοπώ σε κανένα κέρδος, την ανεβάζω για ψυχαγωγικούς λόγους, και όλα τα δικαιώματα ανήκουν στους δημιουργούς συντελεστές και ηθοποιούς της ταινίας αυτής

-Εκπληκτικές εικόνες από τον Ομαλό Βιάννου μας παρουσιάζει στο βίντεό του ο Lefteris Faniou:

Enjoy fullscreen teaser..😉

Posted by Lefteris Fanioudakis on Tuesday, January 8, 2019

 

-Μη ξεχνάτε, πλησιάζουμε προς την 27η Ιανουαρίου, ξέρετε ΟΜΑΛΟΣ, ετήσια συνεστίαση και βασιλόπιτα… Τα 20€ που είπαμε να τα κρατήσετε… Και να προσέχετε την υγεία σας, ιούς και στραβοπατήματα…

-Ημερολόγιο 2019 του ΔΙΑΒΑΤΗ και για την οικονομική ενίσχυσή του συλλόγου, Αριθμ. Λογαρ. ΕΤΕ 103 757 399 59:

• Τιμή πώλησης 3€

• Ταχυδρομείο απλό  6€,  Ταχυδρομείο συστημένο 8€

• Αντικαταβολή 6€

-Χρόνια πολλά, Καλή φώτιση! και για τα παιδιά 3 παραμύθια:

Πρασινοσκούφης

-3 ενδιαφέροντα μουσικά κομμάτια: α) ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ με τον Γιάννη Χαρούλη β) ΑΠΟΨΕ ΣΙΩΠΗΛΟΙ με το Νικο Παπάζογλου γ) ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ & ΓΥΡΙΖΩ ΑΠ΄ΤΗ ΝΥΧΤΑ Μ Καραντίνης Μ Τσαχουρίδης

https://ruclip.com/video/ZevTUb5gAsg/νίκος-παπάζογλου-απόψε-σιωπηλοί-έχει-γούστο-5-12-2008.html

-Ακούστε και Μότσαρτ με λύρα: Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΟΤΣΑΡΤ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΙΚΗ ΛΥΡΑ ΤΟ “A LITTLE NIGHT MUSIC” !!!

-Εύχομαι εγκάρδια, Χρόνια πολλά και καλές Γιορτές, Ντίνος Γιαμαλάκης

-Με τις θερμότερες ευχές μου για την πραγματοποίηση κάθε στόχου και κάθε επιθυμίας μέσα στη νέα χρονιά!

Ξ. Μπαρμπαγαδάκη

-Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν… (σχόλιο ΔΙΑΒΑΤΗ)
Φίλες και φίλοι, ζήτησα απ’ τον καινούργιο χρόνο,
για σας και τους οικείους σας, χαρές να φέρει μόνο!
Γ. Κοκολάκης

ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ
Πρόσφατα πάλι είδαμε μια νέα παθογένεια:
Έργο που δεν τελείωσε του έκαμαν εγκαίνια.
Εγκαινιάσανε λοιπόν, έργο που δεν υπάρχει
κι αυτό, γιατί στη σκέψη τους αναισχυντία άρχει.
Σαν “έργο”, παρουσίασαν μια σκάλα κυλιόμενη,
πλην, άνευ επιβατικού φορτίου κατερχόμενη.
Γι αυτό το έργο, που ο λαός σαν χλεύη το εισπράττει,
όταν σε λίγο θα κληθούν,
δεόντως ν’ απολογηθούν,
θα πουν, κατά το σύνηθες, πως ήταν αυταπάτη!
Αθήνα 1-1-2019, Γ. Κοκολάκης

ΔΙΑΒΑΤΗΣ 10

Posted by Giorgos Diakakis on
0
Χωρίς κατηγορία

• Από την Πόπη Κονδυλάκη, Kώστας Ουράνης
«Αν είναι να ’ρθει, θε να ’ρθεί – αλλιώς θα προσπεράσει!»
O Κώστας Ουράνης ;έφυγε από τη ζωή στις 12 Ιουλίου 1953. Ηταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος
.O Ουράνης από τη μαθητική κιόλας ηλικία ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία δημοσιεύοντας ποιήματά του στο περιοδικό Ελλάς. Από ποιήματα δημοσιευμένα σε περιοδικά και εφημερίδες απαρτίστηκαν οι συλλογές Νοσταλγίες (1920) και Αποδημίες
.Στο έργο του φαίνεται να επηρεάζεται από τον Γάλλο ποιητή Σαρλ Μπωντλαίρ.
Τα ποιήματά του είναι διαποτισμένα με έντονη καί διάχυτη μελαγχολία, νοσταλγία, πλήξη, διάθεση φυγής, αίσθημα αθυμίας καί πίκρας καθώς και μια αίσθηση ανεκπλήρωτου.Τα έργα του Ουράνη τον εντάσσουν στο κλίμα της γενιάς του μεσοπολέμου
.Αγάπη
Δεν ωφελεί να καρτεράς όρθιος στην πόρτα του σπιτιού
και με τα μάτια στους νεκρούς τους δρόμους στηλωμένα:
-αν είναι νάρθει, θε να ’ρθεί δίχως να νιώσεις από πού
και, πίσω σου πλησιάζοντας με βήματα σβησμένα,
θε να σου κλείσει απαλά με τ’ άσπρα χέρια της τα δυο
τα μάτια που κουράστηκαν τους δρόμους να κοιτάνε
κι όταν, γελώντας, να της πεις θα σε ρωτήσει:…Ποια ’μαι εγώ;
απ’ της καρδιάς το σκίρτημα θα καταλάβεις ποια ’ναι.
Δεν ωφελεί να καρτεράς: αν είναι να ’ρθει θε να ’ρθεί.
Κλειστά όλα να ’ναι, θα τη δεις άξαφνα μπρος σου να βρεθεί
κι ανοίγοντας τα μπράτσα της πρώτη θα σ’ αγκαλιάσει˙
ειδέ κι αν έχεις φωτεινό το σπίτι για να τη δεχτείς
και, σαν φανεί, τρέξεις σ’ αυτήν και μπρος στα πόδια της συρθείς,
αν είναι να ’ρθει, θε να ’ρθεί – αλλιώς θα προσπεράσει!…
Κώστας Ουράνης

  • Από το YouTube κατεβάστε και παρακολουθείστε το σήριαλ ΑΠΩΝ που περιέχει αρκετά ταμπαχανιώτικα τραγούδια
  • ΣΠΟΡ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: Ευγένιος Γκέραρντ (ΕΡΤ, 2000), με ωραία μουσική

-Ανακοίνωση του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (Aristomenis Syngelakis) 

Αγαπητοί φίλοι, συνεργάτες και συναγωνιστές, κυρίες και κύριοι. Σας αποστέλλουμε επίκαιρη ανακοίνωση του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα με αφορμή την επίσκεψη της Καγκελαρίου της Ο.Δ. της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ στη χώρα μας.

Σας ευχόμαστε χρόνια πολλά και καλή χρονιά!  Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Αθήνα 9.1.2019
Με την ευκαιρία της έλευσης της Γερμανίδας Καγκελαρίου κας Άνγκελα Μέρκελ στην Ελλάδα, χώρα των ανθρωπιστικών και πολιτιστικών αξιών και παραδόσεων και των ιστορικών αγώνων για την ελευθερία, την εθνική ανεξαρτησία και τη δημοκρατία, οφείλουμε να διακηρύξουμε τα εξής:
Συμπληρώνονται φέτος 75 χρόνια από την απελευθέρωση της Ελλάδας από τη ναζιστική Γερμανία και η Ο.Δ. της Γερμανίας οφείλει, ως νόμιμος διάδοχος του Γ’ Ράιχ, να προβεί στην καταβολή των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα (αποζημιώσεις για τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, επανορθώσεις προς το κράτος για την καταστροφή και λεηλασία της χώρας, επιστροφή του κατοχικού δανείου και των κλαπέντων πολιτιστικών αγαθών).
Πρόκειται για την ελάχιστη πράξη απόδοσης Δικαιοσύνης για τα απαράγραπτα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που διέπραξαν τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής στην Ελλάδα, εξοντώνοντας με την τρομοκρατία της πείνας, των μαζικών εκτελέσεων και των Ολοκαυτωμάτων εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, οδηγώντας στα ναζιστικά κρεματόρια του θανάτου δεκάδες χιλιάδες Έλληνες Εβραίους, αρπάζοντας και λεηλατώντας τον δημόσιο και ιδιωτικό μας πλούτο και την πολιτιστική μας κληρονομιά αλλά και επιχειρώντας τον εθνικό διαμελισμό της Ελλάδας, μια πολιτική των κατοχικών δυνάμεων που αποκρούστηκε αποφασιστικά από την εποποιΐα της παλλαϊκής εθνικοαπελευθερωτικής και αντιφασιστικής Αντίστασης του Ελληνικού Λαού. Κοινή, πλέον, παραδοχή αποτελεί ότι τα φοβερά εγκλήματα του Γ’ Ράιχ υπονόμευσαν βίαια το μέλλον της Πατρίδας μας.
Καλούμε την Ελληνική Κυβέρνηση να ανταποκριθεί στο ιστορικό της χρέος θέτοντας επισήμως, με σθένος και αποφασιστικότητα, ενώπιον της Γερμανικής Κυβέρνησης το μείζον αυτό ζήτημα.
Καλούμε τον Ελληνικό Λαό σε εγρήγορση, ενότητα και αγωνιστικότητα.

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ  ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
www.holocaust.gr

-1.1.19 Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν… (σχόλιο ΔΙΑΒΑΤΗ)

Φίλες και φίλοι, ζήτησα απ’ τον καινούργιο χρόνο,
για σας και τους οικείους σας, χαρές να φέρει μόνο!
Γ. Κοκολάκης

ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ
Πρόσφατα πάλι είδαμε μια νέα παθογένεια:
Έργο που δεν τελείωσε του έκαμαν εγκαίνια.
Εγκαινιάσανε λοιπόν, έργο που δεν υπάρχει
κι αυτό, γιατί στη σκέψη τους αναισχυντία άρχει.
Σαν “έργο”, παρουσίασαν μια σκάλα κυλιόμενη,
πλην, άνευ επιβατικού φορτίου κατερχόμενη.
Γι αυτό το έργο, που ο λαός σαν χλεύη το εισπράττει,
όταν σε λίγο θα κληθούν,
δεόντως ν’ απολογηθούν,
θα πουν, κατά το σύνηθες, πως ήταν αυταπάτη!
Αθήνα 1-1-2019, Γ. Κοκολάκης


Σήμερα κυκλοφόρησε το ημερολόγιό μας. Είναι αφιερωμένο στον πολυβραβευμένο φωτογράφο Νίκο Κικάκη. Δείτε το σε μορφή Pdf

12 ΜΗΝΕΣ 2019


  • Αγαπητοί φίλοι και μέλη, θα έχετε αντιληφθεί ήδη ότι συνήθως γράφουμε πάντα στο τελευταίο κεφάλαιο της ιστοσελίδας μας, εν προκειμένω στο ΄ΔΙΑΒΑΤΗΣ 10΄, αλλά αρκετές φορές χρειάζεται να προσθέσουμε ή να γράψουμε και στο προτελευταίο (προηγούμενο) κεφάλαιο της ιστοσελίδας μας, εν προκειμένω στο ΄ΔΙΑΒΑΤΗΣ 9΄. Γι΄ αυτό ρίχνετε μια ματιά πάντα και στο προηγούμενο κεφάλαιο.
  • Επίσης αν βαριέστε να διαβάζετε, πατάτε δεξί κλικ στην αρχή ενός κεφαλαίου και από το αναδυόμενο μενού επιλέγετε ΄Εκφώνηση΄ και σας το διαβάζει το κομπιούτερ. Για να σταματήσει η ανάγνωση πατάτε F5. 

– Αγαπητοί φίλοι και μέλη, σας ευχόμαστε ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
– ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ  και στους εορτάζοντας!
– Ευχαριστούμε αυτούς που μας θυμήθηκαν και μας έστειλαν τις ευχές τους.
– Σας θυμίζουμε:
Το ερχόμενο Σάββατο 29 Δεκεμβρίου το βράδυ 10:00, ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ πάει στο νυκτερινό κέντρο ΠΑΤΙΝΑΖ, Μυκηνών και Εδέσσης, Άλσος Μπαρουτάδικου στο Αιγάλεω, για μια γιορτινή βραδιά. Θα διασκεδάσουμε με την ορχήστρα του Γιώργου Ζαμπέτα εγγονού.
Πλούσιο μενού με 5 διαφορετικούς συνδυασμούς. Τιμή 15€ το άτομο. Απαραίτητη η δήλωση συμμετοχής
– Παρακάτω υπάρχει το σχεδιάγραμμα κέντρου

Δύο ενδιαφέροντα βίντεο από τα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας:

  1. Το Αλάτι της Γης – Ελληνόφωνων της Κάτω Ιταλίας
  2. Ομιλείτε Γκρίκο ; (2005)

Παραμονή Χριστουγένων, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με Χανιώτικο Συρτό σε σύγχρονη εκτέλεση!

  • Ελάτε το Σάββατο 29 Δεκεμβρίου, βράδυ 10:00 στο νυκτερινό κέντρο ΠΑΤΙΝΑΖ να διασκεδάσουμε με την ορχήστρα του Γιώργου Ζαμπέτα εγγονού.
  • Πλήρες και πλούσιο μενού με 5 διαφορετικούς συνδυασμούς και τιμή 15€.
  • Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ σκέφτηκε να προσαρμόσει τη μηνιάτικη του Δεκεμβρίου στο γιορτινό πνεύμα των ημερών.

Γράφει η Πόπη Κονδυλάκη:

Καθυστερημένα θ΄ αναφερθώ στην εκδρομή που διοργάνωσε ο σύλλογος του Δήμου Βιάννου στην Αττική ” Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ”, στο πανέμορφο νησί Λευκάδα.
Η Λευκάδα σε αντίθεση με τ άλλα νησιά, σε υποδέχεται μέσω μίας πλωτής γέφυρας που ενώνει την Αιτωλοακαρνανία με το νησί. Παρά τον άσχημο καιρό που υπήρχε και κάπως μας χάλασε το πρόγραμμα, η Λευκάδα, μας μάγεψε, μας κέρδισε.
Οι ομορφιές της είναι μοναδικές. Βουνό και θάλασσα.
Χωριά γραφικά, πνιγμένα στο πράσινο με παραδοσιακά, δίπατα , κεραμοσκεπή σπίτια και ταβέρνες με ωραία κουζίνα.
Υπέροχες παραλίες με ξεχωριστή την παραλία του Πόρτο Κατσίκι, με νερά γαλαζοπράσινα και αμμουδιά άσπρη.
Νυδρί. Γραφικό κοσμοπολίτικο χωριό. Εντυπωσιάζεσαι από τα βουνά τα καταπράσινα και την πλούσια βλάστηση. Ένα μονοπάτι σε οδηγεί σε καταρράκτη και σ όλη τη διαδρομή περνάς μικρά ποταμάκια και παντού βλέπεις κυκλάμινα άσπρα και ροζ .
Στον κόλπο του Νυδρί αναδύονται τα ” πριγκιποννήσια”, φανταστικό σύμπλεγμα νησιών, Σκορπιός, Σκορπίδι, το νησί του Βαλαωρίτη και πολλά άλλα.
Με φέρυ μπωτ καταλήξαμε στο πανέμορφο νησάκι Μεγανήσι. Αγκαλιασμένο από πευκόφυτες πλαγιές που φτάνουν μέχρι τις παραλίες. Πατρίδα της Ροδούλας, συζύγου του προέδρου του συλλόγου κ. Γιώργου Διακάκη που με αγάπη και συγκίνηση μας μίλησε για τον τόπο της.
Η Ροδούλα ήταν εξαίρετη ξεναγός μας στην εκδρομή και σαν Λευκαδίτισσα, μας καθοδηγούσε και μας πληροφορούσε για την ιδιαιτερότητα του κάθε τόπου.
Οφείλουμε πολλά ευχαριστώ στο ζεύγος Διακάκη που και τις τέσσερεις μέρες της εκδρομής ήταν δίπλα μας, με κέφι, ενθουσιασμό και… υπομονή.
Αφού εφοδιαστήκαμε με τα τοπικά προϊόντα της Λευκάδας (σαλάμι αέρος – μαντολάτο – παστέλι – λαδόπιτα – ροζολί (λικέρ) και φακές από το χωριό Εγκλουβή, πήραμε το δρόμο της επιστροφής με τις καλύτερες εντυπώσεις και την επιθυμία να ξαναεπισκεφτούμε το νησί, το νησί των ποιητών Αριστοτέλη Βαλαωρίτη και Αγγέλου Σικελιανού, τη Λευκάδα.

Μια προσπάθεια ακόμα για το όνομα των τελευταίων 2 εκκλησιών. Τις αναγνωρίζετε;

9.12.18 Ζητάμε τη βοήθεια σας για την έκδοση του ημερολογίου 2019 του ΔΙΑΒΑΤΗ:

Α. Ψάχνουμε 12 αξιόλογες μαντινάδες, διδακτικού και φιλοσοφικού περιεχομένου

Β. Ψάχνουμε 12 αποσπάσματα από τον ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟ, διδακτικού και φιλοσοφικού περιεχομένου επίσης

Γ.  Ψάχνουμε το όνομα του Αγίου στον οποίο  είναι αφιερωμένα τα παρακάτω 4 εκκλησάκια



Χαλικούτηδες

Μια λέξη μια ιστορία. Ο λόγος για τους “χαλικούτηδες”, τους επήλυδες στην Κρήτη Αφρικανούς, Αιγυπτίους που είτε μέσω από τα φορτία σκλάβων είτε λόγω της προσπάθειας εποικισμού της Μεγαλονήσου κατά την περίοδο της Αιγυπτιοκρατίας την τρίτη δεκαετία του 19ου αιώνα. Τρία χρόνια κράτησε η έρευνα του δικηγόρου Χαρίδημου Α. Παπαδάκη από το χωριό Σελλιά κοντά στον Πλακιά Ρεθύμνου για τους Χαλικούτες ή Χαλικούτηδες, που ήταν Αφρικανοί σκλάβοι και οικονομικοί μετανάστες στην Κρήτη. Το εξώφυλλο του βιβλίου του «Οι Αφρικανοί στην Κρήτη, Χαλικούτες», που κυκλοφόρησε από τις Γραφικές Τέχνες Καραγιαννάκη στο Ρέθυμνο, κοσμείται από έναν Αφρικανό Κρητικό, τον Κεμάλ Τούτσμαν, που γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1922 και πέθανε στο Αϊβαλί το 2007.

Η πρώτη άφιξη Αφρικανών στην Κρήτη γίνεται το 1669 με την πτώση του Ηρακλείου απ’ τους Ενετούς. Τα σκλαβοπάζαρα γνωρίζουν άνθηση. Μαύροι σκλάβοι «εισάγονται» από την κεντρική Αφρική μέσω Καΐρου και λευκοί σκλάβοι από το Βορρά. Η μεγαλόνησος γίνεται σημείο πώλησης σκλάβων -στα Χανιά, επί της οδού Νοέλ, στο Ρέθυμνο και το Ηράκλειο, στο μεϊντάνι, δηλαδή την κεντρική αγορά. Ενδιάμεσα θα υπάρξουν κι άλλες μεταφορές σκλάβων, όμως η δεύτερη μαζική μεταφορά θα γίνει κατά την περίοδο 1830-40 με την αιγυπτιοκρατία. Απελεύθεροι μαύροι που υπηρετούν στον στρατό του Μεχμέτ Αλή δημιουργούν χωριό έξω από τα τείχη των Χανίων, το Κουμ Καπί. Ομως ανά τακτά χρονικά διαστήματα Αφρικανοί οικονομικοί μετανάστες έρχονται για ένα καλύτερο μέλλον.

Τα σκλαβοπάζαρα παραμένουν στην Κρήτη ως την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα. Η λέξη «Χαλικούτης», σημειώνει ο Χ. Α. Παπαδάκης, είναι άγνωστη για πολλούς. Και σήμερα ακούγεται ελάχιστα, αλλα υποτιμητικά, σε ορισμένες περιοχές της Κρήτης, χωρίς οι περισσότεροι να γνωρίζουν τη σημασία της. Το «χαλικούτης» προέρχεται από το αφρικανικό Χαλ Ιλ Κούτι, δηλαδή «Αφησε κάτω το κιβώτιο», φράση συνηθισμένη ανάμεσα στους αφρικανούς αχθοφόρους Οι Αφρικανοί “Χαλικούτες” ήταν φτωχοί μεροκαματιάρηδες, εργάτες κυρίως στο λιμάνι, αχθοφόροι, ιχθυοπώλες, βοηθοί στα σφαγεία και αλλού.

Μιλούσαν αραβικά και ήταν Μουσουλμάνοι. Κυκλοφορούσαν ατημέλητοι, ντυμένοι φτωχικά, συχνά ξυπόλητοι και ζούσαν σε ταπεινά δωμάτια και παράγκες, γι’ αυτό κι η λέξη “χαλικούτης” κατάντησε συνώνυμη του απεριποίητου, “του λέτσου”, σε συνδυασμό με την ακαταλαβίστικη γλώσσα που μιλούσαν αδιάκοπα Αξίζει να αναφέρουμε πώς γιόρταζαν την Πρωτομαγιά οι Χαλικούτες στα Χανιά. Την 1η του Μάη ξεκινούσαν από τη συνοικία Άνω – Κουμ – Καπί και πήγαιναν στην παραλία της Νέας Χώρας. Εκεί έτρωγαν, χόρευαν και τραγουδούσαν. Στο ηλιόγερμα έπαιρναν το δρόμο της επιστροφής χορεύοντας.


Προπορευόταν ο Αλή Κογκός, ένας πανύψηλος κοκαλιάρης Αράπης χτυπώντας ρυθμικά την τραμπούσκα του. Οι Χανιώτες, Τούρκοι και Έλληνες περίμεναν την πομπή. Όταν η πομπή έφτανε στη συνοικία του Άνω – Κουμ – Καπί, διαλυόταν ήσυχα. Την Εποχή της Κρητικής Πολιτείας η πορεία σταματούσε μπροστά στο παλάτι του πρίγκιπα. Για να τιμήσουν τον πρίγκιπα τραγουδούσαν ρυθμικά ένα τραγούδι, το οποίο ήταν δικό τους δημιούργημα. Όμως, παρ’ όλο που έζησαν στο νησί για τρεις αιώνες, οι χαλικούτες αγνοήθηκαν από τους συγγραφείς, εκτός από περιστασιακές αναφορές, και εξαφανίστηκαν, χωρίς να γνωρίζουμε πού βρίσκονται σήμερα και αν θυμούνται κάτι από τους προγόνους τους που έζησαν στην Κρήτη». Ο Κος Παπαδάκης ταξίδεψε σ’ όλη την Κρήτη, πέρασε στην Τουρκία και τη Λιβύη, για να βρει στοιχεία για τους Αφρικανούς και γενικότερα για τους σκλάβους της Κρήτης.

Ο αναγνώστης μπορεί να πάρει ουσιαστικές πληροφορίες σχετικά με την εγκατάσταση των Αφρικανών στην Κρήτη, τα επαγγέλματα, την ενδυμασία, τη θρησκεία τους. Υπάρχει επίσης αναφορά στους περιηγητές της εποχής, σε λογοτέχνες. Ο Αλή Γκογκό, η Αμπλά, ο Σαλής Χελιδωνάκης ήταν μερικοί από όσους επέλεξαν να παραμείνουν στην Κρήτη μέχρι τον θάνατό τους. Ο συγγραφέας, όμως, παρουσιάζει και μερικούς απ’ τους σημερινούς απογόνους των Αφρικανών της Κρήτης που συνάντησε στα ταξίδια του στην Τουρκία και τη Λιβύη.

-“Καμπανάκι” ΟΗΕ για την απορρύθμιση του κλίματος

© Παρέχεται από: Capital.gr
Οι επιπτώσεις της απορρύθμισης του κλίματος “δεν ήταν ποτέ τόσο σοβαρές” και πρέπει η διεθνής κοινότητα να “κάνει πολύ περισσότερα” για την καταπολέμησή της, δήλωσε η επικεφαλής του ΟΗΕ για το Κλίμα Πατρίτσια Εσπινόζα σήμερα, πρώτη ημέρα της 24ης Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Κλίμα (COP24) στο Κατοβίτσε της Πολωνίας.
“Η φετινή χρονιά θα πρέπει να είναι μια από τις τέσσερις πιο ζεστές που έχουν καταγραφεί ποτέ. Οι συγκεντρώσεις αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα φθάνουν σε επίπεδο ρεκόρ και οι ρυπογόνες εκπομπές συνεχίζουν να αυξάνονται”, τόνισε η Εσπινόζα. Αυτή η πραγματικότητα μάς λέει ότι πρέπει να κάνουμε πολύ περισσότερα. Η COP24 πρέπει να το καταστήσει δυνατό”. Καιρικές καταστροφές, επιπτώσεις στην υγεία και στις γεωργικές παραγωγές, επίπεδα ρεκόρ του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα… Η διαταραχή του κλίματος πλήττει “ήδη κοινότητες σε όλο τον πλανήτη” και τα “θύματα, οι καταστροφές, τα δεινά” που προκύπτουν, καθιστούν το έργο μας πιο επιτακτικό”.
Ενώπιον και του κόκκινου συναγερμού που σήμαναν πρόσφατα οι επιστήμονες της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC/Giec), οι αντιπροσωπείες σχεδόν 200 χωρών που συνεδριάζουν προσπαθώντας να θέσουν σε τροχιά τη συμφωνία του Παρισιού, καλούνται να “κάνουν πολύ περισσότερα” για να περιορίσουν τις πρωτοφανείς επιπτώσεις της απορρύθμισης του κλίματος, παρά τις αντιξοότητες που δεν ευνοούν μια φιλόδοξη αντιμετώπιση.
Με τη συμφωνία του Παρισιού το 2015, ο κόσμος δεσμεύτηκε να περιορίσει την αύξηση της θερμοκρασίας στους 2 βαθμούς Κελσίου, σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή, και στην ιδανική περίπτωση στον 1,5 βαθμό Κελσίου.
Και η πρόσφατη έκθεση της IPCC υπογράμμισε την “σαφή” διαφορά των επιπτώσεων μεταξύ των δύο αυτών στόχων, τόσο όσον αφορά τους καύσωνες όσο και την αύξηση της στάθμης της θάλασσας.
Ωστόσο, με τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν σήμερα από όσους υπέγραψαν τη συμφωνία του Παρισιού, ίσως ο κόσμος οδεύει προς μια αύξηση κατά 3 βαθμούς Κελσίου.

Ενώ ο πλανήτης έχει ήδη κερδίσει έναν βαθμό Κελσίου, θα έπρεπε για να μείνει κάτω από τον 1,5 βαθμό Κελσίου, οι εκπομπές CO2 να μειωθούν σχεδόν κατά 50% έως το 2030 σε σύγκριση με το 2010, σύμφωνα με την IPCC.
Σε μια ασυνήθιστη δήλωση, οι πρόεδροι των τεσσάρων προηγούμενων COP, ανάμεσά τους ο Γάλλος Λοράν Φαμπιούς, πρόεδρος της COP21 το 2015 που είχε πετύχει τη συμφωνία του Παρισιού, κάλεσαν τη διεθνή κοινότητα να στείλει ένα “ρητό μήνυμα” για τις φιλοδοξίες της. Κάθε καθυστέρηση στη δράση “απλά θα καταστήσει πιο δύσκολη και πιο δαπανηρή την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής”.

-Τί προτείνει για την μεγάλη κρίση της Ελλάδος, η μεγάλη ιστοριογραφία και η υψηλή φιλοσοφία

-Παρουσίαση τόμου Πρακτικών. Ενότητα: Φιλοσοφία-Τέχνη-Μυθολογία – Εμμ. Μικρογιαννάκης

https://www.youtube.com/watch?v=6SBL20uGNVo

-ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΤΟΝ Γ. ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟ, ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΡΙΩΤΑΚΗ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΠΑΝΟΥ

-Κώστα Καρυωτάκη “Δικαίωση”, ποίημα μελοποιημένο και ερμηνευμένο από την Ηδύλη Τσαλίκη, πήρε το 1ο βραβείο στους Α’ Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού (πριν 37 χρόνια, Κέρκυρα 1981). Την ορχήστρα διευθύνει ο Μάνος Χατζηδάκις.

-Με την ευκαιρία της επίσκεψης του ΔΙΑΒΑΤΗ στην μαγευτική παραλία της Πρέβεζας του Καρυωτάκη, ακούστε ένα από τα λιγότερο γνωστά τραγούδια του Ν. Ξυλούρη σε ποίηση Κ. Καρυωτάκη και μουσική Λουκά Θάνου

-ΣΧΟΛΙΟ: Εκδρομή τέλεια σε όλα, καλή παρέα, ξενοδοχείο κτλ, το πούλμαν όμως πολύ στενόχωρο, ο οδηγός πολύ καλός. Θωμάς, Αναστασία

-Η αξιολόγηση των δύο τελευταίων εκδρομών

  • Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντας αυτές τις ημέρες, και είναι πολλοί!
  • Θυμηθείτε και την μηνιάτικη συνεστίαση του Νοεμβρίου την ερχόμενη Κυριακή. Απαραίτητη η κράτηση.

Ο καταρράκτης στο Νυδρί το φθινόπωρο

Ο καταρράκτης στο Νυδρί το καλοκαίρι

Πραγματοποιήθηκε τελικά με επιτυχία η 4ήμερη εκδρομή στη Λευκάδα, σύμφωνα με το πρόγραμμα που είχαμε δημοσιεύσει, με μικρές αλλαγές λόγω της βροχής την 1η και την 3η ημέρα. Η βροχή συνετέλεσε στο να περισσέψει χρόνος, με συνέπεια να επισκεφθούμε πέραν των προγραμματισμένων και την Πρέβεζα για καφέ και φαγητό, υπό βροχή βέβαια, αλλά με άκρως εντυπωσιακό θέαμα. Το επίσης εντυπωσιακό ήταν  ότι διασχίσουμε την υποθαλάσσια σήραγγα Πρέβεζας – Ακτίου, μήκους 910μ και βάθους 27μ κάτω από τη θάλασσα, το 4ο δαπανηρότερο έργο στην Ελλάδα.

Ευχαριστούμε όλους όσους συνέβαλλαν στο εγχείρημα αυτό:

  • Το πρακτορείο ταξιδιών AXOS με τον οδηγό κον Αντώνη Κουσουμβρή
  • Το ξενοδοχείο LEFKAS HOTEL και ιδιαίτερα την κα Αποστολία Τζιομάκη 
  • Την ταβέρνα ΠΑΣΑΣ στο Μεγανήσι και ιδιαίτερα την κα Μαρία Καββαδά
  • Τους  23 φίλους και μέλη – εκδρομείς για την άψογη συμπεριφορά τους
  • Τους Αντώνη-Μαρία Ζαχαριουδάκη (Σύντεκνο), Γιώργο-Μαρία Ζαμπετουλάκη, Θωμά-Αναστασία Καραντάνα, Γρηγόρη-Κατερίνα Σωμαράκη και Κασσιανή Μανωλουδάκη, που προσέφεραν τη ρακή, τα κουλουράκια, τα καλιτσούνια, τους ξηρούς καρπούς, το τυρί (γραβιέρα 4ετούς ωρίμανσης) και τα παξιμαδάκια 
  • Τους μεγάλους ανεκδοτολόγους Κασσιανή και Ζουμάκη και την αφηγήτρια Πόπη Κονδυλάκη που μας θύμισε κάτι από Παξινού με Μαρία Ρεζάν και έδρασαν μέσα στο πούλμαν

Η επιμονή των 23 εκδρομέων να πραγματοποιηθεί η εκδρομή έστω και αν χρειασθεί να επιβαρυνθούν οικονομικά, συνετέλεσε στο να προσπαθήσουμε διπλά. Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ λοιπόν θεώρησε χρέος του να πραγματοποιήσει την εκδρομή αυτή έστω και χωρίς κανένα οικονομικό όφελος.  Τους παρακάτω 23 φίλους και μέλη ευχαριστούμε ιδιαιτέρως:

1. Κασσιανή Μανωλουδάκη
2. Ολυμπία Μαρκουλιδάκη
3. Θωμά, Αναστασία Καραντάνα
4. Θανάση, Ρένα Παυλίδη
5. Γρηγόρη, Κατερίνα Σωμαράκη
6. Πόπη Κονδυλάκη
7. Μαρία Κορκολή
8. Βούλα Μιχελινάκη
9. Ιάκωβο Σίμπλη
10. Χρόνη, Ουρανία Πολυχρονάκη
11. Μαρία Χρυσικού, Αρετή Κρητάκη 
12. Γιώργο, Μαρία Ζαμπετουλάκη
13. Γιάννη Ζουμάκη
14. Αντώνη, Μαρία Ζαχαριουδάκη

ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΑΒΑΤΗ:

Δεν ήταν βέβαια όλα τέλεια, υπήρξαν και κάποια προβληματάκια, όπως αποτυπώθηκαν από όλους στο πούλμαν στην επιστροφή. Όλοι βαθμολόγησαν την εκδρομή (πρόγραμμα, τήρηση προγράμματος, παρέα) με πάνω από 8,  εκτός του πούλμαν που όλοι έδωσαν κάτω από 5:

  • Η βροχές  που δεν είναι πια ευλογία αλλά θεομηνίες, επειδή εμείς οι ίδιοι δεν σεβόμαστε τη φύση
  • Το ξενοδοχείο που δεν ήταν 5∗ αλλά το προτιμήσαμε λόγω τιμής και θέσης
  • Το βραδινό του Σαββάτου στο ξενοδοχείο που ήταν delivery
  • Το κυριότερο όλων βέβαια το πούλμαν μινιατούρα. Όμως έτσι λέει είναι όλα τα 23άρια πούλμαν.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

  • Άλλη φορά ή πρέπει να δηλώνουμε πάνω από 30 άτομα ώστε να παίρνουμε 40άρι πούλμαν και να έχουμε κενά καθίσματα, όπως στη Ιταλία, ή… να κάνουμε αυτοψία στο πούλμαν
  • Να προτιμούμε 5∗ ή 4∗ ξενοδοχεία αλλά με κίνδυνο να απομονωθούμε έξω από τη πόλη, όπως συνέβη και στις τρεις εκδρομές της Μακεδονίας

ΔΙΑΒΑΤΗΣ -2 ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2018

Posted by Giorgos Diakakis on
0
Χωρίς κατηγορία
ΔΙΑΒΑΤΗΣ -2 ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2018

15.8 Ο ΔΙΑΒΑΤΗΣ στη Βενετία

14.8 Ψηφίστε μια από τις δύο ή και τις δύο εκδρομές. Εννοείται ότι η μία εκδρομή μόνο θα πραγματοποιηθεί.

Α. 4ήμερη ΕΚΔΡΟΜΗ: ΜΥΤΙΛΗΝΗ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ: 18-22/10/2018 ή 01-05/11/2018 ή 08-12/11/2018

Τιμή κατ’ άτομο σε δίκλινο – τρίκλινο δωμάτιο:
280 ευρώ για γκρουπ 35 ατόμων. Επιβάρυνση μονόκλινου: + 35 ευρώ

Β. 5ήμερη ΕΚΔΡΟΜΗ: ΚΕΡΚΥΡΑ – ΠΡΕΒΕΖΑ – ΑΡΤΑ – ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ,

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ: 17-21/10/2018

Τιμή κατ’ άτομο σε δίκλινο – τρίκλινο δωμάτιο: 
370 ευρώ για γκρουπ 35 ατόμων. Επιβάρυνση μονόκλινου: + 100 ευρώ

13.8 ΔΙΑΒΑΤΗΣ Αρβη Σταυρακάκης 12 8 18 1

Τα αρχαία άλογα της Χίου, που έγιναν τα «άλογα του Αγίου Μάρκου»…

Από τον Ναπολέοντα μέχρι τους Ναζί: Τα 10 πιο διαβόητα λεηλατημένα έργα τέχνης

Οι Ρωμαίοι, οι Ναζί, οι βικτωριανοί, οι Βρετανοί, όλοι αυτοί οι άρπαγες έχουν κλέψει όλα τα ανεκτίμητα έργα!
Παρακάτω οι πιο συγκλονιστικές κλοπές έργων τέχνης των τελευταίων δύο χιλιετιών…Τα αρχαία χάλκινα άλογα του Λυσίππου, από την Χίο, σήμερα στον Άγιο Μάρκο στην Βενετία…
Φωτογραφία: Leemage / Getty Images

«Η λεηλασία αποτελεί μέρος της ανθρώπινης συμπεριφοράς από την αρχαιότητα. Οι Ρωμαίοι την κατάφεραν στην πρώτη τους κατάκτηση, το 396 π.Χ. Αφαίρεσαν από την πόλη Veii οτιδήποτε πολύτιμο και καθιέρωσαν ένα πρότυπο λεηλασίας, που διήρκεσε πάνω από 2.000 χρόνια…
Μόλις το 1815 το Συνέδριο της Βιέννης έκανε την πρώτη σοβαρή προσπάθεια για την αποκατάσταση των λεηλατημένων έργων τέχνης μετά τις συγκρούσεις.
Μετά τους Ρωμαίους έγινε η συνήθης πρακτική για έναν νικητή: Να κλέβει όλον τον θησαυρό από τους κατακτημένους. Η λεία έδωσε χρήματα στον κατακτητή να πληρώσει τις στρατιωτικές εκστρατείες του…
Οι Βίκινγκς, οι κονκισταδόροι, οι μεσαιωνικοί πρίγκηπες, και αργότερα ο Ναπολέων, ο Χίτλερ και ο Στάλιν λεηλάτησαν σε επική κλίμακα…
Σήμερα, η Interpol έχει πάνω από 35.000 κλεμμένα αντικείμενα στην βάση δεδομένων της κλεμμένης τέχνης της – και οι κλοπές έργων τέχνης συνεχίζουν…

Παρακάτω, είναι 10 από τα σημαντικότερα έργα τέχνης που έχουν ποτέ λεηλατηθεί. Παραδόξως, πολλές από τις τοποθεσίες τους είναι… γνωστές! Αλλά λόγω του χρόνου και των επιπλοκών στο Διεθνές Δίκαιο, παραμένουν εκεί που είναι … προς το παρόν…», λέει το άρθρο.

Και ξεκινά τον κατάλογο, με πρώτο-πρώτο έργο τα χάλκινα άλογα του Λυσίππου, από την Χίο, που κατέληξαν να είναι γνωστά με το όνομα του κλεπταποδόχου «άλογα του Αγίου Μάρκου»…
Πρόκειται για ένα χάλκινο σύνολο τεσσάρων αλόγων, ένα ελληνικό έργο τέχνης, πιθανότατα έργο του Έλληνα γλύπτη Λυσσίππου (ο οποίος εργάσθηκε για τον Μέγα Αλέξανδρο), που κάποιοι λένε ότι αρχικώς κοσμούσαν το νησί της Χίου, αλλά κλέφτηκαν γύρω στο 330 μ.Χ. από «κάπου απ’ την Ελλάδα», από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, ο οποίος τα έβαλε με υπερηφάνεια στην νέα πρωτεύουσά του, την Κωνσταντινούπολη, στην θριαμβευτική πύλη, που οδηγούσε στον Ιππόδρομο.
Το 1204 ξανα-κλέφθηκαν από τον Doge Enrico Dandolo, στην Δ΄ Σταυροφορία! Ο Dandolo τα έβαλε στην βεράντα της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Βενετία, όπου έμειναν μέχρι το 1797.
Τότε ήταν η σειρά του Ναπολέοντα για να τα… ξανα-χτυπήσει. Τα ετοποθέτησε επάνω στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι! Κάποια στιγμή, ο Ναπολέων διέταξε να λειωθούν για να γίνουν… μπάλλες για κανόνια, αλλά το χυτήριο… αρνήθηκε (διότι τα άλογα ήταν κατασκευασμένα από… λάθος κράμα)! Οι κατακτητές-σύμμαχοι τα έστειλαν πίσω στην Βενετία μετά την πτώση του Ναπολέοντα το 1815. Σήμερα εξακολουθούν να ευρίσκονται στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου στην Βενετία.

ΠΗΓΗ: Guardian, 13.11.2014.

ΔΙΑΒΑΤΗΣ -3 ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

Posted by Giorgos Diakakis on
0
Χωρίς κατηγορία

– ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Αγαπητοί αναγνώστες, από τον Φεβρουάριο του 2014 που ξεκίνησε η λειτουργία της, η ιστοσελίδα μας τερματίζει σήμερα την γνωστή μορφή που ξέρατε μέχρι τώρα, και ξεκινά μια νέα εποχή με καινούρια εντελώς ιστοσελίδα, πιο σύγχρονη και πιο προσιτή. Αυτά τα 4,5 χρόνια περάσανε με αρκετές διακοπές και επισκευές, δεδομένου ότι βασιζόταν σε παλιάς μορφής ηλεκτρονική βάση. Και ξέρετε πόσο ραγδαία εξελίσσονται όλα αυτά που έχουν σχέση με υπολογιστές και προγράμματα.

Αργότερα θα κάνουμε ένα σύντομο απολογισμό γι΄ αυτά τα 4,5 χρόνια.

Μια καινοτομία που θα εφαρμόσουμε στη νέα έκδοση, που αφορά τις διατάξεις του νόμου περί προστασίας των προσωπικών δεδομένων, είναι η δήλωση αποδοχής ότι επιθυμείτε να λαμβάνετε προσωπικά ενημερωτικά email μέσω της ιστοσελίδας μας. Αυτό όμως αργότερα.

– ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΕΚΔΟΣΗ

Ξεκινούμε επιχειρώντας μια σύνδεση με τα τελευταία ενδιαφέροντα θέματα της παλιάς έκδοσης:

 Από την Πόπη Κονδυλάκη: Κώστας Ουράνης
«Αν είναι να ‘έρθει, θε να’ ρθεί – αλλιώς θα προσπεράσει!»
Ο Κώστας Ουρανης έφυγε από την ζωή στις 12 Ιουλίου 1953. Ήταν Ελληνας ποιητής, λογοτεχνικός κριτικός, μεταφραστής, εικονογράφος και δημοσιογράφος. Ο Ουρανός από τη μαθητική κιόλας ηλικία ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία δημοσιεύοντας ποιήματα του στην περιοδική Ελλάδα. Από ποιήματα που δημοσιεύονται σε περιοδικά και εφημερίδες περιλαμβάνονται οι συλλογές Νοσταλγίες (1920) και Αποδημηξεις.
Το έργο του φαίνεται να επηρεάζεται από τον γαλλικό ποιητή Σαρλ Μπαντλάιρ.
Τα ποιήματα του είναι διαποτισμένα με έντονη και διάχυτη μελαγχολία, νοσταλγία, πλήξη, διάθεση φυγής, αίσθημα αθυμίας και πικρά και μια αίσθηση ανεκπλήρωτου. Τα έργα του Ουρανού εντάσσονται στο κλίμα της γενιάς του μεσοπολέμου
-Αγαπάς
Δεν ωφελεί να καρτεράς στα όρθρα του σπιτιού
και με τα μάτια στα νερά των δρόμων στέλμενα: – αν
έρθει, να βρεθεί χωρίς να αισθανθείτε από πού
και, πίσω σας πλησιάζοντας με βήματα απαμμένα,
ΝΑ σου αρέσει να κλείσεις απαλά ΜΕ ΤΑ Άσπρα ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ
ΤΑ Τα μάτια που κουράσαν ΤΑ ΔΡΟΜΟ ΝΑ κοιτάω ΚΑΙ
ΟΤΑΝ, γελώντας, να πες θα σε ερωτάς: … μαι εω Ποια »;
απ ‘το καρδιά που σκίλε θα καταλάβεις ποια’ ναι.
Δεν ωφελεί να καρτέρα: αν είναι να φύγει.
Κλειστά όλα να ‘ναι, θα δουν την άξαφνα σας να βρεθεί και
ανοίγοντας τα μπράτσα της πρώτης θα σας ενθάλψει˙
το οποίο και έχει φωτίσει το σπίτι για να το δεχτεί
και, όπως φανεί, τρέχει σ ‘αυτήν και μπροστά στα πόδια της σύρτης, αν
είναι να έρθει, να το βρει – διαφορετικά θα ξεπεράσει

• ΔΙΑΒΑΤΗΣ, ΛΥΚΕΙΟ ΒΙΑΝΝΟΥ, Άρβη Σάββατο 14 Ιουλίου 2018, Στρατάκια

– ΣΥΝΕΧΕΙΑ με φωτογραφίες από την τελευταία εκδρομή

 

 

 

 

 

• Η πορεία της συγκέντρωσης του ποσού των 600 ευρώ για το έπιπλο

– ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΝΕΑ…

• Από την εκδήλωση στον Κερατόκαμπο στις 28/7/18 και Άγ. Βασίλειο στις 11/8/18

 

ΔΙΑΒΑΤΗΣ -4 Μινωίτες και Μυκηναίοι στις ακτές του Ατλαντικού

Posted by admin on
0
Categories
ΔΙΑΒΑΤΗΣ -4 Μινωίτες και Μυκηναίοι στις ακτές του Ατλαντικού

Ο μίτος που ξετύλιξε στο υπόλοιπο του βιβλίου του αυτός ο 72χρονος πρώην αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Βρετανίας δεν ήταν πρωτόγνωρος: Πριν από δύο χρόνια, τόσο στο κανάλι της ΝΕΤ όσο και στα «Νέα» (βλ. www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4557236), ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Ηλίας Μαριολάκος είχε υποστηρίξει την ιδέα ότι οι αρχαίοι πρόγονοί μας είχαν εξερευνήσει τις παράκτιες περιοχές της Ισπανίας, Γαλλίας, Βρετανίας και Ιρλανδίας ψάχνοντας για μέταλλα και ίσως είχαν φθάσει στην Ισλανδία, τη Γροιλανδία και την Αμερική.
Αναλυτικά, το σκεπτικό του ο κ. Μαριολάκος το παρέθεσε σε μία εργασία που θα βρείτε δημοσιευμένη στο Διαδίκτυο (www.ekke.gr/estia/Cooper/Mariolakos/New_Mariolakos_greek.pdf).

Εκεί, ενημερώνει αρχικά για το πώς και ασχολείται με τέτοιο θέμα ένας γεωλόγος: «Η γεωμυθολογία είναι ένας κλάδος των γεωεπιστημών που ασχολείται με τις φυσικογεωλογικές συνθήκες που επικρατούσαν κατά τη διάρκεια της μυθολογικής εποχής και, μέσω αυτής της ανάλυσης, βρίσκει την αμοιβαία σχέση μεταξύ γεωλογίας και μυθολογίας. Η δική μου εμπειρία, ως γεωλόγου ο οποίος έχει περάσει τη ζωή του μελετώντας τη γεωλογία της Ελλάδας, έδειξε ότι (…) στην ελληνική μυθολογία περιλαμβάνονται και φυσικογεωλογικές διεργασίες που εξελίσσονται σε πολύ μακρινές περιοχές, όπως στην περιοχή του Βόρειου Ατλαντικού και αλλού». Και αναλύει έπειτα διεξοδικά τις αρχαίες πηγές που εξέτασε, όπως το έργο του Πλουτάρχου «Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης».